Mee eens, maar helaas kan niet iedereen geholpen worden. Ergens is euthanasie ook een deel van het "helpen". Zoals @JPV terecht opmerkt, het is eigenlijk niet anders dan mensen met kanker bijvoorbeeld, die niet meer geholpen kunnen worden.
Euthanasie
- Onderwerp starter Avondland
- Startdatum
saffronYellow
Member
Meerdere arrestaties na eerste gebruik zelfdodingscapsule in Zwitserland, ook Nederlandse fotografe opgepakt
In Zwitserland heeft voor het eerst iemand gebruikgemaakt van de Sarco, een capsule waarin men door stikstofgas euthanasie kan plegen. Een 64-jarige vrouw uit de Verenigde Staten had de primeur<i>. </i>Volgens de Zwitserse politie zijn er nadien ‘meerdere personen’ aangehouden die mogelijk...
www.bndestem.nl
Wat vinden jullie hiervan? Ik weet het niet goed.
Het is mij niet helemaal duidelijk of het nu legaal is of niet. De manier waarop moet zeker kunnen als de patiënt er zelf voor kiest imo.
Meerdere arrestaties na eerste gebruik zelfdodingscapsule in Zwitserland, ook Nederlandse fotografe opgepakt
In Zwitserland heeft voor het eerst iemand gebruikgemaakt van de Sarco, een capsule waarin men door stikstofgas euthanasie kan plegen. Een 64-jarige vrouw uit de Verenigde Staten had de primeur<i>. </i>Volgens de Zwitserse politie zijn er nadien ‘meerdere personen’ aangehouden die mogelijk...
Wat vinden jullie hiervan? Ik weet het niet goed.
Als het niet anders was, dan bestond dit debat nu niet. Er is wel degelijk een verschil tussen fysiek en mentaal lijden. Of euthanasie moet kunnen bij mentaal lijden kan gerust over gepraat worden, maar gaan doen alsof dit identiek is aan ongeneeslijk ziek zijn, is niet correct, want dan werd deze discussie überhaupt niet gevoerd.
NemesisBE
Well-known member
De politie vindt het voorlopig maar niets:
Merishausen SH: Suizid mit Sarco-Kapsel – Polizei ermittelt
Am Montag, 23. September 2024, wurden in Schaffhausen mehrere Personen wegen Beihilfe zum Selbstmord angeklagt.
www.polizei-schweiz.ch
Meerdere arrestaties na eerste gebruik zelfdodingscapsule in Zwitserland, ook Nederlandse fotografe opgepakt
In Zwitserland heeft voor het eerst iemand gebruikgemaakt van de Sarco, een capsule waarin men door stikstofgas euthanasie kan plegen. Een 64-jarige vrouw uit de Verenigde Staten had de primeur<i>. </i>Volgens de Zwitserse politie zijn er nadien ‘meerdere personen’ aangehouden die mogelijk...
Wat vinden jullie hiervan? Ik weet het niet goed.
Wel vreemd dat ze in dat artikel dan zeggen dat het in Zwitserland gebeurde omdat het daar zou toegelaten zijn. Nuja, de methode op zich in de context die we hier kennen waar verschillende artsen iemand opvolgen, waarom niet. Maar vanaf je een soort commerciële context schept of die procedure kan omzeilen door te reizen vind ik dat we heel voorzichtig moeten zijn.De politie vindt het voorlopig maar niets:
Merishausen SH: Suizid mit Sarco-Kapsel – Polizei ermittelt
Am Montag, 23. September 2024, wurden in Schaffhausen mehrere Personen wegen Beihilfe zum Selbstmord angeklagt.
Het grote verschil is toch vooral het taboe dat nog steeds aanwezig is rond mentaal lijden. Er zijn nog genoeg mensen die het aanstellerij vinden en daarom is er ook veel discussie over. Dat wilt daarom niet zeggen dat je een fysieke en mentale ziekte niet kunt vergelijken wat betreft "uitbehandeld" zijn.
Ik vermoed dat hij bedoelt dat als je iemand met pakweg terminale kanker in al zijn fysieke noden voorziet, die toch zal sterven, terwijl iemand die ondraagelijk en onoplosbaar mentaal lijdt dan vermoedelijk wel blijft leven (als je zelfmoord vermijdt).
Maar wel akkoord met het cultureel/maatschappelijk aspect, er zijn landen waar naar de psycholoog gaan even normaal wordt bekeken als naar de huisarts gaan, terwijl hier dat toch nog anders ligt.
Sneeuwstorm
Well-known member
Bij terminale kanker (of andere terminale ziekten zoals dementie, ...) is het toch gemakkelijker voor een arts om vast te stellen dat er geen hoop meer is op verbetering, tegenover een depressie (of depressies).
Oké akkoord, maar dat is ook niet de vergelijking die ik wou maken. Alleen dat je bij een mentale ook "uitbehandeld" kunt zijn.
Ik denk dat het controversiëlere ook wel komt doordat het niet meer willen leven eerst gewoon als een gevolg van de mentale ziekte gezien wordt. Mensen met een suïcidale gedachten zien zaken irrationeel donker tengevolge hun ziekte en daar gaat men ook op wijzen tijdens de behandeling. Maar als men dan uiteindelijk richting euthanasie gaat kijken wordt wat eerst gewoon een ziektebeeld was een rationele en te verdedigen keuze.
Die mensen, van wie we weten dat hun donkere gevoelens niet meer rationeel zijn, moeten dan met diezelfde zieke hersenen wel beslissen over of het nog waard is verder te leven. Ik weet dat daar zeker veel aandacht voor is en dat de beslissing niet genomen wordt tijdens de meest donkere perioden en de wens verschillende keren herhaald moet worden maar da's niet zo zwart-wit en meetbaar.
Het is goed dat de mogeleijkheid bestaat maar ik denk niet je dit volledig gelijk kan trekken met euthanasie omwille van fysieke redenen, er zijn wel degelijk verschillen.
Zeker ook mee eens, maar ik wil ook absoluut niet alles één op één vergelijken. Neem nu het voorbeeld Aron. Die zegt dat alle hulp hem x aantal jaar extra heeft gegeven en nog steeds heeft hij euthanasie gepleegd. Dan kunnen we toch stellen dat hij "uitbehandeld" is, net als iemand die fysiek terminaal ziek is. Dat het moeilijker of misschien zelfs niet vast te stellen is door iemand anders, akkoord en dat is zeker het verschil met fysiek terminaal zijn. Maar als die persoon op is, dan moet hij imo de mogelijkheid hebben en imo gaat daar de vergelijking wel op.
BlackTeaTrader
Member
Ik ben een grote voorstander van vrijwillige euthanasie. Je moet als mens ten alle tijden kunnen beslissen om er een einde aan te maken op een humane manier, met de meest serene manier mogelijk. Dat mensen die nu zelfmoord plegen voor een trein "moeten" springen en daarbij onbekenden traumatiseren is toch gewoon schandalig?
De moeilijkheid echter is om genoeg mechanismen in te bouwen zodat mensen die euthanasie willen legen dit niet doen "in the spur of the moment".
Liefdesverdriet kan bv allesomvattend zijn, maar ebt ook weer weg. Het is maar voor mensen waarbij het lijden niet (meer) wegebt dat euthanasie voor ondraagelijk psychisch lijden een recht moet zijn vind ik. Op dat vlak ben ik trots op België waar we zo ver staan in dit soort ethische vraagstukken.
De moeilijkheid echter is om genoeg mechanismen in te bouwen zodat mensen die euthanasie willen legen dit niet doen "in the spur of the moment".
Liefdesverdriet kan bv allesomvattend zijn, maar ebt ook weer weg. Het is maar voor mensen waarbij het lijden niet (meer) wegebt dat euthanasie voor ondraagelijk psychisch lijden een recht moet zijn vind ik. Op dat vlak ben ik trots op België waar we zo ver staan in dit soort ethische vraagstukken.
Er zijn natuurlijk verschillen, maar ook bij fysieke redenen kan je gaan beoordelen dat het altijd nog kan beteren (nieuwe behandelingen die nog moeten komen). Het blijft vreemd dat we fysieke pijn als erger omschrijven dan mentale pijn. Fysieke pijn kan je ook weghalen door medicatie, alleen zijn de neveneffecten dan heel zwaar. Maar dat kan je ook zeggen van zware antidepressiva.
Als je er verder over nadenkt is bijna alle euthanasie op basis van psychisch lijden. Iemand die euthanasie wil wegens een ongeneeslijke kanker doet dat niet voor de kanker, maar door het vooruitzicht van het lijden (wat dus iets psychisch is).
Sneeuwstorm
Well-known member
Voornamelijk omdat ze op zijn en de wilskracht niet meer hebben om verder te blijven lijden. Psychisch lijden is ook gelijkaardig. Men moet er wel zeker van zijn dat het geen bevlieging is, want wie in een depressie zit denkt niet altijd meer rationeel na.
Algemeen vind ik het sowieso vreemd om tegen euthanasie voor psychisch lijden te zijn. Dat zijn mensen die uiteindelijk zeggen "ofwel zo, ofwel pleeg ik zelfmoord"... Uw resultaat is hetzelfde (maar met veel meer leed bij zelfmoord) alleen heb je die mensen op het einde nog wat gepest.
Avondland
Well-known member
Voor bepaalde geloven is zelfmoord een zonde en is euthanasie moord en dus ook een zonde. Het gekke is dat die mensen dan soms geen probleem hebben met de doodstraf, maar dat is een andere discussie. Zelfmoord plegen is altijd een optie, maar niet iedereen is daartoe in staat en dat is ook niet bepaald failproof, wat de existentiële toestand van de "pleger" er geen goed aan doet.
Kort door de bocht genomen vind ik dat euthanasie zeker moet kunnen en dat er genoeg checks and balances moeten zijn om ervoor te zorgen dat de persoon die geëuthanaseerd wenst te worden, dit op volledig vrijwillige basis kan doen maar dat die voorafgegaan wordt door meerdere "gatekeepers" zoals psychologen en dokters waarmee in gesprek kan worden gegaan. Ondraaglijk psychisch lijden is moeilijk te kwantificeren, terwijl ondraaglijk fysisch lijden "gemakkelijker" te meten is. Of zo'n "zelfmoordpod" zoals in Zwitserland een goed idee is weet ik niet. Ik moest meteen denken aan die eerste aflevering van Futurama.
Kort door de bocht genomen vind ik dat euthanasie zeker moet kunnen en dat er genoeg checks and balances moeten zijn om ervoor te zorgen dat de persoon die geëuthanaseerd wenst te worden, dit op volledig vrijwillige basis kan doen maar dat die voorafgegaan wordt door meerdere "gatekeepers" zoals psychologen en dokters waarmee in gesprek kan worden gegaan. Ondraaglijk psychisch lijden is moeilijk te kwantificeren, terwijl ondraaglijk fysisch lijden "gemakkelijker" te meten is. Of zo'n "zelfmoordpod" zoals in Zwitserland een goed idee is weet ik niet. Ik moest meteen denken aan die eerste aflevering van Futurama.
iamhollywood
Well-known member
Ik vind zeker dat euthanasie moet kunnen, ook voor psychisch leiden. Maar ik heb gisteren in de krant het verhaal van Aron Wade gelezen (verhaal dat hij zelf met de kranten gedeeld heeft) en ik vind dat we als maatschappij daar enorm tekort geschoten zijn. Ik kan erin komen dat er bepaalde mentale stoornissen zijn waar je, buiten poging tot onderdrukking met medicatie, niet veel aan kan doen. Dat er jou iets verschrikkelijks overkomen is waar je mentaal niet overgeraakt. Maar het verhaal van Aron is dat van iemand die als kind een tekort aan ouderliefde gekend heeft omdat de ouders het te druk hadden met hun onderneming, dat heeft hem getekend en hem een onzeker persoon gemaakt die continu op zoek was naar bevestiging. Dat we als maatschappij zo iemand niet kunnen helpen, dat is toch omdat we te weinig bezig zijn met de anderen? Dat we te weinig aandacht schenken hoe onze directe omgeving zich voelt? Dat we teveel prestatie en perfectiedruk leggen op de mensen? En dat er misschien ook te weinig efficiënte hulpverlening beschikbaar is.
Ik snap dat hij zelf geen andere uitweg meer zag. Maar als maatschappij zou het toch een serieuze wake-up call mogen zijn.
Ik snap dat hij zelf geen andere uitweg meer zag. Maar als maatschappij zou het toch een serieuze wake-up call mogen zijn.
Het is nu ook wel dubbel, ik denk dat wij een van de weinige samenlevingen zijn (en dan doel ik op West-Europa vooral) waar zoiets niet gewoon onder de radar blijft. Het is ook gewoon moeilijk om te peilen naar iemand zijn mentale toestand, en dat is deels cultureel (het taboe daarop hier), maar ook gewoon zuiver praktisch denk ik dat weinigen daar problemen verwachten bij iemand die onder naar de buitenwereld toe "normale" omstandigheden is grootgebracht. Niet iedereen gaat er ook onderdoor door een gebrek aan ouderliefde, ik denk dat er dan wel ook enkele intrinsieke eigenschappen van de persoon zelf hebben gespeeld. Het lijkt me gewoon iets dat we misschien kunnen verbeteren, al is dat ook een hele uitdaging, maar compleet vermijden daar geloof ik niet in.
Dat is nu toch niet bepaald nieuws?
Kinderen worden vanaf hun 3 maand naar een crèche gestuurd zodat de ouders terug kunnen gaan werken. Als het dan ouders zijn die niet kunnen kiezen tussen carrière en gezin, krijg je natuurlijk die situatie.
Het probleem met zo'n gevallen is dat je dat niet zomaar kan genezen. De kans dat iemand de jarenlange trauma's als kind kan verwerkt worden op latere leeftijd is gewoon heel klein. Hij geeft zelf aan dat hij heel veel hulp heeft gehad van psychologen en psychiaters (wat een uitzondering is he, er is daar wel degelijk een probleem in de maatschappij maar niet voor zijn specifieke geval).