Denk dat grote bedrijven eerder met categorien zullen werken, en elke categorie komt dan overeen met een bepaald leasebudget en een bepaalde TCO. Maar bij kleine bedrijven zal het wat zoeken zijn.
Er is geen wettelijk vastgelegde berekening maar ik dacht wel dat de werkgever de berekening van de TCO moet kunnen staven bij controle (wat op zich weer kafkaiaans is...ze zeggen niet hoe je het moet berekenen maar achteraf kunnen ze wel zeggen dat je berekening fout is?).
Ik denk wel dat de sociale secretariaten de berekening van de TCO ook kunnen uitvoeren, en die zal consistent zijn voor alle berekeningen binnen een sociaal secretariaat, maar waarschijnlijk niet consistent tussen sociale secretariaten onderling.
Het kan interessanter zijn, maar dat is het zeker niet altijd.
Paar dingen die het interessanter maken:
-Als je al een andere bedrijfswagen binnen het gezin hebt (=je kan die gebruiken voor je gezinsverplaatsingen)
-Als je je bedrijfswagen niet vervangt door een andere wagen (ik heb ondertussen al een jaar of 5 geen wagen meer, nog maar één wagen binnen ons gezin)
-Als je dichtbij je werk woont of veel thuis werkt, en een lening of huur lopen hebt (want dan kan je vaak je hele budget zonder iets van belasting laten uitkeren)
-Als je geen of weinig werkverplaatsingen moet maken (want iemand die elke week de baan op moet zal dat moeten bekostigen vanuit zijn mobiliteitsbudget)
Als je gewoon je bedrijfswagen wil vervangen door een andere wagen:
-Hangt het af van je aantal kilometers per jaar
-Zal je meestal een downgrade van auto moeten slikken (privéwagen categorie goedkoper dan bedrijfswagen) om er iets aan over te houden
-Kan een onverwachte kost je hele case onderuit halen (eens een dure herstelling buiten garantie moeten laten uitvoeren en je winst van een paar jaar is weg)
Hadden wij geen twee bedrijfswagens gehad, dan had ik nooit in mobiliteitsbudget gestapt (enfin, ik ben ooit ingestapt in cash-for-car, als één van de échte pioniers
)
