Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Komaan hé, nu ook niet overdreven streng zijn voor de @mac-bc. We kennen hier nul de botten van de situatie en als ge een partner hebt die opzettelijk dingen voor u verzwijgt of misschien zelfs zaken voorliegt, daar kunt ge soms helemaal niets aan doen.
Ik geef 'm in ieder geval het voordeel van de twijfel.

Wat ni weg neemt dat ik @cege zijn eerste advies het beste vind: hij zou zonder al te veel moeite een betere job kunnen vinden denk ik.
Then again: wat is beter hé? Ik zelf zit als IT'er ook intern bij een Belgisch bedrijf. Ik zou veel meer kunnen verdienen en veel grotere specialisatie kunnen behalen als ik consultancy zou doen. Maar ik heb een goeie werkgever, heel goeie collega's, weinig stress op't werk, goeie uren (8u tot 16u).. ik kan me inbeelden dat mensen dat maar niks vinden en mikken op het hogere loon en de "prestige".

Soit, om maar te zeggen: die betere is heel relatief.

Voor prestige moet je niet in consulting gaan ;)

In het geval van mac-bc lees ik in zijn ergernissen dat er zoveel slecht loopt in zijn huidig werk (verloning, verantwoordelijkheden, werkdruk, gebrek aan ondersteuning door leidinggevende,...) dat het niet moeilijk is om "beter" te definiëren zonder toegevingen te moeten doen op 1 van die punten. Dus geen klassiek "meer loon voor meer werkdruk/verantwoordelijkheid" verhaal.
 
Life sux, maar weet dat je met minimale effort een werkgever vindt die normaal doet en met weinig chance ook nog beter zal betalen...
Mac... je bent Project Engineer toch? Als je daar écht wil vertrek je toch gewoon? Zoals @cege zegt: een nieuwe job vinden met betere voorwaarden is echt een zaak van minimum effort. Hoewel ik wel begrijp dat je waarschijnlijk niet in de allerbeste mindset zit om te solliciteren... maar goed, er staan zoveel PE jobs open dat je een interview zelfs niet eens moet acen. Gewoon op tijd opdagen is waarschijnlijk al half gewonnen.

Ik zit er niets mee in om elders te solliciteren. Ik ga normaal gesproken wel iets vinden. Wellicht aan betere voorwaarden. Joepie joepie, weer anderen hun stront opkuisen maar nu voor €100 extra per maand of met een mooiere auto op de oprit.

Call it a midlife crisis of iets anders, maar ik heb stilaan echt een dégout van dat werknemersstatuut in het corporate wereldje. Ik voel me daar precies te oud voor, om mee te stappen in die debiele politieke spelletjes. Over elkaar struikelen om uw verwezenlijkingen in de verf te zetten. U verstoppen wanneer er geen eer te rapen valt. Timesheets invullen. Verantwoording afleggen waar er helemaal geen verantwoording valt af te leggen. Enzovoort enzovoort. Allemaal met het oog om tijdens de 3-jaarlijkse bedelronde een procentje opslag te kunnen scoren, waar je dan 5 keer uw hiërarchie moet aan herinneren. :puke:

Ik vrees dat ik eerst een stevige persoonlijke crisis zal doormaken vooraleer ik zomaar terug een random job ga instappen die niet significant verschilt van hetgeen ik al gedaan heb. Ik zat mentaal al helemaal ergens anders.

Moet nu wel zeggen, ik wist al maanden geleden dat het nieuwe verhaal van Mac-bc zou afspringen... Nu kan hij weer enkele maanden trollen op alles en iedereen.

Klinkt misschien zeer hard maar ik ken niemand (in het echt of online) die zodanig zijn hoofd blijft stoten aan telkens dezelfde overduidelijke "problemen". En dat niet enkele maanden maar reeds jaren aan een stuk. Al het advies dat hij krijgt is altijd hetzelfde (logische) advies, hier gaat hij nooit mee akkoord en slaat hij volledig in de wind om dan een jaar later even ver te staan. De problemen zijn er nooit door hem maar door gans de buitenwereld, iedereen buiten hij heeft schuld aan zijn misère...

Jouw post klinkt niet "zeer hard", maar klinkt vooral zeer hol.

1) Deze oorzaak had iedereen kunnen overkomen. Dit linken aan mij persoonlijk is echt heel laag bij de grond. Tenzij jij denkt dat ik persoonlijk de oorzaak ben van de strubbelingen binnen die externe vennootschap?
2) Ik heb hier geen seconde zitten vingerwijzen naar de ene of de andere partij. Sterker zelfs: vanuit business oogpunt begrijp ik die vennootschap helemaal. Het enige wat je hen kan verwijten is dat ze dit veel te laat hebben gecommuniceerd. Wellicht wilden die ook tot op het laatste moment alle opties openhouden voor een samenwerking. Begrijpelijk. Maar op menselijk vlak had dit netter gekund. Het zij zo.
3) Ik baal als een stekker. Maar ik aanvaard ook het feit dat dit deel is van ondernemen. Ze hadden mij gewaarschuwd: je zal tegen een stootje moeten kunnen. Welnu, dit is al een eerste uppercut en ik was nog niet eens goed begonnen. Als ik niets had ondernomen, dan was ik dit ook niet tegengekomen. Je kunt geen ei bakken zonder de schaal te breken.
 
Ik zit er niets mee in om elders te solliciteren. Ik ga normaal gesproken wel iets vinden. Wellicht aan betere voorwaarden. Joepie joepie, weer anderen hun stront opkuisen maar nu voor €100 extra per maand of met een mooiere auto op de oprit.

Call it a midlife crisis of iets anders, maar ik heb stilaan echt een dégout van dat werknemersstatuut in het corporate wereldje. Ik voel me daar precies te oud voor, om mee te stappen in die debiele politieke spelletjes. Over elkaar struikelen om uw verwezenlijkingen in de verf te zetten. U verstoppen wanneer er geen eer te rapen valt. Timesheets invullen. Verantwoording afleggen waar er helemaal geen verantwoording valt af te leggen. Enzovoort enzovoort. Allemaal met het oog om tijdens de 3-jaarlijkse bedelronde een procentje opslag te kunnen scoren, waar je dan 5 keer uw hiërarchie moet aan herinneren. :puke:
Misschien tijd om een ambtenarenjob te zoeken, da lost al je problemen op volgens jouw beeld van de ambtenarij! :unsure:
 
Ik denk niet dat mijn schoonbroer van slechte wil is. Denk eerder onkunde om zelfstandige te zijn en er geld mee te verdienen in combinatie met een zekere koppigheid/principes die evidente oplossingen a priori excluderen. Zijn renovatieprojecten en nieuwbouwprojecten zijn wel kwalitatief.

Hij koopt zelfs niks fancy op de vennootschap. Hij heeft zelfs geen camionette meer, geen werkkraan, etc. Alles wordt rondgereden met de auto van zijn broer of pa met de grote remorque erachter. Dat de pa dan eventjes een dag geen auto heeft, jammer (ja, de pa is een serieuze enabler voor zijn slecht gedrag). De werkkraan is vervangen door gepruts met ladders en koorden en gevaarlijk gedoe. Hij werkt 50-60+h per week, gaat nooit mee op familie uitjes. Werken op zondag.

En dan zegt hij altijd "zelfstandige zijn is hard". Kan allemaal wel zijn, maar het is geen verplichting. En dan altijd neuten op 'de middenklasse' en 'overbetaalde werknemers' en bladiebladiebla. Hij is industrieel ingenieur. Zijn broer burgi. Zijn zus (mijn madam) is gewoon bachelor. Mijn madam verdient iets van 2000-2500 netto + auto per maand voor redelijk standaard werk. "Ongelooflijk overbetaald voor een mediocre profiel". OK dan. Dan zit ik en de burgi broer daar :censored:
Klinkt idd herkenbaar. Altijd maar weekends doen en dan tegen mij afkomen van 'ja, maar gij krijgt uwen otto gratis van uwen baas & ik moet die zelf volledig betalen' en zo van die toestanden.
The usual, als ik geen bedrijfswagen had, dan had ik meer brutoloon (of tegenwoordig mobi-budget). Dus 't is wel fiscaal interessanter dan brutoloon, mor nu ook weer niet gratis eh.
Anyway, iedereen kent zo wel iemand. Vitten over extralegale voordelen of andere uren dat ze al dan niet zelf hebben. De bedrijfswagen met stip op #1 natuurlijk.

Maar als 't effectief zo is dat z'n clientèle regelmatig 10-duizenden EUR achter zit op facturen, dan zou ik persoonlijk den deurwaarder sturen ipv er telkens opnieuw te blijven opdagen & meer facturen te blijven opsparen.

Bij z'n vader zou hij er alleszins niet mee moeten afkomen om taxi'tje te spelen. No way. :sneaky:


En by the by, fancy speelgoed kopen 'op de zaak' is nu eenmaal een v/d voordelen van een zelfstandige te zijn eh. Zie ik niet als 'van slechte wil'.
Gewoon iets vinden dat men aanvaardt om op de zaak te zetten (dat je privé ook iets mee bent natuurlijk).
Moest ik zelfstandig zijn, zou ik mij ook gerust elke 3 jaar een nief gaming machien kopen om af te schrijven & af te trekken van m'n belastingen.
Als freelancer in IT zou ik waarschijnlijk niet veel anders kunnen inbrengen, buiten IT materiaal en een wagen.
 
Ik zit er niets mee in om elders te solliciteren. Ik ga normaal gesproken wel iets vinden. Wellicht aan betere voorwaarden. Joepie joepie, weer anderen hun stront opkuisen maar nu voor €100 extra per maand of met een mooiere auto op de oprit.

Maar er zijn jobs waar je minder of zelfs geen stront moet opkuisen. Net dat zijn de betere voorwaarden imo.
Zelfs al zou je minder verdienen of staat een "mindere" wagen op de oprit, da's imo van secundair belang. Zeker in uw situatie waar ge duidelijk uw job strontbeu zijt en dat mee neemt naar uw privé.
 
Ik zit er niets mee in om elders te solliciteren. Ik ga normaal gesproken wel iets vinden. Wellicht aan betere voorwaarden. Joepie joepie, weer anderen hun stront opkuisen maar nu voor €100 extra per maand of met een mooiere auto op de oprit.

Call it a midlife crisis of iets anders, maar ik heb stilaan echt een dégout van dat werknemersstatuut in het corporate wereldje. Ik voel me daar precies te oud voor, om mee te stappen in die debiele politieke spelletjes. Over elkaar struikelen om uw verwezenlijkingen in de verf te zetten. U verstoppen wanneer er geen eer te rapen valt.

Ik heb het al eerder gezegd. Ik denk dat je je expectations eens gaat moeten resetten. Zie het werk als gewoon je 9-5 bezigheid die je moet doen omdat je kinderen op school zijn. En gebruik dan de rest van je tijd om je met hen te amuseren.

En ik denk dat het niet heel moeilijk is om iets te vinden waar er minder stront en zever en kak zal zijn. En als dat er is, let it go. Stop caring.

Je doet alsof je moet kiezen tussen een leven in armoede zonder gezever of je huidige pakket met de zever. De realiteit is dat ik denk dat je redelijk gemakkelijk op beide fronten met kunt vooruit gaan. En hetzelfde of beter loon en een pak minder gezever...

Timesheets invullen. Verantwoording afleggen waar er helemaal geen verantwoording valt af te leggen. Enzovoort enzovoort. Allemaal met het oog om tijdens de 3-jaarlijkse bedelronde een procentje opslag te kunnen scoren, waar je dan 5 keer uw hiërarchie moet aan herinneren. :puke:

Genoeg bedrijven waar er geen timesheets zijn en geen 3-jaarlijkse bedelronde. Maar gewoon je werk doen en automatische jaarlijkse opslag rondes.

Ja, je gaat in corporate life zitten en af en toe wat zever moeten negeren. But again, can't have it all. De kool en de geit, de kool en de geit...

Ik vrees dat ik eerst een stevige persoonlijke crisis zal doormaken vooraleer ik zomaar terug een random job ga instappen die niet significant verschilt van hetgeen ik al gedaan heb. Ik zat mentaal al helemaal ergens anders.

Fair enough. Tip van het huis, zoek iets buiten consulting en preferentieel in een sector waar ze marges hebben die dikker zijn dan een haar. Farma of zoiets.

Jouw post klinkt niet "zeer hard", maar klinkt vooral zeer hol.

1) Deze oorzaak had iedereen kunnen overkomen. Dit linken aan mij persoonlijk is echt heel laag bij de grond. Tenzij jij denkt dat ik persoonlijk de oorzaak ben van de strubbelingen binnen die externe vennootschap?
2) Ik heb hier geen seconde zitten vingerwijzen naar de ene of de andere partij. Sterker zelfs: vanuit business oogpunt begrijp ik die vennootschap helemaal. Het enige wat je hen kan verwijten is dat ze dit veel te laat hebben gecommuniceerd. Wellicht wilden die ook tot op het laatste moment alle opties openhouden voor een samenwerking. Begrijpelijk. Maar op menselijk vlak had dit netter gekund. Het zij zo.
3) Ik baal als een stekker. Maar ik aanvaard ook het feit dat dit deel is van ondernemen. Ze hadden mij gewaarschuwd: je zal tegen een stootje moeten kunnen. Welnu, dit is al een eerste uppercut en ik was nog niet eens goed begonnen. Als ik niets had ondernomen, dan was ik dit ook niet tegengekomen. Je kunt geen ei bakken zonder de schaal te breken.

Ik ken de details niet, maar je wil als zelfstandige beginnen en de eerste tegenslag is een externe vennootschap die je moet financieren als ik het begrijp ? Dat lijkt me nog meer te gaan in de richting van vroeger en de richting die je niet uit wou ? Je gaat dan nog een grotere bitch worden van de grote centen/management. Je bent namelijk de enige die alle shit zal mogen oplossen.
 
Ik zit er niets mee in om elders te solliciteren. Ik ga normaal gesproken wel iets vinden. Wellicht aan betere voorwaarden. Joepie joepie, weer anderen hun stront opkuisen maar nu voor €100 extra per maand of met een mooiere auto op de oprit.

Call it a midlife crisis of iets anders, maar ik heb stilaan echt een dégout van dat werknemersstatuut in het corporate wereldje. Ik voel me daar precies te oud voor, om mee te stappen in die debiele politieke spelletjes. Over elkaar struikelen om uw verwezenlijkingen in de verf te zetten. U verstoppen wanneer er geen eer te rapen valt. Timesheets invullen. Verantwoording afleggen waar er helemaal geen verantwoording valt af te leggen. Enzovoort enzovoort. Allemaal met het oog om tijdens de 3-jaarlijkse bedelronde een procentje opslag te kunnen scoren, waar je dan 5 keer uw hiërarchie moet aan herinneren. :puke:

Ik vrees dat ik eerst een stevige persoonlijke crisis zal doormaken vooraleer ik zomaar terug een random job ga instappen die niet significant verschilt van hetgeen ik al gedaan heb. Ik zat mentaal al helemaal ergens anders.



Jouw post klinkt niet "zeer hard", maar klinkt vooral zeer hol.

1) Deze oorzaak had iedereen kunnen overkomen. Dit linken aan mij persoonlijk is echt heel laag bij de grond. Tenzij jij denkt dat ik persoonlijk de oorzaak ben van de strubbelingen binnen die externe vennootschap?
2) Ik heb hier geen seconde zitten vingerwijzen naar de ene of de andere partij. Sterker zelfs: vanuit business oogpunt begrijp ik die vennootschap helemaal. Het enige wat je hen kan verwijten is dat ze dit veel te laat hebben gecommuniceerd. Wellicht wilden die ook tot op het laatste moment alle opties openhouden voor een samenwerking. Begrijpelijk. Maar op menselijk vlak had dit netter gekund. Het zij zo.
3) Ik baal als een stekker. Maar ik aanvaard ook het feit dat dit deel is van ondernemen. Ze hadden mij gewaarschuwd: je zal tegen een stootje moeten kunnen. Welnu, dit is al een eerste uppercut en ik was nog niet eens goed begonnen. Als ik niets had ondernomen, dan was ik dit ook niet tegengekomen. Je kunt geen ei bakken zonder de schaal te breken.

Misschien tijd om een ambtenarenjob te zoeken, da lost al je problemen op volgens jouw beeld van de ambtenarij! :unsure:
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/02/19/campagne-werkvoorjelokaalbestuur-be-gelanceerd-in-wervik/

We hebben je nodig Mac!
 
Lease fiets … manmanman die klantenservice is ook om stenen kl*ten van te krijgen, simpele vraag - zowel van mezelf als van fietshandelaar m.b.t. budget onderhoud - na 3 maand, diverse e-mails en telefoontjes eindelijk antwoord. Hoe zit dat dan in de praktijk daar vraag ik me af - dusdanig onderbemand, te dom of te lui, …

De vraag zelf: kan je budget onderhoud gebruiken om accessoires te kopen, ik kan me inbeelden dat dergelijke moeilijke vraag maanden overleg en onderhandelen vergt

Heb ik ergens het recht om iets stuk te slaan van lease fiets, want daar heb ik echt ontzettend veel zin in

Note: lease fiets is fictief, anders heb ik strafpunten denk ik
 
Hier heb ik een foute persoon gerekruteerd (gelukkig enkel als contractor en gelukkig enkel tot eind maart) die nu hij hier zit totaal anders werkt dan hoe hij zich had laten uitschijnen tijdens het sollicitatie gesprek. Hij zou een Senior Business Analyst moeten zijn, maar smijt er volledig met zijn klak naar terwijl ik hem gerust alles uitleg zodat hij succesvol kan zijn in zijn job.

- Ik leg hem een typische use case in detail uit --> 2 dagen er na probeert hij de use case zelf uit te leggen aan een stakeholder en gaat totaal de mist in... dit terwijl het echt niets moeilijk was.
- Ik leg hem de verschillende nuances uit van een bepaald aspect van de applicatie, we nemen dit zelfs op zodat hij het kan herbekijken voor notities indien nodig --> de dag erna (!) doet hij net datgene verkeerd in een meeting met een stakeholder en is hij verbaasd waarom een bepaalde optie er niet staat
- Ik leg hem uit welke data hij kan gebruiken om een andere use case te tonen --> meneer opent natuurlijk andere data waar die use case niet mee getoond kan worden wanneer ze hem daar achter vragen... serieus, hoe moeilijk kan het zijn om een notitie te nemen "Data x gebruiken voor use case y"

Hij deed uitschijnen alsof hij een @coldplayke was, maar in realiteit is hij allesbehalve. Ik heb hem de feedback gegeven dat dit veel beter voorbereid moet zijn volgende week ipv maar wat doen op het moment zelf. Nog zo'n flaters en hij vliegt buiten voor de 3 maanden om zijn.
Buiten shotten, en op naar de volgende bietekwiet die het verpest.

De IT markt is enorm vervuild. Het merendeel is lucht.

Een waardeloos hoger diploma, waarom dan niet (business) analyst worden en ze vet gaan cashen?

Goede (business) analysten zijn schaars.

En senior, dat is men al op hun 25ste.

Een toepassing wat leren kennen, half zijn gat teksten en schema's maken bomvol met fouten, en hupla ze menen dat ze goed bezig zijn.
Als er nog fouten inzitten, horen ze het wel. (Liefst horen ze het niet en dat de rest hun plan verder trekt.)
Uiteraard in vele meetings zitten. Om maanden later nog steeds niet met de algemene basis mee te zijn, overal maar oppervlakkig rond fabriceren.
 
Laatst bewerkt:
Ik kan wel inbeelden dat er zulke bedrijven zijn. Maar dat zit vol Mickey mousen die nergens anders terecht kunnen. Mgmt inclusief. Er zijn bedrijven waar het collectief "kleren van de keizer" is.

Ik heb in genoeg meetings gezeten waar een volledig mgmt team zit te lullen naast de kwestie met 0,0 inzicht. Heel de org is onkundig en bang om zijn job te verliezen dus iedereen zwijgt. Smijt nieuw sr mgmt erin en hop na 6mnd zijn ze allemaal weg :laugh:
Dat snap ik, maar als er zoveel onkunde is, zouden de resultaten plots moeten achterblijven. Als dat niet geval is, kan een onkundig momt heel lang blijven zitten zonder dat er een haan naar kraait.
Waarom mac daar nog zit, mij een mysterie. Waarom hij zich nog opjaagt in hetzelfde van wat er de laatste 5y gebeurt terwijl hij al beslist heeft om te vertrekken, is mij een groter mysterie.
Veel mensen houden van wat ze kennen en hebben schrik van het onbekende. Laat staan dat je met een plan zit om zelfstandig te worden, dan is in een omgeving zijn dat je kent, het eenvoudigste om dat voor te bereiden.

Daarnaast zijn er ook nog mensen die werken niet gewoon zien als een transactie tussen tijd en geld en het zich nog aantrekken. Ironisch gezien worden die vaak als moeilijke mensen.

Hetgene dat mijn inziens wel een probleem is, is wat je noemt “the dog ate my homework” syndroom. Als uw huiswerk in je boekentas zit, kan het niet gebeuren, maar de focus ligt steeds op hetgene dat je niet in de hand hebt.
 
Dat snap ik, maar als er zoveel onkunde is, zouden de resultaten plots moeten achterblijven. Als dat niet geval is, kan een onkundig momt heel lang blijven zitten zonder dat er een haan naar kraait.

Dat kan lang duren...

Updat vers van de pers. Het onzinnige top mgmt van mijn vorige afdeling ligt eindelijk vol-le-dig buiten na een "mgmt review process" en "organizational span efficiency bladiebla" sinds ze 6mnd geleden nieuwe division VP en global CEO op de stoel gezet hebben.

"The followig positions are made redundant following updates to the organization charts: lijst van alle idioten zonder naam, maar met titel." gevolgd door de obligate "Will stay on board as a temporary external advisor to ensure a smooth transition". Ongeveer de volledige general manager en de friends ervan liggen buiten. Dus om te antwoorden. Het kan ongeveer 5y duren voor een mgmt team dat a) obvious incompetent is en b) de nummers ook naar de kloten draait buiten ligt...

Het is een vreemde dynamiek. Het gaat soms heel de chain naar boven dat het 'my dog ate the homework' is ipv 'ik heb mijn huiswerk niet gemaakt'. In ons geval dan 'lunar newyear shift' of 'general market conditions' of 'intrest rate environment' of whatever. Terwijl onze competitors wel 10-20% per jaar groeien ...

Ze gaan ook 3 mgmt niveaus eruit knippen en 25% van de managers ontslaan. Hop, 3% van het volk buiten. Lekkere marge verbetering uiteraard want dat zijn niet de kleinste verdieners.

Veel mensen houden van wat ze kennen en hebben schrik van het onbekende. Laat staan dat je met een plan zit om zelfstandig te worden, dan is in een omgeving zijn dat je kent, het eenvoudigste om dat voor te bereiden.

Daarnaast zijn er ook nog mensen die werken niet gewoon zien als een transactie tussen tijd en geld en het zich nog aantrekken. Ironisch gezien worden die vaak als moeilijke mensen.

Ik zag vroeger het ook niet als een transactionele operatie en ik trok het me ook allemaal aan. Maar op het einde van de rit kloot je er enkel jezelf mee. De niveaus boven je trekken ze het je niet aan dat je het aan trekt. De niveaus onder je ook niet. En je gezin heeft er last van. Je moet aan jezelf werken dat je het jezelf aantrekt maar er niemand anders mee lastig valt of je moet het je minder aantrekken. Optie 1 kon ik niet. Ik ben voor optie 2 gegaan. Ik trek het me aan als ik werk, maar ik kan het volledig van me af laten glijden als ik niet werk.

Mijn agenda vanaf 18h is OoO, vrijdag vanaf 17h OoO, ik doe niks meer in het weekend/verlof, ik kijk niet meer naar emails buiten werktijd

Ik denk dat optie 1 heel moeilijk is. Als je gezin en kinderen hebt, je wil die toch niet heel de tijd ambeteren met je werk issues?

Hetgene dat mijn inziens wel een probleem is, is wat je noemt “the dog ate my homework” syndroom. Als uw huiswerk in je boekentas zit, kan het niet gebeuren, maar de focus ligt steeds op hetgene dat je niet in de hand hebt.

Die dingen gebeuren uiteraard wel. Er zijn externe factoren die de boel verkloten. Mijn vorige baas was kampioen in afwezig zijn en holle slogans. Maar wat ik wel geleerd heb van hem is "stop caring about what you don't control". Je gedrag moet gebaseerd zijn op a) wat kan ik veranderen en b) wat wil ik bereiken.

Als natuurlijk elke scheet die gebeurt een "extern event" is of - plausibeler - je zit continu te neuten over elke scheet die extern gebeurt, dan is er een probleem. Je moet de externe scheten gewoon aanvaarden als een big boy en recht in je schoenen staan. Maak een fout, geef het toe. Een extern iets gebeurt, maak het duidelijk en stop caring.

Ik zit vb in een project waar we iets custom moeten maken voor een klant. En het is super dringend en belangrijk en weet je wel. En ik wacht al 4 weken op input die er moest zijn tegen eind januari. Ga ik op tijd klaar zijn ? Nee. Do I care ? Nee ? Ik zeg elke week in de meeting "at this point you are delaying yourself." Delivery date is de info verschaffen + 3 maanden. En als er mgmt begint te neuten over delay, kun je dat rustig uitleggen en 'ja, we hebben meetings met de klant' en 'ja, hij weet wat we nog nodig hebben - zie hier het lijstje' etc. Als je toont dat je het onder controle hebt maar de klant is het probleem - dan verstaat iedereen dat.

Zoals je zegt 'de focus mag niet liggen op wat je niet in de hand hebt'.
 
De vraag zelf: kan je budget onderhoud gebruiken om accessoires te kopen, ik kan me inbeelden dat dergelijke moeilijke vraag maanden overleg en onderhandelen vergt
Gewoon aan BG vragen hé, dan heb je direct antwoord 🤪 En dat is ja, dat kan. Ik heb bvb. van dat onderhoudsbudget een bijkomende lader gekocht maar het kan evengoed bvb. fietskledij zijn.
 
Gewoon aan BG vragen hé, dan heb je direct antwoord 🤪 En dat is ja, dat kan. Ik heb bvb. van dat onderhoudsbudget een bijkomende lader gekocht maar het kan evengoed bvb. fietskledij zijn.

Mijn madam beheert de fietsenlease zaken bij haar op het werk. Dat is wel de #1 zever vraag van alle fiets leasingen.

Veel van die fietsenboeren willen onderhoud doen en geen dingen verkopen daarme omdat de contracten opgesteld zijn van 'je komt op de lijst van de fietslease en je mag per jaar van de leasemaatschappij X aan onderhoud doen'. En dan is dat basically een pro forma factuurtje dat ze sturen. Lees: printing money. Beetje zoals die facturen van Carglass als je glasverzekering hebt die rechtstreeks naar de verzekering gaan "399 euro". Ja hoor, knipoog.

Beeld je in, je krijgt bij je fiestlease 500 euro onderhoudsbudget. Dat is 2x een onderhoudsbeurt. Die fietsenboeren verdienen daar wsch 400 euro op. Als je op het einde nog 500 euro over hebt en je koopt daar een batterij mee van effectief 500 euro, dan maken die daar maar 50 of 100 euro winst op. Op de fietsen zelf verdienen ze niet veel want die fietsenboeren worden tegen elkaar uitgespeeld door de lease maatschappij, op het onderhoud kunnen ze gemakkelijk wat bijverdienen.
 
Slecht nieuws wat dat betreft.

Enkele weken geleden stond ik op het punt om het investeringskrediet te tekenen bij de bank. Onderhandelingen waren afgerond, rentevoet stond vastgeklikt, dossier was goedgekeurd door de hoofdzetel, alle kleine lettertjes waren doorsproken, ... Het was nog kwestie van een handtekening te zetten. De afspraak lag al vast.

De week daarvoor was ik alle boxes aan het afvinken om met een gerust hart te kunnen tekenen. Eén van die boxes stond al lange tijd op lichtgroen maar moest nog geformaliseerd worden door een externe stakeholder (vennootschap). Druk opgevoerd. Twee dagen voor ik ging tekenen bij de bank werd ik uitgenodigd door die vennootschap voor een meeting samen met hun advocaat. Door alle voorgaande (positieve) meetings met die mensen had ik genoeg reden om te denken dat die laatste meeting werd belegd om, op mijn vraag, alles dat tot nu toe werd besproken te formaliseren.

Niet dus. We spreken één dag voor ik ging tekenen bij de bank. Meeting begint en die advocaat steekt van wal. Na twee zinnen was het al duidelijk: ze trokken hun staart in. Nog wat proberen trekken en sleuren maar het mocht niet baten. Niet dat ze alles direct willen opblazen maar ze willen/kunnen op dit moment geen lange termijn engagement aangaan omwille van interne strubbelingen in de vennootschap die ze tot dan toe verzwegen hadden voor mij.
Men liet de deur op een kier staan om op een later tijdstip wél over te gaan tot een lange termijn engagement. Maar dat is voor mij te onzeker om op dit moment dat krediet aan te gaan voor zoveel jaar ver.

Risico werd te groot op die manier. Stekker eruit getrokken. Meeting bij de bank last-minute gecanceld.
Een gigantische uppercut natuurlijk. Na maanden voorbereiding gestrand op het laatste groene vinkje. Al héél veel uren in gestoken, een paar duizenden euro kosten, ook al heel wat stappen genomen die ik zal moeten terugdraaien (hopelijk zonder al teveel gevolgen) maar vooral een toekomstbeeld die in elkaar is gestort. Dat is slopend. Ik heb er al meermaals mijn slaap voor gelaten. Ik ben nog alternatieven aan het zoeken maar de kans dat die op korte termijn gevonden worden is (hoewel niet onmogelijk) toch eerder klein.

Ik moest normaal uiterlijk vorige week mijn ontslag indienen. Dat heb ik nu niet gedaan om even alles op een rijtje te zetten. Maar bon, het wordt vrij snel duidelijk dat ik nog liever een paar maanden thuis zit zonder inkomen dan het idee dat ik opnieuw voor onbepaalde tijd hier verder moet werken. Ik zat mentaal al volledig ergens anders natuurlijk.
Waarom zoek je niet gewoon ergens anders werk, voor mogelijks, een korte periode?
 
Ik zit er niets mee in om elders te solliciteren. Ik ga normaal gesproken wel iets vinden. Wellicht aan betere voorwaarden. Joepie joepie, weer anderen hun stront opkuisen maar nu voor €100 extra per maand of met een mooiere auto op de oprit.

Call it a midlife crisis of iets anders, maar ik heb stilaan echt een dégout van dat werknemersstatuut in het corporate wereldje. Ik voel me daar precies te oud voor, om mee te stappen in die debiele politieke spelletjes. Over elkaar struikelen om uw verwezenlijkingen in de verf te zetten. U verstoppen wanneer er geen eer te rapen valt. Timesheets invullen. Verantwoording afleggen waar er helemaal geen verantwoording valt af te leggen. Enzovoort enzovoort. Allemaal met het oog om tijdens de 3-jaarlijkse bedelronde een procentje opslag te kunnen scoren, waar je dan 5 keer uw hiërarchie moet aan herinneren. :puke:
Je extrapoleert telkens jouw ervaring naar hoe het er overal aan toe zou gaan en dat is gewoon niet waar. Neem cege, SlashDotDash, mezelf als voorbeelden. We verdienen alle 3 een pak meer dan jou (bij 3 verschillende bedrijven) en ik durf er op te wedden dat geen van ons 3 daar elke dag met een gigantische dégout op onze stoel zit. Mijn collega's zijn tof, we duwen elkaar niet de afgrond in, mijn werk inhoud is tof, ik vul geen timesheets in, mijn management luistert naar wat ik zeg, en als er problemen zijn leg ik uit wat ik er aan doe.
 
Je extrapoleert telkens jouw ervaring naar hoe het er overal aan toe zou gaan en dat is gewoon niet waar. Neem cege, SlashDotDash, mezelf als voorbeelden. We verdienen alle 3 een pak meer dan jou (bij 3 verschillende bedrijven) en ik durf er op te wedden dat geen van ons 3 daar elke dag met een gigantische dégout op onze stoel zit. Mijn collega's zijn tof, we duwen elkaar niet de afgrond in, mijn werk inhoud is tof, ik vul geen timesheets in, mijn management luistert naar wat ik zeg, en als er problemen zijn leg ik uit wat ik er aan doe.
Maar kan jij wekelijks een tirade afsteken hoe slecht het is opt werk? Ik dacht het niet... en plak daar maar eens een prijs op: onbetaalbaar!

Ik ben trouwens zeker dat Mac ook niet met een degout zijn werk doet, want dan was ie al lang gestopt. Hij wordt gewoon simpel van het management die beter betaald worden als hem en eigenlijk een stelletje prutsers zijn die niets toevoegen.

Je moet je voorstellen dat je broer/zus vroeger extra zakgeld kreeg omdat ze tegen jou zeiden dat je de afwas moet doen. En als je na de afwas zou vragen aan je mama om extra zakgeld, het antwoord steeds "nee" zou zijn. Ik zou ook zot worden, ondanks dat ik misschien wel leuk vindt om af te wassen.
 
Je moet je voorstellen dat je broer/zus vroeger extra zakgeld kreeg omdat ze tegen jou zeiden dat je de afwas moet doen. En als je na de afwas zou vragen aan je mama om extra zakgeld, het antwoord steeds "nee" zou zijn. Ik zou ook zot worden, ondanks dat ik misschien wel leuk vindt om af te wassen.
Met het verschil dat je als klein kind geen andere ouders kunt zoeken.
Voor zover ik weet ben je niet verplicht om bij een werkgever te blijven.🤔
 
Dat is waar en zeker geen perfecte analogie, maar mijn doel was de frustratie schetsen, maar om.in het thema te blijven is de vraag of je (hypothetisch) van ouders zou wisselen puur op basis van zakgeld alleen.
 
Dat is waar en zeker geen perfecte analogie, maar mijn doel was de frustratie schetsen, maar om.in het thema te blijven is de vraag of je (hypothetisch) van ouders zou wisselen puur op basis van zakgeld alleen.
Enkel voor de hoeveelheid zakgeld misschien niet.
Paar als de ouders niet capabel zijn/mishandelen zal je als klein kind dit al wel eens zeggen tegen je oma, opa, juf en is de kans er dat je ergens anders mag gaan wonen. (Ingeval van ouders veel moeilijker dan ingeval van werknemer, maar om de analogie aan te houden)
 
Terug
Bovenaan