Ik heb er nu ook zo'n 20 uur ingestoken en ik hou er tot dusver een dubbel gevoel aan over. Ter info: ik ben een erg trage speler (ook nightmare difficulty) dus ik zit nog redelijk vroeg in het verhaal.
Het zwakste punt van Veilguard is voor mij hoe de wereld gepresenteerd en geschreven is. En dan bedoel ik niet dialogen die slecht zijn (prosa), maar eerder het gebrek aan nuance in de wereldopbouw en hoe gehaast het verhaal aanvoelt. Het voelt erg gamified aan, bij gebrek aan een beter woord, met meer focus op spannende set pieces en actie dan contextualisering binnen de wereld. In Veilguard gaan we gewoon van A naar B zonder dat we de kans krijgen om ons echt af te vragen wat er gebeurt of waarom. Beetje zoals
@Shotterke aanhaalt: het moet allemaal vooruit gaan.
Dit geldt ook voor Rook; na 20 uur weet ik nog steeds niet zeker hoe ik in deze wereld pas, behalve dat ik een agent ben om de plot vooruit te helpen. Heel anders dan in de drie vorige games, waar de hoofdpersoon goed geïntegreerd was in de spelwereld. En helaas maakt het gebrek aan keuzes, zowel in attitude als in het verhaal, het moeilijk om een duidelijke identiteit voor mijn Rook vast te stellen. Niemand kan diplomatieke Hawke verwarren met gemene Hawke, maar hier voelen alle dialoogkeuzes aan als verschillende tinten van vriendelijk.
Voorbeeld: vlak na de allereerste missie leren de elven dat er met Solas (Fen'Harel), Ghilan'nain en Elgar'nan drie van hun goden op Thedas rondlopen. Toch een vrij existentiële onthulling zou je denken maar hier wordt amper bij stilgestaan. Ook zou je denken dat veel elven, eeuwenlang onderdrukt en opgejaagd door de mensheid, zich bij hun goden zouden aansluiten omwille van traditionele-religieuze overwegingen of om simpelweg wraak te nemen. Blijkbaar niet. Wie sluit zich wel aan bij de goden? De Venatori "Make Tevinter Great Again" cult van menselijke supremacisten.
En zo zit het spel eigenlijk vol zaken die onlogisch zijn en enkel dienen om een zwart-wit verhaal te maken van de grijze, genuanceerde wereld die opgebouwd werd in de vorige games. De Antivan Crows die door Zevran werden beschreven als slavenhandelaars en kindermoordenaars zijn nu charmante vrijheidsstrijders en racisme tegen elven lijkt niet meer te bestaan. Ik heb trouwens nog niks gemerkt van de mediastorm rond woke; eigenlijk absurd dat mensen hier zoveel aandacht aan besteden terwijl er inhoudelijk zoveel andere en belangrijkere zaken mis zijn met het spel.
Nu klink ik misschien erg negatief maar er is ook veel goeds te vinden in Veilguard. De lore onthullingen zelf zijn fascinerend en het verhaal is ook intrigerend, de companions maken een twijfelachtige eerste indruk maar groeien wel over tijd en de combat is een enorme verbetering t.o.v. Inquisition met erg veel keuzemogelijkheden om verschillende builds te maken. Exploratie van levels is ook erg leuk met hier en daar wat puzzels en side quests die extra context geven.
