Weer "een Mulantje gedaan" vandaag.
Mijn vader vraagt dat ik "joquets" ga halen in de gamma. Na het werk dus snel stoppen en natuurlijk moeten gokken of een fitting hetzelfde is of niet... Dus ik wil dat vragen aan een winkelbediende.
Op zoektocht naar de winkelbediende, zie ik Yves staan, ne sympathieke kerel uit mijn straat én doe-het-zelver! Handig toch!
Dus ik naar Yves:. "heeeeyyyy! Mag ik ne keer een vraagske stellen? Gij gaat vast het antwoord kennen!"
Yves kijkt me vriendelijk aan, zegt "Heyyy, tuurlijk, vraag maar!"
Maar.. Yves zijn oogkleur lijkt niet te kloppen en zijn begroeting is ook wat anders dan normaal... Dus toch efkes polsen... "gij zijt toch Yves he?"
"Nee, ik ben Miguel (of was het Michiel?) maar doe Yves zeker de groeten!"

Hij heeft me wél vriendelijk geholpen en toen ik naar mijn auto stapte passeerde hij me met zijn wagen en ik kreeg er nog een enthousiast getoeter én vriendelijk gewuif bovenop!

(helaas, hij droeg een trouwring


)