En dat weet je uit eigen ervaring omdat het collega's betreft? Of omdat je dat denkt?
(Hoger) onderwijs verliest zijn waarde: Slechte resultaten in PISA-onderzoek
En dat weet je uit eigen ervaring omdat het collega's betreft? Of omdat je dat denkt?
Dat weet ik door bepaalde posts op dit forum.
To be fair, hoewel de gin na een werkdag misschien te ver gezocht is, zou ik toch echt eens kritischer durven kijken naar de huidige generatie ouders in dit verhaal rond de daling van ons onderwijsniveau.
Iets waar ik toch vaak aan denk, maar wat natuurlijk moeilijk hard te maken is, is de invloed van het feit dat ouders tegenwoordig vaker zélf hebben verder gestudeerd, op hun kijk naar enerzijds de waarde van de mening van leerkrachten en anderzijds de betekenis van cijfers:
Iets waar ik toch vaak aan denk, maar wat natuurlijk moeilijk hard te maken is, is de invloed van het feit dat ouders tegenwoordig vaker zélf hebben verder gestudeerd, op hun kijk naar enerzijds de waarde van de mening van leerkrachten en anderzijds de betekenis van cijfers:
- oh, die leerkracht heeft maar een bachelor diploma (wat klopt voor het lager onderwijs t.e.m. de eerste graad van het secundair onderwijs) en ik heb een master in de blablabla en nog een PhD ook! dus mijn mening is zeker beter... dat gebrek aan respect van oudersdie tegenwoordig vaker hogere studies gedaan hebben dan de leerkracht zelf sijpelt door naar hun kinderen.
- bovendien en dat is iets waar velen niet bij stilstaan en ik ook niet tot ik eens een boek over wiskunde didactiek in het lager onderwijs opendeed: de manier waarop je kinderen leert rekenen is niet meer de manier waarop je vaak zelf rekent nadat je zelf afstudeert uit het middelbaar. Eénmaal je hebt geleerd te denken in termen van onbekenden in vergelijkingen leer je dat niet zo eenvoudig af, maar een lagere school kind rekent zo niet.
... - ooit eens mijn examen chemie moeten verdedigen tegen een papa die zelf chemicus was, en die zijn zoon hoogstpersoonlijk had helpen studeren bij het examen, dus hij kon toch echt niet vatten hoe zijn zoon gebuisd was... wel ik heb zijn zoon gebuisd, kon mijn examen (op voorhand reeds genummerd met leerplandoelstellingen) en aangeboden remediëring staven waar zoonlief nooit op inging. Papa vond de leerstof ook wel heel moeilijk voor het 4e aso... tja, sorry, maar ik heb het leerplan niet geschreven, maar desondanks vond ik redoxreacties en zuurbase reacties nu niet bepaald te hoog gegrepen voor die leeftijd, de grote meerderheid van een klas op dat niveau slaagt daar wel in hoor.
...
- bovendien en dat is iets waar velen niet bij stilstaan en ik ook niet tot ik eens een boek over wiskunde didactiek in het lager onderwijs opendeed: de manier waarop je kinderen leert rekenen is niet meer de manier waarop je vaak zelf rekent nadat je zelf afstudeert uit het middelbaar. Eénmaal je hebt geleerd te denken in termen van onbekenden in vergelijkingen leer je dat niet zo eenvoudig af, maar een lagere school kind rekent zo niet.
- De zesjescultuur, ik zie die afstammen van ouders die aan de unief/hogeschool tevreden waren met een 12/20 voor moeilijkere vakken/inhouden: wanneer die ouders aan de hogeschool of unief een 12/20 haalden was dat vaak een hele prestatie, omdat aan hogeschool of unief een zes halen in sommige richtingen ook effectief een prestatie is. De serieuzere mensen ambiëren nog steeds meer denk ik dan, zeker als je wilt doctoreren, maar op dat niveau ben je vooral op de eerste plaats bezig met je diploma behalen doorgaans.
Al heb je er ook die met het minimum minimorum content zijn en daarnaast zoveel mogelijk willen feesten of werken... allemaal volwassen keuzes die op zich verdedigbaar zijn, maar wanneer die mensen vervolgens als ouders zo'n houding meegeven aan hun kinderen: oh, een zes, dat is geslaagd, dat is genoeg! ... tja, neen. Ik zou zeggen bouw een marge in, want punten kunnen in hogere jaren wel eens zakken wanneer de leerstof pittiger wordt of wanneer je een strengere leerkracht voor je krijgt.
- En daarnaast heb je natuurlijk ook een hele groep ouders voor wie onderwijs niet belangrijk is, daar ligt het probleem nog anders.
Beter een chauffagist, letterlijk en figuurlijk, die door zijn bijberoep zijn vakkennis nog up-to-date houdt, en die nog altijd inhoudelijk héél wat leerstof zal moeten geven, dan de zoveelste leerkracht LO die buiten zijn prestatienoemer nu eens letterlijk bijna niets voor school moet doen en gaat bijverdienen in een café ofzo, terwijl zijn collega wiskunde wél lessen aan het voorbereiden is of toetsen aan 't verbeteren.
Dat soort bijverdienen zou ik inderdaad wél aan banden leggen.
Tjah, voor mij kadert dat in de "aan mij ligt het niet maar aan al de rest" cultuur. Iedere actor in het verhaal wijst weer naar iemand anders en niemand neemt enige verantwoordelijkheid. Moest iedereen eens beginnen met voor eigen deur te vegen, het zou al iets gans anders zijn.
Dit dus. Bijverdienen en bijverdienen is twee.
Een docent in een grafische richting die in bijberoep nog altijd zelfstandig is en projecten afwerkt? Top. Een docent verpleegkunde die nog altijd deels in een ziekenhuis werkt, al is het maar beperkte shifts? Top. Langs de andere kant zie ik dan ook weer docenten in diezelfde richtingen die al 10-15 jaar geen enkel project hebben afgewerkt of al 10-15 jaar de binnenkant van een ziekenhuis niet meer gezien hebben. Is dat dan beter?
In het secundair ASO is het wel heel moeilijk om een situatie te vinden waar een nevenactiviteit écht een meerwaarde biedt, maar goed. De regelgeving rond cumulaties is openbaar toegankelijk en naar mijn gevoel eerder niet laks genoeg ipv te laks.
Hiermee ga ik akkoord, valt ook gewoon onder het verlies van respect voor leerkrachten en daaruitvolgend een gebrek aan authoriteit. Als je vind dat je beter kan lesgeven omdat je een "hogere" studie hebt gevolgd dan de leerkracht mag dat, maar dan moet je IMO je mond houden tegenover je kind en desnoods (maar ik betwijfel dat het terecht is) de leerkracht eens aanspreken zonder je kind erbij.
Dit weet ik zo niet, je had "in mijn tijd" evengoed kinderen die met een 5/10 konden thuiskomen als kinderen waarbij de wereld dan verging denk ik.
Wat meestal neerkomt op wereldvreemdheid of domheid, die dan gewoon nog eens een generatie wordt verdergezet. Volgende stap: zelf je onderzoek doen op het brede internet, zonder enige basiskennis.
Chauffagist
Well-known member
Dat is uiteraard anekdotisch, op de 3e werkdag apero doen en dat breed uitsmeren op sociale media. Elke school heeft wel zo een groepje moeders die dat doen. Vaak dezelfde soort die buiten de schoolvakanties op reis vertrekken. Die zondagavond nog laat op tjok zijn met hun kinderen. Dat kadert toch ook in de zesjescultuur, zonder dat er misschien specifiek een verband is tussen de onderwijskwaliteit en dit gebeuren. De ouders dragen heus wel wat meer verantwoordelijkheid in het verhaal van de zwakkere onderwijsprestaties. Welk signaal geef je door op 20 juni al op reis te vertrekken, welk signaal geef je door je woensdagmiddag in te richten alsof het zaterdag is, zodat de kinderen op donderdag weer moe en versleten zijn.
MisterV
Well-known member
Tablets, Chromebooks, laptops: Allemaal hetzelfde bedje ziek. Die dingen zijn een één op één vervanging van de invulboeken. Zelfs met schrijven in een invulboek memoriseer je waarschijnlijk nog beter dan met typen op een laptop. De boekentas is ook niet lichter geworden. De boeken verdwijnen niet, er komt gewoon nog een paar kilo laptop bij.
anonymousMF
Well-known member
Voor dat reizen hangt het er toch vanaf of je kind zelf goed mee is op school of niet ?
Ik & mijn zus haalden in het lager altijd makkelijk het maximum, en mijn ouders deden de vakanties doorheen het schooljaar (toen nog toegelaten, en ook steeds gevraagd aan de leerkracht). Uiteindelijk beiden ook unif goed afgemaakt (beiden grote onderscheiding arts/burgie).
Als je kind het tempo niet aankan moet je dat inderdaad zeker niet doen.
En respect is belangrijk, maar dat betekent niet dat je 100% op de autoriteit van de leerkracht moet afgaan. Zeker op de opinie van eentje. Zij weten meer van onderwijs, maar jij kent je kind een stuk beter. Maar zoals altijd is het de uitvoering die van belang is, en met respect.
Dat is met alles zo. Bijvoorbeeld een tweede opinie van de dokter vragen als je twijfels hebt. Bij een verbouwing weet je bepaalde dingen ook beter dan de expert omdat je je huis beter kent + veel meer tijd hebt gespendeerd aan je specifieke case uit te zoeken. Enzovoorts.
Ik denk dat zelfs in het huidige onderwijs, dat kinderen van gestudeerde families, met geïnteresseerde ouders, die het financieel oke boeren, het niet zo slecht doen. Of die dan een apero doen in de week of een weekje op verlof gaan, gaat daar niets aan veranderen.
Dat is geen werkbaar kader, want ook al kan je de stelling dat alle actoren in dit verhaal enige verantwoordelijkheid dragen gerust verdedigen, zelfs dan zitten er immense grootordes qua verschil in wie in dit verhaal verantwoordelijkheid draagt.
Overigens wat mij betreft draagt die LO leerkracht in mijn voorbeeld zelf overigens géén verantwoordelijkheid voor zijn/haar luxe-combo want dat is een gevolg van een individu die binnen een bestaand systeem voor hem of haar de ideale combinatie maakt. Heb je het geluk of de connecties dat je aan een fulltime benoeming als LO leerkracht kan geraken? Jackpot: dat is perfect te combineren met een waslijst aan bijverdiensten.
De leerkracht basisonderwijs of secundair die een echt vak geeft en die volgend jaar een nieuwe klas/uurrooster krijgt? Die mag voor hetzelfde basisloon ploeteren voor hetzelfde basisloon en zal z'n vrije tijd mogen koesteren.
De achterliggende fout zit op een beleid qua prestatienoemers dat volstrekt achterhaald is.
Lever je kritiek op Chauffagist die stelt dat die naast 4/5 werken nog genoeg tijd over heeft voor een bijverdienste?
- Wel, dat zou eigenlijk zelfs de bedoeling moeten zijn. Als zijn aanstelling als leerkracht niet voltijds is, of zelfs indien wél dan zou een bijverdienste net als bij andere jobs ook moeten lukken. Alleen mag inderdaad, daar heb je gelijk in, zijn job als docent niet in gedrang komen.
- Probleem qua leerkrachten en hoeveel tijd ze in hun job investeren ligt wat mij betreft eerder bij achterhaalde prestatienoemers:
- die voor vakken zoals LO, PO, godsdienst, ... gewoon luxe zijn, dit terwijl die vakken minstens op het niveau van praktijkvakken gebracht zouden moeten worden.
- praktijkvakken in het tso of bso vaak op veel te hoge noemers staan terwijl directies en inspecties in die richtingen meer veeleisend zijn dan vroeger (niet onterecht qua leerinhoud, onterecht qua verloning van de leerkracht)
- er géén correctie is voor zaken als ervaring, paralleluren, etc. geef jij 5 x 4 uur Nederlands? Dat is dan een voltijdse voor 5 klassen, een honderdtal leerlingen. De collega Geschiedenis? Dat zijn dan 10 à 11 klassen voor 2 uur. De werklast qua aantal examens, klassenraden, etc. daar wordt allemaal niet voor gecorrigeerd.
De tristesse is natuurlijk dat ik wel al collega's heb gehad waar die kritiek terecht was (genre inhoudelijke fouten in de lesinhoud, laat staan het pedagogische deficit).
Geen idee, mijn ouders waren tevreden met een 7/10, ik wou zelf meer... dus dat probleem met m'n ouders heeft zich, toch in het middelbaar nooit gesteld.
Klopt.
RidderBauknecht
Well-known member
Dat vind ik al wel een gevaarlijke stelling hoor. Als een kind buist of niet over mag of weet ik veel, dan is dat omdat het aantoonbaar gefaald is in het behalen van objectieve doelstellingen (vragen correct beantwoorden) of na deliberatie van een hele groep leerkrachten. Het is net op die momenten dat er heel vaak een tussenkomst van de ouders is, en dan mag je nog je kind zo goed kennen: het moet wel gewoon presteren.
Ook als het gaat over gedrag enzovoorts: een kind op school gedraagt zich lang niet altijd hetzelfde als een kind thuis. Veel ouders van kinderen die pesten vallen bijvoorbeeld zwaar uit de lucht. Als je dan gaat tegenwerken en zeggen 'ik ken mijn kind het beste en hij doet zoiets niet' dan ondermijn je toch al wel onmiddellijk het gezag van die leerkracht vind ik.
Enfin, er zijn natuurlijk situaties waarin je de leerkracht mag en kan tegenspreken (en niet alle leerkrachten zijn even capabel) maar dat 'ik ken mijn kind een stuk beter' zinnetje is er wel eentje waarvan heel veel (ex) leerkrachten in mijn kringen zouden huiveren.
Het draagt sowieso bij aan een dalend respect voor onderwijs en leerkrachten, plus
regels zijn regels, ook voor hooggeschoolde, geïnteresseerde ouders met intelligente kinderen.
Voor een keer ben ik het eens met Ben Weyts:
Kwart meer luxeverzuim op het einde van het schooljaar: “Getuigt van weinig respect voor onze leerkrachten”
Het aantal leerlingen dat onwettig afwezig is voor en na de schoolvakanties zit in de lift. In de laatste week van juni 2022 ging het om 11.142 lagere schoolkinderen, een kwart meer dan drie jaar eerder. “Getuigt van weinig respect voor onze leerkrachten.”
www.hbvl.be
Rapporten van klassenraden zijn natuurlijk altijd de mening van meerdere leerkrachten. Voor de rest hou ik het op een verwijzing naar de pot van RidderBauknecht: die balorige leerling die in de klas haantje de voorste is? Die is plots héél klein en doet z'n mond niet open wanneer de papa ernaast zit. Die stille leerlinge die je in de klas niet hoort? Die kan thuis een spraakwaterval zijn.
Ouders kennen hun kind inderdaad het beste, de leerkracht moet de ouders zeker en vast niet zeggen hoe ze hun kind moeten opvoeden wat betreft zaken die niets met school te maken hebben, maar omgekeerd zou de basishouding van ouders naar school toch ook één van respect moeten zijn.
Op reis gaan tijdens het schooljaar... tja, je kind heeft leerplicht, geen schoolplicht... geef je kind dan 100% thuisonderwijs denk ik dan...
Op z'n minst zou je als ouders het oudercontact en afhalen van de rapporten moeten bijwonen voor een echt gesprek. Digitale rapporten doorsturen via Smartschool is op dat vlak ook een pest, persoonlijk zou ik het niet doen. Het rapportmoment gemist? Geen probleem, tot de eerste week van juli kan u dat persoonlijk gaan afhalen bij de directie... en anders wacht je maar tot de school half augustus terug open gaat.
anonymousMF
Well-known member
Nee ik ben het eens dat resultaten betwisten te ver gaat.
Ik had het over dingen zoals school die aanraadt studie richting of school te veranderen. Of wel of niet aan een bepaalde studierichting beginnen. Of op het oudercontact dat ze zeggen dat vriendje X een slechte invloed is.
Punten zelf als ze je buizen dan zal het best case een twijfelgeval zijn (en worst case een zwaar verdiende buis) en dan vind ik ook dat de leerkracht zijn oordeel 'de wet' is.
Laatst bewerkt:
DogFacedGod
Well-known member
Handige aan die tablets is dat je per direct oefeningen kan sturen en dat je onmiddelijk de taken kan verbeteren
.De laptops zijn het probleem niet. 20-25 jaar terug zat men in Singapore,Maleisië,... al middelbaar schoolles te geven waar iedere leerling een laptop had (was nu wel niet publiek onderwijs, was een privéschool).
Het is hoe je de tools gebruikt.
Chauffagist
Well-known member
Vaste benoeming, dat zit er nog lang niet in. Zelfs begonnen met een gewoon bediendencontract. Overigens werk ik ook niet full-time in het onderwijs, niet met 1 of ander verlofstelsel, maar gewoon een contract voor 80%. Hierdoor lever ik 1100 bruto/maand in t.o.v. een full-time. Het is aan de school om een deftige voltijdse lesopdracht te geven, maar ze zetten liever in op managers en onderzoekers, dan op lesgevers.
Is dat echt zo? Want als het aankomt op aantal uren van uw kind zien zal de leerkracht bij velen de overhand hebben in de week.
Zien hoe uw kind reageert op prikkels en ageert met andere kinderen en nieuwe uitdagingen, in (veel) gevallen ziet de leerkracht dit het beste.
Kijken naar een kind op een objectieve en niet gekleurde manier? In veel gevallen is dit lastig voor een ouder.
Dus dat een ouder ECHT altijd zijn kind kent, ik betwijfel dat.
Ik heb exact hetzelfde gesprek gehad gisteren, student die niet kan deelnemen aan een herexamen (waarvan het vak essentieel is om 3 vakken te kunnen volgend jaar, waaronder een jaarvak) omdat hij dan al op reis is. Het is de laatste dag van de herexamenperiode, maar als hij ziek valt voor een ander herexamen, kan hij dus ook geen inhaalexamen maken.Meest frappante gesprek deze ochtend: studente met 10 herexamens. Ik wou met haar bekijken welke vakken ze eventueel kon uitstellen naar volgend jaar, want 10 herexamens is teveel voor 1 zittijd. Vak Y bouwt voort op vak X, dus dat best wel meedoen,...
Reactie van de studente: "oei, dat is niet wat ik wou weten. Ik wou gewoon weten of ik al de vakken kan uitstellen want ik heb een rondreis in Indonesië gepland deze zomer, en ik kan dus aan geen enkel herexamen deelnemen".
Dit gaat dan echt over de studie met één of twee jaar moeten verlengen, zot hé.
Nu ja, die studente van jou gaat sowieso gekloot zijn met voorrangsmaatregelen toch.
Uiteraard. Er is natuurlijk altijd de optie om een uitzondering aan te vragen, maar dat lijkt me (hoop ik) in deze situatie sowieso een 'neen'.
Het ging me eerder om de manier waarom deze studente er mee om ging. Die had echt de ingesteldheid van: "wat is het probleem? Niet geslaagd, dan doe ik die vakken toch gewoon volgend jaar opnieuw?"