Enkele jaren geleden kwam m'n oudste neef op het idee om een jaarlijkse traditie te starten.
Met de neven een fietstocht (met de koersfiets) doen via alle huizen van onze familieleden. Op enkele plaatsen werd bevoorrading, rustpauze,... voorzien, en erna sluiten we af bij iemand thuis met al de rest van de familie erbij. Wat drinken, babbelen, onnozel doen, frietjes bestellen voor de hele hoop...
De eerste 2 keer ben ik niet mee geweest wegens erbarmelijke conditie. 3e keer heb ik de laatste 20km aangesloten (en kon ik al bijna niet volgen). Vorig jaar niet meegereden omdat m'n vrouw net haar been had gebroken. Die avond wel mee gaan drinken en onnozel doen (en daar zelf m'n been gebroken bij het voetballen).
Gisteren was het de 5e keer, en ik heb voor het eerst de hele rit meegereden. Ritje van 140km, volgens Strava gemiddeld 25km/h, maar ik ben die elke rustpauze vergeten pauzeren, dus het effectieve gemiddelde zal wel iets hoger liggen. Ik heb dan nog 2x10km extra gereden naar het startpunt en terug naar huis.
Omdat m'n conditie of steeds erbarmelijk is heb ik de rit meegedaan met m'n speed pedelec. Ik had op voorhand wat twijfels omdat ik me belachelijk zou voelen met mijn halve brommer tussen de koersfietsen.
Maar mij erover gezet, omdat ik erbij wou zijn natuurlijk. En het was zalig.
Ideaal ook dat telkens er iemand even niet mee kon en achterop geraakte, ik me liet uitzakken om hem in m'n wiel uit de wind mee terug te brengen.
Ik heb er zo van genoten om op die fiets te zitten, met m'n neven wat bijbabbelen en onderweg andere familieleden te zien.
Als tussenstoppen rijsttaartjes, superlekkere soep, belegde broodjes, frangipanetaart, en veel frisdrank. Laatste stop voor het einde was bij mijn ouders thuis waar er frisse Duvels stonden te wachten.
En s'avonds in de serre bij een neef thuis met een groot deel van de familie zitten napraten met een pintje en een hele hoop frieten van de frituur waar de oudste zoon van m'n oudste neef studentenjob doet.
Ik heb zo hard genoten van die dag, Mijn stijve, pijnlijke achillesspieren en pijnlijke kont neem ik er met alle plezier bij.
Voor volgend jaar moet ik er toch eens werk van maken om mijn conditie op peil te krijgen zodat ik ook met de koersfiets kan meerijden.
Meer dan 1,5j geleden heb ik hier op BG een koersfiets gekocht, ik heb daar in heel die tijd 2x mee gereden. Daar moet verandering in komen...
Ik ga ook, vanaf ik de moed verzameld heb, geregeld met m'n speed pedelec naar het werk fietsen (42km enkel).
op het moment dat die kinderen misschien ooit nog eens gaan terug scrollen in de facebook van hun ouders is er alvast niemand anders ter wereld die weet dat dat bericht daar ooit gestaan heeft. Méga verschil met mensen die allerhande genenate en minder genenante foto's zitten te posten.
't is dan nog een spuitende versie 
