Burn-out en rol van leidinggevenden

[zwarten]

Dus wat jij zegt is: dat ligt niet aan het werk maar aan jouw persoonlijkheid

Yes! om het cru te zeggen maar had je nu een job als boekhouder gehad had je hoog empatisch vermogen minder een rol gespeeld.

-> te vertalen naar: "de meeste mensen zouden daar geen enkel probleem mee hebben".

No! Der is niet echt iets zoals 'de meeste mensen' in burnoutproblematiek. Dat zijn stuk voor stuk redelijk unieke cases.

En daar ben ik het dus niet mee eens. Ik vind dat vooral HEEL erg eigen aan het werk en niet zozeer persoonsgebonden. Ik ben ook pas na 11j compleet gecrasht he, niet na enkele maanden.

Ik zie dat precies anders. Hoog empatische mensen in niet empatische jobs gaan minder last hebben lijkt me. Is dat daarom 'de' job of 'de' ingesteldheid van de persoon is moeilijk te definieren. Maar we kunnen zeggen dat het wel een combinatie is van net die twee factoren.

 

[Pieterjan94]

Waarom niet? Wat is er mis mee. Het wordt toch heel duidelijk uitgelegd wat het verband is en waar rekening mee gehouden is.

Misschien uwe eerste Bach nog eens herhalen. Jij schuift hier iets aan de kant omdat jij er niet akkoord mee gaat. Dat is pas onwetenschappelijk. Het uitgevoerde onderzoek is EXACT wat er moet gebeuren. Je moet andere parameters er uit filteren omdat je anders met een indirect verband kunt zitten.

En dat het crossectioneel is, ga jij beweren dat het omgekeerd kan zijn? Dat mensen met een burn-out meer geneigd zijn om voor toxische leidinggevenden te gaan werken? Benieuwd naar je hypothese daar achter.

Beetje wuiven met je opleiding maakt niet dat je gelijk hebt. Toon het aan.

Eerst: correlatie impliceert geen causaliteit.
Dan: andere parameters moet je er absoluut niet uit filteren. Je berekent eerst je "zuiver" model, daarna voeg je je controlevariabelen toe om te zien in welke mate je verband wijzigt.
Tot slot: het onderzoekt *de kans* op een burn out op basis van allerhande klachten. Die klachten zijn niet uniek aan een burn out zoals ik eerder al heb aangehaald. Dat toxisch leiderschap samenhangt met andere negatieve zaken die binnen de context van het werk wordt ervaren, is logisch. Niemand krijgt energie van toxisch leiderschap lijkt me.

Nu wordt het gepresenteerd alsof leiderschap een impact heeft op het krijgen van een burnout. Dat kan, maar dat is toch niet bewezen via dit onderzoek. Die comment over "de relatie kan ook omgekeerd zijn" zegt imo genoeg, is gewoon te ridicuul voor woorden, en toch willen ze het toch even stipuleren.

 

[Lulplayer]

Werknemers moeten gewoon sneller van job veranderen of zich verweren ipv zich de afgrond laten induwen.

 

[Mulan]

Werknemers moeten gewoon sneller van job veranderen of zich verweren ipv zich de afgrond laten induwen.

Wat geen enkel probleem is voor assertieve personen die een job (willen) uitvoeren waarin een tekort is.
Maar dat geldt dus niet voor het overgrote deel van de werkende bevolking.

 

[anders.]

Wat geen enkel probleem is voor assertieve personen die een job (willen) uitvoeren waarin een tekort is.
Maar dat geldt dus niet voor het overgrote deel van de werkende bevolking.

Het feit dat we "zich de afgrond laten induwen door het management" verwoorden, geeft ook aan dat een groot deel van het probleem daar zit...

 

[beryl]

En dat het crossectioneel is, ga jij beweren dat het omgekeerd kan zijn? Dat mensen met een burn-out meer geneigd zijn om voor toxische leidinggevenden te gaan werken? Benieuwd naar je hypothese daar achter.

Beetje wuiven met je opleiding maakt niet dat je gelijk hebt. Toon het aan.

Neen, maar ik kan me bvb wel inbeelden dat iemand die zich om gelijk welke reden niet goed in zijn vel voelt op zijn werk, zijn baas meer slechte eigenschappen zal toeschrijven dan iemand die zich wel goed voelt. Want ik vermoed dat die leiderschapsstijl ook niet onafhankelijk vastgesteld is door de onderzoekers maar gewoon bepaald wordt aan de hand van diezelfde werknemers die ook al dan niet een burnout hebben die de vragenlijst invullen.

 

[phate_13]

Eerst: correlatie impliceert geen causaliteit.
Dan: andere parameters moet je er absoluut niet uit filteren. Je berekent eerst je "zuiver" model, daarna voeg je je controlevariabelen toe om te zien in welke mate je verband wijzigt.

Tot slot: het onderzoekt *de kans* op een burn out op basis van allerhande klachten. Die klachten zijn niet uniek aan een burn out zoals ik eerder al heb aangehaald. Dat toxisch leiderschap samenhangt met andere negatieve zaken die binnen de context van het werk wordt ervaren, is logisch. Niemand krijgt energie van toxisch leiderschap lijkt me.

Nu wordt het gepresenteerd alsof leiderschap een impact heeft op het krijgen van een burnout. Dat kan, maar dat is toch niet bewezen via dit onderzoek. Die comment over "de relatie kan ook omgekeerd zijn" zegt imo genoeg, is gewoon te ridicuul voor woorden, en toch willen ze het toch even stipuleren.

Jij bent gewoon een nihilist. Als je gewoon over zuiver wetenschappelijk onderzoek wilt hebben en alles wilt negeren wat niet in uw straatje past omdat gij 'iets' kunt verzinnen, blijf dan weg hé.

Als er andere parameters zijn, begin dan eens met hypotheses welke dat kunnen zijn.

Nog straffer is dat jij het omgekeerde beweert ZONDER enig wetenschappelijk onderzoek. Als je zelf niets kunt bijdragen, zwijg dan. Echt een zwaktebod en inderdaad te ridicuul voor woorden.

Er is een correlatie. Maar jij wilt heel die correlatie gewoon onder tafel vegen. Degoutant hoe je daarvoor je opleiding misbruikt.

Neen, maar ik kan me bvb wel inbeelden dat iemand die zich om gelijk welke reden niet goed in zijn vel voelt op zijn werk, zijn baas meer slechte eigenschappen zal toeschrijven dan iemand die zich wel goed voelt. Want ik vermoed dat die leiderschapsstijl ook niet onafhankelijk vastgesteld is door de onderzoekers maar gewoon bepaald wordt aan de hand van de werknemers die een vragenlijst invullen.

Dat is inderdaad een inhoudelijke reden. Terechte bemerking en zou zeker een goede reden kunnen zijn voor het verband.

Het is dit soort inhoud dat ik verwacht @Niklas . Niet dat wetenschappelijk gezwans zonder inhoud.

 

[RidderBauknecht]

Als je trouwens maar genoeg 'goochelt' dan kan je alles bij de persoonlijkheid gaan leggen en heeft de job of de invulling van de job er inderdaad heel weinig mee te maken.

• Persoon wordt gek van het micromanagen van de baas en de constante afbrekende kritiek en nutteloze vergaderingen = persoon moet maar beter om kunnen met kritiek en moet mentaal maar wat weerbaarder zijn
• Persoon moet sinds het ontslag van haar medewerker eigenlijk werk voor twee doen en kan dat niet meer aan = persoon kan niet goed met stress om en niet goed multitasken
• Persoon werkt in een sector waar het systeem soms vierkant draait en er onrechtvaardigheid heerst = persoon heeft een te grote betrokkenheid bij het werk en is te emotioneel

Dan is er op den duur inderdaad geen verband met de werksituatie nee. Maar zo kan je wel alles gaan kapotrelativeren natuurlijk. Smijt dan maar grote takken van de psychologie en psychiatrie in de vuilbak want ja, het ligt toch aan de persoon zelf.

Het is zeker zo dat er van burnout geprofiteerd wordt en dat dat woordje tegenwoordig veel te snel valt (net zoals depressie wanneer mensen zich even droevig voelen en 'narcisme' wanneer het gaat over relatiebreuken etc., maar dat zijn andere discussies) maar hier dan op basis van sample sizes van 1 bepaalde dingen gaan beweren, ik weet het toch niet hoor.

 

[Doxie]

In heb een leidinggevende gehad die ongelooflijk goed was in het motiveren en dat was heel fijn werken. Zeker niet elke prul controleren. Dun evenwicht met wel betrokken zijn en niet iedereen zijn ding laten doen no matter what. U gewaardeerd voelen was er een heel belangrijke in

 

[Deleted member 451]

Bwah, ik denk dat het vooral ook aan jezelf ligt persoonlijk. Hoe je het opvat.

Kijk, ik heb ook een gigantische brul aap van een baas. (ik vorm de schakel tussen hem en de 6 arbeiders).

Talloze arbeiders zijn het al afgetrapt van zijn gedrag, zijn manier van omgang, etc....

En ja, ook ik had het er héél erg moeilijk mee in het begin. (ik kwam van een bedrijf van +1000 werknemers, waar je bij de minste woordenwisseling al naar het HRM mocht gaan....)

Maar uiteindelijk heb ik dat ergens toch kunnen plaatsen hoor. Ik laat hem brullen, (ja na 8 jaar durft hij nog steeds scheldwoorden gebruiken die ik hier niet ga plaatsen, tegen mijn bureaustoel stampen van time to time...) Uiteindelijk weet ik wel beter, laat het gewoon van me afschuiven, doe mijn ding en op het eind van de maand is het kassa kassa. En ik zie hem toch maar heel af en toe eens, als hij eens op kantoor is (meestal is hij zelf meewerkend de baan op)

Tenslotte is het zijn probleem allemaal hé, en niet de mijne. Zo moet je denken. Wees blij dat je zelf zo niet bent.

EDIT : Het is natuurlijk wel niet fijn als dergelijke zaken gebeuren in het bijzijn van anderen. Dan lijd je gezichtsverlies. zou ik het ook wel moeilijk mee hebben... (De Plopsaland verhalen zijn eerder in die trend uiteraard).
Bij mij is het eerder one on one, en dan is dat efkes op uw lip bijten en da laten over u komen

 

[anders.]

Bwah, ik denk dat het vooral ook aan jezelf ligt persoonlijk. Hoe je het opvat.

Kijk, ik heb ook een gigantische brul aap van een baas. (ik vorm de schakel tussen hem en de 6 arbeiders).

Talloze arbeiders zijn het al afgetrapt van zijn gedrag, zijn manier van omgang, etc....

En ja, ook ik had het er héél erg moeilijk mee in het begin. (ik kwam van een bedrijf van +1000 werknemers, waar je bij de minste woordenwisseling al naar het HRM mocht gaan....)

Maar uiteindelijk heb ik dat ergens toch kunnen plaatsen hoor. Ik laat hem brullen, (ja na 8 jaar durft hij nog steeds scheldwoorden gebruiken die ik hier niet ga plaatsen, tegen mijn bureaustoel stampen van time to time...) Uiteindelijk weet ik wel beter, laat het gewoon van me afschuiven, doe mijn ding en op het eind van de maand is het kassa kassa. En ik zie hem toch maar heel af en toe eens, als hij eens op kantoor is (meestal is hij zelf meewerkend de baan op)

Tenslotte is het zijn probleem allemaal hé, en niet de mijne. Zo moet je denken. Wees blij dat je zelf zo niet bent.

EDIT : Het is natuurlijk wel niet fijn als dergelijke zaken gebeuren in het bijzijn van anderen. Dan lijd je gezichtsverlies. zou ik het ook wel moeilijk mee hebben... (De Plopsaland verhalen zijn eerder in die trend uiteraard).
Bij mij is het eerder one on one, en dan is dat efkes op uw lip bijten en da laten over u komen

Ik snap niet hoe je dit samenvat als "het ligt aan jezelf". Uw brul-aap baas had gewoon nooit baas mogen zijn...

 

[SlashDotDash]

Maar uiteindelijk heb ik dat ergens toch kunnen plaatsen hoor. Ik laat hem brullen, (ja na 8 jaar durft hij nog steeds scheldwoorden gebruiken die ik hier niet ga plaatsen, tegen mijn bureaustoel stampen van time to time...) Uiteindelijk weet ik wel beter, laat het gewoon van me afschuiven, doe mijn ding en op het eind van de maand is het kassa kassa. En ik zie hem toch maar heel af en toe eens, als hij eens op kantoor is (meestal is hij zelf meewerkend de baan op)

Tenslotte is het zijn probleem allemaal hé, en niet de mijne. Zo moet je denken. Wees blij dat je zelf zo niet bent.

Chapeau dat je er zo mee om kan. Voor mij is roepen/schelden echt wel een no-go, ik aanvaard dat niet van mijn baas noch van mijn team.

Mijn persoonlijke insteek is dat zulke mensen geen plaats hebben in een gezonde en performante organisatie. Als ze niet aan hun gedrag kunnen of willen werken is een exit de enige logische remedie.

Ik heb in 11 jaar carrière toch al veel gezien qua onaanvaardbaar en/of grensoverschrijdend gedrag - zelfs een aantal keren aan de alarmbel getrokken, en daar is nooit iets mee gedaan (toch niet dat ik weet alvast). En dàt is echt wel een probleem, denk ik: de meeste mensen durven er gewoon niks van zeggen.

Het helpt zeker als je weerbaar bent maar dat maakt het daarom niet goed tov. diegenen die er echt slachtoffer van zijn.

 

[contextbinder]

Zou er ook een verband zijn tussen "type" baas en sector/functieniveau/ ... niet ondenkbaar dat er al eens een harder/luider woord valt bij de aansturen van een werkplaats VS aansturen van een team wetenschappers.

 

[Deleted member 451]

Ik snap niet hoe je dit samenvat als "het ligt aan jezelf". Uw brul-aap baas had gewoon nooit baas mogen zijn...

Tja hij is kleine zelfstandige. Denkt vaak dat de wereld rond hem draait
Maar zo zijn er wel nog zeker.

Akkoord, in een groot bedrijf, zal er rapper iets van gezegd worden. Maar dit is wel geen uitzondering denk ik.

Maar ik begrijp de commentaren wel hoor. Niet iedereen heeft een dikke huid, en kan dit verdragen. En moest dit dagdagelijks zo zijn 8 uur op een dag, zou ik er ook tegenop zien en niet volhouden (niemand trouwens).

Maar als dat maar 1 of 2 keer op een week is, pfff... heb ik mee leren leven

Mijn persoonlijke insteek is dat zulke mensen geen plaats hebben in een gezonde en performante organisatie. Als ze niet aan hun gedrag kunnen of willen werken is een exit de enige logische remedie.

Dat hij er niet aan werkt , heb ik niet gezegd. Eerste 2 jaren ik er werkte heeft hij naar de psycholoog geweest, en ik moest mee (lol ... ),
om onze professionele relatie sterker te maken.... Echter heeft dit imo geen zoden aan de dijk gebracht. Die man heeft gewoon zo van die uitvlieg momenten.... En zoals je aangeeft: sommigen kunnen er mee om, anderen niet.
Bovendien: onze personeelsleden zitten elk op een afzonderlijke werf, dus erg veel contact hebben ze niet met mijn baas. Dus die redeneren ook zoals mij: "laat hem maar blaffen, op t eind vd maand staan ze op mijn rekening"

 

[contextbinder]

Ik heb in 11 jaar carrière toch al veel gezien qua onaanvaardbaar en/of grensoverschrijdend gedrag - zelfs een aantal keren aan de alarmbel getrokken, en daar is nooit iets mee gedaan (toch niet dat ik weet alvast). En dàt is echt wel een probleem, denk ik: de meeste mensen durven er gewoon niks van zeggen.

Het helpt zeker als je weerbaar bent maar dat maakt het daarom niet goed tov. diegenen die er echt slachtoffer van zijn.

Dit dus hé - lang niet iedereen zal in die positie verkeren: wanneer je heftruckchauffeur nummer 146 bent - wie zal er iets durven zeggen? Wat zal ermee gebeuren? welk risico loop je zelf? Bij een bedrijf met zekere omvang heb je mss nog een aanspreekpunt - in een KMO is het helemaal huilen met de pet op in die situatie.

 

[Lulplayer]

Dit dus hé - lang niet iedereen zal in die positie verkeren: wanneer je heftruckchauffeur nummer 146 bent - wie zal er iets durven zeggen? Wat zal ermee gebeuren? welk risico loop je zelf? Bij een bedrijf met zekere omvang heb je mss nog een aanspreekpunt - in een KMO is het helemaal huilen met de pet op in die situatie.

Je bent inderdaad 'heftruckchauffeur 146' maar de werkgever is ook maar 'bedrijf 55' waar je kan gaan werken.

 

[SlashDotDash]

Zou er ook een verband zijn tussen "type" baas en sector/functieniveau/ ... niet ondenkbaar dat er al eens een harder/luider woord valt bij de aansturen van een werkplaats VS aansturen van een team wetenschappers.

Ik betwijfel dat eerlijk gezegd. Altijd met hoog tot zeer hooggeschoolden gewerkt en daar zitten evengoed eikels (m/v) tussen. Toen ik als magazijnier werkte in mijn studententijd werd er misschien algemeen wat schunniger gepraat, roepen of schelden kwam daar niet echt aan te pas (of het moet eerder al grappend geweest zijn).

Het is heel dikwijls de druk om te presteren die de slechtste kant van mensen naar boven haalt, zeker wanneer er een competentieprobleem is. En het is niet enkel grensoverschrijdend gedrag, ook machtsmisbruik.

 

[Toratsuru]

Ik kan hier echt boeken over schrijven maar na een lange werkdag even geen zin in een wall of text.

Je hebt veel leuke bronnen die hier over praten, enkele voorbeelden:

-

-

Vooral dat tweede filmpje van Arnoud Raskin, fantastische kerel om naar te luisteren. Als je zo iemand in je bedrijf kan halen voor een teambuilding, gewoon doen!

Nu over toxiciteit en slechte leidinggevenden, dat moet er echt uit anno 2023. Dat is slecht voor het bedrijf, voor de mens, voor de maatschappij. Je hebt high performers die goed solo zijn, maar die moet je soms geen team geven omdat ze dat aspect gewoon niet beheersen.

Wat ik veel tegenkom is micro management, bazen die alles minitieus willen controleren, geen vertrouwen geven, geen complimenten maar alleen kritiek. Alleen benoemen wat slecht gaat en niet goed.

Enige oplossing is dikwijls vertrekken en dit benoemen bij HR, maar als hoger management zelf van die pipo's zijn dan zal er in dat bedrijf niet veel veranderen.

 

[Toratsuru]

Dit.
En alleen de mindere presteerders ervaren “controle” als negatief.
De gemotiveerden zien het als hun baas is betrokken en denkt mee

Als leidinggevende is het dansen op een slappe koord.

Idem met (langdurig) zieken: neem je contact op dan voelen ze zich gepusht om terug het werk te hervatten.
Bel je hen niet op dan is het: “ ja amai ik heb mijne baas geen enkele keer gehoord! Schande !!”


Anno 2023: de medewerker heeft steeds gelijk en de baas is steeds de boeman.

Eens een goede recessie, dat hebben we nodig.

Je moet u personeel betrokken houden en vrijheid geven, je geeft ze een taak, creeërt een voetbalveld waarin ze mogen spelen met duidelijke krijtlijnen waar ze niet buiten mogen en voor de rest laat je ze vrij. Je kan regelmatig een teamvergadering houden of gewoon 1 op 1 contact, en vooral in de ondersteunende rol spelen "hoe gaat het met deze taak", "heb jij hulp nodig van mij", "kan ik iets betekenen voor je". Op deze manier krijg je nooit, maar dan ook nooit slechte resultaten. En dit gaat op in elke sector, elk vak.

Bij langdurige zieken, ik bel als iemand langer als 1 maand afwezig is, ik laat het even op voorhand weten en vraag of het past, je praat niet over de ziekte maar je kan de persoon gewoon laten weten dat hij gemist wordt door het team, en dat je er samen voor bent als die persoon terug komt. Je kan vrijblijvend vragen of ze af en toe een update willen over het werk maar dat is vrijblijvend.

Heel deze stijl heet "dienend leidinggeven", moest iedereen zo werken, de wereld zou een betere plek zijn

Dienend leidinggeven, Roeland Broeckaert | 9789401438100 | Boeken | bol

Dienend leidinggeven (Hardcover). Concrete methode om de beste professionele omgeving te creëren Een goede voetballer is niet automatisch de beste...

www.bol.com

 

[anders.]

Je moet u personeel betrokken houden en vrijheid geven, je geeft ze een taak, creeërt een voetbalveld waarin ze mogen spelen met duidelijke krijtlijnen waar ze niet buiten mogen en voor de rest laat je ze vrij. Je kan regelmatig een teamvergadering houden of gewoon 1 op 1 contact, en vooral in de ondersteunende rol spelen "hoe gaat het met deze taak", "heb jij hulp nodig van mij", "kan ik iets betekenen voor je". Op deze manier krijg je nooit, maar dan ook nooit slechte resultaten. En dit gaat op in elke sector, elk vak.

Bij langdurige zieken, ik bel als iemand langer als 1 maand afwezig is, ik laat het even op voorhand weten en vraag of het past, je praat niet over de ziekte maar je kan de persoon gewoon laten weten dat hij gemist wordt door het team, en dat je er samen voor bent als die persoon terug komt. Je kan vrijblijvend vragen of ze af en toe een update willen over het werk maar dat is vrijblijvend.

Heel deze stijl heet "dienend leidinggeven", moest iedereen zo werken, de wereld zou een betere plek zijn

Dienend leidinggeven, Roeland Broeckaert | 9789401438100 | Boeken | bol

Dienend leidinggeven (Hardcover). Concrete methode om de beste professionele omgeving te creëren Een goede voetballer is niet automatisch de beste...

www.bol.com

Werkt wel enkel als uw managers daardoor geen "ik kan daar niet bij helpen, want jij bent de expert" mentaliteit krijgen. Het geeft een veel betere werkomgeving, maar ik heb in de situatie gezeten dat mijn managers enkel iets deden als je hen compleet voorkauwde wat ze moesten doen (wegens "ik zit in een dienende rol, ik heb geen inhoudelijke kennis nodig") Dan is het nut ook weg natuurlijk.

Maar, als je managers hebt die het goed doen, dan is het fantastisch om zo te kunnen werken. Hoger management tekent een kader waarbinnen jij uw ding kan doen. En middenmanagement dient enkel om u te dienen, niet andersom.