De DNC/Democraten hebben opnieuw gigantisch gefaald en duidelijk niets geleerd van hun fouten in 2016. Maar zoals ik vorige week al zei: waarom zouden ze? Als je er goed naar kijkt, profiteert de elite binnen de DNC juist van een nieuwe Trump-termijn. Het lijkt bijna alsof het hen niet eens stoort. De partij zit vast in een interne machtsstructuur die dringend opgeruimd moet worden. Het is een politieke "swamp" die net zo goed een grondige schoonmaak nodig heeft als wat men de Republikeinen verwijt.
Je noemt dat de focus op transgenderkwesties een van de redenen was waarom de Democraten in 2024 gefaald hebben. Dat klopt als je puur kijkt naar wat sommige kiezers in de peiling als een issue aandroegen. Maar is dat dan echt de kern van de mislukking van de Democraten, of eerder een symptoom van hoe de Republikeinen culturele kwesties effectief als een wapen gebruiken om de aandacht af te leiden van structurele problemen zoals ongelijkheid, gezondheidszorg of economische ongelijkheid?
- Minimalisering van objectieve cijfers.
- Als een dergelijke afleidingsmanoeuvre werkt ben je zelf ook verantwoordelijk:
- door gebrekkig beleid waarop men zich kon baseren
- door onvoldoende alertheid op het afleidingsmanoeuvre
- door gebrekkige reactie achteraf.
Ik ga proberen het debat zoveel mogelijk op US politics te houden, en again, cijfers:
"
Kamala is for they/them, President Trump is for you" is an American
political advertisement commissioned by Republican nominee
Donald Trump's campaign to attack
Kamala Harris during the
2024 United States presidential election.
[1][2] Trump spent more money on the ad than any other in the campaign, including ones on housing, immigration, and the economy, combined.[3]
en.wikipedia.org
Met nadruk op de laatste zin uit die paragraaf. Veelzeggend, zowel vanuit jouw optiek als de mijne overigens, want ik denk niet dat ze zoveel geld zouden uitgeven als het géén effect zou hebben (gehad).
Je verwijt dat de strijd voor transgenderrechten onterecht wordt vergeleken met de historische strijd tegen racisme en slavernij, en dat het eerder een "medisch" debat is. Maar ook bij raciale gelijkheid waren destijds veel wetenschappers en politici ervan overtuigd dat er biologische verschillen waren die gelijke rechten in de weg zouden staan. Transgender personen hebben vandaag te maken met systemische obstakels en vooroordelen die hen benadelen, of het nu gaat om toegang tot medische zorg, acceptatie in de samenleving, of zelfs de mogelijkheid om deel te nemen aan sport. Die parallellen zijn er, ook al is de historische context anders.
Je claimt dat jouw mening "met cijfers is gestaafd". Dat klopt deels: de Blueprint-peiling laat zien wat kiezers belangrijk vonden. Maar laten we niet vergeten dat perceptie en realiteit niet hetzelfde zijn. De Republikeinen hebben er een strategie van gemaakt om transgenderkwesties te framen als een existentiële bedreiging, terwijl deze kwesties in feite slechts een kleine groep mensen betreffen (zoals je zelf zegt: 1 op 200 is transgender). Dit culturele frame is een bewuste afleidingsstrategie, niet noodzakelijk een weerspiegeling van de werkelijke prioriteiten of problemen in de samenleving.
De parallellen die je trekt ben ik het eenvoudig weg niet mee eens, je verwijst naar foute wetenschap uit het verleden maar trekt er bij uitstek de foute lessen uit, ik zou eruit leren dat moderne geneeskunde/wetenschap zeker op de 'frontlinie' het ook mis kan hebben (cfr. de kritiek op het Dutch protocol wat ik eerder
linkte), en je spreekt van systemische obstakels of medische zorg die als je ze van naderbij bekijkt geheel van andere aard zijn. Ik ga hier verder niet op in, dat is voor een thread over de transgender discussie.
Ik vind het echter wel op het randje van ironisch dat je hier spreekt van dat perceptie en realiteit niet hetzelfde zijn, besef dan dat niet enkel gaat om politiek, dat geldt bij uitstek ook over het transgenderdebat. Mensen hebben misschien recht op hun eigen perceptie, maar niet op hun eigen realiteit, en de kern van dit debat is net in welke mate we als maatschappij daar een consensus in kunnen vinden.
Dat is dan weer politiek (én wetenschap for that matter).
Concreet: iemand mag zichzelf gerust vinden als behorend tot het andere "gender", en voor mijn part zelfs het recht hebben om ook als dusdanig door het leven te gaan op alle vlakken waar anderen er geen last van hebben (M/V op paspoort) ... maar dan kom je bij de twistpunten zoals de vraag of die persoon het recht moet hebben om deel te nemen aan een sportcompetitie voor het andere geslacht om toch maar weer één voorbeeld te noemen (en dan spreek ik mezelf in de eerste paragraaf tegen). Daar gaat het niet meer om de rechten van het transgender individu, maar ook die van anderen. Daar sla je de bal ook mis in het volgende stuk:
Het is een misvatting dat de rechten van transgender personen slechts bestaan dankzij moderne geneeskunde. Genderdiversiteit is in vrijwel elke cultuur en periode van de geschiedenis gedocumenteerd, zelfs zonder medische interventies. Wat nieuw is, is dat we nu de technologie en kennis hebben om mensen te ondersteunen in hun genderbeleving. De vraag of deze kwestie "emancipatorisch" is, gaat over het recht van individuen om zichzelf te zijn in een samenleving die hen vaak systematisch uitsluit.
Je dropt opnieuw een aantal termen en frasen die dit debat fout kaderen, en die zelfs tegenstrijdig zijn met wat je zelf schrijft.
Ik ga het houden op hetgeen politiek relevant is: het
"emancipatorische" klopt maar zover het gaat over het recht van individuen zelf,
(EDIT: en er misschien veiligheidshalve aan toevoegen, voor zover het gaat om de rechten van transgender personen om zichzelf te zijn, dat stel ik helemaal niet in vraag, daar heb ik géén enkel probleem mee),
de kritieke punten die ik aanhaalde zijn net zaken die ook gaan over de rechten van anderen.
Again terug naar de politiek van de V.S.: ik kan me gerust inbeelden dat je je als conservatieve Amerikaan voor wie de gezondheidszorg best duur is, je niet echt happy wordt van nieuwsberichten dat men in Californië die "technologie en kennis" waar jij over spreekt gaat terug betalen voor mensen die géén eens burger zijn van jouw land.
About 700,000 additional illegal migrants in California are eligible for gender-affirming care from Medi-Cal beginning January 1.
www.newsweek.com
Dat de Republikeinen van zulke issues gebruik konden maken, kan ook alleen maar omdat het Democratisch beleid was/is.
De vraag is niet of deze onderwerpen relevant zijn in het politieke debat, maar waarom ze zo'n prominente rol spelen. Transgenderrechten zijn in feite geen groot sociaal of economisch probleem voor de meerderheid van de bevolking, maar worden door bepaalde politici opgeblazen tot een symbool van "alles wat mis is met progressief beleid." Dit leidt de aandacht af van andere structurele kwesties die daadwerkelijk veel meer mensen raken, zoals economische ongelijkheid of toegang tot gezondheidszorg.
Dus: ja, je mening wordt ondersteund door peilingen, maar deze peilingen zijn de uitkomst zijn van een zorgvuldig gecultiveerde politieke strategie, niet een objectieve maatstaf voor wat belangrijk zou moeten zijn.
Zie mijn eerste deel van deze reactie, als zo'n afleidingsmanoeuvre kan werken, zijn daar redenen voor.
Belangrijkste waarop je de bal misslaat is echter je laatste paragraaf: wanneer het aankomt op hetgeen het hier over ging: verkiezingen winnen, die win je met politieke strategieën, en of die nu gecultiveerd zijn op basis van een perceptieoorlog (de Republikeinen die het issue opblazen) of van het falen in de realiteit (op vlakken als economie) het is het resultaat dat ertoe doet want dat bepaalt of je überhaupt in de toekomst nog beleid kan voeren... om Bart De Wever te parafraseren: een goed politicus streeft macht na, want met macht kan je ook dingen veranderen.
Vandaar keer ik terug naar mijn beginpunt: de Democraten moeten wegstappen van issues zoals dit, géén overmatige aandacht of als ze er toch aandacht aan besteden redelijke grenzen stellen (als politicus moet je niet per se de meerderheid volgen, je kan ook proberen te overtuigen) maar dat laatste gaan ze wat mij betreft toch niet kunnen doen als ze meegaan met de extremen qua bv. vrouwensport.
Focus op die economie, koopkracht, gezondheidszorg (maar dan voor de gehele middenklasse, niet voor 1/200 van de bevolking), ethiek in de politiek...
Jouw mening presenteert zich als een emancipatorische strijd van het individu, maar ook dat is een gecultiveerde, strategische keuze die niet meer strookt met de realiteit wanneer dit in conflict gaat met de rechten van anderen.
EDIT: en op het transgenderaspect kom ik na deze reactie niet meer terug, of mijn visie daarop nu fout is en de jouwe juist of omgekeerd, ik heb an sich weinig animo meer voor dat debat. Ik heb het in de eerste plaats aangehaald als één van de drie belangrijkste redenen waarom Democraten gefaald hebben afgelopen presidentsverkiezingen, gestaafd met cijfers,: een focus op de foute culturele issues.
Ik kan me gerust vinden in jouw analyse dat de Republikeinen daarmee een afleidingsmanoeuvre hebben uitgehaald, maar een schijnbeweging fout lezen wegens een gebrek aan inschattingsvermogen en dan een knockout incasseren maakt ook dat je verliest natuurlijk.