Een succesvolle carrière: kwestie van geluk, talent of inzet?

Vraag me af of die school ook problemen heeft met een tekort aan leerkrachten bvb
Van iemand die in het onderwijs staat: ja, die scholen hebben zeer grote problemen, omdat de advocaten daar in fast-dial op de telefoons van mama/papa staan als hun bloedjes/etters van kinderen iets uitspoken en de leerkracht er iets van zegt. Qua arbeidssfeer zijn dat echt verschrikkelijk onaangename scholen om in te werken.
 
Beetje off-topic, maar hoe bepaalt het adres of je meer kansarmoede hebt? En dan bedoel ik de effectieve werkwijze, ik snap ook wel dat iemand uit een achterbuurt in Brussel meer kans heeft op armoede dan iemand die in Sint-Martens Latem woont.
Is dat op basis van postcode en is er dus een lijst met "arme" gemeentes (op basis van gemiddeld inkomen van alle inwoners)? Of bestaat er effectief een kaart van Vlaanderen met armere buurten op aangeduid, op basis van de gemiddelde prijs van een huis in die buurt?
Ik weet dat er 10 jaar terug ofzo "ontwikkelingszones" (exacte naamgeving weet ik niet meer) op een kaart te vinden waren voor Brussel, waar je dan een korting kreeg op de registratiekosten wanneer je een eigendom kocht. Dat was duidelijk ook met het oog op het "opwaarderen". Ik vermoed dat zaken zoals sociale wijken of achtergestelde buurten wel ergens gedocumenteerd zullen zijn. Als ik denk aan de gemeente waar ik opgroeide, heb je ook duidelijke villawijken in een paar straken, en een sociale wijk in een ander aantal (zoals bijna overal zeker).
 
Nu, eigenlijk, hoe meer ik erover neerschrijf, hoe minder ik het nut van deze thread eigenlijk zie.
Het idee dat onze wereld een meritocratie zou zijn is 1 van de belangrijkste argumenten om ongelijkheid te verdedigen, en hoe meer mensen denken dat ze hun rijkdom aan zichzelf te danken hebben, hoe minder ze geneigd zijn om iets terug te geven.

Het is dus een zeer belangrijke discussie want zolang we als samenleving die zever blijven geloven zal men het blijven gebruiken om te verantwoorden dat er mensen sterven van de honger terwijl er miljardairs op de wereld rondlopen.
 
Beetje off-topic, maar hoe bepaalt het adres of je meer kansarmoede hebt? En dan bedoel ik de effectieve werkwijze, ik snap ook wel dat iemand uit een achterbuurt in Brussel meer kans heeft op armoede dan iemand die in Sint-Martens Latem woont.
Is dat op basis van postcode en is er dus een lijst met "arme" gemeentes (op basis van gemiddeld inkomen van alle inwoners)? Of bestaat er effectief een kaart van Vlaanderen met armere buurten op aangeduid, op basis van de gemiddelde prijs van een huis in die buurt?

Niet op gemiddelde prijs, maar gemiddeld inkomen.

België is, voor statistische redenen, naast per gemeente ook nog per statistische sector verdeeld. Je kan hier de naam van je sector opzoeken: https://www.geopunt.be/kaart?type=d... Sectoren van België, recentste toestand'}]}]
 
Maar wie ontkent er hier dat er vooroordelen bestaan? Niemand toch? Dat heeft ook niets te maken met de thread hé. Er werd gewoon serieus ingezoomd op de rijkdom van de ouders omdat bv. anders hier leek vol te houden dan Bill Gates of Elon Musk hier geen voordeel uit zouden gehaald hebben voor hun professioneel succes.

Wat volgens mij ongeveer iedereen hier wel begrijpt en zegt? Maar het gaat over gemiddelden hé, ik zou denken dat thuis welgesteld zijn vaker een + is dan een -, een van de zovelen zaken die onder de factor "geluk" vallen.

Ja, ik weet het niet, lees hem eens? :tongue:

Akkoord dat mss niemand hier dat ontkent, maar dat is ook niet mijn initiële punt. Ik geef wel gewoon graag wat weerwerk aan de vooroordelen en de veralgemingen die er wel gewoon zijn. Want daar maak je jezelf ook wel schuldig aan:

Neem in onze huidige maatschappij (die al vrij goed scoort op vlak van gelijke kansen) nu de volgende 3 situaties:
-een Bilal die opgroeit in Molenbeek in een gezin waar niemand goed Frans of Nederlands spreekt, er geen officiële, stabiele job wordt uitgeoefend, en er geen stimulus aanwezig is om te studeren. Ondertussen breken je vriendjes elke week de straat af of dealen ze drugs.
- een Dieter die opgroeit in pakweg Mechelen, vader is een arbeider aan de band, moeder werkt als administratief bediende. Het is geen weelde maar ze zien wel in dat verder studeren noodzakelijk is en leren dat ook aan hun kinderen.
- een Geoffrey uit Sint-Martens-Latem. Vader leidt een bedrijf, moeder is advocate. Beiden hebben al de nodige middelen om hun kinderen in alles te helpen, alsook een groot netwerk voor eventuele extra's zoals stageplaatsen of vakantiewerk.

Ik denk dat iedereen wel aanvoelt wie de grootste kans heeft op succes.

Ik vind zoiets een veel te eenvoudige veralgemening waarbij het wel duidelijk neerkomt op: veel geld = meer kans op (makkelijk) succes. Terwijl er zoveel andere factoren in die afkomst zijn die meespelen. Mss heeft Geoffrey wel een moeder die alle dagen whiskey zuipt en depressief is omdat ze doodongelukkig is in haar situatie en/of een vader die er nooit is of neerkijkt op zijn zoon en geen spatje emotie toont. En mss groeien Bilal en Dieter wel op in een liefdevol gezin met warme, beschermende ouders die hen steunen in alles wat ze doen en hun zoon alle kansen gunnen. Zaken die allemaal van invloed zijn op het percentage dat die afkomst bijdraagt voor de factor geluk in het later mogelijks succesvol zijn.

Het zijn cliché's en vooroordelen die hier in deze thread wel degelijk naar voor komen en ja, dan geef ik daar, mede door persoonlijke ervaringen, wel mijn mening over.

Het idee dat onze wereld een meritocratie zou zijn is 1 van de belangrijkste argumenten om ongelijkheid te verdedigen, en hoe meer mensen denken dat ze hun rijkdom aan zichzelf te danken hebben, hoe minder ze geneigd zijn om iets terug te geven.

Het is dus een zeer belangrijke discussie want zolang we als samenleving die zever blijven geloven zal men het blijven gebruiken om te verantwoorden dat er mensen sterven van de honger terwijl er miljardairs op de wereld rondlopen.

Oei, dat laatste is enerzijds toch wel een heel erg grote sprong, anderzijds vrees ik dat we met BG daar heel weinig aan gaan kunnen veranderen hoor. Maar dan nog steun ik de gedachte, uiteraard, volledig.

Waarom ik mij vragen stel bij het nut van deze thread is omdat enerzijds "succesvol zijn" moeilijk definieerbaar is én voor iedereen anders is. Een discussie opstarten met dus al een moeilijk objectief vast te stellen iets als insteek lijkt me dus al redelijk onbegonnen werk.

En anderzijds, zoals ik hierboven al aangeef, is die factor geluk ook moeilijk terug te brengen tot het cliché waar het wel heel vaak om draait. Namelijk: rijk zijn. Die factor geluk draait om veel meer zaken dan dat, iets wat de meesten wel erkennen uiteraard, maar toch komt het wel steeds snel weer op dat ene ding, ook in deze thread. Zelfs in jouw post gaat het in slechts 2 zinnen meteen om "rijkdom" en "miljardairs".
 
Akkoord dat mss niemand hier dat ontkent, maar dat is ook niet mijn initiële punt. Ik geef wel gewoon graag wat weerwerk aan de vooroordelen en de veralgemingen die er wel gewoon zijn. Want daar maak je jezelf ook wel schuldig aan:

Ik vind zoiets een veel te eenvoudige veralgemening waarbij het wel duidelijk neerkomt op: veel geld = meer kans op (makkelijk) succes. Terwijl er zoveel andere factoren in die afkomst zijn die meespelen. Mss heeft Geoffrey wel een moeder die alle dagen whiskey zuipt en depressief is omdat ze doodongelukkig is in haar situatie en/of een vader die er nooit is of neerkijkt op zijn zoon en geen spatje emotie toont. En mss groeien Bilal en Dieter wel op in een liefdevol gezin met warme, beschermende ouders die hen steunen in alles wat ze doen en hun zoon alle kansen gunnen. Zaken die allemaal van invloed zijn op het percentage geluk dat die afkomst bijdraagt in het later mogelijks succesvol zijn.

Het zijn cliché's en vooroordelen die hier in deze thread wel degelijk naar voorkomen en ja, dan geef ik daar, mede door persoonlijke ervaringen, wel mijn mening over.
Ik vermeld anders wel een hoop zaken die niet gewoon "geld" zijn:
-een Bilal die opgroeit in Molenbeek in een gezin waar niemand goed Frans of Nederlands spreekt, er geen officiële, stabiele job wordt uitgeoefend, en er geen stimulus aanwezig is om te studeren. Ondertussen breken je vriendjes elke week de straat af of dealen ze drugs.
- een Dieter die opgroeit in pakweg Mechelen, vader is een arbeider aan de band, moeder werkt als administratief bediende. Het is geen weelde maar ze zien wel in dat verder studeren noodzakelijk is en leren dat ook aan hun kinderen.
- een Geoffrey uit Sint-Martens-Latem. Vader leidt een bedrijf, moeder is advocate. Beiden hebben al de nodige middelen om hun kinderen in alles te helpen, alsook een groot netwerk voor eventuele extra's zoals stageplaatsen of vakantiewerk.

Maar nog belangrijker is dit:
Nu goed, dat is ook het punt niet hé, ik nam 3 stereotypes om een duidelijk verschil te geven.
Sorry hé, maar je lijkt alles heel oppervlakkig te lezen. Het punt was dat er een hoop zaken zijn waar je zelf geen controle over hebt, maar die wel impact hebben op je verdere leven. Hiervoor neem ik dan drie uitvergrote stereotypes ter illustratie en nu begin jij dat over dat de moeder van Geoffrey misschien wiskey zuipt. Ja, dat is inderdaad nog een factor die ik had kunnen meenemen ja, maar of dat nu noodzakelijk was voor de boodschap betwijfel ik.

Het gaat, opnieuw, dus over trends en gemiddelden. Tenzij jij het er niet mee eens bent dat wanneer al de andere zaken gelijk zijn, rijkdom van de familie een pluspunt is, snap ik niet echt waarover je hier aan het discussiëren bent.
Waarom ik mij vragen stel bij het nut van deze thread is omdat enerzijds "succesvol zijn" moeilijk definieerbaar is én voor iedereen anders is. Een discussie opstarten met dus al een moeilijk objectief vast te stellen iets als insteek lijkt me dus al redelijk onbegonnen werk.
Het artikel waarmee het begon laat dat gewoon in het middel om het punt te maken dat mensen succes altijd linken aan inzet en talent, maar geluk er een groot aandeel in heeft. Er wordt dan ook even terloops gezegd dat succes eender wat kan zijn: rijkdom, beroemdheid, of gewoon gelukkig zijn.
En anderzijds, zoals ik hierboven al aangeef, is die factor geluk ook moeilijk terug te brengen tot het cliché waar het wel heel vaak om draait. Namelijk: rijk zijn. Die factor geluk draait om veel meer zaken dan dat, iets wat de meesten wel erkennen uiteraard, maar toch komt het wel steeds snel weer op dat ene ding, ook in deze thread. Zelfs in jouw post gaat het in slechts 2 zinnen meteen om "rijkdom" en "miljardairs".
"Ja de mensen zeggen het wel dat geluk breder is maar eigenlijk bedoelen ze rijk zijn hoor. Hier is één slecht gelezen post en een oneliner uit een thread van 7 pagina's om dit te bewijzen". @utred antwoordde dan gewoon met zijn mening op jouw "ik snap het nut niet van deze thread".

Ik begrijp dat jij gepikeerd bent omdat je het "slachtoffer" bent van vooroordelen, maar je bent hier toch vooral aan het strijden tegen een ingebeeld standpunt volgens mij hoor.
 
Ik vermeld anders wel een hoop zaken die niet gewoon "geld" zijn:
-een Bilal die opgroeit in Molenbeek in een gezin waar niemand goed Frans of Nederlands spreekt, er geen officiële, stabiele job wordt uitgeoefend, en er geen stimulus aanwezig is om te studeren. Ondertussen breken je vriendjes elke week de straat af of dealen ze drugs.
- een Dieter die opgroeit in pakweg Mechelen, vader is een arbeider aan de band, moeder werkt als administratief bediende. Het is geen weelde maar ze zien wel in dat verder studeren noodzakelijk is en leren dat ook aan hun kinderen.
- een Geoffrey uit Sint-Martens-Latem. Vader leidt een bedrijf, moeder is advocate. Beiden hebben al de nodige middelen om hun kinderen in alles te helpen, alsook een groot netwerk voor eventuele extra's zoals stageplaatsen of vakantiewerk.

Maar nog belangrijker is dit:
Sorry hé, maar je lijkt alles heel oppervlakkig te lezen. Het punt was dat er een hoop zaken zijn waar je zelf geen controle over hebt, maar die wel impact hebben op je verdere leven. Hiervoor neem ik dan drie uitvergrote stereotypes ter illustratie en nu begin jij dat over dat de moeder van Geoffrey misschien wiskey zuipt. Ja, dat is inderdaad nog een factor die ik had kunnen meenemen ja, maar of dat nu noodzakelijk was voor de boodschap betwijfel ik.

Het gaat, opnieuw, dus over trends en gemiddelden. Tenzij jij het er niet mee eens bent dat wanneer al de andere zaken gelijk zijn, rijkdom van de familie een pluspunt is, snap ik niet echt waarover je hier aan het discussiëren bent.

Maar dat is net het punt, het zijn heel stereotype clichés waarbij ik mij idd wel de vraag stel of dat een discussie waard is. Want ja, je geeft idd andere zaken aan dan enkel dat geld of hun woonplaats. Maar die zijn natuurlijk niet toevallig heel negatief bij Bilal en heel positief bij Geoffrey. Ik lees het oppervlakkig, maar het is ook oppervlakkig. Bilal uit Molenbeek kan evengoed liefhebbende, warme stimulerende ouders hebben en vrienden die gewoon braaf in de pas lopen en Geoffrey kan gerust op zijn 14de door een slechte thuissituatie met verkeerde drugsvrienden omgaan. Je kan nog zoveel situaties gaan beschrijven over 100den Geoffrey's, Bilals of Dieters, met elk een andere woonplaats en afkomst en wat positieve en negatieve punten ivm hun omgeving, leefwereld, situatie of familie en dan vragen "wie heeft het nu makkelijker gehad", maar geeft dat ook maar enige objectieve duidelijkheid of meerwaarde in deze discussie? Mij lijkt het niet.

Maar hetgene wat je sowieso wel doet met jouw voorbeeld is een financieel onderscheid maken, los van de verder positieve of negatieve punten. Dus komt het wel degelijk daarop neer, anders had je evengoed 3 Bilals uit Molenbeek kunnen vergelijken met elk van hen ouders die exact hetzelfde verdienen maar verder wel andere negatieve en positieve punten hebben omschreven.

En ja, uiteraard ben ik het er mee eens dat rijkdom, bij voor de rest exact dezelfde leefsituatie, een voordeel zal geven. Ik denk ook echt niet dat iemand dat hier ontkent?

Het artikel waarmee het begon laat dat gewoon in het middel om het punt te maken dat mensen succes altijd linken aan inzet en talent, maar geluk er een groot aandeel in heeft. Er wordt dan ook even terloops gezegd dat succes eender wat kan zijn: rijkdom, beroemdheid, of gewoon gelukkig zijn.

Maar ik denk toch dat in deze thread al duidelijk is geworden dat de meesten, waaronder ook ik, die factor geluk absoluut erkennen én dat dat ook rijkdom of afkomst kan zijn?

"Ja de mensen zeggen het wel dat geluk breder is maar eigenlijk bedoelen ze rijk zijn hoor. Hier is één slecht gelezen post en een oneliner uit een thread van 7 pagina's om dit te bewijzen".

Ja kijk, dit maakt het niet makkelijker om te discussiëren, waarom moet je dat op dergelijke manier doen? Ik zeg toch zelf dat verschillende factoren meegenomen worden in het percentage geluk? Ik zeg toch nergens dat iedereen hier met geluk gewoon bedoelt "rijk zijn"? Ik zeg wel dat het, ook in deze thread, wel soms daar op neerkomt, en dat blijkt gewoon door enkele posts met clichés die hier naar boven komen. En daar pik ik op in. Nergens zeg ik dat iedereen er zo over denkt toch?

@utred antwoordde dan gewoon met zijn mening op jouw "ik snap het nut niet van deze thread".

Ja, en? Ik geef hem dan toch ook mijn mening en extra verklaring waarom ik dat schreef? Ik begrijp niet wat daar het probleem mee is of waarom je dat aanhaalt? Hij geeft zijn mening, ik de mijne = doel van een discussieforum.

Ik begrijp dat jij gepikeerd bent omdat je het "slachtoffer" bent van vooroordelen, maar je bent hier toch vooral aan het strijden tegen een ingebeeld standpunt volgens mij hoor.

Oh, maar ik zie mijzelf absoluut niet als slachtoffer hoor. Maar voor de buitenwereld ben ik mss wel jouw "Geoffrey" die het veel "makkelijker" heeft gehad dan Dieter of Bilal. Maar dat blijft gewoon heel erg oppervlakkig oordelen en beoordelen, en ik vraag me af welke meerwaarde dat biedt en wat het nut daar ook gewoon van is. Maar nee, het is niet ingebeeld, getuige enkele posts hier en mijn ervaringen irl.

Geluk is een heel grote factor in hoe succesvol iemand is, naast de andere reeds gekende en vermelde eigenschappen. En geluk is tot veel factoren te herleiden, oa afkomst. Ik vermoed dat we het daarover eens zijn?
 
Maar dat is net het punt, het zijn heel stereotype clichés waarbij ik mij idd wel de vraag stel of dat een discussie waard is. Want ja, je geeft idd andere zaken aan dan enkel dat geld of hun woonplaats. Maar die zijn natuurlijk niet toevallig heel negatief bij Bilal en heel positief bij Geoffrey. Ik lees het oppervlakkig, maar het is ook oppervlakkig. Bilal uit Molenbeek kan evengoed liefhebbende, warme stimulerende ouders hebben en vrienden die gewoon braaf in de pas lopen en Geoffrey kan gerust op zijn 14de door een slechte thuissituatie met verkeerde drugsvrienden omgaan. Je kan nog zoveel situaties gaan beschrijven over 100den Geoffrey's, Bilals of Dieters, met elk een andere woonplaats en afkomst en wat positieve en negatieve punten ivm hun omgeving, leefwereld, situatie of familie en dan vragen "wie heeft het nu makkelijker gehad", maar geeft dat ook maar enige objectieve duidelijkheid of meerwaarde in deze discussie? Mij lijkt het niet.

Maar hetgene wat je sowieso wel doet met jouw voorbeeld is een financieel onderscheid maken, los van de verder positieve of negatieve punten. Dus komt het wel degelijk daarop neer, anders had je evengoed 3 Bilals uit Molenbeek kunnen vergelijken met elk van hen ouders die exact hetzelfde verdienen maar verder wel andere negatieve en positieve punten hebben omschreven.

En ja, uiteraard ben ik het er mee eens dat rijkdom, bij voor de rest exact dezelfde leefsituatie, een voordeel zal geven. Ik denk ook echt niet dat iemand dat hier ontkent?



Maar ik denk toch dat in deze thread al duidelijk is geworden dat de meesten, waaronder ook ik, die factor geluk absoluut erkennen én dat dat ook rijkdom of afkomst kan zijn?



Ja kijk, dit maakt het niet makkelijker om te discussiëren, waarom moet je dat op dergelijke manier doen? Ik zeg toch zelf dat verschillende factoren meegenomen worden in het percentage geluk? Ik zeg toch nergens dat iedereen hier met geluk gewoon bedoelt "rijk zijn"? Ik zeg wel dat het, ook in deze thread, wel soms daar op neerkomt, en dat blijkt gewoon door enkele posts met clichés die hier naar boven komen. En daar pik ik op in. Nergens zeg ik dat iedereen er zo over denkt toch?



Ja, en? Ik geef hem dan toch ook mijn mening en extra verklaring waarom ik dat schreef? Ik begrijp niet wat daar het probleem mee is of waarom je dat aanhaalt? Hij geeft zijn mening, ik de mijne = doel van een discussieforum.



Oh, maar ik zie mijzelf absoluut niet als slachtoffer hoor. Maar voor de buitenwereld ben ik mss wel jouw "Geoffrey" die het veel "makkelijker" heeft gehad dan Dieter of Bilal. Maar dat blijft gewoon heel erg oppervlakkig oordelen en beoordelen, en ik vraag me af welke meerwaarde dat biedt en wat het nut daar ook gewoon van is. Maar nee, het is niet ingebeeld, getuige enkele posts hier en mijn ervaringen irl.

Geluk is een heel grote factor in hoe succesvol iemand is, naast de andere reeds gekende en vermelde eigenschappen. En geluk is tot veel factoren te herleiden, oa afkomst. Ik vermoed dat we het daarover eens zijn?
Jij vraag je het nut af, maar gooit eigenlijk de meest nutteloze discussie van allemaal op als je er uiteindelijk wel mee akkoord gaat?
Waarom steek jij nu zo de draak met het aspect rijkdom, terwijl je er wel akkoord mee gaat? Waarom focus jij er zoveel op en noem je het oppervlakkig, terwijl het, voor mij, gewoon HEEL duidelijke voorbeelden zijn van geluk, waarbij het DUIDELIJK van het ene naar het andere uiterste gaat. Als in het rijk gezin de ouders gokverslaafde alcoholiekers zijn heb je geen duidelijk voorbeeld meer en verzand je enkel in een discussie over "welk geluk nu het meeste waard is", wat ook gewoon nutteloos is.

Er zijn veel factoren die een impact hebben. Punt. Dat jij nu zegt dat er teveel op rijkdom wordt gefocused is eigenlijk heel gek, omdat het vooral jij bent die deze factoren er uit lijkt te filteren en de rest lijkt te negeren.
 
Van iemand die in het onderwijs staat: ja, die scholen hebben zeer grote problemen, omdat de advocaten daar in fast-dial op de telefoons van mama/papa staan als hun bloedjes/etters van kinderen iets uitspoken en de leerkracht er iets van zegt. Qua arbeidssfeer zijn dat echt verschrikkelijk onaangename scholen om in te werken.
En de laatste jaren alleen maar meer. Nederland is hier een koploper op. Irritante ouders die de leerkrachten hun werk niet laten doen.
 
Moest zonet nog even denken aan de foto's van raadsman werkgever, zijn kinderen gaan naar school in Schilde en hij toonde een foto aan de school bij het afhalen van de kinderen - altijd een beetje autosalon. Vraag me af of die school ook problemen heeft met een tekort aan leerkrachten bvb.

Dat type scholen heeft de leerkrachten maar weg te pikken van scholen die nog erger zijn.

Ik heb liever dat ze dreigen met hun advocaat dan met hun vuisten.
 
Dat type scholen heeft de leerkrachten maar weg te pikken van scholen die nog erger zijn.

Ik heb liever dat ze dreigen met hun advocaat dan met hun vuisten.
Alleen krijg je als leerkracht in een concentratieschool wèl vaak dankbaarheid van leerlingen, ouders,...
Wat waarschijnlijk een pak zeldzamer zal zijn in een "snobschool".
Maar het percentage irritante ettertjes zal wèl even hoog liggen...
 
Alleen krijg je als leerkracht in een concentratieschool wèl vaak dankbaarheid van leerlingen, ouders,...
Wat waarschijnlijk een pak zeldzamer zal zijn in een "snobschool".
Maar het percentage irritante ettertjes zal wèl even hoog liggen...
Dit soort reacties begrijp ik echt niet. Waarom wil iedereen het beeld scheppen alsof TSO/BSO/Concentratieschool vol zit met dankbare kinderen en ditto ouders, terwijl de ettertjes/arroganten/ondankbaren in de ASO of witte scholen zitten.

Enorm stigmatiserend dit, enorm storend, en volledig wars van de realiteit.

In concentratiescholen zullen de ouders inderdaad niet zo vaak staan klagen, dat klopt, die ouders zijn gemiddeld genomen minder betrokken en minder geinteresseerd in het schoolse gebeuren.
 
Dit soort reacties begrijp ik echt niet. Waarom wil iedereen het beeld scheppen alsof TSO/BSO/Concentratieschool vol zit met dankbare kinderen en ditto ouders, terwijl de ettertjes/arroganten/ondankbaren in de ASO of witte scholen zitten.

Enorm stigmatiserend dit, enorm storend, en volledig wars van de realiteit.

In concentratiescholen zullen de ouders inderdaad niet zo vaak staan klagen, dat klopt, die ouders zijn gemiddeld genomen minder betrokken en minder geinteresseerd in het schoolse gebeuren.
Bwoa, aangezien ik jaren in concentratiescholen heb gewerkt, heb ik wel een beeld van hoe het daar zit... En als "scholierke uit Het College" is mijn beeld alles behalve positief van hoe het daar ging.
Maar het is een feit dat in elke klas etters zitten en in elke klas ook absolute bijoux zitten!
Alleen hoor ik liever in mijn gezicht dat ik een kutwijf ben dan dat ik bij de directeur word geroepen voor dezelfde boodschap. 🤷🏼
 
Laatst bewerkt:
Ja en als ge ne persoon bent met autisme en daardoor hebt ge enorm veel energie en kunt ge 20/24h gepassioneerd gefocusd werken of met 5 dingen tegelijk bezig zijn zonder afgeleid te worden of zelfs zonder te eten, dan hebt ge ook "geluk" gehad want ge hebt autisme en uw inspanning is dus niet aan uw eigen te wijten maar wel aan puur geluk. Tel daar nog bij het "geluk" van een hoog IQ te hebben of van met 5 uur slaap toe te komen enz. Ik snap ook niet waarom ze talent ook niet onder geluk rekenen. Alles is gewoon geluk en niks is iemands eigen verdienste voila nu hebben we weeral veel bijgeleerd. Nuttig.
Wat zegt jij nu zelfs, autisten hebben de laagste tewerkstellingsgraad van alle mensen met een beperking. 85% van hogergeschoolden autisten zijn wrkloos. Laat staan wat hier eerder gezegd werd, dat je maar een beetje harder je best moet doen om te netwerken als je introvert bent. Ik denk dat je autisme verwart met ADHD (en dan klopt je bewering ook niet, niemand kan 20 uur gefocust werken en ADHD'ers al helemaal niet met vijf dingen tegelijk zonder afleiding).

MIjn wieg stond in de sociale woonwijk en dan is de weg ASO -> unif > goedbetaalde job toch minder eenvoudig.
'Doe maar TSO, dan kan je ook goed geld verdienen.' 'Studeren is voor luieriken.' 'Dat is niks voor mensen zoals ons.'
Het heeft toch wel heel wat meer inspanning gevraagd dan voor iemand uit een middenklasmilieu. Niet alleen het bekostigen maar gewoon de kennis van studierichtingen en hoe hoger onderwijs werkt, hoe carrière aanpakken...
Uiteindelijk een master behaald en het loopt op vlak van werk/inkomen wel goed. Mijn doel is m'n nettoloon hoger te houden dan mijn leeftijdx100 en dat lukt ruim.

edit: Ik denk dat het voor mij vooral een kwestie van inzet en geluk is geweest tot nu toe. Talent minder, eerder hard werken waardoor de kennis/kunde komt.
Geluk om een liefke uit een goed milieu gehad te hebben, waardoor ik opeens inzag dat het ook anders kon.
Dat herken ik ook, ja. Mijn wieg stond ook in een sociale woonwijk en universiteit doen was helemaal niet vanzelfsprekend. "Waarom kan je niet gewoon in de Wibra werken zoals je tante, da's toch ook een schone job?"

En inderdaad de kennis van het onderwijs. In mijn gezin werd gevraagd wanneer ik mijn rapport kreeg op de universiteit, en dat als ik één buis had, de proffen toch wel zouden zien dat ik goed mijn best deed en me er wel door zouden laten. In het gezin van een medestudent werden haar papers nagelezen door haar ouders.
 
Dat herken ik ook, ja. Mijn wieg stond ook in een sociale woonwijk en universiteit doen was helemaal niet vanzelfsprekend. "Waarom kan je niet gewoon in de Wibra werken zoals je tante, da's toch ook een schone job?"

En inderdaad de kennis van het onderwijs. In mijn gezin werd gevraagd wanneer ik mijn rapport kreeg op de universiteit, en dat als ik één buis had, de proffen toch wel zouden zien dat ik goed mijn best deed en me er wel door zouden laten. In het gezin van een medestudent werden haar papers nagelezen door haar ouders.
Mijn vader was tot zijn 14de naar school geweest terwijl mijn moeder verder had gestudeerd. Toen ik aan de universiteit zat was moeder al overleden, en voor mijn vader was de universiteit ook een andere wereld.

Als ik nu kijk naar studenten is het vaak toch wel opvallend hoe studenten die eerder mondig zijn en/of die met een zekere vanzelfsprekendheid door het systeem navigeren kinderen zijn van universitairen of gewoon proffen.
 
En inderdaad de kennis van het onderwijs. In mijn gezin werd gevraagd wanneer ik mijn rapport kreeg op de universiteit, en dat als ik één buis had, de proffen toch wel zouden zien dat ik goed mijn best deed en me er wel door zouden laten. In het gezin van een medestudent werden haar papers nagelezen door haar ouders.


Kom kom. Niet overdrijven.

Hoeveel ouders hebben er iets van skills in het domein dat hun kinders studeren. Mijn pa was hoge pief, maar papers 1e jaar, daar verstond hij geen fluit van wegens niet de technische kennis van het domein.

En hij vroeg ook nooit naar examens of zo. Ik stuurde hem elk jaar de examen lijst door. Ik heb 1x op 1 februari ipv 2 januari een "succes" sms gekregen....

Ik denk dat velen uit "achtergestelde" gezinnen de voorsprong of impact van "goedgestelde" overschatten.
 
Kom kom. Niet overdrijven.

Hoeveel ouders hebben er iets van skills in het domein dat hun kinders studeren. Mijn pa was hoge pief, maar papers 1e jaar, daar verstond hij geen fluit van wegens niet de technische kennis van het domein.

En hij vroeg ook nooit naar examens of zo. Ik stuurde hem elk jaar de examen lijst door. Ik heb 1x op 1 februari ipv 2 januari een "succes" sms gekregen....

Ik denk dat velen uit "achtergestelde" gezinnen de voorsprong of impact van "goedgestelde" overschatten.
Eerder dat jij alles minimaliseert. Niemand zegt dat sommige mensen AL die voordelen /dat geluk hebben.

Maar de kans erop is veel groter voor 'degenen die geluk hebben'. (again, het hangt niet allemaal van rijke ouders af)

En kennisdomein is ook niet perse nodig hé. Ik kan perfect iets lezen waar ik niets van begrijp en advies geven over hoe goed het geschreven is, of het begrijpbaar is (eventueel met enkele bijvragen) en of er geen spelfouten ed. In staan.

Maar dat zal niet iedereen gegeven zijn. Dat 'geluk' moet je hebben. Dat is gewoon weer een voorbeeld. Waarom moet dat aan de kant geschoven?
 
Eerder dat jij alles minimaliseert. Niemand zegt dat sommige mensen AL die voordelen /dat geluk hebben.

Maar de kans erop is veel groter voor 'degenen die geluk hebben'. (again, het hangt niet allemaal van rijke ouders af)

En kennisdomein is ook niet perse nodig hé. Ik kan perfect iets lezen waar ik niets van begrijp en advies geven over hoe goed het geschreven is,

Enlighten me how that would go. Ik ben redelijk zeker dat er weinig zinvolle input zal komen op een stuk over een of andere biochemisch process als je 0 cursussen biochemie aan de unif gevolgd hebt. Als je iets niet verstaat, kun je echt niet weten of iets goed geschreven is. Ik zou "1 2 3, dus groene fiets" redeneringen kunnen schrijven in zeer fancy paragrafen en je zou het nooit weten.

of het begrijpbaar is (eventueel met enkele bijvragen)

Enlighten me how that would go. Hoe ga je nu bijvragen stellen over materie die je niet snapt

en of er geen spelfouten ed. In staan.

We zijn de typmachine periode voorbij. Daar hebben we de rode krulletjes voor in Word. Zelfs in browsers hebben we de rode krulletjes tegenwoordig

Maar dat zal niet iedereen gegeven zijn. Dat 'geluk' moet je hebben. Dat is gewoon weer een voorbeeld. Waarom moet dat aan de kant geschoven?

Dat zijn random one-offs die als "voordeel" opgelijst worden. Ik ken werkelijk niemand waarvan de ouders de papers nalazen.

Ik ken wel een coke neus waarvan de mama en de papa niks bijzonder waren, de beste vriend op zijn 20 dood was door den drugs, di woe don als een zombie bezopen in de les lag en meer poeier en pillen in de frito liggen had dan een doorsnee apotheker. Maar slaagde er wel in om keer op keer nr 1 van het jaar te zijn, te doctoreren met 10 papers in 4 y en uiteindelijk prof te worden op haar 28. Conclusie, shitty achtergrond en drugs brengen success ?
 
Terug
Bovenaan