hoe hebben jullie passende job gevonden?

[seventhsoyl]

Ik struggle al zolang ik weet altijd al wel met mijn job. Op mijn nieuw werk heb ik momenten waar ik mijn motivatie of interesse verlies en is het vaak terug zoeken. Zover ik weet heb ik dit al in elke job gehad, en kom ik ook niet echt toe om echt 100% tevreden te zijn. Vind mijn echte interne motivatie niet echt.
Vroeg me af hoe tevreden jullie zijn met het werk, en welke denkstappen jullie hebben ondernomen om er toe te komen.

 

[Chelark007]

Ben momenteel bezig met loopbaanbegeleiding, dat kan mss helpen om tot inzichten te komen?

De perfecte job bestaat niet.

 

[JPV]

Bij mij was het heel vaak een nieuwe job door "toeval". 2 keer ben ik in een job gerold na overlijden van iemand, 1 keer door één goeie opmerking op een vergadering die iemand bijbleef, 1 keer door een bijlage die ik vergeten was bij mijn CV te versturen (en waardoor ik uitgenodigd werd omdat ik me daar origineel voor excuseerde). Omdertussen heb ik een héél leuke job met schitterende arbeidsvoorwaarden en heel gevarieerd & uitdagend werk.

Wat belangrijk kan zijn om een leuke job te hebben, los van de basisvoorwaarden (kennis/diploma/...) is wat mij betreft:
- niet altijd direct voor het hoogste loon te gaan (want dan zit je vaak aan de toppen van je kunnen en val je soms niet positief op)
- zelf durven initiatief nemen op je job. Ja, je zal de bal soms mis slaan, maar je valt veel meer op als je iets speciaals kan
- niet te ambitieus te zijn (mensen hebben niet graag iemand die over lijken gaat als collega)
- durven te springen. Als mensen vragen wat ik al gedaan heb, dan heb ik een range van journalist tot boekhouder, van sociaal assistent tot business analist.
- netwerken. Misschien wel het belangrijkste en dat hoeft zeker niet door op alle avondactiviteiten op het werk de populaire uit te hangen, maar dat mensen je kennen is héél belangrijk.

En dat toeval van hierboven, is eigenlijk gewoon toeval dat de plaats vrijkwam, want die 5 zaken van hierboven hebben gezorgd dat ik die jobs dan toen echt ook kreeg.

 

[HUSKE]

Bij mijn huidige werkgever word ik betaald zoals een leidinggevende en dat is het max haalbare. Ik ben niet geschikt als leidinggevende en al helemaal niet als director (dat is het level boven mij). Ik neem dus idd vrede met enkel een stijgend brutoloon, mijn voordelen zullen niet veranderen (maar die zijn goed). Ik kan mij niet voorstellen te aarden in een niet-technische job.

Ik ben eigenlijk 2x toevallig aan de job geraakt, nooit zelf gesolliciteerd ervoor:
- Eerste werkgever heeft de school gecontacteerd en naar hun beste afstuderende ingenieur op hardware (microcontrollers en PCB design) gebied gevraagd.
- Tweede werkgever heeft mij gebeld toen eerste werkgever failliet ging, ze waren een klant van producten die ik creëerde en ik was hun technische SPOC. Er waren meerdere klanten die contact opgenomen hadden en waar ik kon starten, uiteindelijk voor degene buiten Brussel gekozen omdat dat mijn leven makkelijker maakt. Na 10 jaar tijd voel ik me nog altijd top daar en van hetgeen ik verdien kom ik in Limburg makkelijk toe.

Ik had als eerste job ook bij Swift kunnen beginnen, van de startende 300 sollicitanten was ik bij de top 10 die een job aangeboden kreeg. Maar ik had gesolliciteerd als project ingenieur en zij vonden mij beter passen bij Software Development en dat wilde ik niet. Dat ik daarna toch nog 8,5 jaar software development (maar niet voltijds) heb gedaan vergeet ik even .

 

[Vega]

Ook hier pure chance. Heb een Bachelor verzekeringen gedaan en ging normaal gezien elders stage doen, ik was gewoon een verzekeringsmakelaar bij mijn ouders in de buurt binnengestapt om te informeren of ik daar stage mocht doen. Was in kannen en kruiken, kreeg erna van de school te horen dat dit niet de bedoeling was en ik een top 3 had moeten doorgeven. Soit, waren nog maar weinig plaatsen over dus had dan maar een stageplek gekozen die overschoot.

Was een werkplek waar ik zeer veel bijleerde, mezelf kon zijn en over het algemeen een enorm leuke sfeer hing/hangt. We zijn nu 13 jaar later en ik zit hier nog, wel met een jaartje elders gewerkt maar dan toch maar teruggekomen

Niet dat verzekeringen "mijn passie" is maar het is wel serieus mijn ding geworden, op een ander kantoor was dat mogelijks niet het geval geweest en zat ik nu misschien met dezelfde vraag als u.

 

[iamhollywood]

Niet iedereen is gemaakt om bij één en dezelfde werkgever te blijven. Ik heb dat ook, ik heb het snel gezien en kan mij moeilijk vinden in interne politieke spelletjes. Verlies ook snel mijn interne motivatie. Dan is freelancen de ideale oplossing .
Paar jaar ervaring opdoen als consultant op payroll en dan uw eigen weg gaan.

Huidige klant zelfde bullshit. Continu stoelendans aan de top en heel de strategie wordt weer op zijn kop gezet. Er is net een nieuwe CFO voor de hele groep. De vorige had een project van 100en miljoenen euro opgezet welk het landschap enorm zou veranderen. Een collega (intern project manager) is op 1 jaar tijd 20 kilo kwijt van de stress en slaapgebrek door dat project. Een andere collega (diensthoofd van een afdeling) is recent van functie veranderd omdat de afdeling onder het project ging verdwijnen. Wat doet de nieuwe CFO: project wordt onmiddellijk stopgezet; want aja zijn voorganger gaat gekend staan als de CFO die project X heeft bedacht, het zal zijn legacy zijn en de nieuwe zal louter gekend zijn als diegene waarbij miljoenen gespendeerd is. Die project manager zijn functie valt meteen weg, tot daar al zijn inspanningen in de hoop zijn cv aan te vullen met een prestigieus project, ze hebben hem nu de functie aangeboden van de vrijgekomen stoel als diensthoofd van die ene afdeling die zou opgedoekt worden onder project x maar dat verandert niets aan zijn loonschaal. Blijkbaar kennen die een hele historiek aan dure stopgezette projecten nav stoelendans aan de top. Op den duur eindig je met een hol bedrijf dat voor de helft bestaat uit consultants en de andere helft uitgebluste medewerkers die maar wat aanblijven tot hun pensioen.

 

[anders.]

Imo is een groot punt ook het besef dat een "droomjob" niet bestaat.

Ook het punt om ergens voor te gaan en door te bijten ipv elke keer iets anders te proberen. In mijn kennissengroep zijn diegenen die verschillende keer inhoudelijk van Job veranderd zijn, vaker ongelukkig in hun job.

 

[Sylverscythe]

Ik ben er ingerold voornamelijk. Natuurlijk was het wel een job waarvan ik altijd dacht dat ik het wel graag zou doen, maar door een grote portie geluk (gecombineerd met het juiste CV natuurlijk) heb ik de kans gehad om hier te werken.

Maar niets is perfect natuurlijk, en er zijn ook best wel dagen waarin ik me de keuzes die me hier hebben gebracht beklaag. Echter denk ik dat dit in elke job zo zou zijn, en dat de algemene balans nog altijd (sterk) positief is.

 

[Vega]

Niet iedereen is gemaakt om bij één en dezelfde werkgever te blijven. Ik heb dat ook, ik heb het snel gezien en kan mij moeilijk vinden in interne politieke spelletjes. Verlies ook snel mijn interne motivatie. Dan is freelancen de ideale oplossing .
Paar jaar ervaring opdoen als consultant op payroll en dan uw eigen weg gaan.

Huidige klant zelfde bullshit. Continu stoelendans aan de top en heel de strategie wordt weer op zijn kop gezet. Er is net een nieuwe CFO voor de hele groep. De vorige had een project van 100en miljoenen euro opgezet welk het landschap enorm zou veranderen. Een collega (intern project manager) is op 1 jaar tijd 20 kilo kwijt van de stress en slaapgebrek door dat project. Een andere collega (diensthoofd van een afdeling) is recent van functie veranderd omdat de afdeling onder het project ging verdwijnen. Wat doet de nieuwe CFO: project wordt onmiddellijk stopgezet; want aja zijn voorganger gaat gekend staan als de CFO die project X heeft bedacht, het zal zijn legacy zijn en de nieuwe zal louter gekend zijn als diegene waarbij miljoenen gespendeerd is. Die project manager zijn functie valt meteen weg, tot daar al zijn inspanningen in de hoop zijn cv aan te vullen met een prestigieus project, ze hebben hem nu de functie aangeboden van de vrijgekomen stoel als diensthoofd van die ene afdeling die zou opgedoekt worden onder project x maar dat verandert niets aan zijn loonschaal. Blijkbaar kennen die een hele historiek aan dure stopgezette projecten nav stoelendans aan de top. Op den duur eindig je met een hol bedrijf dat voor de helft bestaat uit consultants en de andere helft uitgebluste medewerkers die maar wat aanblijven tot hun pensioen.

Mja, als je standpunt natuurlijk is => Elke werkvloer heeft interne politieke spelletjes... Weer zo'n veralgemening waar ik niet goed tegen kan.

Dat is bij ons wel niet

 

[iamhollywood]

Mja, als je standpunt natuurlijk is => Elke werkvloer heeft interne politieke spelletjes... Weer zo'n veralgemening waar ik niet goed tegen kan.

Dat is bij ons wel niet

Bij de klein lokaal kantoortjes niet maar de grote multinationals natuurlijk wel. De verkozen leiders aan de top voeren louter beslissingen door die op korte termijn goed zijn voor de aandeelhouders en hun persoonlijke agenda. In een klein kantoor is het net belangrijk dat je als baas en eigenaar uw doel op lange termijn optimaliseert.
Ik ken de threadstarter, ik weet dat die niet voor een klein lokaal iets werkt , mijn zijn specifieke achtergrond zou dat ook maar moeilijk zijn.

Al zou ik zelf ook totaal niet aarden in een kleine lokale KMO, te familiair en te dicht op de neus van de eigenaars.

 

[Valyra]

Via LinkedIn een (standaard) mail gekregen van een recruiter.
Toevallig was ik op dat moment op zoek naar een nieuwe job wegens een verhuis van Antwerpen naar West-Vlaanderen.
Hoewel dit niet binnen mijn kennisvlak lag ben ik deze uitdaging toch aangegaan en voorlopig heb ik nog geen moment spijt.
Van 100% elektriciteit naar 90% mechanica, hydraulica en 10% elektriciteit.

Ook even zeggen dat ik de job als elektricien beu was op dat moment dus iets nieuw was zeer welkom.

Soms komt het gewoon uit de lucht gevallen...

 

[glashelder]

Bij mij echt gewoon gesolliciteerd op basis van mijn diploma en dan gewoon de interessante vacatures eruit gekozen. En dat is dan op basis van zie ik mijzelf dit doen, lijkt het mij interessant, ga ik daar blij mee zijn, is het niet te moeilijk, saai,...

Zo de eerste keer als onderzoeker ergens begonnen maar dat was een beetje te veel zelfstandig werk en verantwoordelijkheid (had ik ook schrik voor). Allez, ik deed dat wel goed maar ik had veel stress.

Toen als praktijkassistent begonnen, dat was met veel thuiswerk en achter de schermen, dat was goed op dat moment. En zo via dat werk studiebegeleiding beginnen doen, wat ik supergraag doe. En ook een beetje realistisch zijn. Er is een deel van mijn job dat ik niet zo graag doe, maar het andere deel compenseert dan genoeg.

 

[Margu]

Eerste 2 jaar in carrière als automation engineer kreeg ik bijna een bore out. met 3 mensen de job van 1 persoon doen lag mij niet.
Gevraagd voor iets anders bij mijn contractor bedrijf. Uiteindelijk ergens terechtgekomen als project engineer. 2 jaar gezeten, maar daar dan weer bijna een burn out gekregen. Een project waar uiteindelijk 3 verschillende managers op hebben gezeten en een onder aannemer failliet is gegaan, waar ik dus overal tussen zat, deed geen goed.

Via LinkedIn bericht eindelijk iets interessants op mijn pad gekomen en de stap gewaagd. Na 1 jaar nog geen spijt. ‘Perfecte’ werkdruk, interessante en leerrijke topics en leuke collega’s.
Nu zien wat de toekomst brengt.

Ik wil zeggen, in elke job heb ik goede en slechte periodes qua motivatie en interesse. Het is gewoon zoeken naar eentje waar de motivatie groter is en je toch 80% van de tijd gelukkig bent. 100% lijkt mij onmogelijk.