Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

[Topgear]

Is dat onwetendheid of is dat gewoon eigen aan het ontbreken van een safety-cultuur in België?

Ontbreken van een safety cultuur buiten de grote, serieuze bedrijven zal je bedoelen?

Bij de klanten waar ik gewerkt heb, worden altijd PBM's gebruikt. De contractor firma's worden op de vingers getikt wanneer ze dit negeren. Te vaak negeren en ze zijn niet meer welkom. Op elke werf op de site voorziet de klant een EHS verantwoordelijke die dit nauw in de gaten houdt.
Safety walks, safety trainingen etc. Niets wordt aan het toeval overgelaten.

Jij zal het wss hebben over werken bij kleine particulieren of kmo's? Daar is er geen controle idd..
Ik ben ooit eens bij een leverancier (lokale KMO) geweest in W-Vl op de shopfloor. Ik kon daar een heel blad volschrijven over de onveilige manier van werken..

Doe zo voort! Het is niet overdreven van jou

 

[Deleted member 76]

Denk voor een stuk onwetendheid, ik let daar ook wel bewust op en heb, ondanks dat het nog niet nodig was toen ik mijn huis kocht in 2021, een asbestattest laten maken wat me 760€ kostte maar ik wou wel weten of er asbest in het pleister zat of de mastiek van de oude ramen of vensterbanken of… dus ik weet waar het zit en kan de maatregelen nemen die nodig zijn.
Zeker van pleister is het denk ik niet algemeen bekend en wanneer ik dat vertel tegen mensen vallen ze toch vaak uit de lucht, voor velen is asbest vooral die buizen en golfplaten en de rest weten ze niet.

Mijn pa is dan het andere geval die trekt zich daar allemaal niks van aan, sta ik daar met mijn masker, gehoorbescherming, handschoenen en stofbril als ik aan het breken ben, vaak te vloekend omdat die bril in combinatie met masker soms aandampt, en komt hij ernaast staan zonder iets van bescherming en als ik daar dan iets van zeg is het eens lachen en schouders ophalen, al zo vaak gedaan dat ik er mee gestopt ben er iets van te zeggen.
De mens is natuurlijk 68 en half doof van een heel leven zonder pbm’s te werken dus die heeft niks meer te verliezen maar toch ook een andere mentaliteit.

 

[oxbow1]

De laatste 200 asbestinventarissen die ik voor mijn neus heb gekregen werd de pleister negatief getest voor asbest.

Begin zelf al te denken dat de controlebedrijven gewoon graag zoveel mogelijk staaltjes testen. Tikt de rekening lekker door.

Pbm’s zijn zeer belangrijk daar moeten we niet flauw over doen.

Maar de grote bedrijven waar er zoveel regeltjes voor veiligheid worden verzonnen dat er gewoon onveilige situaties gecreeerd worden… (Daar kan ik ook een boek over schrijven)

 

[Avondland]

"Create a new password".

 

[Cattadelic]

Dat moment wanneer je je handen aan het wassen bent op het toilet en er wandelt iemand binnen en je hoopt dat die niet in het kotje binnenwandelt waar je net stinkie stinkie gedaan hebt…

Spoiler

Kakken opt werk, zal er nooit aan wennen

 

[Michel Drets]

De vakantieplanning voor de zomer moet voor einde van de maand worden goedgekeurd.

Voor 3 van de 4 teams, geen probleem, halen zonder moeite de minimale bezetting.
1 van de 4 teams die vragen allemaal minstens 5 weken en niemand wil wijken voor iemand anders... Moet ik zelf een planning opstellen die niemand goed uitkomt... Bende kleine kinderen. Vanaf begin januari was ik al bezig omdat het zo op voorhand zichtbaar was dat het zoals elk jaar miserie ging zijn. Einde van de week gaat er weer een hoop gezaag zijn. Maar ze zullen wel allemaal toevallig ziek vallen van eind mei tot begin september...

 

[Tomski]

Dat moment wanneer je je handen aan het wassen bent op het toilet en er wandelt iemand binnen en je hoopt dat die niet in het kotje binnenwandelt waar je net stinkie stinkie gedaan hebt…

Spoiler

Kakken opt werk, zal er nooit aan wennen

En dan kan je voorhebben zoals Greg Davies

 

[Madou]

Ik onderschrijf liability/financial lines verzekeringscontracten voor grote ondernemingen/multinationals voor een Belgische verzekeraar.
Meer en meer zie ik makelaars die een verzekeringsaanvraag sturen naar ons in het kader van een overheidsopdracht die hun klant uitvoert. Die overheidsbestekken bevatten meer en meer van de meest ridicule wereldvreemde verzekeringsvereisten. Het gaat vaak om vereisten waar je in België bijna geen carrier voor vindt of waarvoor we een herverzekeraar moeten hebben. En dan gaat het om de meest normale activiteiten genre het bouwen van een brug of het leggen van leidingen.

Door die overheidsbestekken worden we nu gepushed om lege dozen te verkopen, dus dat we strikt gezien wel dekking bieden cfr. het bestek maar we lassen wel 1000 uitsluitingen in zodat er in geval van een claim juist niemendal verzekerd is. Juist en alleen maar om te voldoen aan de vereiste die de aanbestedende overheid stelt. Compleet nutteloze oefening en verspilling van tijd voor alle partijen, ah ja maar ze kunnen wel hun vinkje zetten bij hun aanbesteding.

 

[coldplayke]

Ik krijg de batterij niet meer goed opgeladen. Om de zoveel weken heb ik eens een goede dag op het werk en dan krijg ik wel een kortstondige boost, maar dat is niet genoeg om die slechte dagen te compenseren.

Met de bagage van het afgelopen jaar voel ik me ook te moe om nog oplossingsgericht te denken. Mijn manager zit er zelf ook onderdoor. Intussen blijf ik horen dat ik het goed doe, maar als alles continu in het honderd loopt, dan kan ik nog 3000% inzet geven, het gaat gewoon nergens heen. Ik ben zo moe van iedere keer weer dezelfde dingen te escaleren, die iedere keer maanden blijven liggen, waardoor een groot deel van mijn werk ook niet tijdig afgeraakt omdat ik van anderen afhankelijk ben en ik door hun passiviteit tegen onmogelijke deadlines moet opboksen.

Als ik dan andere mensen zie, met meer jaren op de teller en dezelfde of een hogere functie, die chill alles over zich heen laten gaan, nooit een sense of urgency hebben, en eigenlijk echt hun werk niet goed doen, dat demotiveert mij zo hard. Vandaag weer een meeting met iemand die na 10-tallen eerdere check-ins nog steeds nauwelijks progressie heeft gemaakt, en daar écht tijd en middelen voor heeft, en mij daardoor ook weer in een benarde situatie brengt en me er idioot doet uitzien. Ik ben graag trots op het werk dat ik aflever, en nu schaam ik me continu dat ik me ziek ben aan het werken zonder er iets wezenlijks voor te kunnen tonen.

 

[Green Mamba]

Ik krijg de batterij niet meer goed opgeladen. Om de zoveel weken heb ik eens een goede dag op het werk en dan krijg ik wel een kortstondige boost, maar dat is niet genoeg om die slechte dagen te compenseren.

Met de bagage van het afgelopen jaar voel ik me ook te moe om nog oplossingsgericht te denken. Mijn manager zit er zelf ook onderdoor. Intussen blijf ik horen dat ik het goed doe, maar als alles continu in het honderd loopt, dan kan ik nog 3000% inzet geven, het gaat gewoon nergens heen. Ik ben zo moe van iedere keer weer dezelfde dingen te escaleren, die iedere keer maanden blijven liggen, waardoor een groot deel van mijn werk ook niet tijdig afgeraakt omdat ik van anderen afhankelijk en en ik door hun passiviteit tegen onmogelijke deadlines moet opboksen.

Als ik dan andere mensen zie, met meer jaren op de teller en dezelfde of een hogere functie, die chill alles over zich heen laten gaan, nooit een sense of urgency hebben, en eigenlijk echt hun werk niet goed doen, dat demotiveert mij zo hard. Vandaag weer een meeting met iemand die na 10-tallen eerdere check-ins nog steeds nauwelijks progressie heeft gemaakt, en daar écht tijd en middelen voor heeft, en mij daardoor ook weer in een benarde situatie brengt en me er idioot doet uitzien. Ik ben graag trots op het werk dat ik aflever, en nu schaam ik me continu dat ik me ziek ben aan het werken zonder er iets wezenlijks voor te kunnen tonen.

Dit lijkt op een ideaal recept voor een burn out. Beetje rustiger aan doen je van minder wat aantrekken? Ook jij bent vervangbaar.

 

[Biljart]

@coldplayke : het is bijna overal zo, als dat een “troost” mag zijn.
Als ik hoor, zitten veel werknemers er door wegens druk en personeelstekort.
Wij alleen al zoeken een 30tal mensen, ongeveer 10% van ons totale personeelsbestand én we staan voor een enorme vergrijzingsgolf komende 5/10 jaar waar we ook nog eens moeten vervanging voor voorzien, bovenop die 10%.

 

[Oldskooler]

Ik krijg de batterij niet meer goed opgeladen. Om de zoveel weken heb ik eens een goede dag op het werk en dan krijg ik wel een kortstondige boost, maar dat is niet genoeg om die slechte dagen te compenseren.

Met de bagage van het afgelopen jaar voel ik me ook te moe om nog oplossingsgericht te denken. Mijn manager zit er zelf ook onderdoor. Intussen blijf ik horen dat ik het goed doe, maar als alles continu in het honderd loopt, dan kan ik nog 3000% inzet geven, het gaat gewoon nergens heen. Ik ben zo moe van iedere keer weer dezelfde dingen te escaleren, die iedere keer maanden blijven liggen, waardoor een groot deel van mijn werk ook niet tijdig afgeraakt omdat ik van anderen afhankelijk ben en ik door hun passiviteit tegen onmogelijke deadlines moet opboksen.

Als ik dan andere mensen zie, met meer jaren op de teller en dezelfde of een hogere functie, die chill alles over zich heen laten gaan, nooit een sense of urgency hebben, en eigenlijk echt hun werk niet goed doen, dat demotiveert mij zo hard. Vandaag weer een meeting met iemand die na 10-tallen eerdere check-ins nog steeds nauwelijks progressie heeft gemaakt, en daar écht tijd en middelen voor heeft, en mij daardoor ook weer in een benarde situatie brengt en me er idioot doet uitzien. Ik ben graag trots op het werk dat ik aflever, en nu schaam ik me continu dat ik me ziek ben aan het werken zonder er iets wezenlijks voor te kunnen tonen.

Ander werk zoeken. En dat doe je tijdens de uren, op je gemak.

Je bent gereduceerd tot het kneusje van't fabriek. Geraak je niet zomaar uit.

Collega veteranen, en managers die niet mee zijn, die denken: "coldplayke zal dat wel doen."

Hoe ze soms ook paaien nu, als er straks koppen moeten rollen, ze zullen eerst het hoofd van het kneusje proberen hoor, maak u geen illusie.
Iedereen trekt paraplu. En alle verdachte sporen leiden uiteraard tot diegenen die wel iets deden.

 

[Mooncat]

Als ik dan andere mensen zie, met meer jaren op de teller en dezelfde of een hogere functie, die chill alles over zich heen laten gaan, nooit een sense of urgency hebben, en eigenlijk echt hun werk niet goed doen, dat demotiveert mij zo hard.

Ik snap dat je beroepseer hebt en zo gedreven mogelijk aan de dag wilt komen, maar soms is een dosis je m'en fous-tisme kweken niet slecht. Als die personen ermee weg komen en die doen amper moeite, waarom zou je dan zelf overladen met werk om je later dood te ergeren dat anderen niet hun werk doen? Soms is het beter om met de flow mee te gaan en wat minder veeleisend voor jezelf te zijn. Dat doe ik ook en m'n gemoedstoestand is in peis en vree, terwijl mijn werkgever heel erg tevreden over me is.

Laat de pijn voelen waar het effectief pijn doet en rij geen gaten dicht. Dat is de beste raad die ik je kan geven. Door zelf gaten dicht te rijden, komen de personen die ze veroorzaken ermee weg en bovendien rekent de rest erop dat jij iets aanpakt als het mis gaat. Been there, done that not doing that.

 

[:unsure:]

"Create a new password".

"The password you chose is not in line with company policy"

gedver, March2023! vind ik nochtans een goed paswoord

 

[marcel]

Ik snap dat je beroepseer hebt en zo gedreven mogelijk aan de dag wilt komen, maar soms is een dosis je m'en fous-tisme kweken niet slecht. Als die personen ermee weg komen en die doen amper moeite, waarom zou je dan zelf overladen met werk om je later dood te ergeren dat anderen niet hun werk doen? Soms is het beter om met de flow mee te gaan en wat minder veeleisend voor jezelf te zijn. Dat doe ik ook en m'n gemoedstoestand is in peis en vree, terwijl mijn werkgever heel erg tevreden over me is.

dit dus he. kans is trouwens groot dat bepaalde van die oudere, meer ervaren collega's die chill alles over zich heen laten gaan, op jongere leeftijd dezelfde vaststellingen deden, en eigenlijk tot deze conclusie gekomen zijn.

je mag dat cynisch vinden, maar het is gewoon de realiteit in de proffessionele wereld dat je voor je werk-ethiek en -tevredenheid vooral naar jezelf moet kijken, en af en toe zeggen "ik heb mijn deel gedaan".

 

[Hellsdinner]

Ik krijg de batterij niet meer goed opgeladen. Om de zoveel weken heb ik eens een goede dag op het werk en dan krijg ik wel een kortstondige boost, maar dat is niet genoeg om die slechte dagen te compenseren.

Met de bagage van het afgelopen jaar voel ik me ook te moe om nog oplossingsgericht te denken. Mijn manager zit er zelf ook onderdoor. Intussen blijf ik horen dat ik het goed doe, maar als alles continu in het honderd loopt, dan kan ik nog 3000% inzet geven, het gaat gewoon nergens heen. Ik ben zo moe van iedere keer weer dezelfde dingen te escaleren, die iedere keer maanden blijven liggen, waardoor een groot deel van mijn werk ook niet tijdig afgeraakt omdat ik van anderen afhankelijk ben en ik door hun passiviteit tegen onmogelijke deadlines moet opboksen.

Als ik dan andere mensen zie, met meer jaren op de teller en dezelfde of een hogere functie, die chill alles over zich heen laten gaan, nooit een sense of urgency hebben, en eigenlijk echt hun werk niet goed doen, dat demotiveert mij zo hard. Vandaag weer een meeting met iemand die na 10-tallen eerdere check-ins nog steeds nauwelijks progressie heeft gemaakt, en daar écht tijd en middelen voor heeft, en mij daardoor ook weer in een benarde situatie brengt en me er idioot doet uitzien. Ik ben graag trots op het werk dat ik aflever, en nu schaam ik me continu dat ik me ziek ben aan het werken zonder er iets wezenlijks voor te kunnen tonen.

Das gewoon echt kut.

 

[Mulan]

Sterkte, Coldplay!

 

[Oldskooler]

Het u niet aantrekken is gemakkelijk gezegd als jij diegene bent die overal zijn kop moet laten zien in de zoveelste meeting of presentatie waarbij er een hoop managers zitten.
Of als die managers uit gemakzucht steeds naar dezelfde persoon grijpen bij het zoveelste incident.

 

[JPV]

Ik krijg de batterij niet meer goed opgeladen. Om de zoveel weken heb ik eens een goede dag op het werk en dan krijg ik wel een kortstondige boost, maar dat is niet genoeg om die slechte dagen te compenseren.

Met de bagage van het afgelopen jaar voel ik me ook te moe om nog oplossingsgericht te denken. Mijn manager zit er zelf ook onderdoor. Intussen blijf ik horen dat ik het goed doe, maar als alles continu in het honderd loopt, dan kan ik nog 3000% inzet geven, het gaat gewoon nergens heen. Ik ben zo moe van iedere keer weer dezelfde dingen te escaleren, die iedere keer maanden blijven liggen, waardoor een groot deel van mijn werk ook niet tijdig afgeraakt omdat ik van anderen afhankelijk ben en ik door hun passiviteit tegen onmogelijke deadlines moet opboksen.

Als ik dan andere mensen zie, met meer jaren op de teller en dezelfde of een hogere functie, die chill alles over zich heen laten gaan, nooit een sense of urgency hebben, en eigenlijk echt hun werk niet goed doen, dat demotiveert mij zo hard. Vandaag weer een meeting met iemand die na 10-tallen eerdere check-ins nog steeds nauwelijks progressie heeft gemaakt, en daar écht tijd en middelen voor heeft, en mij daardoor ook weer in een benarde situatie brengt en me er idioot doet uitzien. Ik ben graag trots op het werk dat ik aflever, en nu schaam ik me continu dat ik me ziek ben aan het werken zonder er iets wezenlijks voor te kunnen tonen.

Coldplayke, vraag je jezelf eens af hoeveel plezier je uit je werk haalt en of je denkt dat er in de korte toekomst nog verbetering aanwezig kan zijn.

Die 2 zaken moet je je afvragen om te beslissen of het zin heeft om jezelf uit te putten voor je werk. En dan lijkt me de beslissing die je moet maken heel simpel te zijn gebaseerd op je maandenlange (terechte!) klaagzang hier: zoek een andere job!

 

[xIO3Y]

De laatste tijd “vergeten” ze mij bij het uitdelen van cadeautjes. Paar maanden terug al met de nieuwjaarscadeau en nu met chocolade voor Pasen. Moet er altijd zelf achter vragen. I know… first world problems.