Begrotingsakkoord bereikt op 23/11
- Onderwerp starter Yo-Han
- Startdatum
- Regeerakkoord
Maar de overheid kan moeilijk voor iedereen 'maatwerk' voorzien natuurlijk, ze kan wel helpen naar ander bestaand werk helpen zoeken in een andere sector (kan ook overheid zijn) dat wel bij de persoon past.
Denk dat je vooral eraan moet denken dat België ook meer langdurig zieken heeft dan pakweg Nederland, Duitsland en Frankrijk en dat er in dat verschil wel degelijk een vorm van misbruik van dat systeem zit, ervanuit gaande dat België toch echt niet zoveel meer ziekmakend kan zijn dan onze buurlanden. Scandinavië heeft inderdaad op een aantal punten mogelijk wel een streepje voor op ons, maar is ook een ander systeem.
Niet élke langdurig zieke gaat men aan het werk willen zetten hé, maar er zit wel degelijk een "marge" op van langdurig zieken die wél zouden kunnen werken, en truth be told zelfs in hun oude job indien nodig.
Dus andere mensen die momenteel een leefloon krijgen glijden allemaal af richting armoede en dan mogelijks, criminaliteit?
Denk dat het eerlijker is om een systeem te hebben waarbij:
je tussen jobs terugvalt op werkloosheid,
je bij ziekte, een ziekte of invaliditeitsuitkering krijgt,
en indien je niet voldoende gewerkt hebt en/of andere rechten ontbreekt: het leefloon.
Ik zou er zelfs nog een stap aan durven toevoegen: mensen die naar hier migreren van buiten de EU zonder ooit hier gewoond of bijgedragen te hebben: de eerste jaren ook niet zomaar een leefloon, maar strenge(re) voorwaarden waar mogelijk/nodig.
Als de hoogte van één van die uitkering onvoldoende is om mensen uit de criminaliteit te houden om in hun levensonderhoud te voorzien, moet die uitkering dan maar omhoog (vorige regering heeft die uitkeringen overigens verhoogd), en moet je mensen niet in een 'fout' systeem inschalen, zo verlies je het overzicht op wie je hoe kan/moet helpen.
Er is een reden waarom er nu meer inactieven bij de langdurig zieken zitten dan bij de mensen in werkloosheid bijvoorbeeld.
Laatst bewerkt:
phate_13
Well-known member
Natuurlijk ook anekdotisch maar enkele voorbeelden uit een productieomgeving :
- een persoon wou na afwezigheid terug komen werken, maar kon niet meer een hele dag rechtstaan, dus vroeg of het mogelijk was zittend werk te doen.
Werd simpelweg geweigerd onder de noemer 'daar gaan we niet aan beginnen'.
Dat is enkele jaren terug. Ondertussen staan er door een andere impuls wel stastoelen op verschillende locaties, het was dus duidelijk wel mogelijk met minimale inspanning.
- Persoon vraagt voor ander werk vanwege iets aan de hand. Zelfde antwoord 'gaan we niet mee beginnen, we moeten kunnen blijven roteren'.
Was perfect mogelijk om alternatief aan te bieden.
Pas op, ik ga akkoord dat er zeker situaties zullen zijn waar het niet of moeilijk mogelijk is. Maar het grootste probleem is dat er letterlijk nul incentive is voor de werkgevers om hier in mee te werken of zelfs preventief te werk te gaan.
Bepaalde klachten komen wel vaker voor door de aard van het werk, maar de werkgever heeft weinig incentive om hier zelf preventief mee aan de slag te gaan in een sterke interim gedreven productieomgeving.
Die gast snapt dat daar zware boettes op staan hoop ik?
cege
Well-known member
Ik lees nergens dergelijke berekening. Akkoord, elk rekenvoorbeeldje is met 2% gerekend en dan kom je aan 80.
Voor de rest lees ik echt nergens dat het (X - 2%) is boven de 4000.
Wat niet wegneemt dat het een koterij is voor barema's en deeltijdse werknemer
Was er maar een simpele oplossing voor al deze problemen.
Maarja, wel, niet, wel, niet, wel, niet. Met de sossen erbij. En dan is dat het compromis diarree.
@HUSKE I stand corrected. Net artikel zien passeren op tijd.be die dit verduidelijkt dat dit inderdaad het geval zal zijn 'rem op centenindex'.
Argumenten zoals 'moet eerlijk zijn tgo ambtenaren' (die spilindexen per 2%) en andere nonsens.
Dan is 'eerlijk zijn' plots een argument. Maar dat het niet fair is tussen boven en onder de 4000, daar kraait geen haan naar. Of wat als we hypothetisch 2x spilindex in een jaar hebben voor de ambtenaren.
Verder blijkt ook dat het niet meer 2026 en 2028 is, maar een tellertje tot we 2 x aan 2% zitten. Komt HE-LE-MAAL in orde. Good luck SDWorx en andere sociale secretariaten en payroll divisies. Kerstcadeau van de overheid.
Bon, veel succes met die geimplementeerd te hebben tegen een te bepalen nabije toekomst. Een gedrocht op een gedrocht op een gedrocht. Vooral het zinnetje 'het is aan de bevoegde minister om het verder uit te werken'. Wil dus zeggen dat ze geen idee hebben hoe die compromis gedrocht effectief te implementeren.
Dus alle discussies die we hier gevoerd hebben in het verleden. "Good discussion, let's take it offline". Want niemand heeft het antwoord.
Ik probeer te snappen hoe je zo ver in compromis compromis compromis kunt wegzakken zodat je maatregel op niks meer slaat. Maar ik snap het niet. Er moet toch iemand aan tafel na 3 seconden door hebben dat het nergens meer op slaat. Is er iemand die gelooft dat dit ooit deftig ingevoerd kan worden ?
'De inspanning moet voor iedereen gelijkaardig zijn, ongeacht het mechanisme of het moment van indexering.' In zijn slotrepliek - in een begrotingsdebat dat zo'n 20 uur duurde - nam premier Bart De Wever (N-VA) vrijdag in de Kamer een deeltje van de onzekerheid weg die leeft over de geplande aanpassing van de automatische loonindexering. Maandag besliste de regering dat de index op brutolonen boven 4.000 euro in 2026 en 2028 beperkt wordt. Het deel van het salaris boven die som zou niet geïndexeerd worden, bleek uit de beschikbare informatie.
Omdat er in ons land verschillende indexsystemen zijn, dreigde dat tot een ongelijke behandeling van werknemers te leiden. In private sectoren worden de lonen met een specifiek percentage aangepast aan de inflatie, afhankelijk van de stijging van de levensduurte. Dat gebeurt elk jaar, halfjaar, kwartaal, elke twee maanden of zelfs maandelijks. Maar van overheidspersoneel wordt de wedde met een vaste 2 procent geïndexeerd als de spilindex - een vooraf bepaalde drempel - overschreden wordt.
Een ambtenaar kan dus hoogstens 2 procent verliezen op het loongedeelte boven 4.000 euro, omdat zijn wedde nooit met een groter percentage wordt geïndexeerd. Bij een werknemer in de privé zou het verlies echter groter kunnen zijn, bijvoorbeeld als het indexpercentage op 3 procent wordt vastgelegd.
Van meerdere bronnen uit de regering vernam De Tijd dat de regering daar rekening mee zal houden. Tijdens de onderhandelingen is de politieke afspraak gemaakt om de indexmatiging vast te leggen op 2 procent, blijkt nu. Een gedeeltelijke indexering van het loongedeelte boven 4.000 euro is dus nog steeds mogelijk voor werknemers, als het algemene indexpercentage in hun sector hoger is dan 2 procent. Al is het aan de bevoegde ministers om dat verder uit te werken.
Hoe het plafond werkt, toont het volgende fictieve voorbeeld. Stel: iemand verdient 6.000 euro bruto en de indexering in zijn sector bedraagt 3 procent. Op de eerste 4.000 euro krijgt die persoon de volle 3 procent, op het deel tussen 4.000 en 6.000 euro 1 procent (het verschil tussen de beperking van 2% en het indexcijfer van 3%). Samen geeft dat een indexbedrag van 160 euro. Dat is 40 euro - de overige 2 procent op het deel tussen de 4.000 en 6.000 euro - minder dan normaal.
Het plafond op 2 procent leggen houdt enigszins steek. Maar het komt meteen met nieuwe beperkingen, zo toont een voorbeeld van het sociaal secretariaat SD Worx. 'Stel dat iemand 3.995 euro bruto verdient en de index zoals in de voedingsnijverheid 2,19 procent is, dan krijgt die een index van 87,5 euro. Dat is meer dan de 80 euro die iemand met een brutoloon van 4.000 euro en een index van 2 procent krijgt', zegt Geert Vermeir, jurist bij SD Worx. 'Wat gaat de regering dan doen? Ook voor mensen die minder dan 4.000 euro verdienen het deel boven 80 euro niet toekennen?'
En wat als het indexcijfer door een lage inflatie onder 2 procent zou komen te liggen? In dat geval zal de teller over meerdere indexeringsrondes moeten blijven lopen, tot de drempel van 2 procent bereikt is. In theorie klinkt dat simpel, maar omdat er tig indexsystemen zijn in de verschillende sectoren belooft dat een hele klus te worden.
Bovendien botst die oplossing op het voornemen van de politiek om de operatie tot 2026 en 2028 te beperken. In die jaren dreigt de inflatie het niveau van 2 procent niet te halen. 'Voor 2026 kunnen we de index nog enigszins correct voorspellen, maar voor 2028 is dat compleet onmogelijk', zegt Vermeir. De consequentie lijkt dat de politiek de jaartallen zal moeten loslaten en communiceren dat de beperking gewoon twee keer 2 procent zal bedragen, of dat nu in 2026 of in 2027 is. Ook daar leek De Wever in de Kamer op te hinten.
Het zou betekenen dat de begrotingsinkomsten van de operatie - in 2026 272 miljoen euro, in 2028 754 miljoen - ietsje verder eroderen. De inkomsten van 2026 worden mogelijk ook uitgehold, als in januari een grote indexeringsronde in de paritaire comités 118, 200 en 302 plaatsvindt vóór de loonmatiging kan ingaan. Dat raakt de staatskas, omdat de overheid de helft van het voordeel voor werkgevers - die hun loonkosten minder zien stijgen - gaat afromen. Het toont dat het een risico is om inkomsten af te stemmen op een onzeker instrument als de index, al brengt het de begrotingsambities tegen 2029 niet in gevaar.
Een plafond van 2 procent neemt ook een reeks andere vraagtekens en euvels niet weg. Hoe gaat de overheid de helft van het voordeel voor werkgevers afromen? En zal die afroming voor eeuwig blijven doorlopen? En wat met deeltijds werkenden? Wordt hun brutoloon omgerekend naar een voltijdse betrekking? Of wat met mensen die twee jobs combineren, in sectoren die op een verschillend tijdstip indexeren?
De complexiteit is een consequentie van een ingreep die amper voorbereid lijkt en diende om het taboe van een echte indexsprong te vermijden. De kabinetten van minister van Sociale Zaken Frank Vandenbroucke (Vooruit) en minister van Werk David Clarinval (MR) beseffen dat ze vol aan de bak moeten om alle obstakels weg te nemen. Maar zelfs als dat lukt, lijkt de indexmatiging een kluwen te blijven dat de komende jaren op personeelsdiensten en sociale secretariaten tot blijvende hoofdbrekens zal leiden.
Omdat er in ons land verschillende indexsystemen zijn, dreigde dat tot een ongelijke behandeling van werknemers te leiden. In private sectoren worden de lonen met een specifiek percentage aangepast aan de inflatie, afhankelijk van de stijging van de levensduurte. Dat gebeurt elk jaar, halfjaar, kwartaal, elke twee maanden of zelfs maandelijks. Maar van overheidspersoneel wordt de wedde met een vaste 2 procent geïndexeerd als de spilindex - een vooraf bepaalde drempel - overschreden wordt.
Een ambtenaar kan dus hoogstens 2 procent verliezen op het loongedeelte boven 4.000 euro, omdat zijn wedde nooit met een groter percentage wordt geïndexeerd. Bij een werknemer in de privé zou het verlies echter groter kunnen zijn, bijvoorbeeld als het indexpercentage op 3 procent wordt vastgelegd.
Van meerdere bronnen uit de regering vernam De Tijd dat de regering daar rekening mee zal houden. Tijdens de onderhandelingen is de politieke afspraak gemaakt om de indexmatiging vast te leggen op 2 procent, blijkt nu. Een gedeeltelijke indexering van het loongedeelte boven 4.000 euro is dus nog steeds mogelijk voor werknemers, als het algemene indexpercentage in hun sector hoger is dan 2 procent. Al is het aan de bevoegde ministers om dat verder uit te werken.
Hoe het plafond werkt, toont het volgende fictieve voorbeeld. Stel: iemand verdient 6.000 euro bruto en de indexering in zijn sector bedraagt 3 procent. Op de eerste 4.000 euro krijgt die persoon de volle 3 procent, op het deel tussen 4.000 en 6.000 euro 1 procent (het verschil tussen de beperking van 2% en het indexcijfer van 3%). Samen geeft dat een indexbedrag van 160 euro. Dat is 40 euro - de overige 2 procent op het deel tussen de 4.000 en 6.000 euro - minder dan normaal.
Het plafond op 2 procent leggen houdt enigszins steek. Maar het komt meteen met nieuwe beperkingen, zo toont een voorbeeld van het sociaal secretariaat SD Worx. 'Stel dat iemand 3.995 euro bruto verdient en de index zoals in de voedingsnijverheid 2,19 procent is, dan krijgt die een index van 87,5 euro. Dat is meer dan de 80 euro die iemand met een brutoloon van 4.000 euro en een index van 2 procent krijgt', zegt Geert Vermeir, jurist bij SD Worx. 'Wat gaat de regering dan doen? Ook voor mensen die minder dan 4.000 euro verdienen het deel boven 80 euro niet toekennen?'
En wat als het indexcijfer door een lage inflatie onder 2 procent zou komen te liggen? In dat geval zal de teller over meerdere indexeringsrondes moeten blijven lopen, tot de drempel van 2 procent bereikt is. In theorie klinkt dat simpel, maar omdat er tig indexsystemen zijn in de verschillende sectoren belooft dat een hele klus te worden.
Bovendien botst die oplossing op het voornemen van de politiek om de operatie tot 2026 en 2028 te beperken. In die jaren dreigt de inflatie het niveau van 2 procent niet te halen. 'Voor 2026 kunnen we de index nog enigszins correct voorspellen, maar voor 2028 is dat compleet onmogelijk', zegt Vermeir. De consequentie lijkt dat de politiek de jaartallen zal moeten loslaten en communiceren dat de beperking gewoon twee keer 2 procent zal bedragen, of dat nu in 2026 of in 2027 is. Ook daar leek De Wever in de Kamer op te hinten.
Het zou betekenen dat de begrotingsinkomsten van de operatie - in 2026 272 miljoen euro, in 2028 754 miljoen - ietsje verder eroderen. De inkomsten van 2026 worden mogelijk ook uitgehold, als in januari een grote indexeringsronde in de paritaire comités 118, 200 en 302 plaatsvindt vóór de loonmatiging kan ingaan. Dat raakt de staatskas, omdat de overheid de helft van het voordeel voor werkgevers - die hun loonkosten minder zien stijgen - gaat afromen. Het toont dat het een risico is om inkomsten af te stemmen op een onzeker instrument als de index, al brengt het de begrotingsambities tegen 2029 niet in gevaar.
Een plafond van 2 procent neemt ook een reeks andere vraagtekens en euvels niet weg. Hoe gaat de overheid de helft van het voordeel voor werkgevers afromen? En zal die afroming voor eeuwig blijven doorlopen? En wat met deeltijds werkenden? Wordt hun brutoloon omgerekend naar een voltijdse betrekking? Of wat met mensen die twee jobs combineren, in sectoren die op een verschillend tijdstip indexeren?
De complexiteit is een consequentie van een ingreep die amper voorbereid lijkt en diende om het taboe van een echte indexsprong te vermijden. De kabinetten van minister van Sociale Zaken Frank Vandenbroucke (Vooruit) en minister van Werk David Clarinval (MR) beseffen dat ze vol aan de bak moeten om alle obstakels weg te nemen. Maar zelfs als dat lukt, lijkt de indexmatiging een kluwen te blijven dat de komende jaren op personeelsdiensten en sociale secretariaten tot blijvende hoofdbrekens zal leiden.
Laatst bewerkt:
cege
Well-known member
Op een bepaald moment is een compromis geen compromis meer maar een fantasie.
Vegetarisch vlees is ook geen compromis. Dat is semantiek en ofwel bestaat het niet ofwel is het geen conpromis. Het is nooit EN veggie EN echt vlees.
Ik krijg een beetje hetzelfde gevoel bij deze klucht. Er is iedereen vanalles beloofd, maar wat allemaal beloofd is, kun je nooit allemaal samen
implementeren.
En al zeker niet tegen januari 2026...
Het is niet te snappen. De politiek snapt het zelf niet. "De toepasselijke minister moet uitwerken" is politieke codering voor "we have no clue"...
scriptkiddie
Well-known member
Hoe ik de indexmaatregel begrijp:
Voor alle werknemers, ambtenaren en uitkeringstrekkers (incl. gepensioneerden) wordt 2 keer een sociaal gecorrigeerde indexsprong van 2% toegepast, waarbij de index op het bedrag boven 4000 euro (of 2000 euro voor uitkeringen) bruto per maand slechts wordt geïndexeerd met (index - 2%). Men wil dit in 2026 en 2028 laten plaatsvinden om het effect te spreiden overheen de legislatuur (dus geen 2 keer vlak achter elkaar bij onverwacht hoge inflatie).
Voor alle werknemers, ambtenaren en uitkeringstrekkers (incl. gepensioneerden) wordt 2 keer een sociaal gecorrigeerde indexsprong van 2% toegepast, waarbij de index op het bedrag boven 4000 euro (of 2000 euro voor uitkeringen) bruto per maand slechts wordt geïndexeerd met (index - 2%). Men wil dit in 2026 en 2028 laten plaatsvinden om het effect te spreiden overheen de legislatuur (dus geen 2 keer vlak achter elkaar bij onverwacht hoge inflatie).
Precies wat Van Peteghem zei in de afspraak op vrijdag. Er wordt niet naar het algemeen belang gekeken enkel nog naar het eigenbelang bij de eigen achterban.
Dat en ministers luisteren niet meer naar de sociale partners. Zo krijg je onwerkbare ideeën die om kwart na 4 'sochtends uit iemands' hol komen gerold om toch maar dat cijfertje op papier te doen kloppen
Dat wordt inderdaad al een kluwen, maar wat dan met die 'de helft van de misgelopen index gaat toch naar de overheid'? Dat dreigt al helemaal een administratieve nachtmerrie te worden.
Stel dat iemand 6000 euro verdient en dus 40 euro index misloopt. Daarvan moet de werkgever dan toch nog 20 naar de overheid doorstorten. Moet die dat dan tot de pensioenleeftijd van deze persoon bijhouden en blijven doorstorten? Wat als die persoon van job wisselt, moet de nieuwe werkgever dan doorkrijgen van de oude dat er nog 20 euro moet doorgestort worden owv een maatregel uit 2026?
Renegadexxripxx
Well-known member
Moet die dat doorstorten tot de pensioenleeftijd : ja
Als die van werkgever/ werk verandert : neen
Maar dit is mijn speculatie op basis dat dit draait over de index. Maar als je van werk verandert krijg je geen index maar onderhandel je een nieuw loon. Het is pure kafka. Ze hadden beter de hogere schijven niet geïndexeerd.
Ach, komt toch door politiekers die iets beslissen zonder de invulling en toepassing uit te werken. Hoe dan ook, het blijft een slechte maatregel waarvan de opbrengst onzeker is en de administratie tot een hel maakt.
Je gaat in een bedrijf mensen hebben met 0, 1 en 2 gedeeltelijke indexsprongen terwijl de belofte altijd was dat de administratie vereenvoudigd wordt.
Renegadexxripxx
Well-known member
Ik vraag mij af of ze bij de uitwerking niet ineens gaan zeggen ah wel, we hebben gekozen om de indexatie van de belastingschijf boven een inkomensgrens van 4k*12 af te schaffen en hiervoor dan ook een nieuwe belastingschijf in te voeren. Waarbij die niet geïndexeerd wordt tot 4% in zijn geheel in de volgende 4 jaar.
contextbinder
Well-known member
Wat een soep alweer met die index - het spreekwoord met die ezel wordt dan ook wederom bevestigd: Dit is opnieuw het resultaat van een compromis à la belge - iedereen een beetje (on) tevreden stellen met als gevolg een hopeloos complex gegeven - haal vaak al bovenop talloze andere complexiteiten. Men had al kunnen starten door die regels voor de index op zich als eens gelijk te trekken - want de logica van 2973 methoden om te indexeren is me nooit echt duidelijk geweest.
Je ziet exact hetzelfde terug bij de BTW verhogingen die ook niet echt getuigen van een grote visie maar gewoon zijn opgesteld op basis van gericht input van partijen, organisaties en mss zelf pure willekeur.
Telkens opnieuw stelt me een complex akkoord voor waar vervolgens een massa werk in kruipt om het uit te werken, meestal ook nog eens overgoten met wat deadlines die dan soms wel/soms niet gehaald worden.
Je zou kunnen zeggen dat dit het lot van ons land is - maar ik ben daar niet mee akkoord, ergens moet je paal en perk stellen aan die koterij, zelfs een klein kind ziet dat een eenvoudigere, rechtlijniger beleid automatisch zal resulteren in meer transparantie, meer stabiliteit, meer efficiëntie - dat zijn toch belangrijke zaken waar je als beleidsmaker in het kader van algemeen belang juist zou moeten naar streven?
Je ziet exact hetzelfde terug bij de BTW verhogingen die ook niet echt getuigen van een grote visie maar gewoon zijn opgesteld op basis van gericht input van partijen, organisaties en mss zelf pure willekeur.
Telkens opnieuw stelt me een complex akkoord voor waar vervolgens een massa werk in kruipt om het uit te werken, meestal ook nog eens overgoten met wat deadlines die dan soms wel/soms niet gehaald worden.
Je zou kunnen zeggen dat dit het lot van ons land is - maar ik ben daar niet mee akkoord, ergens moet je paal en perk stellen aan die koterij, zelfs een klein kind ziet dat een eenvoudigere, rechtlijniger beleid automatisch zal resulteren in meer transparantie, meer stabiliteit, meer efficiëntie - dat zijn toch belangrijke zaken waar je als beleidsmaker in het kader van algemeen belang juist zou moeten naar streven?
Renegadexxripxx
Well-known member
Gemiddeld brutoloon dikt aan tot 4.420 euro, maar sectorverschillen zijn groot: voor welke jobs stijgen de lonen het sterkst?
Het nieuwe Salariskompas* van <a href="https://www.jobat.be/nl?utm_source=hln&utm_medium=partnersite&utm_term=&utm_content=a0b0584&utm_campaign=content" target="_blank">Jobat.be</a>, een jaarlijkse bevraging met deze keer ruim 43.000 respondenten, bevestigt een aanhoudende stijging van de...
www.hln.be
Mediaan lijkt dus 4k bruto te zijn.
50% zou daar dus boven zitten. Volledige index wordt dus niet van toepassing geacht voor 50% van de werkende bevolking.
contextbinder
Well-known member
Merk ook op: overheid op weg naar de beste bruto loonbetaler van allemaal + meeste vakantie. Ook onderwijs en zorg hebben grote sprongen gemaakt.
Gemiddeld brutoloon dikt aan tot 4.420 euro, maar sectorverschillen zijn groot: voor welke jobs stijgen de lonen het sterkst?
Het nieuwe Salariskompas* van <a href="https://www.jobat.be/nl?utm_source=hln&utm_medium=partnersite&utm_term=&utm_content=a0b0584&utm_campaign=content" target="_blank">Jobat.be</a>, een jaarlijkse bevraging met deze keer ruim 43.000 respondenten, bevestigt een aanhoudende stijging van de...
Mediaan lijkt dus 4k bruto te zijn.
50% zou daar dus boven zitten. Volledige index wordt dus niet van toepassing geacht voor 50% van de werkende bevolking.
contextbinder
Well-known member
Zou het dan toch ooit eens gebeuren?
Omdat dat ook zowat het enige is waarop onderwijs/overheid kan concurreren voor personeel en men in 'de privé' bewust inzet op meer extralegale voordelen?
Vakantie moet je verrekenen op.a. met het feit dat kleine vakanties voor veel leerkrachten wel recuperatietijd zijn.
Statutair pensioen moet je het niet meer voor doen, een goede tweede pijler is interessanter indien je hooggeschoold bent.
Veel andere extralegale voordelen buiten soms wel/soms niet maaltijdcheques moet je niet op rekenen.
Als men in andere sectoren extralegale voordelen aanbiedt die niet in rekening worden gebracht (inclusief het verschil tussen een onvolledige eindejaarspremie en een dertiende maand) dan kan je niet echt eerlijk louter bruto maandlonen vergelijken natuurlijk.
Dat is een utopie zolang de voorzitter van de grootste Franstalige partij ook voorzitter van een voetbalploeg is?