Boedapest anno 2014
Het begon allemaal heel onschuldig. Ik zat op een terrasje, rustig mijn 11ste pintje te drinken, toen twee buitengewoon vriendelijke en bloedmooie dames mij aanspraken. Ze lachten, ze complimenteerden mijn niet-brocolli kapsel, en plots voelde ik mij weer een jonge dekhengst van 18.
“Kom met ons mee naar een gezellig barretje,” zeiden ze.
Dus wij — mijn copain en ik — naar dat barretje elk met een knalharde stijve.
Binnen was het donker, muziek luid, en de eigenaar knikte naar de dames alsof ze familie waren. Maar op dat moment dacht ik nog: tiens, veu de rest geen volk hier beetje bizarre fieu
De dames bestelden voor mij de “speciale palinka” en "stella's" because they are from Belgium ho ho ho
Eentje werd twee.
Twee werden vier.
Ik voelde mij ondertussen een Hongaarse aristocraat.
Na een kwartiertje vroeg ik de rekening (in Forint) want ik had al in de mot dat er iets niet pluis was.
Omgerekend naar euro: rond de €4300 als ik het mij nog goe herinner
Ik dacht eerst dat het een telefoonnummer was.
Maar nee.
Ik keek naar de eigenaar en plots kwam er ne fucking wannabe buitenwipper van ne pé via de trappen naar beneden
Hij keek naar de dames.
De dames keken naar mij.
En plots begreep ik 100% zeker wat er gaande was.
Mijn maat fluisterde:
“Befferke… ik denk dat wij hier de avond sponsoren.”
Toen ik voorzichtig zei dat dit misschien een klein misverstandje was, kwam den wannabe buitenwipper naast ons. Hij leek een haalbare kaart alst op een gevecht ging aankomen ondanks de littekens op zijn meurend bakkes.
"You guys ordered the special Palinka"
Op dat moment beslisten mijn copain en ik dat het tijd was voor een tactische terugtrekking in het plat Vilvouds met een vleugje Brussels. De bitches vroegen daarop over wat we aan het discussieren waren (thank god dat nagenoeg heel de aardbol geen kloten kan verstaan wat we zeiden zelfs niet in ons eigen land), bref
Ik sprak dus af met mijn maat dat ik de wannabe buitenwipper ging problemen neer te leggen me ne welgemikte vuistslag op de kin en dat hij zich moest bezig houden met de bitches en de snowflake eigenaar.
Wat volgde was dus geen elegant vertrek, no way dat we ne cent gingen betalen.
"Guys you will have to pay, you can withdraw money from the ATM right here behind the curtains or pay by credit card"
Het signaal voor mij om te zeggen tegen mijn maat da ik dane ket hier naast mij ne alles of niks saflet ging geven en uit het niks gaf ik ne slag zo hard ik kon op de kin. Khad enorm veel chance want het bleek een voltreffer en hij viel plat ko op de grond. Ik bedankte mijn sensei Swa'ke voor de jarenlange bokstrainingen die hier weer zijn vruchten afwierpen
“Lopen, Befferke, lopen!” riep mijne maat die op da moment al had afgerekend met de 2 bitches, den eigenaar liep nog achter ons ma we waren al weg
Na 2 km was ik nog steeds aan het lopen, ongetwijfeld mijn persoonlijk record gebroken op die afstand.
1. Als de barman en de dames elkaar knikken, ben jij waarschijnlijk de sponsor van de avond.
2. En als er plots uit het niets nen andere pé verschijnt en je als een schaduw volgt is dat meestal geen uitnodiging voor een groepsknuffel.
Opletten boyz, steeds nadenken met het hoofd en minder met de buzze, bezopen of niet bezopen
Met licht gekrenkte trots,
Befferke
Op dat moment niet leuk natuurlijk maar het heeft me toen wel een belangrijke les geleerd. Nadien nooit meer gescamd geweest voor zover ik weet.
gewoon betaalt en vertrokken.
Dat waren nog simpelere tijden, nu is het echt opletten aan alle kanten.. één keer afgebroken in het betaalscherm van mijn app dat mijn frank net op tijd viel, maar je moet gvd zo aandachtig zijn tegenwoordig 
