Ja ik ga 't sowieso met de bazin bespreken.
Nu, ik zit er niets mee in om voor dringendere gevallen rond te bellen. Dat hoort er voor een deel ook wel bij. En doe ik al lang.
En na m'n uren wat bijwerken kan ik ook mee leven. Omgekeerd kan ik tijdens m'n uren ook gewoon naar de keuring, begin ik wanneer ik wil,...
Maar het is ondertussen op een punt dat ik bijna niets anders kan dan zaterdag en/of zondag te mailen omdat ik anders bang heb voor maandag. En pas op, soms kan dat dan ook nog meevallen die maandag das dan nog 't ergste.
Ik heb gewoon precies geen uit-knop meer en heb ook vaak ne knoop in m'n maag: "wat als dit of dat, snel even m'n mails checken want"
Dat had ik vroeger niet. Daarbij komt dan nog dat 's nachts wakker worden en niet meer in slaap raken wat 't ook extra zwaar maakt.
En dan nog es elke dag ge es vrij hebt die telefoons (al viel m'n week verlof goed mee)...
Nu een werk gsm lost 't niet echt op. De mensen die bellen naar de baas als noodnummer en als die 't niet kan oplossen belt hij ons. Wat nog een redelijke regeling is, als ik een werkgsm had dan zouden de mensen verwachtten dat die ook bereikbaar is bij nood en als ik die dan ergens gooi is 't nut ook weg en die mensen moeten ook nog geholpen worden uiteindelijk.
Maar 't probleem is is dat de baas dus ook gene held is in zaken regelen en we dat dus ook nog op ons bord krijgen. Pakt de nummer niet op, zegt dingen op te lossen en doet 't niet,....
Wat ik dan ook weer begrijp want zoveel mensen hebben die z'n nummer en bellen ook voor futiliteiten.
En op zich krijg ik daar ook alles van gedaan.
Plus zoals
@Mulan zei doe ik 't werk al 8 jaar graag, heb ik m'n collega's en baas graag, ik woon erboven en spring binnen wanneer ik wil, als ik iets vraag aan m'n baas krijg ik dat ook meestal,...
Enfin tis ne goeie mens daar niet van. Mn bazin ook, ik kan daar weinig slecht over zeggen.
Alleen ja, ik heb gewoon geen rust meer in m'n hoofd en als ge dan in uw rustmomenten moet werken... Bedoel, ik had vorige nacht es goed geslapen en eens ik ff in Phantasialand was ging 't goed tot de telefoon begon en ik ook m'n mails moest doen.
En als ik dan zie dat ik binnenkort weer s avonds moet gaan vergaderen met de blokken en dat erbij komt als werk dan krijg ik 't nog benauwder.
En ja m'n vriendin, daar mag ik de hemel voor bedanken dat die dat snapt. Want op die momenten heb ik dus echt zichtbaar veel stress en kan ik al es afgaan (niet op haar gelukkig).
Maar die ziet ook hoe ik me voel en hoort me s nachts ook rondlopen dus heeft wel begrip gelukkig.
Enfin sorry voor de wall of text