Big Four

[Dogo Argentino]

Genoeg voorbeelden te vinden. Het begint eerst en vooral bij het zoeken naar de juiste job bij een geschikte bedrijf. Het is aan jou om tijdens het sollicitatiegesprek relevante vragen te stellen over opleiding, kansen om op korte termijn veel bij te leren, enz.
Aan jou of je vriending om haar huiswerk te doen dus.

Bovendien kan je ook in je vrije tijd op je gemak ervaring op doen door persoonlijke projecten te doen. Iemand die een goede programmeur wil worden kan heel veel in zijn vrije tijd doen.
Idem voor veel technische jobs. Je kan perfect CAD op eigen houtje meester maken door heel veel zelf daar bezig mee te zijn.
En grootste bonus is dat je jezelf niet in een burnout werkt.

Ja je spreekt over CAD en programmeren, dat is al heel wat anders of sustainability consulting he.

Ze had hier voor ook een goede job, maar met moeite 38u/week en iedere dag veel niet-productieve uren. Je gaat me niet wijsmaken dat je in zo’n omgeving even veel leert en evenveel ervaring opdoet als 40u per week voor 5 verschillende klanten in geboekt zijn en daarnaast nog tal van andere projecten hebt lopen.

 

[Lint]

@Dogo Argentino praat met uw vriendin en leg haar uit dat ze daar beter stante pede vertrekt.

Je zegt:

1-2 jaar volhouden voor de ervaring en de cv, en dan beginnen kijken naar interne posities bij andere bedrijven,

Maar dan ook:

Stress (bvb oproepbaar door werkgever)?: ja Ja, net geen burn-out gehad in haar eerste maand.

Effe reality check: HOE DE FUCK DENKT ZIJ/GIJ DAT 1-2 JAAR VOL TE HOUDEN ALS GE NA 1 MAAND AL BIJNA IN BURNOUT ZIT.
Sorry maar hier heb ik 0,0 begrip voor. Een burnout is SERIEUS. Als ge daarin sukkelt zijt ge vertrokken voor een heel lange tijd, en dat heeft een monsterlijke impact op haarzelf, jullie relatie, en je gezin (ge hebt een kind begrijp ik? Dan zou ze nog sneller weg moeten lopen naar ander werk).

Dus... als ge enigzins serieus waart en dat was niet toevallig een special tijdelijke situatie: STOP NU MET DAAR TE WERKEN

 

[Dogo Argentino]

@Dogo Argentino praat met uw vriendin en leg haar uit dat ze daar beter stante pede vertrekt.

Je zegt:

Maar dan ook:


Effe reality check: HOE DE FUCK DENKT ZIJ/GIJ DAT 1-2 JAAR VOL TE HOUDEN ALS GE NA 1 MAAND AL BIJNA IN BURNOUT ZIT.
Sorry maar hier heb ik 0,0 begrip voor. Een burnout is SERIEUS. Als ge daarin sukkelt zijt ge vertrokken voor een heel lange tijd, en dat heeft een monsterlijke impact op haarzelf, jullie relatie, en je gezin (ge hebt een kind begrijp ik? Dan zou ze nog sneller weg moeten lopen naar ander werk).

Dus... als ge enigzins serieus waart en dat was niet toevallig een special tijdelijke situatie: STOP NU MET DAAR TE WERKEN

Was 1 weekend dat het ff allemaal te veel werd na de eerste weken. Ze moest wennen aan de werkdruk die ze nog nooit eerder ervaren had. Daarna heeft ze haar draai gevonden en goede feedback beginnen krijgen.

Ik apprecieer de reactie.. but chill. Alles onder controle

 

[Wojak]

does not compute

Doet het wel. Nog klein beetje harder nadenken en mijn post goed herlezen.

 

[Renegadexxripxx]

does not compute

Waarschijnlijk draait het ook rond de druk die erbij komt. Wanneer je zaken in uw vrije tijd doet, dan ben je er ook wel mee bezig. Maar de verwachtingen die er tegenover staan zijn helemaal anders.

Nu bon, in mijn ervaring draait het allemaal rond het managen van de druk en de verwachtingen. Niet zo zeer aan de uren dat je ermee bezig bent.
En ook al is die druk er en zijn de verwachtingen hoog, dan kan je die nog wegventileren dmv u te amuseren in uw werk.

Maar zodra dat wegvalt is het een 1 richting ticketje naar een burnout.

 

[Lint]

Was 1 weekend dat het ff allemaal te veel werd na de eerste weken. Ze moest wennen aan de werkdruk die ze nog nooit eerder ervaren had. Daarna heeft ze haar draai gevonden en goede feedback beginnen krijgen.

Ik apprecieer de reactie.. but chill. Alles onder controle

Neen, eigenlijk niet chill. Negeer eens belangrijke signalen niet. Erken ze en houd de ogen open voor verder afglijden. Het negeren en volharden in de boosheid verergert de situatie alleen maar.

 

[zarathustra]

Doet het wel. Nog klein beetje harder nadenken en mijn post goed herlezen.

Er is een groot verschil tussen als hobby iets doen of thuis na al uw werk nog zitten krasselen om toch maar die ervaring zelf proberen op te doen omdat je wanhopig ergens een job wil

 

[Monkytiger]

De een zijn grens van burnout ligt ook wel al eens verder dan een ander zijn grens.
Niet iedereen heeft dezelfde mentale weerbaarheid.
Een beetje workaholic zijn is niet slecht, eens stress links en rechts, zeker bij nieuwe job is niet slecht.
Als je daar niet tegen kan ga dan in een supermarkt werken of een bibliotheek of what not.
Bij onze ouders en grootouders kenden ze geen burnouts hoor, en daar zaten echte werkers tussen.

 

[Mulan]

Neen, eigenlijk niet chill. Negeer eens belangrijke signalen niet. Erken ze en houd de ogen open voor verder afglijden. Het negeren en volharden in de boosheid verergert de situatie alleen maar.

Ik denk dat het een combinatie was van zijn "lichte overdrijving" versus veel mensen hier die vergeten zijn hoe stresserend de eerste maanden zijn voor een beginneling in een nieuwe job.

Ik denk wel dat ze ervoor bedacht zijn dat aanhoudende stress niet gezond is

 

[Racing_Genk]

Ook aantal jaren bij de Big 4 gewerkt en hoewel het een goede leerschool was, zou ik nooit nog met mijn voeten laten spelen en 60u/week werken aan 2k/maand. Eerste jaar heb ik dat wel gedaan, jaar 2-4 gewoon schoon mijn uren gedaan en niets meer. Waren nog altijd heel tevreden van mijn werk en uiteindelijk hebben ze u meer nodig dan dat jij hen nodig hebt, dus je kunt het daar eigenlijk echt al serieus uithangen vooraleer je buiten vliegt.

Goede leerschool voor zijn vriendin dus sowieso, zolang zij het ziet zitten is het goed. Maar van zodra het effect heeft op uw gezondheid => direct vertrekken, tis niet dat je 10K/maand aan het verdienen bent of dat je na deze job plots uitzicht hebt op een echte topjob ergens anders.

 

[iamhollywood]

Was 1 weekend dat het ff allemaal te veel werd na de eerste weken. Ze moest wennen aan de werkdruk die ze nog nooit eerder ervaren had. Daarna heeft ze haar draai gevonden en goede feedback beginnen krijgen.

Ik apprecieer de reactie.. but chill. Alles onder controle

Tuurlijk krijgt ze goede feedback als ze na 2 maand al stilzwijgend 60u per week knalt .

De enige die zonder schrammen de big four overleven zijn:
- Echte spring in het veld die niet stil staat bij hetgeen ze aan het doen zijn, geen hinder ondervindt en vooral opgaat in het sociaal netwerk van zijn werkgever (vaak singles zonder kinderen, zodra er een kind geboren wordt weten ze al dat feest uit is en men vroeg of laat vertrekt);
- iemand die durft NEE zeggen en zijn/haar werk dermate organiseert dat die 60u niet nodig is (dan lukt het vaak wel met een gezin).

Mijn vriend werkt al +10 jaar bij de big four. Hij werkt gemiddeld 45u per week. Hij durft zaken afblokken/doorschuiven/herplannen. Ik kan u verzekeren, dat is de rustigste mens die ik ken. En dat is een graag gezien man zowel bij het management als zijn co-workers.

Zelf kon ik ook nooit 'NEE' zeggen, ik heb 2 keer een flinke maagzweer gehad in die paar jaar bij de big four. Technisch heel veel geleerd, ik sta vandaag waar ik sta door mijn ervaring binnen de big four, maar er zijn ook wel veel traantjes gevloeid.
Ik vrees dat als je niet van in het begin op jouw strepen gaat staan, dan men gewoon over u zal blijven lopen.

En om een zwaar recent voorbeeld te geven: Mijn vriend heeft een collega (senior consultant) die enkele weken geleden op weg naar de klant in Frankrijk volledig mentaal gecrasht is. Ze belde haar manager dat het niet meer ging, dat ze niet meer wist waar haar hoofd stond. Ze zat overduidelijk enorm diep. Hij heeft haar naar de eerste de beste afrit gestuurd, bevolen daar een hotel op kosten van de firma te boeken en tot rust te komen. Haar vriend is haar moeten gaan ophalen. Die zit effectief met een burnout thuis. Gelukkig heeft ze correct gehandeld maar voor hetzelfde geld was ze 'fysiek gecrasht' op de autostrade. Dat was ook iemand die niet 'nee' kon zeggen en veel te lange dagen klopte. Graag geziene werker, maar met welke persoonlijke prijs?

 

[Racing_Genk]

Kameraad van mij zit sinds september vorig jaar bij Big 4 in de US. Sinds januari zijn dit zijn uren:

- De 5 weekdagen begint hij om 8u 's morgens, gedaan tussen 24u 's nachts en 3u30 's nachts
- De 2 weekend dagen werkt em van 9 tot 17u

En dit al twee maanden (wel bijna gedaan, busy season in audit loopt op zijn einde). In de US is het dus nog veel erger dan hier. Hij vindt dat ook niet plezant maar zijn droom was om in de US te wonen en makkelijkste weg voor visum was via Big 4 een transfer te regelen, nu is hij aan het uitzoeken hoe hij daar iets anders kan doen.

 

[Dogo Argentino]

Kameraad van mij zit sinds september vorig jaar bij Big 4 in de US. Sinds januari zijn dit zijn uren:

- De 5 weekdagen begint hij om 8u 's morgens, gedaan tussen 24u 's nachts en 3u30 's nachts
- De 2 weekend dagen werkt em van 9 tot 17u

En dit al twee maanden (wel bijna gedaan, busy season in audit loopt op zijn einde). In de US is het dus nog veel erger dan hier. Hij vindt dat ook niet plezant maar zijn droom was om in de US te wonen en makkelijkste weg voor visum was via Big 4 een transfer te regelen, nu is hij aan het uitzoeken hoe hij daar iets anders kan doen.

Ook 1 van de redenen dat ze zoveel moet werken is idd busy season. Ze zit in audit & assurance. Dus niet alleen heeft ze het zelf druk, iedereen heeft het ook te druk om haar te helpen met vragen.

 

[Fredjeb]

Sommige verhalen hier zijn wel wat overdreven mbt big4.
Ik werk er ondertussen al 3 jaar ( in audit ). Je kan inderdaad pech hebben met je klanten / projecten maar gemiddeld genomen valt dit echt nog wel mee.
Nu in de drukke periode werk ik gemiddeld van 8u30 tot 19u30. Dit zijn lange dagen maar daar sukkel je niet meteen van in een burn-out tenzij je privé wat fout zit.
In de zomer zit ik soms overdag Netflix series te kijken.

Ik kan uiteraard niet vergelijken maar ik denk wel dat ik in die 3 jaar meer geleerd heb dan wanneer ik in een gemiddelde multinational was gestart.

 

[cege]

"Veel leren". Ik vraag me dan echt af wat dat wil zeggen.

Ik werk in een multinational, een pak meer centen en een pak minder werk. Denk je dat ik continue papiertjes zit te sorteren? Wat exact Leer je dan dat zo rocket sciency is big4 dat ergens anders niet is?

Precies of uitgeperst worden met nachtelijke uren leert je veel? Dat is toch gewoon omdat je mindless werk zit te doen zoals documenten nalezen en controleren. Precies of je zit 14h aan stuk rocket science te doen.

Dus wat is de long-term plan van in big4 te werken? Cv bouwen om later dikke centen te scheppen? Voldoende andere normale routes om daar te raken.

 

[ugar]

De een zijn grens van burnout ligt ook wel al eens verder dan een ander zijn grens.
Niet iedereen heeft dezelfde mentale weerbaarheid.
Een beetje workaholic zijn is niet slecht, eens stress links en rechts, zeker bij nieuwe job is niet slecht.
Als je daar niet tegen kan ga dan in een supermarkt werken of een bibliotheek of what not.
Bij onze ouders en grootouders kenden ze geen burnouts hoor, en daar zaten echte werkers tussen.

Wat een absolute nonsens.

Jouw ouders en grootouders werkten dan ook niet met dezelfde druk als dat van vandaag.

Mijn vader heeft trouwens ook een burnout gehad, dat was ongeveer 45 jaar geleden nu.

 

[iamhollywood]

Sommige verhalen hier zijn wel wat overdreven mbt big4.
Ik werk er ondertussen al 3 jaar ( in audit ). Je kan inderdaad pech hebben met je klanten / projecten maar gemiddeld genomen valt dit echt nog wel mee.
Nu in de drukke periode werk ik gemiddeld van 8u30 tot 19u30. Dit zijn lange dagen maar daar sukkel je niet meteen van in een burn-out tenzij je privé wat fout zit.
In de zomer zit ik soms overdag Netflix series te kijken.

Ik kan uiteraard niet vergelijken maar ik denk wel dat ik in die 3 jaar meer geleerd heb dan wanneer ik in een gemiddelde multinational was gestart.

Mijn eerste 2 jaar binnen audit blijven de mooiste, zo goed als geen verantwoordelijkheid, vooral netwerken, goede ambiance onder de juniors en inderdaad met de vingers draaien in de zomermaanden (en de opgebouwde overuren uit busy season opnemen).

Ik ben 10 jaar gebleven (5 jaar audit - 5 jaar accounting). Zeker in accounting met vaste maandrapporteringen kon ik amper nog spreken van een 'low season'.

Pas op, er zijn ook mooie momenten waar ik vaak naar terugblik.
Maar ik kan alleen maar aanraden voorzichtig te zijn en niet zomaar continu 60 u te knallen, dat hou je niet vol. Durf actief uw werk herorganiseren, durf een planning met meerdere projecten tegelijkertijd af te blokken.. en weet dat je dat zelf gaat moeten doen, niemand gaat het u daar voorschotelen, je moet proactief oplossingen aan de planning aanreiken.

 

[ugar]

"Veel leren". Ik vraag me dan echt af wat dat wil zeggen.

Ik werk in een multinational, een pak meer centen en een pak minder werk. Denk je dat ik continue papiertjes zit te sorteren? Wat exact Leer je dan dat zo rocket sciency is big4 dat ergens anders niet is?

Precies of uitgeperst worden met nachtelijke uren leert je veel? Dat is toch gewoon omdat je mindless werk zit te doen zoals documenten nalezen en controleren. Precies of je zit 14h aan stuk rocket science te doen.

Dus wat is de long-term plan van in big4 te werken? Cv bouwen om later dikke centen te scheppen? Voldoende andere normale routes om daar te raken.

Inderdaad, alsof je ergens anders niet bijleert.
Mijn startkeuze bleek nadien ideaal : een bedrijf met vrij veel oude medewerkers dat echt aan 't groeien was. Kansen te over voor jonge mensen.

 

[SlashDotDash]

Ik denk dat ik op mijn hele carrière nooit een week van 60u of meer gedaan heb

 

[Pan]

Ik denk dat ik op mijn hele carrière nooit een week van 60u of meer gedaan heb

Je hebt dan ook geen prestigieuze Big4 op je cv waarna je direct een topjob kon binnenhalen.
En ook geen mini met groene spiegels.
Plebs