Hobby's en sporten organiseren rond een pasgeboren kind door hulp van familie

[JPV]

Voor vele koppels is een kind onbetaalbaar en toch beginnen ze er aan. Een kind komt ook in vele gevallen niet gepland dus ja, als er al een kleine kinderwens was, ga je niet voor abortus in dat geval.

Ik hunker naar de jaren 60-70-80 waar de vrouw thuisbleef bij het kind. Het kind kreeg een maximale opvoeding, de vader ging werken en kwam voldaan thuis. Eten gereed en alles was geregeld. Weinig stress voor beide partijen.

Ik hunker naar een tijd waar je dergelijke posts niet leest.

Geen enkel probleem dat 1 van de partners kiest om minder te werken dan de andere om meer thuis te kunnen blijven bij een kind.

Wel een probleem als je hunkert naar een tijd waar altijd de mama thuis blijft voor de kinderen en papa altijd gaat werken en 'voldaan' thuis komt.

 

[MrKend54l]

De meeste ouders spenderen ook gewoon graag tijd met hun kinderen. Ik vind het een beetje onnozel hoe dat in deze discussie vaak wordt gelijkgesteld aan een andere verplichte activiteit van x uur.

Uiteraard spenderen ouders graag tijd met hun kinderen.
Maar het leuke is er snel af als dat kind alles bepaalt wat jij nog kan doen in je leven, en je dus alles opzij moet zetten voor dat kind. Dat is ook waar veel ouders mee kampen en het helpt niet dat je dan weggezet wordt als slecht ouder omdat je ook dingen voor uzelf wilt hebben.
Het is taboe om te zeggen dat een kind niet enkel maar geluk brengt maar ook de basis kan zijn van veel frustratie en ongeluk.
Die vele burn-out’s, het is controversieel, maar zouden kinderen bij sommige daar ook niet aan de baks liggen?

Er moet een balans zijn en voor veel ouders is die balans totaal zoek.

Want dan kan de ene partner koersen of marathons lopen overdag met de baby op de rug en/of die 's avonds aan de werkende partner geven om te gaan sporten? Of deeltijds werken om je kind bij wildvreemden te dumpen (€€€) en te gaan sporten?

Veel goede raad wel over hoe anderen hun leven kunnen inrichten, ongetwijfeld komende van ervaringsdeskundigen.

En wat wil je juist veroordelen met dit stukje?

Wel een probleem als je hunkert naar een tijd waar altijd de mama thuis blijft voor de kinderen en papa altijd gaat werken en 'voldaan' thuis komt.

Het is onzin dat het altijd de mama moet zijn die thuisblijft voor de kinderen.
Maar het lijkt me ook niet onlogisch dat in veel relaties de mama de persoon zal zijn die thuisblijft, om allerlei redenen.
Ik denk dat we dat ook niet moet veroordelen, toch zeker niet als het een bewuste eigen keuze is.
Overigens ben ik ook geen voorstander van fulltime huisvader of huismoeder te zijn, werken en onder de mensen komen is voor veel mensen ook gewoon nodig om een beetje sane te blijven.

Maar voor de modale ouder is het gewoon onbegonnen werk om maar met 1 inkomen rond te komen.

 

[zarathustra]

Maar voor de modale ouder is het gewoon onbegonnen werk om maar met 1 inkomen rond te komen.

Wie gaat er ook dat risico nemen om dan op 40-50-60 alleen te vallen en zonder iets te zitten. Geen werk kunnen vinden want niet gewerkt, geen pensioen want niet gewerkt, etc

Onze maatschappij eist dat beide werken alleens is al de rest er niet op ingericht om dat mogelijk te maken.

 

[Likes]

Het is taboe om te zeggen dat een kind niet enkel maar geluk brengt maar ook de basis kan zijn van veel frustratie en ongeluk.

Maar je weet toch op voorhand dat die kans er altijd inzit? Misschien ligt het aan mij, maar ik vind het naïef om er van uit te gaan dat kinderen opvoeden altijd of zelf meestal gemakkelijk is.

 

[Doxie]

Vraag me of of niet veel vrouwen stiekem ook gewoon niet eens vaker thuis willen blijven of gewoon niet meer werken eens er kinderen zijn.

Een vrouw stelt haar kind altijd eerst (oké er zijn uitzonderingen).
Kind komt voor werk.

Arme gezinnen: man werkt, vrouw thuis
Middenklasse: man en vrouw werken
Rich people: man werkt en vrouw doet een activiteit om bezig te zijn en onder de mensen te zijn.


Maar sinds vrouwen onderdrukt/gestigmatiseerd worden (door andere vrouwen!) die zeggen dat ze liever stay-at-home mom zouden zijn, is dit natuurlijk zwaar taboe.

Beetje jammer dat er hier op forum (zie enkele Posts hierboven) direct met onnozele opmerkingen wordt geschermd van :man op café en thuiskomen en vrouw afkloppen ook dan?”

Man man man

Vrouwenmening : zou prima zijn met minder werken zodat we allemaal de vruchten plukken (vb 60 procent). Bij niet werken ben je heel kwetsbaar (stel bij scheiding, ook een probleem dat ze vroeger niet hadden) + je wereld wordt ook wel heel klein. Werk geeft voldoening, fijne collega's , ... 60 procent werken en de papa 80 procent ofzo klinkt toch als een vrij prima combi, zeker met een flexibele dag thuiswerk erbij, dan heb je weinig dagen dat je in een race zit om iedereen op tijd weg te brengen.

 

[Sylverscythe]

Uiteraard spenderen ouders graag tijd met hun kinderen.
Maar het leuke is er snel af als dat kind alles bepaalt wat jij nog kan doen in je leven, en je dus alles opzij moet zetten voor dat kind. Dat is ook waar veel ouders mee kampen en het helpt niet dat je dan weggezet wordt als slecht ouder omdat je ook dingen voor uzelf wilt hebben.
Het is taboe om te zeggen dat een kind niet enkel maar geluk brengt maar ook de basis kan zijn van veel frustratie en ongeluk.
Die vele burn-out’s, het is controversieel, maar zouden kinderen bij sommige daar ook niet aan de baks liggen?

Het ging over niet zo intensief kunnen sporten als voordien, waarop jij zei dat ouder te krampachtig willen tijd spenderen met hun kinderen en een of ander guilt-trip verhaal begon over hoe het een soort compensatie was omdat eenmaal naar de crèche en later dat kind meer tijd zou besteden met anderen. Ja zeg, helpt niet dat je weggezet wordt als slechte ouder

Verder is dat ook allemaal geen taboe, en weet zowat iedere persoon die doelbewust voor kinderen kiest vandaag de dag wel dat kinderen tijd en moeite kosten hoor.

Wat ik hard betwijfel is dat het probleem in deze is dat ouders te veel tijd willen doorbrengen met hun kinderen, ik zou het eerder zoeken bij het idee dat om een volwaardig persoon te zijn je daarbuiten ook nog een carrière moet uitbouwen als echte go-getter, en eens een marathon moet lopen. Jouw "advies" draagt daar gewoon aan bij: het kan, gewoon wat minder krampachtig ouder willen zijn zeg.

En wat wil je juist veroordelen met dit stukje?

Dat de discussie ging over iemand die er niet meer in slaagt 3x per week te koersen + 3x per week afzonderlijke krachttraining te doen als kersverse moeder. Niet eens een peuter of kleuter, gewoon een baby. Dan afkomen "jamaja kan er niet iemand wat minder werken, mensen willen ook alles" slaat gewoon op niets, buiten de gewoonlijke veroordelende toon die gangbaar is op dit forum.

Dat jij dan nog moet vragen wat ik wil "veroordelen", toont opnieuw aan wat in de laatste zin stond: misschien is het beter een idee te hebben waarover het gaat voor je advies geeft.

 

[Wilcao]

Dat taboe is toch echt onzin. Mensen spreken gewoon niet graag over interne problemen tegen buitenstaanders, dat is gewoon normaal. Als er gevraagd naar wordt zal dat anders zijn. Elke normale mens weet dat een kind geld, tijd en moeite kost. Er is echt 0,0 taboe dat een kind opvoeden zwaar is bij momenten.

 

[Holocene]

@iamhollywood oh sweet summerchild. 1 kind is easy.

Tbh, alleszins hier toch, kwam dit "besef" ook pas vanaf we onze tweede dochter hadden dat één kind inderdaad "easy" is en er planningsmatig zoveel meer mogelijk is. Maar als kersverse ouder van ons eerste kind waren wij toch ook over ons toeren en kregen we niks ingepland omdat we alles perfect volgens schema wilden verlopen

 

[cege]

Waarom kan 1 van beide ouders niet gewoon enkele jaren deeltijds werken?
Oh wacht, men wil én én én…

Omdat dat niet veel oplost.

Ze moeten nog altijd op tijd in school raken, op tijd in de creche raken, op tijd van school gehaald worden, op tijd in bed raken,...

Het werk is niet het probleem, de krappe ochtend en avonden zijn het probleem, en daar kan je geen tijd bijtoveren.

Ik kan moeilijk s middags om 14h hun bed opmaken en avondeten op tafel zetten zodat ik om 18h naar de badminclub kan gaan. Zo werkt het niet. Ik kan niet-werken en om 15h op de badminton staan, maar dan win ik 21 0 en ben ik na 10 min terug naar huis...

 

[Archaos]

Omdat dat niet veel oplost.

Ze moeten nog altijd op tijd in school raken, op tijd in de creche raken, op tijd van school gehaald worden, op tijd in bed raken,...

Het werk is niet het probleem, de krappe ochtend en avonden zijn het probleem, en daar kan je geen tijd bijtoveren.

Ik kan moeilijk s middags om 14h hun bed opmaken en avondeten op tafel zetten zodat ik om 18h naar de badminclub kan gaan. Zo werkt het niet. Ik kan niet-werken en om 15h op de badminton staan, maar dan win ik 21 0 en ben ik na 10 min terug naar huis...

Dat geldt ook maar voor een deel natuurlijk.

Wassen, kuisen, strijken, boodschappen, administratie, … (of klusjes, of in de tuin werken) dat zijn zaken die je als ouder ook op een vrije dag kan doen natuurlijk en dan moet je die niet meer ‘s avonds doen of in het weekend (of minder). Dat kan ook wel wat druk wegnemen.

Maar goed, (minstens) een van beiden moet daar dan wel toe bereid zijn.

Het neemt niet alles weg natuurlijk: huiswerk, hobby’s, andere afspraken, … blijven natuurlijk wel.

Als ik dan collega’s zie, die min of meer in dezelfde situatie zitten, en dan vol voor een triatlon trainen, vraag ik me ook wel eens af hoe die dat doen. Maar goed, iedereen maakt zijn eigen keuzes natuurlijk.

Ik denk wel dat we het ons vaak moeilijker maken dan vroeger (en ik maak mezelf er ook schuldig aan). Meer focus toch op zelfontplooiing. Koppels moeten allebei een carrière hebben, deels voor die zelfontplooiing, maar zeker ook voor het financiële (want 1x op reis gaan is vaak ook niet genoeg). Hobby’s en me-time zijn belangrijker geworden. Sporten is ook vaak niet meer gewoon sporten, er moet vaker een prestatie aan vasthangen (bij voorkeur wordt er toch wel eens meegedaan aan een halve marathon of zélfs marathon of…)

Ik veralgemeen natuurlijk, maar ik voel dat zelf toch ook wel, en zie het zeker ook heel vaak in mijn omgeving. En dan vraag ik me soms toch wel eens af of we er allemaal nu zoveel gelukkiger van worden…

 

[Silence]

Als ik dan collega’s zie, die min of meer in dezelfde situatie zitten, en dan vol voor een triatlon trainen, vraag ik me ook wel eens af hoe die dat doen. Maar goed, iedereen maakt zijn eigen keuzes natuurlijk.

Als ik er bij ons in de vriendengroep zie
3x eten bij de ouders van de man (zij halen de kleine ook elke dag van school)
2x eten bij de ouders van de vrouw
1x afhaal

Beste is bij mijn nicht. Die haar mama (oma dus) gaat op woensdag 's ochtends tot daar, brengt de kleine naart school. Doet wat kuis/de was daar. 's middags de kleine halen opt school, activiteit met t kind, dan maakt ze eten en eten ze gezamelijk

De papa kan dan meer dan voldoende gaan fietsen

 

[cege]

Als ik er bij ons in de vriendengroep zie
3x eten bij de ouders van de man (zij halen de kleine ook elke dag van school)
2x eten bij de ouders van de vrouw
1x afhaal

Beste is bij mijn nicht. Die haar mama (oma dus) gaat op woensdag 's ochtends tot daar, brengt de kleine naart school. Doet wat kuis/de was daar. 's middags de kleine halen opt school, activiteit met t kind, dan maakt ze eten en eten ze gezamelijk

De papa kan dan meer dan voldoende gaan fietsen

Fietsen >>> eigen kind opvoeden.

Mijn moeder stuurde bij de geboorte van onze 3e (kleinkind 7 in de familie). "Je zult begrijpen dat we genoeg babysit gespeeld hebben voor jou en je broers, je krijgt elke maand 200 euro compensatie". En we hebben ze nooit meer gezien

 

[mac-bc]

Als ik er bij ons in de vriendengroep zie
3x eten bij de ouders van de man (zij halen de kleine ook elke dag van school)
2x eten bij de ouders van de vrouw
1x afhaal

Beste is bij mijn nicht. Die haar mama (oma dus) gaat op woensdag 's ochtends tot daar, brengt de kleine naart school. Doet wat kuis/de was daar. 's middags de kleine halen opt school, activiteit met t kind, dan maakt ze eten en eten ze gezamelijk

De papa kan dan meer dan voldoende gaan fietsen

Als je nog zo afhankelijk bent van je (groot-)ouders, dan moet je toch ook een groot stuk zelfrespect aan de kant zetten om te gaan koersen me dunkt. Het maakt je schatplichtig. Dan zou ik liever die afhankelijkheid afbouwen en niet meer koersen, dan omgekeerd. Maar bon, dat moet iedereen maar voor zichzelf beslissen.

 

[Holocene]

.
Wedden dat jij niet aan de band staat, geen prikklok hebt, niet moet timetracken, ... of een andere job hebt waarbij je gegarandeerd uw uren moet doen?

Hier verplicht in/uitprikken op het werk.

38u/week volgens contract, flexibele uren als in uren presteren tussen 7:00 - 20:00 (maar gezien mijn functie gaat mijn leidinggevende ook uren na 20:00 valideren)

7u36min per dag te presteren (+30min verplicht middagpauze). Als ik werk van 08u30 tot 17u heb ik iedere dag al +- 30min kredieturen.

Kredieturen worden iedere 4 maand afgetopt. Mag max -7u gaan en +15u (of iets gelijkaardigs)

Dus flexibel werken is weldegelijk mogelijk.

Qua sporten (momenteel aan het trainen voor halve marathon) ga ik 3x per week savonds lopen en dat is meestal rond 20:00 dat ik vertrek dus zeker mogelijk als je wil/"ok" slapers hebt qua kinderen (hier nog steeds niet)


Maar nu zijn we weer volledig aan het afwijken

 

[Castil]

Fietsen >>> eigen kind opvoeden.

Tenzij hij woensdagmiddag gaat fietsen en de oma het werk laat doen is dit toch naast de kwestie?

Wij doen ook beroep op de grootouders, ze zeggen zelf, niet naar de opvang doen wij halen ze wel, op enkele dagen dat wij beide niet op tijd aan de schoolpoort kunnen staan door het werk. Wij halen ze op en maken dan nog eten,...
Maar als de kinderen in bed liggen loop of fiets ik nog bijna dagelijks.
De vrouw sport dan weer tijdens de pauze in haar thuiswerkdagen.

Veel is mogelijk met een beetje planning en de goesting om nadien nog iets te doen (ipv lui in de zetel te hangen en te zeggen dat je geen tijd hebt)

 

[Horse]

Geen enkel probleem dat 1 van de partners kiest om minder te werken dan de andere om meer thuis te kunnen blijven bij een kind.

Dat was exact mijn punt. Mijn nicht heeft sinds haar dochtertje 0 zin om te gaan werken, en gelijk heeft ze. Dat kind is amper een paar weken oud en dan moet je dat gaan afgeven aan de crèche om zelf te gaan werken. Van mij mag iedere vrouw 3 jaar zwangerschapsverlof krijgen.

 

[JPV]

Dat was exact mijn punt. Mijn nicht heeft sinds haar dochtertje 0 zin om te gaan werken, en gelijk heeft ze. Dat kind is amper een paar weken oud en dan moet je dat gaan afgeven aan de crèche om zelf te gaan werken. Van mij mag iedere vrouw 3 jaar zwangerschapsverlof krijgen.

In je punt spreek je telkens enkel over vrouwen.

 

[Archaos]

Tenzij hij woensdagmiddag gaat fietsen en de oma het werk laat doen is dit toch naast de kwestie?

Wij doen ook beroep op de grootouders, ze zeggen zelf, niet naar de opvang doen wij halen ze wel, op enkele dagen dat wij beide niet op tijd aan de schoolpoort kunnen staan door het werk. Wij halen ze op en maken dan nog eten,...
Maar als de kinderen in bed liggen loop of fiets ik nog bijna dagelijks.
De vrouw sport dan weer tijdens de pauze in haar thuiswerkdagen.

Veel is mogelijk met een beetje planning en de goesting om nadien nog iets te doen (ipv lui in de zetel te hangen en te zeggen dat je geen tijd hebt)

Je laatste alinea is waar hé (daarom heb ik zelf ook voor lopen gekozen, omdat dat makkelijk in te plannen is op verschillende momenten)

Maar je noemt tegelijkertijd wel 2 voordelen uit jouw situatie op, die helemaal niet evident zijn voor iedereen (grootouders die kinderen afhalen en zélfs eten voorzien, en je hoeft geen rekening te houden met een vrouw die ook ‘s avonds wil sporten)

 

[Castil]

Maar je noemt tegelijkertijd wel 2 voordelen uit jouw situatie op, die helemaal niet evident zijn voor iedereen (grootouders die kinderen afhalen en zélfs eten voorzien,

Wij maken zelf eten.

en je hoeft geen rekening te houden met een vrouw die ook ‘s avonds wil sporten)

Klopt, maar ik vertrek soms nog rond 22u voor een uur lopen, dan heeft de vrouw tijd van 20u tot 22u om eventueel ook te sporten. En ik ga niet voor toptijden, dus elke dag sporten hoeft niet er is ook nog zoiets als een sociaal leven

 

[Eland]

Als ik er bij ons in de vriendengroep zie
3x eten bij de ouders van de man (zij halen de kleine ook elke dag van school)
2x eten bij de ouders van de vrouw
1x afhaal

Beste is bij mijn nicht. Die haar mama (oma dus) gaat op woensdag 's ochtends tot daar, brengt de kleine naart school. Doet wat kuis/de was daar. 's middags de kleine halen opt school, activiteit met t kind, dan maakt ze eten en eten ze gezamelijk

De papa kan dan meer dan voldoende gaan fietsen

Als je nog zo afhankelijk bent van je (groot-)ouders, dan moet je toch ook een groot stuk zelfrespect aan de kant zetten om te gaan koersen me dunkt. Het maakt je schatplichtig. Dan zou ik liever die afhankelijkheid afbouwen en niet meer koersen, dan omgekeerd. Maar bon, dat moet iedereen maar voor zichzelf beslissen.

Waar mensen zich toch druk in maken. Hier komen (schoon)ouders enkele keren per week eten waarbij ze zelf eten meenemen. Ze hebben dit zelf zo voorgesteld. Mij goed. Het is het eerste kleinkind langs beide kanten, dus ze willen dat (voorlopig nog) vaak zien. Ik zal hen de volgende keer een middelvinger geven omdat ik zo om mijn zelfrespect geef in plaats van een 'dankuwel' wanneer ze eten bij hebben.

Kunnen we zonder die hulp? Ja
Moet ik het daarom weigeren wanneer ze dit zelf voorstellen? Nee

Edit: Waar stopt het dan en voor welke zaken mag je wel hulp aanvaarden? Mijn vriendin komt uit een klein dorp waar de hele familie woonde. 2-3 keer per week gingen alle kleinkinderen, die samen op school zaten, tijdens de middagpauze samen naar de grootouders om daar te eten. Kinderen vonden dat leuk (ze spreken er 20 jaar later nog over), grootouders vonden dat leuk en ouders konden 's middags warm eten zodat 's avonds niet gekookt moest worden. Mag dat niet omdat dat te gemakkelijk is?