Een succesvolle carrière: kwestie van geluk, talent of inzet?

[cege]

Dit zal dan wel een specifiek geval zijn.

Voor de echte toplonen moet je **in de meeste gevallen** nog steeds manager zijn.
Zelfs als founder, want je kan geen gigantische projecten volbrengen als je geen team van mensen kan motiveren en aanwerven om te doen wat jij wil en zo het doel te bereiken...

Weinig ambitie om topmanager te worden. En in ons geval wil dat toch bijna zeker zeggen, "verhuizen naar de usa". Dat zal ik hier niet verkocht krijgen.

Enige wat het zou opbrengen is een hoop extra miserie en een dikkere aandelen rekening.

Ik heb de benchmark lonen. Als je people mgr bent (en dus niet mgr van mgrs) is het in veel gevallen minder verdienen dan je top performers in je team. En niet iedereen kan nu eenmaal manager van een team van 200 worden...

 

[Chauffagist]

Moet je eigenlijk een succesvolle carrière hebben, is dat eigenlijk echt nodig? Wat zijn de graadmeters van een succesvolle carrière? Is dat loon? Is dat een functietitel?

Als je nu genoeg verdient met: tegels leggen, met hamburgers verkopen in een kraam, ramen te plaatsen, ontstoppingen te doen of tuinen te onderhouden, wat maakt dat uit. Iedereen kan succesvol zijn in wat hij doet. Is een alleen-werkende schilder die zeer proper werkt aflevert minder succesvol dan een zaakvoerder van een schildersbedrijf met 20 man personeel? Voor de samenleving zal dit inderdaad zo lijken, financieel waarschijnlijk ook, maar is dit niet gewoon iets wat ontzettend fout zit in onze gedachtengang?

 

[phate_13]

Moet je eigenlijk een succesvolle carrière hebben, is dat eigenlijk echt nodig? Wat zijn de graadmeters van een succesvolle carrière? Is dat loon? Is dat een functietitel?

Als je nu genoeg verdient met: tegels leggen, met hamburgers verkopen in een kraam, ramen te plaatsen, ontstoppingen te doen of tuinen te onderhouden, wat maakt dat uit. Iedereen kan succesvol zijn in wat hij doet. Is een alleen-werkende schilder die zeer proper werkt aflevert minder succesvol dan een zaakvoerder van een schildersbedrijf met 20 man personeel? Voor de samenleving zal dit inderdaad zo lijken, financieel waarschijnlijk ook, maar is dit niet gewoon iets wat ontzettend fout zit in onze gedachtengang?

Als ik tevreden met 1200 euro op de ziekenkas te zitten, dan ben ik misschien wel het meest "succesvol". Maar die discussie lijkt me waardeloos. Het gaat er niet om of dit bereikt MOET worden. Het draait er om wat de kansen zijn om deze categorie van 'succesvolle loopbanen' te bereiken.

De semanthische discussie dat iemand die een minder succesvolle carrière heeft misschien gelukkiger is of in bepaalde, niet financiële, wijze misschien beter af is, staat er toch los van?

 

[Multiboxer]

Dit zal dan wel een specifiek geval zijn.

Voor de echte toplonen moet je **in de meeste gevallen** nog steeds manager zijn.
Zelfs als founder, want je kan geen gigantische projecten volbrengen als je geen team van mensen kan motiveren en aanwerven om te doen wat jij wil en zo het doel te bereiken...

Als een "succesvolle carriere" = veel geld verdienen is dan heb je als westerling nog de optie om in de offshore oil & gas of de offshore wind te werken.
Mijn maten hebben ook wel interesse in wat er binnenkomt bij mij maar als ik hun dan vertel dat ik 2-3 weken aan een stuk 11-12 uur per dag werk dan verklaren ze mij zot want "ik wil iedere weekend thuis zijn" "Amai veel te lang weg van huis".
Geluk is niet echt een factor in mijn geval, doorzettingsvermogen en niet in een 9to5 monday to friday willen werken speelt even hard mee.
We zoeken nog geschoolde en gemotiveerde collegas om ons kleine team te versterken maar weinigen willen bovengenoemde offers brengen om bijhorend loon binnen te halen...

 

[contextbinder]

MIjn wieg stond in de sociale woonwijk en dan is de weg ASO -> unif > goedbetaalde job toch minder eenvoudig.
'Doe maar TSO, dan kan je ook goed geld verdienen.' 'Studeren is voor luieriken.' 'Dat is niks voor mensen zoals ons.'
Het heeft toch wel heel wat meer inspanning gevraagd dan voor iemand uit een middenklasmilieu. Niet alleen het bekostigen maar gewoon de kennis van studierichtingen en hoe hoger onderwijs werkt, hoe carrière aanpakken...
Uiteindelijk een master behaald en het loopt op vlak van werk/inkomen wel goed. Mijn doel is m'n nettoloon hoger te houden dan mijn leeftijdx100 en dat lukt ruim.

edit: Ik denk dat het voor mij vooral een kwestie van inzet en geluk is geweest tot nu toe. Talent minder, eerder hard werken waardoor de kennis/kunde komt.
Geluk om een liefke uit een goed milieu gehad te hebben, waardoor ik opeens inzag dat het ook anders kon.

Ik kan me nog steeds herinneren dat op school (zowel basis als humaniora) er toch regelmatig eens werd gepolst naar bvb. het beroep van de ouders, woonplaats van de ouders - zelfs type woning en oppervlakte van de woning van de ouders, ook daar zie je niet zelden hetzelfde patroon weerkeren naarmate wijziging van studierichting of zelfs school.

 

[SlashDotDash]

Een succesvolle carrière is er voor mij één die genoeg voldoening geeft om te blijven doorgaan (lijkt me vreselijk om af te tellen naar je pensioen), en die tegelijk de financiële middelen verschaft om een goed levensonderhoud te voorzien (hoe meer, hoe beter uiteraard, maar in balans met de factor duurzaamheid).

Ik zie de drievuldigheid talent, inzet en geluk als soort van factoren die elkaar in balans kunnen brengen: met weinig talent en inzet heb je héél veel geluk nodig. Mits talent, inzet heb je iets minder geluk nodig. Maar geluk blijft inderdaad een heel belangrijke factor in alle gevallen.

Dikwijls bepaalt geluk hoeveel en welke opportuniteiten je krijgt. Ik had mijn startersjob nooit gehad als mijn voorganger niet op dat moment een andere job zou gaan doen zijn. Puur geluk.

 

[anders.]

Ik kan me nog steeds herinneren dat op school (zowel basis als humaniora) er toch regelmatig eens werd gepolst naar bvb. het beroep van de ouders, woonplaats van de ouders - zelfs type woning en oppervlakte van de woning van de ouders, ook daar zie je niet zelden hetzelfde patroon weerkeren naarmate wijziging van studierichting of zelfs school.

De reden dat dit gedaan wordt, is omdat studieniveau van de moeder een goeie indicator is van probleemoplossend denken bij kinderen. Is niet om een oordeel te vellen, maar om de statistieken up to date te houden.

 

[coldvinc]

Maar je haalt daar Jean-Jacques aan, maar een Elon Musk, Bill Gates, Steve Jobs, ... Zijn er ook allemaal geraakt zonder fils-de-papa te zijn. Zijn dat dan bewijzen dat je er ook geraakt met enkel talent?

Oh, dat was eerder humoristisch bedoeld. Niet persé hij .

 

[JPV]

De reden dat dit gedaan wordt, is omdat studieniveau van de moeder een goeie indicator is van probleemoplossend denken bij kinderen. Is niet om een oordeel te vellen, maar om de statistieken up to date te houden.

met beroep, oppervlakte van de woning etc weet je imho nog altijd niets over studieniveau van de moeder ?

Studieniveau van de moeder moet effectief gevraagd worden bij inschrijving, omdat dit een van de wettelijke criteria is voor extra ondersteuning voor school. Het al dan niet een secundair onderwijsdiploma hebben van de mama Is namelijk 1 van de 4 criteria die weerhouden werden als belangrijke determinant voor het detecteren van kansarmoede (de andere drie zijn de thuistaal, studiebeurs en het adres)

 

[Horse]

Veel geld erven behoort alleszins niet tot de reden tot geluk en succes. Wij kennen iemand die 1 miljoen euro geërfd heeft en sindsdien moet ik zeggen is die niet meer gelukkig. Opstaan en niet meer weten wat te doen. Werken? Waarom zou je? Al zijn vrienden werken dus daar kun je overdag ook niet mee afspreken. Ik ben ervan overtuigd dat als hij rijke vriendjes zal hebben binnenkort, die wel tijd hebben overdag, dat het geld binnen de 10 jaar op is. Hij kan er gewoon niet mee omgaan. Een vergiftigd geschenk (voor hem) zeg maar.

Een van de basis zaken om succesvol te zijn is afwijken van 9-5. Succesvolle mensen vinden oprecht dat er te weinig uren zijn in een dag. Die zijn ‘s avonds nog bezig zonder dat ze het beseffen.

De en zegt: amai het is al 14u!
De andere zegt: pfff het is nog maar 14u

Onlangs het boek gelezen van Ryan Serhant van Million Dollar Listing. 90u werken per week is doodnormaal voor die man, maar je moet er geen tekening bij maken dat die televisieshow alles maal 10 heeft doen gaan. Dus hij ging ervoor maar wel ‘geluk’ dat ze hem gecast hebben voor die show. Er waren duizenden kandidaten.

Als we Natalia naast diegene die The Voice wél gewonnen heeft plaatsen, weten we ook wie het laatst lacht. Alhoewel die man misschien gewoon de media en alles daarrond niet leuk vond, en Natalia daar wel van geniet. Innerlijk geluk is ook belangrijk.

 

[Mountain-Djinn]

Een van de basis zaken om succesvol te zijn is afwijken van 9-5.

Oei. Ik ben succesvol en heb een 9-5. Wat nu?

 

[K-6]

Even mijn situatie proberen in het kort te schetsen. Beseffende dat ik onwaarschijnlijk veel geluk heb gehad en misschien het nog wel steeds heb.
Geboren in een dorpje in WVL uit ouders die onder de arbeidsklasse vielen. De prioriteiten bij mijn vader lagen vooral bij het voetballen. Had ik een slechte wedstrijd gespeeld, werd ik gestraft en moest ik bvb 's avonds verplicht 5km nog lopen en dit afhaspelen binnen een bepaalde tijd.
Op mijn 16e verdiende ik met het voetballen meer dan hij in de fabriek. Op mijn 18e dan zware kwetsuur opgelopen, met de nodige weken in het ziekenhuis en daar ging mijn voetbal. Dit was in het 6e middelbaar.

In mijn middelbaar deed ik TSO (handel-talen). Ik mocht niet verder studeren, want er moest brood op de plank komen. Mijn voetbalgeld moest ik trouwens ook afgeven. Dan mij op goed geluk ingeschreven via jobpol en ik mocht politieschool doen. Zo kon ik toch nog 'studeren' en geld verdienen gelijktijdig. Na 1j echt gezien dat dit niets voor mij was en dan maar als magazijnier in een grootwinkelcentrum begonnen.
Gelukkig had ik in mijn middelbaar Spaans gevolgd en kreeg ik net van een grote firma in de regio een brief in de bus dat ze een administratief medewerker zochten met basiskennis Spaans. Gesolliciteerd en uiteindelijk mocht ik daar beginnen. In 6j uitgegroeid van eigenlijk orderinput tot verantwoordelijke van Lat.Am en ook een eindje in de USA verbleven. Bedoeling was om daar te blijven (ze waren bezig met mijn greencard), maar privé is er dan iets tussengekomen waardoor ik terug naar België moest.
Trouwens, in de meetings had ik wel de indruk dat mijn gebrek aan diploma toch wel meespeelde. Bepaalde voorstellen werden steeds door dezelfde pesonen consequent afgewezen. Gelukkig had ik een leidinggevende die in mij geloofde... Eénmaal terug in België kwam er een vacature vrij waar ik wou voor solliciteren, maar toen hebben ze voor een externe gekozen. Zelfs nooit eens op gesprek mogen gaan. Ik was pissed en diende meteen mijn ontslag in.

Dan gestart in een totaal andere branche als externe sales. Ook hier het geluk gehad dat mijn leidinggevende sterk in mij geloofde en we een zeer sterke professionele en privé band hebben opgebouwd. De overstap hier was in 2012.

In 2015 heeft mijn toenmalige leidinggevende beslist om zijn eigen bedrijf te starten en vroeg me of ik zin had om mee te springen. Dit gedaan, eerst als werknemer. Ondertussen zijn we 2023 en ziet het plaatje er als volgt uit:
- 100% eigenaar van de firma
- KMO met ondertussen 12 werknemers en omzet van +/- € 8.000.000 op jaarbasis
- Al enkele malen benaderd geweest om bedrijf te verkopen maar doe ik bewust niet. Met mijn 35 zomers heb ik nog wel wat drive om verder de firma uit te laten groeien. Misschien zal dit in de toekomst mijn ongeluk zijn, who knows?
- Nog steeds uitstekende band met mijn toenmalige leidinggevende, en zit mee in de firma
- Zonet verhuisd naar een nieuw kantoorgebouw

Ik besef dat ik ontzettend veel geluk heb gehad. Maar dit zorgt er ook voor dat ik weet waar ik vandaan kom en hierdoor ook bewust kansen geef aan nieuwe werknemers die ook over de "bewijzingsdrang" beschikken. Soms draait dit fantastisch uit, soms mispak ik mij ook wel eens.
Alles geleerd met vallen en opstaan. Ogen en oren goed openhouden en durven te springen.
Want in mijn vriendengroep zeggen ze ook allemaal wel dat ik ontzettend veel zakelijk geluk heb gehad. Maar niemand zou de investering en het risico (persoonlijk) durven te nemen wat ik wel heb gedaan.

Het zal dus een combinatie van factoren zijn denk ik. Maar geluk is toch de grootste factor die je nodig hebt!

 

[stungunner]

Het verhaal van @K-6 hierboven bewijst dat je mits talent, hard werk en idd het nodige geluk zeker succesvol kan zijn, ongeacht uw afkomst.

Het is nog altijd de persoon zelf die het moet doen. Alsof van een "rijke" komaf zijn het studeren of hard werken op zich makkelijker maakt.

Uiteraard kan die komaf wel het verschil maken tussen bv wel of niet mogen studeren, al dan niet aan de duurste scholen en/of een kans in een (bevriend) bedrijf krijgen. Dus uiteraard kan je meer of betere kansen krijgen door je komaf. Maar dat dit automatisch ervoor zorgt dat je succesvol bent, of het succes ook automatisch daardoor komt, is in heel veel gevallen gewoon een vooroordeel.

Een diploma en/of gemotiveerd zijn om er in je carrière iets van te maken kan je niet kopen, dat bekom je enkel door combinatie hard werken, talent en doorzetting. Als je daar dan nog eens het absoluut nodige geluk bijtelt, in welke vorm dan ook, is de kans groot dat je succesvol zal zijn.

Ik heb het ook al wel eens moeten horen, mijn ouders waren niet onbemiddeld. Wij wonen in best een mooi huis en hebben 2 mooie auto's. Zowel mijn vrouw als ik werken dan ook best hard. Dan hoorde ik een kennis van vroeger, waar ik vaak mee uitging toen we jong waren, zeggen tegen een ander "ja, voor hem is het makkelijk, die is van een rijke thuis...". Ahzo. Dus het master en manama diploma die mijn vrouw heeft gehaald is omdat ik van een rijke thuis ben? Het feit dat ik ben beginnen werken op mijn 19de en snel ben doorgegroeid naar middenkader, zonder diploma, is omdat ik van een rijke thuis ben? Het feit dat ik nog een diploma op mijn 32ste heb gehaald idem? Het feit dat we beide hard werken en een balans proberen te vinden in werk/gezin ook? Het grappige is dan dat ik quasi geen contact heb met mijn ouders en van hen nooit iets hebben moeten hebben, maar die perceptie dat het blijkbaar in de schoot wordt geworpen blijft bij sommigen wel aanwezig.

Maar dan nog, wat is succesvol zijn? Ik sta nu op een punt waar ik wellicht de overstap zou kunnen maken naar een commerciële directiefunctie. En uiteraard kan je vandaar ook nog verder doorgroeien. Maar, dat zou betekenen dat ik veel minder vrijheid zou hebben en dit zonder twijfel ten koste zou gaan van mijn gezin en privéleven. En anderzijds zou ik in eerste instantie zelfs minder verdienen dan wat ik nu verdien (wanneer je later eventueel kan doorgroeien kan je wel nog meer gaan verdienen). Maar ben ik dan minder succesvol omdat ik die stap niet zou zetten? Ik vind van niet.

Maar ben ik überhaupt succesvol? In de ogen van sommigen mss wel, ik de ogen van vele anderen wellicht niet. Ik vind het dan ook heel moeilijk om dat "succesvol zijn" te bepalen. Dat zal toch voor eenieder anders liggen en anders bepaald worden.

 

[phate_13]

Ik snap niet waarom zoveel mensen blijven doen alsof de boodschap is dat 'rijken het in hun schoot geworpen krijgen'. Dat is niet de boodschap. Punt.

Geluk uit zich overigens ook op heel veel vlakken. Er zijn wel wat voorbeelden gepasseerd, maar de grootste focus blijft hier precies op afkomst liggen terwijl er daarna ook nog een hoop geluk 'nodig' is.

 

[stungunner]

Ik snap niet waarom zoveel mensen blijven doen alsof de boodschap is dat 'rijken het in hun schoot geworpen krijgen'. Dat is niet de boodschap. Punt.

Geluk uit zich overigens ook op heel veel vlakken. Er zijn wel wat voorbeelden gepasseerd, maar de grootste focus blijft hier precies op afkomst liggen terwijl er daarna ook nog een hoop geluk 'nodig' is.

Omdat sommigen dat hier (en irl) wel lijken op te werpen en te insinueren?

 

[Sylverscythe]

Het verhaal van @K-6 hierboven bewijst dat je mits talent, hard werk en idd het nodige geluk zeker succesvol kan zijn, ongeacht uw afkomst.

Het is nog altijd de persoon zelf die het moet doen. Alsof van een "rijke" komaf zijn het studeren of hard werken op zich makkelijker maakt.

Uiteraard kan die komaf wel het verschil maken tussen bv wel of niet mogen studeren, al dan niet aan de duurste scholen en/of een kans in een (bevriend) bedrijf krijgen. Dus uiteraard kan je meer of betere kansen krijgen door je komaf. Maar dat dit automatisch ervoor zorgt dat je succesvol bent, of het succes ook automatisch daardoor komt, is in heel veel gevallen gewoon een vooroordeel.

Maar niemand zegt toch dat je afkomst automatisch voor succes zorgt? Het is gewoon onderdeel van de factor "geluk" die in de openingspost als de belangrijkste wordt naar voren geschoven, naast "talent" en "inzet".

Een diploma en/of gemotiveerd zijn om er in je carrière iets van te maken kan je niet kopen, dat bekom je enkel door combinatie hard werken, talent en doorzetting. Als je daar dan nog eens het absoluut nodige geluk bijtelt, in welke vorm dan ook, is de kans groot dat je succesvol zal zijn.

Het gaat niet om kopen wanneer het over afkomst gaat, maar over van jongsaf bv. het goede voorbeeld krijgen en de juiste stimulansen. Hier werd ook met voorbeelden gegooid zoals Bill Gates natuurlijk, die opgroeide in de VS, waar door je ouders de kans krijgen om in een privéschool te studeren wel een serieuze plus is.

Ik heb het ook al wel eens moeten horen, mijn ouders waren niet onbemiddeld. Wij wonen in best een mooi huis en hebben 2 mooie auto's. Zowel mijn vrouw als ik werken dan ook best hard. Dan hoorde ik een kennis van vroeger, waar ik vaak mee uitging toen we jong waren, zeggen tegen een ander "ja, voor hem is het makkelijk, die is van een rijke thuis...". Ahzo. Dus het master en manama diploma die mijn vrouw heeft gehaald is omdat ik van een rijke thuis ben? Het feit dat ik ben beginnen werken op mijn 19de en snel ben doorgegroeid naar middenkader, zonder diploma, is omdat ik van een rijke thuis ben? Het feit dat ik nog een diploma op mijn 32ste heb gehaald idem? Het feit dat we beide hard werken en een balans proberen te vinden in werk/gezin ook? Het grappige is dan dat ik quasi geen contact heb met mijn ouders en van hen nooit iets hebben moeten hebben, maar die perceptie dat het blijkbaar in de schoot wordt geworpen blijft bij sommigen wel aanwezig.

Eerlijk gezegd lijk je hier je frustratie uit te drukken over die uitspraak van een kennis. Niemand zegt hier dat mensen succesvol zijn enkel door hun afkomst, maar wel dat het helpt, wat je zelf in het begin van je post zegt eigenlijk. Natuurlijk moet je uiteindelijk het zelf nog doen.

 

[contextbinder]

Moest zonet nog even denken aan de foto's van raadsman werkgever, zijn kinderen gaan naar school in Schilde en hij toonde een foto aan de school bij het afhalen van de kinderen - altijd een beetje autosalon. Vraag me af of die school ook problemen heeft met een tekort aan leerkrachten bvb.

 

[stungunner]

Maar niemand zegt toch dat je afkomst automatisch voor succes zorgt? Het is gewoon onderdeel van de factor "geluk" die in de openingspost als de belangrijkste wordt naar voren geschoven, naast "talent" en "inzet".

Het gaat niet om kopen wanneer het over afkomst gaat, maar over van jongsaf bv. het goede voorbeeld krijgen en de juiste stimulansen. Hier werd ook met voorbeelden gegooid zoals Bill Gates natuurlijk, die opgroeide in de VS, waar door je ouders de kans krijgen om in een privéschool te studeren wel een serieuze plus is.

Eerlijk gezegd lijk je hier je frustratie uit te drukken over die uitspraak van een kennis. Niemand zegt hier dat mensen succesvol zijn enkel door hun afkomst, maar wel dat het helpt, wat je zelf in het begin van je post zegt eigenlijk. Natuurlijk moet je uiteindelijk het zelf nog doen.

Maar zoals je zelf aangeeft, ik zeg ook zelf dat geluk heel belangrijk is, in welke vorm dan ook. Op het juiste moment iemand tegenkomen, je afkomst, voor het juiste bedrijf werken, een collega die net op pensioen gaat,... het zijn uiteraard allemaal geluksfactoren die kunnen bijdragen aan eventueel succes.

Maar ontkennen dat sommige mensen, bij iemand van een rijkere afkomst, snel denken dat het min of meer in de schoot is geworpen, is ook wel het licht ontkennen. Waarbij ik niet doel op jou of iemand anders hier specifiek, maar het sijpelt wel door, hier en irl. Dat ene voorbeeld is er ook maar 1, ik heb dat meer dan die ene keer moeten aanhoren.

Dus ja, rijke afkomst kan een geluksfactor zijn, dat ontken ik absoluut niet. Maar het kan ook een huizenhoog vooroordeel zijn. In alle richtingen trouwens.

Maar afkomst is niet gewoon gelijk aan geld of rijk zijn, want dat wordt ook wel vaak bedoeld. Iemand die opgroeit in een warm nest met eerder bescheiden middelen kan een betere start in het leven krijgen en dus een grotere geluksfactor hebben om te slagen dan iemand die opgroeit in een koud, kil maar eerder rijk nest.

Nu, eigenlijk, hoe meer ik erover neerschrijf, hoe minder ik het nut van deze thread eigenlijk zie.

 

[Sylverscythe]

Maar zoals je zelf aangeeft, ik zeg ook zelf dat geluk heel belangrijk is, in welke vorm dan ook. Op het juiste moment iemand tegenkomen, je afkomst, voor het juiste bedrijf werken, een collega die net op pensioen gaat,... het zijn uiteraard allemaal geluksfactoren die kunnen bijdragen aan eventueel succes.

Maar ontkennen dat sommige mensen, bij iemand van een rijkere afkomst, snel denken dat het min of meer in de schoot is geworpen, is ook wel het licht ontkennen. Waarbij ik niet doel op jou of iemand anders hier specifiek, maar het sijpelt wel door, hier en irl. Dat ene voorbeeld is er ook maar 1, ik heb dat meer dan die ene keer moeten aanhoren.

Dus ja, rijke afkomst kan een geluksfactor zijn, dat ontken ik absoluut niet. Maar het kan ook een huizenhoog vooroordeel zijn. In alle richtingen trouwens.

Maar wie ontkent er hier dat er vooroordelen bestaan? Niemand toch? Dat heeft ook niets te maken met de thread hé. Er werd gewoon serieus ingezoomd op de rijkdom van de ouders omdat bv. anders hier leek vol te houden dan Bill Gates of Elon Musk hier geen voordeel uit zouden gehaald hebben voor hun professioneel succes.

Maar afkomst is niet gewoon gelijk aan geld of rijk zijn, want dat wordt ook wel vaak bedoeld. Iemand die opgroeit in een warm nest met eerder bescheiden middelen kan een betere start in het leven krijgen en dus een grotere geluksfactor hebben om te slagen dan iemand die opgroeit in een koud, kil maar eerder rijk nest.

Wat volgens mij ongeveer iedereen hier wel begrijpt en zegt? Maar het gaat over gemiddelden hé, ik zou denken dat thuis welgesteld zijn vaker een + is dan een -, een van de zovelen zaken die onder de factor "geluk" vallen.

Nu, eigenlijk, hoe meer ik erover neerschrijf, hoe minder ik het nut van deze thread eigenlijk zie.

Ja, ik weet het niet, lees hem eens?

 

[Dyer Hunt]

met beroep, oppervlakte van de woning etc weet je imho nog altijd niets over studieniveau van de moeder ?

Studieniveau van de moeder moet effectief gevraagd worden bij inschrijving, omdat dit een van de wettelijke criteria is voor extra ondersteuning voor school. Het al dan niet een secundair onderwijsdiploma hebben van de mama Is namelijk 1 van de 4 criteria die weerhouden werden als belangrijke determinant voor het detecteren van kansarmoede (de andere drie zijn de thuistaal, studiebeurs en het adres)

Beetje off-topic, maar hoe bepaalt het adres of je meer kansarmoede hebt? En dan bedoel ik de effectieve werkwijze, ik snap ook wel dat iemand uit een achterbuurt in Brussel meer kans heeft op armoede dan iemand die in Sint-Martens Latem woont.
Is dat op basis van postcode en is er dus een lijst met "arme" gemeentes (op basis van gemiddeld inkomen van alle inwoners)? Of bestaat er effectief een kaart van Vlaanderen met armere buurten op aangeduid, op basis van de gemiddelde prijs van een huis in die buurt?