Toen ze in Tokyo waren heb ik elk van hun matchen gevolgd (ook op de soms ongoddelijke uren) en ze goud zien winnen. Ik heb ze dit jaar niet echt gevolgd, ook al liggen de uren veel beter, vooral door tijdsgebrek maar ook omdat de "magie" er deze keer precies niet was, of toch zeker minder was, soit.
Ik vind het wel straf dat het nog grotendeels dezelfde ploeg is - ook al was Tokyo (samen met het WK van 2018) de best mogelijke bekroning van hun carriere en ze daarmee op het hoogtepunt afscheid hadden kunnen nemen ipv met dit verlies (+ het verlies van het WK van 2023) op hun record. Ze ze zitten nu toch al bij de oudste op het veld denk ik? Als men dan toch vasthoudt aan hen vind ik het dan wel vreemd dat men bv Thomas Briels heeft laten vertrekken (persoonlijk conflict oid met staf oid?). Ik zou toch Briels behouden hebben ipv bepaalde anderen die nog op dat veld staan. Ik zou ook Shane McLeod behouden hebben ipv een zakelijke Nederlander in zijn plaats te zetten. Maja, conflict was misschien wel tussen Briels en McLeod?
Nu, inzake verjonging gaat het wel erg moeizaam. Deze generatie van talenten was ene die echt moest knokken, er was echt heel weinig, hockey was een derderangsport (elitaire reputatie wel, maar niet elk van deze mannen heeft een elitaire afkomst), maar de hockeywereld was toen ook klein en men vond elkaar snel en men leerde van elkaar. Dankzij hun impulsen is hockey veel meer op de voorgrond gekomen, veel nieuwe spelers, meer geinstitutionaliseerd, nieuwe clubs, betere sponsors etc. Dat heeft natuurlijk voordelen in de zin dat de sport heel wat toegankelijker geworden is, anderzijds wordt het zo moeilijker om echte talenten te vinden in de hooiberg die nu veel groter geworden is, en de jongere generatie moet ook niet meer zo knokken, waardoor je al snel dezelfde luxeproblemen krijgt die je al lang in ons voetbal hebt vrees ik. Dat zal misschien wel mee de reden geweest zijn dat men heeft blijven vasthouden aan zoveel ouderen. Vergelijk het ook met tennis post-Kim Clijsters etc, er kwam toen ook heel veel nieuw bloed in de sport maar dat kon uiteindelijk ook niet verzilverd worden. Dat een sport een "momentum" beleeft is ongetwijfeld een zege voor de institutionalisering achter die sport, maar misschien niet zozeer voor de sport zelf.
Enfin, ik weet niet zeker of we meteen weer een even gouden generatie gaan hebben in het hockey. Hockey moet vooral vermijden om als sport het voetbal teveel achterna te gaan, want dan ga je ook dezelfde resultaten krijgen als voetbal: amper winst. Geef de kansen aan talent, net zoals voor deze gouden generatie het geval was, en niet aan de mensen die institutioneel het beste hun weg kennen en de juiste connecties hebben. Maar da's mijn 2 cents
Wat een irritant ploegje lijkt dat trouwens te zijn.
