het hek is van de dam
eens je het ziet, kan je het niet meer ontzien.
al 20 jaar volg ik de westerse propaganda op de voet. die draaide toen al op volle toeren, vooral sinds het ontstaan van cnn en de gigantische propagandacampagne rond de golfoorlog van 1990-1991 (‘operation desert shield’ en ‘operation desert storm’). aanvankelijk dacht ik dat het niet lang zou duren voordat iederéén er doorheen zou kijken, maar dat draaide wel even anders uit. er waren toen al een aantal hele grote alternatieve nieuwsplatformen, maar die werden vooral door amerikanen, canadezen, britten en australiërs, engelstaligen dus, bezocht. er waren ook een paar grote forums waarop mensen ‘alternatieve informatie’ deelden, net zoals we dat nu kennen op de grote sociale media, zoals deze waarop ik nu post, maar dus ook weer engelstalig. dit was een paar jaar voor het ontstaan van facebook (2004). ook op youtube werd al heel wat alternatieve informatie gedeeld, met het grote verschil met nu dat de censuur er nog ontbrak, al was die wel al zeer sterk aanwezig in de mainstream media. wetenschappers die het mainstream narratief tegenspraken werden er geweerd, of op zijn minst geridiculiseerd. maar wat je toen allemaal aan foto- en videomateriaal heel makkelijk op youtube kon vinden zou veel mensen sterk verbazen nu. gaandeweg werd dat steeds moeilijker, vooral vanaf ongeveer 2010. foto- en videobeelden die het mainstream narratief overduidelijk weerlegden werden steeds sneller verwijderd. er is heel wat uit die periode dat nu volledig van het internet is verdwenen.
tot 2020 kende ik geen enkele belg die ‘wakker’ was, al weet ik nu dat er wel een aantal waren, waarvan ik er ondertussen een paar persoonlijk ken. deze mensen weten hoe eenzaam het voelde om in die tijd te doorzien wat bijna niemand anders doorzag, laat staan wilde geloven als je erover sprak. dus mocht je denken dat dat nu moeilijk is, think again! om deze reden volgde ik niet alleen de propaganda op de voet, maar vooral ook de publieke reactie op deze ‘perception management’. dit was een loodzware oefening in geduld (en vertrouwen) waar ik steeds beter in werd. patience is a virtue!
enter 2020.. en de propaganda gaat wereldwijd in overdrive. het was mij meteen duidelijk dat ze hier nogal snel hadden geschakeld, en dat het succes van de perception management van de laatste 30 jaar ‘hen’ (the masters of illusion) duidelijk naar het hoofd was gestegen. hoogmoed voor de val.. en jawel! ik zag op social media bij de ene na de andere alerte toeschouwer het licht aangaan. dit was waar ik al bijna 20 jaar geduldig op wachtte, en ik zag werkelijk een explosie van ontwaken. the great awakening. ik zag de nieuwelingen door net hetzelfde gaan als waar ik zoveel jaren eerder al was doorgegaan. de schok, het niet meteen kunnen aanvaarden, het willen schreeuwen van de daken en de frustratie van niet gehoord worden. en aanvankelijk ook de eenzaamheid, die voor mij erg relatief was geworden.
en dus ging ik mij nog meer focussen op de publieke opinie, vooral door reacties te lezen onder mainstream nieuwsitems. er waren plots overal tegenstemmen te zien, al werd daar ontzettend hard tegenin gegaan.. het leek wel oorlog op social media. maar het hek was van de dam! laat maar komen, dacht ik, dit kan maar in één richting gaan. eens je het ziet, kan je het niet meer ontzien. propaganda doorzien is zoals een nieuwe taal leren. gaandeweg hoef je er niet meer over na te denken en gaat het vanzelf. je begrijpt dat je tegen de stroom in moet lezen, en dat wordt een tweede natuur. je leert te volgen net dat wat gecensureerd wordt. je controleert je bronnen en vindt steeds sneller je weg door deze te volgen die betrouwbaar bleken. maar ook andersom; je leert de grote bronnen van de propaganda kennen, en je volgt deze om de manipulatie te begrijpen.
de propaganda is nog steeds in overdrive, maar wat we de laatste maanden vooral zien is paniek! “dag allemaal, we sluiten deze commentsectie af. bedankt voor je reacties. fijne avond.”… het wordt echt lachwekkend, en je moet nu echt wel heel diep met je kop in het zand zitten om dat niet te zien. wat al minstens 6 maanden erg opvalt, is dat de verdedigers van het narratief helemaal van het toneel aan het verdwijnen zijn, naast de staatsexperten die zich vast hebben gelopen.. de oorlog op social media is gaan liggen want hij is al gewonnen! bijna niemand durft het absurde narratief nog te verdedigen want dan wordt je langs alle kanten uitgelachen. dit was een informatieoorlog. een ‘war on your mind’. ik wil hiermee niet zeggen dat er niet heel wat mensen nog diep slapen, maar hoeveel hoor of lees je er nog? die doen er niet meer toe, zijn letterlijk van het toneel verdwenen en dragen niets meer bij tot de grote leugen die momenteel haar laatste noodkreten slaakt. het was mij een hele eer om daarin mee te strijden, en ik kan nooit genoeg respect tonen aan iedereen die daar zoveel tijd en energie in stak en er zoveel voor opgaf. niet in het minst een leger aan oersterke vrouwen, want die waren duidelijk in de meerderheid.
“nothing is so necessary for a man as the company of intelligent women.”
ik heb lang gewacht op de juiste timing om dit stukje te schrijven, en die kwam er toen ik gisteren de comments las onder een zielig stukje spartel-propaganda rechtstreeks vanuit de who. een zogezegd slachtoffer van de ap
npkken. wat een ongelofelijk slecht stukje acteren was me dat!.. en toen las ik de comments eronder. ik heb er wel 100 gelezen, en geen kat die er nog intrapte. geen één! ik wilde ernaar linken hieronder in een comment, maar wat zie ik nu? ‘deze inhoud is momenteel niet beschikbaar’… i rest my case!
dat er nog heel wat zaken in het narratief zijn die nog door heel veel mensen niet worden doorzien ga ik niet ontkennen. maar dat is maar een kwestie van tijd, en dat zal nu razendsnel gaan want het gordijn staat wagenwijd open. en dat we nu rustig achterover mogen leunen wil ik allerminst beweren, want het is niet omdat de informatieoorlog al gewonnen is dat de hele strijd voorbij is. alleen zullen we met andere wapens geconfronteerd worden. zichtbare wapens want de maskers zijn afgevallen. het gaat nu heel hard gaan, want voor beide kanten is het erop of eronder. maar zolang we verdergaan met ons te verbinden, in volle vertrouwen, kan werkelijk niets ons tegenhouden. we zijn gewoon met veel te veel, en dat mogen we nooit uit het oog verliezen. daar zit onze kracht, die we nu wel gevonden hebben. en ook die kan je niet meer ontzien, eens je ze gezien hebt.
www.hln.be
