Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
Gisteren belde er nog ene om 11u naar mij omdat ie zag dat ik op kantoor was. Of ik toevallig gene monitor voor home office voor hem kon klaarmaken. 12:30 ben ik daar zei em. Kunde gij nog wachten? Ik zei dat het ne nipte ging zijn omdat ik een lunchafspraak had, maar dat ik mijn best ging doen. Heb de monitor op mijn bureau klaargezet met zijne naam op, om 12:40 ben ik uiteindelijk doorgereden.
Kom hier net op kantoor toe en dat spel staat nog te blinken op mijnen bureau, ik ging nog lang kunnen staan schilderen hebben.
Beetje tanden bijten hier met mijn ja, directe collega die mij moet opleiden die 3 weken op verlof is.
Meerderheid van de dag zit ik letterlijk niks te doen (Microsoft Learning to the rescue) omdat ik niet weet hoe de meeste dingen hier werken.
De grote baas heeft zodanig veel werk dat die maar 2 keer per dag antwoord kan geven op mijn vragen.
Op zich, mij niet gelaten. Maar ik voel mij zo schuldig dat ik "niks" zit te doen. Niet dat er dringende zaken zijn maar toch.
Beetje tanden bijten hier met mijn ja, directe collega die mij moet opleiden die 3 weken op verlof is.
Meerderheid van de dag zit ik letterlijk niks te doen (Microsoft Learning to the rescue) omdat ik niet weet hoe de meeste dingen hier werken.
De grote baas heeft zodanig veel werk dat die maar 2 keer per dag antwoord kan geven op mijn vragen.
Op zich, mij niet gelaten. Maar ik voel mij zo schuldig dat ik "niks" zit te doen. Niet dat er dringende zaken zijn maar toch.
Liever teveel werk dan geen werk, toch zeker wanneer je op kantoor zit met allemaal collega's rondom jou. Je kan daar moeilijk de gazet beginnen lezen of een hele dag op BG zitten posten ...
Ik zou het intussen al volledig losgelaten hebben. Het is maar een job en binnen 2 maanden staat er toch weer een nieuwe coördinator.
Hang ne kalender op met de tijd van de vorige coördinators. Trek iedere dag heel zichtbaar een streepje door de dag. En feliciteer die man/vrouw elke keer als hij langer is gebleven dan een vorige.
Ik zou het intussen al volledig losgelaten hebben. Het is maar een job en binnen 2 maanden staat er toch weer een nieuwe coördinator.
Hang ne kalender op met de tijd van de vorige coördinators. Trek iedere dag heel zichtbaar een streepje door de dag. En feliciteer die man/vrouw elke keer als hij langer is gebleven dan een vorige.
Sommige collega's Vandaag toch de druppel en mijn baas eens gezegd waar het op staat, ik blijf niet bezig op deze manier.
In juni bericht gekregen dat we in september een interne opleiding zouden krijgen (via teams 66u!)
Ik: Not amused want wij gaan normaal in september op vakantie.
Maar geen ontkomen aan, opleiding is verplicht te volgen dus schuif maar wat met verlof
Les 3 (of 4) Collega X is niet aanwezig dus ik vraag aan een andere collega of die weet waar collega X is
"Ja die is een weekje op vakantie. De opleidingen worden toch opgenomen dus kan die achteraf bekijken of volgt het daar aan het zwembad hé haha"
What?! Uiteindelijk niet teveel drama om gemaakt want wat kan ik zeggen..
Vandaag telefoon van de baas "Seg Silence, hebt gij 21/10 al iets opstaan ? Het is om in te springen voor collega X, die is blijkbaar 3 weken ziek"
Vraagje aan functioneel analisten/business analisten/ developpers/product owners/ testers
Jullie sprintplanningen: hoe gaat er dat aan toe?
Ik lees dat een sprintplanning 8u mag duren voor een sprint van 1 maand . Maar dat lijkt mij al zo ferm overdreven. Ik ben al blij dat dat geen 8u duurt. (+- 4uur + 1u devs achteraf om subtaken aan te maken)
Ik heb zo'n sprintplanning 20-25 man. Als je dat optelt aan gebruikte werkuren, is dat toch een kostelijke vergadering.
Al een gedeelte kunnen knippen aan uren, door bepaalde analisten pas uit te nodigen als hun "ticket" aan de beurt is. Blijft kostelijk zo'n sprintplanning.
De baas belt voor een update:
En, is X al gedaan? Nee, dat materiaal heb ik niet, ging gij toch langsbrengen want gij had dat thuis gestockeerd?
Y al gedaan? Nope, materiaal niet geleverd want dat is blijkbaar pas gisterenavond besteld alhoewel ik maandagochtend aantallen en types had doorgegeven aan hem.
Z? Wat Z? Z moest toch pas tegen januari...ah, gij hebt de klant beloofd dat we dat deze week ook wel konden doen.
Of ik morgen rondraak dan? Ja, als ik dan vandaag of morgenvroeg ten laatste echt alles hier ter plaatse heb want collega 2 is er morgen niet dus das al 1 man minder.
5min later terug telefoon: ik moet morgen met hem mee vr iets te bekijken ergens (lees: heeft weer een werkske aangenomen waar hij niks van kent en nu hoopt hij dat ik het wel krijg opgelost)
Ik ben die situaties echt zo kotsbeu aan het worden, hij blijft maar proberen boven zijn gewicht te spelen en altijd maar meer en groter ipv eerst eens een stevige basis te voorzien...
Vraagje aan functioneel analisten/business analisten/ developpers/product owners/ testers
Jullie sprintplanningen: hoe gaat er dat aan toe?
Ik lees dat een sprintplanning 8u mag duren voor een sprint van 1 maand . Maar dat lijkt mij al zo ferm overdreven. Ik ben al blij dat dat geen 8u duurt. (+- 4uur + 1u devs achteraf om subtaken aan te maken)
Ik heb zo'n sprintplanning 20-25 man. Als je dat optelt aan gebruikte werkuren, is dat toch een kostelijke vergadering.
Al een gedeelte kunnen knippen aan uren, door bepaalde analisten pas uit te nodigen als hun "ticket" aan de beurt is. Blijft kostelijk zo'n sprintplanning.
Scheelt van plaats tot plaats. Heb zo'n klant gehad waar ik een paar jaar gezeten had die hier echt wel veel tijd aan verspeelden.
Team van ne man of 6 & om de 2w minimum een halve dag meeting met die man of 6. Realistisch gezien was je vrijwel de hele dag kwijt.
Als ik mij nog goed herinner was het om de 4w een volledige sprint 'review', wat voor mij gewoon tijdsverlies a volonté was.
Bij ons is dat véél minder het geval. Een sprintplanning meeting met het hele team gebeurd gewoon niet.
De PM v/h project & 1 of 2 mensen van het team die de planning & items wat mee opvolgen bepalen dit onder mekaar (& deels in samenspraak met de klant).
Ook worden er tijdens de huidige sprint al items in DevOps gezet voor de volgende sprint. Dus dan adhv de prio's bepaald door de klant om te zeggen 'is volgende sprint' of 'is binnen 2 sprints' & zo komen we tot een gevulde sprint tegen dat de huidige sprint afgerond is.
Dus nee, we gaan zo zeker niet 8u met 15 man 'toope' gaan zitten elke 2/4w.
Da's anders ineens 15 mandagen voor een meetingske wete. Al betwijfel ik niet dat er zeker (grote) bedrijven zullen zijn waar dit effectief zal gebeuren. Echter, wss voornamelijk in context van 'interne ontwikkeling'. 't Is wat moeilijker in context van projectbudgetten van een klant als software leverancier van die klant. Want je moet dan bij wijze van spreken een meeting 'verkopen' van 15d projectbudget e. Iets wat bij interne project teams vaak veel minder speelt.
Ik ga je moeten teleurstellen vrees ik. Ik heb hem aan m'n vrouw en ouders laten lezen. Alledrie zeggen ze: "Zet da nooit ergens op het internet, want als de verkeerde persoon dit leest ben je je werk kwijt".
Hetgeen ik over twijfelde, en waar ik hier wou komen vragen wat ermee te doen, heb ik uiteindelijk toch een beslissing genomen, en er is een serieuze last van m'n schouders gevallen.
Dan toch een light-versie:
Zoals velen hier wel al weten werken ze bij ons met graden (beetje zoals in het leger: soldaat, korporaal, sergeant, ...)
Mijn graad is X sinds 2009, maar ik doe al sinds 2012 het werk van X+1. Hiervoor krijg ik per dag dat ik werk in die hogere graad een premie om het loonverschil te compenseren. Die premie ligt gemiddeld rond de 400€ netto per maand, afhankelijk van hoeveel dagen ik gewerkt heb op die post. (ik doe ook nog geregeld diensten op een post van m'n eigen effectieve graad). Die premie telt natuurlijk niet mee voor pensioen, vakantiegeld, ...
tot 2 jaar geleden was er elk jaar een mogelijkheid om die graad X+1 effectief te krijgen onder de vorm van selectieproeven. Ik heb daar in totaal 8x aan meegedaan, en het is me nooit gelukt die graad te behalen.
Die proeven bestonden uit een “case” en enkele bijkomende vragen (oa van HR). Die case was meestal een ongeval waarbij wij uitgebreid moesten beschrijven wat elke betrokkene (dus niet enkel vanuit ons standpunt, ook wat bvb machinisten, politie, brandweer, ...) moest doen om dit op te lossen. Maar dit moest steeds in verschikkelijk detail (tot zelfs beschrijven dat de personen te velde hun geel hesje en veiligheidsschoenen moesten aanhebben). Veel vanzelfsprekendheden, en alles wat je niet benoemde gebeurde ook niet.
In 2015 had ik een enorm goed gevoel van die selectieproef toen. Ik kwam buiten met het gevoel dat het niet anders kon dan dat ik geslaagd was. Ik zat toen op weg naar huis in de trein met een collega die net hetzelfde examen had gedaan, en ik merkte uit ons gesprek dat die persoon enorm veel fouten gemaakt had. (laat ons bij wijze van voorbeeld zeggen dat hij een brandweerwagen zonder sirene en zwaailichten in een eenrichtingsstraat door het rood licht laten rijden had aan 90km/u in een zone 30).
Paar weken later kregen we onze uitslag. Ik had 11/20 en hij 16/20. Een 12/20 was nodig om te slagen.
Ik vond die uitslag enorm ongeloofwaardig, dus ben op feedbackgesprek geweest. Daar kreeg ik te horen dat hetgeen ik gezegd had inderdaad heel goed was, en ze zagen dat ik wist waarover ik sprak. Maar het was heel jammer dat ik van 1 deel van de vraag niets gezegd had. Ik was 100% zeker dat ik dat wel had gedaan (ik herinnerde me zelfs nog een grapje dat ik toen gemaakt had en toen ik dat zei zag ik aan die persoon zijn gelaatsuitdrukking dat hij het zich nog kon herinneren). Hij stak zijn handen om hoog en zei: “Jah, dat is uw woord tegen het mijne”.
Ik wist dus 100% zeker dat er gesjoemeld was, maar kon natuurlijk niets bewijzen. Sindsdien had ik elk jaar 1 puntje te kort om te slagen op die selectieproeven, met toevallig elke keer onze rancuneuze manager in de jury (wat in principe niet toegelaten is).
Ik moet dus ooit iets gedaan hebben dat bij iemand met invloed in het verkeerde keelgat is geschoten, maar ik kan me in de verste verte niet voorstellen wat dat zou kunnen geweest zijn. Het enige dat ik me kan voorstellen is dat onze manager beslist had om ons reeks van 7 nachten te splitsen in 2 reeksen (3 en 4 nachten), zogezegd voor onze gezondheid. Wij zijn daarover gaan klagen dat dit een averechts effect zou hebben, maar hij wou niet luisteren. Daarop zijn we met een paar onderling diensten beginnen wisselen om toch ons 7 nachten te kunnen behouden.
Bij HR hebben ze uiteindelijk beslist om die selectieproeven niet meer te doen onder andere omdat er een te grote zweem van vriendjespolitiek rond hing. Daarop hebben ze beslist om met "posten met profiel" (PmP's) te werken. Het komt er nu op neer dat je geen examen meer moet doen om een graad te halen, maar dat je voor een functie moet solliciteren, en dan de graad krijgt die bij die functie hoort. Alles wordt nu door de "lokale" manager beslist. Wat uiteraard vriendjespolitiek nog meer in de hand werkt.
Vorig jaar was er een PmP uitgeschreven voor "mijn" functie, maar voor we konden solliciteren was ze al ingetrokken omdat onze manager vond dat hij volk genoeg had.
Nu net voor de zomer is er terug een PmP uitgekomen voor "mijn" functie en plots heeft hij 18 mensen nodig. dit is dus een PmP voor de functie die ik al 9 jaar doe, en ik had me uiteraard hiervoor ingeschreven.
Maar sindsdien ben ik enorm beginnen twijfelen. De gesprekken zouden normaal plaatsgevonden hebben half september. Maar dit is meermaals uitgesteld geweest, en de datums liggen nu vast voor eind oktober.
2 weken geleden heb ik de beslissing genomen om mij uit te schrijven. Een van de voorwaarden was dat je verplicht 5 jaar "vast" zat op die post. Maar ik heb alles overwogen, meerdere nachten wakker gelegen, veel gepraat met collega's, m'n vrouw, ik wou het hier vragen, ... en ik zag het echt niet meer zitten.
Ik werkte dus op een locatie in een rustige gemeente, en begin januari zijn we verhuisd naar een locatie 40km verder in een grootstad ten gevolge een groot centralisatieplan dat al tientallen jaren bezig is. We zaten in een hele grote ruimte met 4 personen per shift, en midden in de Corona crisis, waar streng aangeraden werd met zo weinig mogelijk mensen in contact te komen en zoveel mogelijk thuiswerk te doen, werd dus beslist van ons in een andere ruimte (van ongeveer gelijke grootte) te steken waar we nu met 25 personen zitten per shift. Dit werd doorgevoerd ondanks een algemeen verbod vanuit de CEO (alle centralisaties en verhuizen werden uitgesteld tot na Corona). Elk protest (via HR, vakbond, ...) werd compleet genegeerd, en wij werden afgestempeld als "mensen met een bang hartje".
Voor de centralisatie deed ik mijn job heel graag. Ik was de “hoogste” op m’n werkzetel, we zaten vrij rustig met 4 personen in 1 lokaal en hadden een zekere autonomie. We werden gerust gelaten zolang alles goed ging. En alles ging goed. We trokken mooi onze plan, hadden geen klachten.
Ook qua infrastructuur was onze oude werkplaats een pak beter. Recentere, ruimere keuken met oven, grote koelkast, meerdere kookplaten, … We hadden daar evenveel toiletten als we nu hebben (4 personen tov 25 nu), de parking was net naast het gebouw. Nu hebben we een (publieke) ondergrondse parking, moeten we 5 a 10 minuten stappen, en zitten we op de 5e verdieping met een lift die de helft van de tijd kapot is. De keuken is oud, vuil, klein, en er is niet genoeg bestek voor iedereen. (5 sets vork/mes/lepel bvb). Bij elke trein die hier passeert (en het zijn er veel) trillen we bijna uit onze stoel.
Sinds de centralisatie in januari zitten we dus met 25 personen in een even grote ruimte. Ik ben een introvert persoon, en kan niet goed tegen drukte, bijgevolg ga ik nog steeds elke dag met hoofdpijn naar huis door de drukte en het lawaai. Ook worden we met argusogen gevolgd, elke beweging die we maken, elk woord dat we zeggen, ... wordt opgemerkt. Bij elk voorval staat er onmiddellijk 5 man rond u om te zeggen wat je moet doen. Ik weet da zelf goed genoeg, en ik wordt in zo een stressvolle situaties liever gerust gelaten zodat ik zeker geen fouten maak.
Hier thuis loop ik ook enorm gepikeerd en ik kan geen prikkels verdragen. Mijn vrouw werkt van thuis uit, dus ik ben al heel lang niet meer ALLEEN geweest. En dat is iets dat ik echt nodig heb om te kunnen functioneren. Op het werk is m'n concentratie ook verschrikkelijk tot op het punt dat ik begin te vrezen dat ik fouten ga beginnen maken. Oorbescherming, oortjes met muziek,... mag niet en is ook niet praktisch aangezien we dikwijls moeten telefoneren, en overleggen met collega's. Ook moeten we alarmen en zo op tijd kunnen horen/zien.
Nu is sinds 1/10 beslist dat mondmaskers niet meer verplicht zijn op de werkvloer. Je moet er wel steeds eentje bijhebben voor als 1.5m afstand niet lukt. Maar ons management heeft beslist dat bij ons op het seinhuis die verplichting wel blijft gelden omdat die afstand niet continu kan gegarandeerd worden. (Als ze ons op onze vorige locatie hadden laten zitten was dit geen probleem geweest ).
De algemene sfeer hier is nu verschrikkelijk. Bij de collega's onderling valt het goed mee, maar quasi iedereen loopt pissed rond.
Het management heeft geen flauw benul van wat er leeft op de werkvloer en trekt zich er niets van aan. Hun eigen gedacht doorduwen (en bijkomende premies in ontvangst nemen) is het enige wat hen interesseert.
Er is een enorm personeelstekort bij ons (grofweg 10 man te kort op 100FTE's) waardoor iedereen extra diensten moet verzekeren en soms zelfs 2 posten tegelijk moet bemannen. Wat de algemene veiligheid serieus in het gedrang brengt. Hierdoor vallen ook veel collega's ziek waardoor wij dan worden opgeroepen om extra diensten te verzekeren. Dit is nu bij NMBS, maar bij ons is het even erg, zoniet erger. Ikzelf sta momenteel 48 dagen achter. Bij ons (gelukkig) nog geen sprake van het verplicht te laten uitbetalen.
Ik heb speciaal 4/5 wegens ouderschapsverlof aangevraagd, puur om af en toe eens een paar dagen thuis te kunnen zijn en op adem te komen. Het komt er nu wel op neer dat ik zo goed als een fulltime werk, alleen zijn die diensten op 4 weken samengepropt ipv op 5 weken.
6 a 7 dagen werken gevolgd door 1 a 2 thuis is meer regel dan uitzondering tegenwoordig. Ook geregeld 3 verschillende diensten op een week tijd.
Onlangs een serietje reeksen gehad:
3 nachten
2 thuis (waarvan die 1e ik nog tot 6u gewerkt heb, en dan nog moest slapen erna, dus eigenlijk maar 1 thuis)
7 lates
1 thuis
4 nachten
3 thuis (waarvan die 1e ik nog tot 6u gewerkt heb, en dan nog moest slapen erna, dus eigenlijk maar 2 thuis)
4 nachten
Een voorbeeldje van over hoe ons management denkt:
Onze manager is onlangs naar Nederland geweest voor een plaatsbezoek aan een gelijkaardig bedrijf daar. Op die bureau hingen verschillende TV's omhoog, met het nieuws, wielrennen, voetbal, ... dat opstond. Het personeel zat op hun gemak en was alles in de gaten aan het houden.
Onze manager sprak een werknemer daarop aan en die zei: "Als onze manager hier binnenkomt, en hij ziet ons hier zo op ons gemak zitten is hij blij, want dat wil zeggen dat alles goed verloopt en er geen incidenten zijn" wat erop neerkomt dat onze klanten blij zijn.
Als onze manager ons zo ziet zitten is zijn "train of thought" dat we te weinig werk hebben en dat hij wel ergens een post kan afschaffen. Maar wat hij niet beseft is dat als er dan toch incidenten zijn, dat we serieus personeel tekort hebben om adequaat te kunnen reageren. En iedereen 8u 100% geconcentreerd houden zonder pauze is ook gewoonweg onverantwoord. Alhoewel hij niet liever zou willen. (wij doen diensten van 8u zonder mogelijkheid tot pauze, eten moeten we aan onze bureau doen)
Onze manager heeft ook niet graag dat elke post opgevuld is met mensen die effectief die graad hebben. Hij heeft liever mensen zoals ik, die "hogere bediening" trekken. Want die heeft hij meer in de hand. Van zodra wij protesteren of ons teveel laten horen kan hij die hogere bediening afnemen waardoor we plots een pak minder verdienen.
Dankzij al die PmP's is het dus heel gemakkelijk om intern een andere functie te zoeken. Hierdoor, en door ons slecht management is er bij ons een enorme leegloop. Ons management is ook een held in het voorhouden van "wortels", zonder effectief eens iets te verwezenlijken. De meesten hebben dit nu eindelijk door waardoor de overgrote meerderheid op zoek is naar iets anders.
Ondanks dit alles zijn ze rotstvast overtuigd dat we meer dan genoeg volk hebben.
Er zijn een 7-tal collega's die in mei geslaagd waren voor een PmP bij een andere dienst voor een functie overdag ipv de 3x8 waar we nu in zitten. De interne regels hierrond zijn dat het huidige management je dan nog maximum 6 maand kan houden, om bvb vervanging te kunnen zoeken indien nodig. Deze 7 mensen hun 6 maand vervalt eind november. Vorige week is de CEO bij ons management geweest omdat ons management in paniek geschoten is. Ze hebben daar beslist dat die 7 personen eind november hun aanstelling wel krijgen voor die nieuwe functie, maar dat ze onmiddellijk terug gedetacheerd worden naar hun huidige functie waardoor ons management ze nog 10 jaar kan tegenhouden. Dit was de enige optie om die mensen langer te kunnen houden zonder letterlijk de HR-regels te overtreden, alhoewel dit een enorme grijze zone is.
Die mensen hadden uiteraard al vanalles gepland, elke avond thuis, elk weekend thuis, al plannen gemaakt voor Kerst en Nieuwjaar. Dat wordt plots allemaal door hun neus geboord. Die zijn 1 voor 1 furieus, er zijn er bij die overwegen een advocaat te contacteren.
Lang verhaal kort, ik zit in een verschrikkelijke gouden kooi. Ik ben m'n werk kots, kots, kotsbeu, maar ik weet 100% zeker dat ik niets ga vinden waar m'n loon nog maar in de buurt komt van hetgeen ik nu heb aangezien ik nu op een niveau werk waar je in de privé een master diploma voor zou moeten hebben, en ik maar een A2 heb. En dan nog in informatica waar ik al 14 jaar niets mee gedaan heb en dus totaal niet meer in mee ben.
Ik ben nu aan het uitkijken naar PMP's voor functies die mij interesseren, en van zodra ik iets gevonden heb ben ik weg. Hoe sneller hoe liever.
En ze gaan daar spijt van hebben. Ik wil niet uit de hoogte doen, maar ik doe m'n werk enorm goed. Veel collega's werken heel graag samen met mij omdat ze weten dat ik weet wat ik doe, en rust uitstraal naar hen toe waardoor zij minder gestresseerd zijn. Onze onmiddelijke chef, en enkele van net onder het management weten goed wat ze aan mij hebben en vertrouwen mij 100%.
Kleine anekdote:
Wij hebben 2-3x per jaar een bijscholing. De "Head Of" van de mensen die die bijscholingen geven is zo iemand die mij weet te waarderen.
Elke bijles komt hij eens binnen en begint hij irritante vragen te stellen. Hoe meer hij doorheeft dat je twijfelt, hoe verder hij blijft doorvragen tot je vast zit. Om dan te zeggen: "Zie je hoe belangrijk deze bijlessen zijn, let maar goed op!".
Op een bepaald moment kwam hij binnen en begon hij ons 1 per 1 af te gaan. tot hij bij mij kwam en letterlijk zei: "Bij u moet ik geen moeite doen, ik weet dat jij het allemaal goed weet en kent", omdan door te gaan naar de volgende.
Het enige waar ik nog over twijfelde was de verloning. Die PMP's zijn hoofdzakelijk voor dagdiensten.
Maar ik heb een loonsimulatie laten doen, en ik zou "maar" 120€ per maand verliezen tegenover het loon dat ik nu heb. Nu werk ik wel maar 4/5 in ploegen (+ tussenkomst RVA wegens ouderschapsverlof). Tegenover fulltime in m'n huidig ploegensysteem zou ik wel 600€/m verliezen, maar het is meer dan een jaar geleden dat ik nog zoveel verdiende.
Alle, ik ging een kleine samenvatting schrijven, en het is weer een halve boek geworden.
Vraagje aan functioneel analisten/business analisten/ developpers/product owners/ testers
Jullie sprintplanningen: hoe gaat er dat aan toe?
Ik lees dat een sprintplanning 8u mag duren voor een sprint van 1 maand . Maar dat lijkt mij al zo ferm overdreven. Ik ben al blij dat dat geen 8u duurt. (+- 4uur + 1u devs achteraf om subtaken aan te maken)
Ik heb zo'n sprintplanning 20-25 man. Als je dat optelt aan gebruikte werkuren, is dat toch een kostelijke vergadering.
Al een gedeelte kunnen knippen aan uren, door bepaalde analisten pas uit te nodigen als hun "ticket" aan de beurt is. Blijft kostelijk zo'n sprintplanning.
Vraagje aan functioneel analisten/business analisten/ developpers/product owners/ testers
Jullie sprintplanningen: hoe gaat er dat aan toe?
Ik lees dat een sprintplanning 8u mag duren voor een sprint van 1 maand . Maar dat lijkt mij al zo ferm overdreven. Ik ben al blij dat dat geen 8u duurt. (+- 4uur + 1u devs achteraf om subtaken aan te maken)
Ik heb zo'n sprintplanning 20-25 man. Als je dat optelt aan gebruikte werkuren, is dat toch een kostelijke vergadering.
Al een gedeelte kunnen knippen aan uren, door bepaalde analisten pas uit te nodigen als hun "ticket" aan de beurt is. Blijft kostelijk zo'n sprintplanning.
Als uw sprintplanning met 20-25 man is, dan is uw team te groot lijkt me
Onze sprintplanning zelf is vrij kort omdat op voorhand er al veel gedaan wordt
- tijdens backlog grooming/refinement word de priority al bepaald en de tickets aangemaakt en uitgeklaard (business & analysten)
- we hebben inschattingsessies met analyst + developers + tester om over tickets te gaan en als ze duidelijk genoeg zijn (high level) worden ze ingeschat
Dus sprint planning zelf is vrij eenvoudig
we hebben x capaciteit, dus bij default zijn dat de y eerste tickets van de backlog.
Als dat ok is voor business/PO dan zijn we klaar
In de praktijk doen we eerst een sprint review nclusief korte demo, dan de planning van de volgende sprint en vervolgens een vooruitblik of we nog op schema zijn voor de grotere topics.
Alles bijeen is dat een klein uurtje om de 2 weken.
Op de moment dat we aan een ticket beginnen wordt er in meer (technisch) detail naar gekeken. En wordt er een kick-off gedaan met developers + tester + analyst waar we in detail over het ticket gaan zodat alles duidelijk is als we eraan beginnen.
Voordeel om dat zo "laat" te doen is dat het bij iedereen fris in het hoofd zit op de moment dat we eraan beginnen.
Nadeel is dat er soms nog nieuwe onduidelijkheden opduiken die met business besproken moeten worden, maar dat zijn meestal kleinere vragen die snel (<24u) beantwoord worden. De grote vragen zijn normaal al gesteld tijdens de inschattingsessie.
@Waelvis : serieuze boterham. Ik kan je geen ongelijk geven dat je op zoek bent naar iets anders.
Geen idee wat je verdient maar je moet er imo niet zo maar vanuit gaan dat je niet in de buurt geraakt van je huidig loon bij een overstap naar de privé. Je moet je niet blind staren op je diploma maar kijken naar je werk ervaring.
En is een overstap naar een job met een lager loon onbespreekbaar? Soms kan dat echt wel deugd doen, zeker als je je job zo beu bent en dat die een negatieve impact op je gezinsleven heeft? Zie naar @Mulan , die heeft ook een stapje terug gezet en heeft daar geen spijt van.
Absoluut geen seconde, het effect op mijn levenskwaliteit is GIGANTISCH!
Naast veel minder stress én veel minder uren, ga ik gewoon met de glimlach gaan werken! Ik ben 1 van die mensen die met plezier in de auto springt.
Nu waren wij wel gedwongen door mijn langdurige burn-out én zijn ontslag om het plots met een pak minder te doen. We moesten het na een jaar ziekte doen met 2400 euro gezinsinkomen, geen maaltijdcheques en geen bedrijfswagen meer.
Echt een kwestie van alle uitgaven (Telecom, verzekeringen, boodschappen, kledingbudget,...) Herbekijken maar na een aantal paniekerige maanden merkten we dat het eigenlijk wél prima ging zonder dat extra geld. En dan hebben we het hier over een gezamenlijk netto inkomen van 3300 euro per maand toen we beiden voltijds werken en niet regio 4000-5000 Euro .
Al verdient het wel te vermelden dat mijn hypotheek maar 600 euro was. Wanneer die dubbel zo hoog zou liggen, is het natuurlijk een ander paar mouwen!
Vandaag toch de druppel en mijn baas eens gezegd waar het op staat, ik blijf niet bezig op deze manier.
. Maar dat lijkt mij al zo ferm overdreven. Ik ben al blij dat dat geen 8u duurt. 
(+- 4uur + 1u devs achteraf om subtaken aan te maken)
).
