Wij werken beiden 9/10de, en zouden wat graag nog minder werken zodat we meer tijd voor de kinderen, onszelf en elkaar kunnen maken. Maar dat is financieel gewoon niet realistisch op dit moment. Dit jaar is er geen reis in het verschiet, voor speelgoed kijken we zoveel mogelijk tweedehands, kleren kopen we alleen in solden, ...
De problematiek met de combinatie werken-gezinsleven-ontspanning afdoen als een luxeprobleem, dat kan volgens mij enkel komen van mensen die zelf geen realistisch beeld meer hebben op wat de gewone Vlaming verdient.
Dat klopt deels wel, maar als ik in het verleden loonfiches zag van mensen die in collectieve schuldenregeling zaten, dan was dat zeker niet altijd mensen die effectief arm zijn. Wel vaak mensen die financieel niet geletterd zijn en daardoor het een stuk minder hebben.
Ik heb het hier al vaak gezegd, maar je wordt financieel niet noodzakelijk rijk in België door te werken, wel door de extra optimalisaties die je kan doen
mits vaak een stevige financiële basis. Die basis kan er komen door hulp van ouders of door goeie financiële geletterdheid.
Ik bener dus wel van overtuigd dat héél wat meer mensen door hulp van ouders een stuk verder zouden kunnen geraken dan ze nu zitten, zélfs al hebben ze die nu al gekregen (maar gespendeerd aan verkeerde prioriteiten). Mijn poetsvrouw werkt hard en heeft met haar vriend haar eigen woning gekocht, maar heeft het financieel niet gemakkelijk. Het feit dat ze rondrijdt met een BMW én Mercedes (geen idee welke van haar is, welke van haar vriend) "omdat die minder rap kapot gaan en dus goedkoper zijn", is daar mede de oorzaak van, los van haar laag loon die zeker ook mee de oorzaak is.
Ik heb het zelf véél te gemakkelijk, dat besef ik, maar zie toch op school héél wat mensen die veel tijd voor hun kinderen kunnen maken. Dat gaat dan bij ons zowel over zelfstandigen als over loontrekkenden die bewust kiezen voor een halftijdse job om regelmatig op school mee te kunnen helpen (en dat in alle "klasses" van de werkmaatschappij). Je mag dus zeker die ook niet als een uitzondering zien. En dus ja, voor een héél aantal mensen ligt het aan prioriteiten. En dan bedoel ik niet dat dit betekent dat iedereen halftijds moet werken, met een 9/10e kan je bvb al wat extra tijd voorzien.
Het leven is geen zwart/wit, in beide richtingen. Ik heb goedverdienende collega's die klagen omdat ze financieel nipt rond komen en bvb de sportclub van hun kind zo duur is (dat gaat dan over 300 euro op een jaar voor 3 uur per week training), maar die gaan over de middag wel elke dag buiten om iets te eten. Die mensen beseffen niet dat hun gedrag zelf de oorzaak is voor financiële "niptheid". Langs de andere kant hebben we leden die voltijds werken, en dat écht moeten doen om de schoolrekeningen te kunnen betalen. We hebben daarentegen ook tientallen mensen met collectieve schuldbemiddeling die pas maanden of jaren na datum hun eindejaarspremie van > 1000 euro binnenbrengen om uit te laten betalen, "want ze waren het vergeten" of "hadden geen tijd gehad".
Van mensen die aangeven dat ze minder zouden willen werken maar dat financieel niet kunnen, schat ik dat:
- 20% dat met héél eenvoudige maatregelen wel zou kunnen (gewoon in orde zijn met de basis administratie)
- 20% dat zou kunnen, mits enkele relatief simpele ingrepen (snijden in het aantal abonnementen, bewuster omgaan met geld)
- 20% dat kan mits duidelijke ingrepen die wel een impact hebben (auto weg doen, logischer wonen/werken,...)
- 20% dat enkel kan na drastische ingrepen (begrijpbaar dat ze het niet doen).
- 20% dat écht niet kan.
En daarbij is de reden "mijn werk laat dat niet toe" geen argument, omdat er in België voldoende types jobs zijn waar deeltijds werken wel degelijk een mogelijkheid is. Ik heb bewust 7 jaar lang een andere job gedaan omdat die op 400 meter van thuis (en vlakbij de creche) was. Mensen zagen dat niet echt als een opgave (ik liet het ook niet zo blijken, was ook geen rampjob), maar uiteidnelijk was het wel een keuze.
