Ergernis niet echt, maar toch een moeilijke situatie.
Er is hier iemand op de boekhouding van wie collega's hem beschuldigde op zijn laptop strips te lezen. Ik heb hem hier nooit op kunnen betrappen en spreek mensen daar dan ook niet over aan.
Gisteren merkte ik wel iets en kon inderdaad een glimp opvangen van strips. Dat gekoppeld aan het feit dat ik onlangs al een gesprek met hem had over zijn werkachterstand is natuurlijk geen goede combo.
Ik spreek hem erover aan en geef hem eerst de kans om eerlijk te zijn:
"Doe je nog zaken buiten werk tijdens de uren?" Waarop hij antwoordt dat hij soms wel eens wat opzoekt, wat ook echt geen probleem is hier.
Dan heb ik hem geconfronteerd en gaf hij ook toe wel erg lange periodes te lezen. Ik zag ook dat hij tot bloedens vellekes van zijn nagels aan het trekken was en plots werd hij heel wit.
Hij moest kokhalzen en ging dan erg wankel naar het toilet.
Erna met hem gebabbeld en gezegd dat we er zijn om te helpen omdat hij wijst op concentratieproblemen en hij is ook wel érg introvert en kan moeilijk met bepaalde situaties om.
Hij vermoedt zelf ADHD, maar heb hem dus gezegd naar de dokter te gaan.
We hadden zijn uren al wat aangepast om te helpen in een eerder gesprek maar goed.
Ik zit er wel wat mee in, maar je kan zo een mensen natuurlijk ook niet laten wegkomen met alles terwijl anderen tot over hun oren in het werk zitten. Dus je kan ook maar zoveel tegemoetkomen natuurlijk.
Update hiervan.
Het is een tijd beter gegaan maar dan is hij terug afgegleden. Een maandje geleden opnieuw betrapt op strips lezen én (veel belangrijker) zijn werk begon opnieuw méér dan ondermaats te worden.
Hij had al eens een aangetekende waarschuwing gekregen en een maand geleden heb ik hem dan gezegd dat dit zijn aller-aller-aller laatste waarschuwing was.
Opnieuw: dat je tussendoor wat anders op je pc doet dat stoort me niet, maar niet als het constant is, het anderen ergert én je werk blijft liggen.
Soit, ik zie de laatste weken dus niet veel verbetering, integendeel en nu komt het beste.
We hebben gisteren een opleiding, ik zit daar langs de C-suite in een zaal met 20 man.
Ineens zie ik hem iets uithalen en wat mee prullen, bleek een klein kaartspel te zijn.
Fine, sommige mensen tekenen wat op een papier tijdens zo een opleiding dus als je dat helpt op een of andere manier om wat te prullen I don't care.
Begint die gvd ineens patience te spelen in plain view van mij en de C-suite. Ik daarnaar toe.
"Zeg dat doet ge toch niet, stop daar es mee"
- Ahja, ok nee dat versta ik.
Hij vouwt dat pakje bij elkaar en legt dat aan de kant.
10 fucking minuten later ligt hij die kaarten weer te leggen.
Dus ik opnieuw er naar toe:
"Wat zijt ge nu aan t doen in hemelsnaam?"
- Aan het ordenen zodat ik die kan terugsteken
"Steek dat is direct weg in uw tas, dat trekt toch op niks?"
- Ahja, oei sorry.
Erna hem niet meer kunnen spreken, maar morgen komt daar dus een exit-gesprek mee he.
Allee, ik heb veel begrip voor mensen en ook als je op een of andere manier autisme hebt. Maar om in een volle zaal waar het management bijzit én uw collega's die alles zien tot twee keer toe beginnen te kaarten....
Ik dacht echt dat ik alles had gezien.