Bindingsangst

Ik heb niet meteen tips, maar ik vind het alleszins overkomen alsof je een goed inzicht hebt in jezelf en alsof jullie eigenlijk veel liefde hebben voor elkaar. En dan is er imo heel veel mogelijk, samen.
 
Iemand die ken is ook in behandeling geweest voor zijn bindingsangst en is er wel door geholpen. Dus zou het zeker een kans geven.
 
Sterke post, herkenbaar, ik heb iets gelijkaardigs meegemaakt maar het verkeerd aangepakt, denk ik. Of niet, ik heb uit best vermogen gehandeld en ooit mijn twijfels uitgesproken (want ze ging onmiddellijk all-in en ik voelde dat beklemmend aan).
Resultaat: zij zet een stap terug, beschermt haarzelf, bouwt gevoelens af. Ik voel ruimte, bouw gevoelens op en tegen dat ik klaar was om er een volwaardige relatie van te maken was zij afgehaakt.

Dus wrong timing ofzo I guess. Voelt wel wat zuur/jammer maar ik denk ook dat ik misschien het gevoel van liefde en genegenheid mis ipv specifiek haar als persoon (al had ik haar graag). Maar dus, wees voorzichtig in communicatie en breek niks af als je nog hoopt om er volledig voor te gaan. Krijg eerst je eigen shizzle op orde.
 
Ik heb (gediagnoseerde) bindinsangst. Het is belangrijk dat je op tijd je tijd neemt en vooral je eigen ding kan blijven doen.
Beetje zoals een wild paard, dat gaat lopen als je het vastbind maar komt terug als je het los laat.

Je bent wellicht onzeker over jezelf, als partner, en denkt dat je haar niet verdient?

Je hebt een sterk inzicht in jezelf, gewoon je buikgevoel blijven volgen. Het mag even 'slecht' gaan, dat is gezond.
 
Ik heb ook bindingsangst. Heb zo ook een liefje kwijtgeraakt. Het was te beklemmend en heb de relatie verbroken, ook al zag ik haar eigenlijk wel graag...
 
Terug
Bovenaan