Begrotingsakkoord bereikt op 23/11

We moeten vooral opletten dat we niet naar een situatie afglijden waarbij meer je best doen afgestraft wordt.
Ik hoor het graag zeggen, de hogere inkomens, de rijken, de beter gegoede, pak het maar bij hen. Maar zo nivelleer je ambitie en gedrevenheid volledig uit. Zo straf je hen omdat ze het goed doen, omdat ze er iets van willen maken.
En dwing je mensen nog meer naar hangmat, zo creëer je volledig het beeld dat je beter werkloos kunt zijn en van alle voordelen en geneugten die het sociaal systeem bied kunt genieten.

Elk potentieel probleem of activiteit daar hebben we een vangnet voor diegene op een uitkering. En tegelijk gaan we dan pleiten dat diegene die al die vangnetten mogelijk maakt zijn koopkracht verlagen, en hem benadelen.
Ergens klopt dat verhaal niet.

Ik vind het dan weer bijzonder kortzichtig om rijkdom te koppelen aan je "meer je best doen". Ook in laag/lager betaalde jobs hebben mensen ambitie en gedrevenheid, doen ze het goed, willen ze er iets van maken
 
Ik snap je intuïtie erachter maar het onderscheid tussen consumptie en sparen is arbitrair gezien sparen gewoon uitgestelde consumptie is. Het idee is dat je met dat gespaarde geld nog hetzelfde kan kopen in de toekomst, niet meer of minder. De indexering is niet bedoeld als tool voor herverdeling, daar hebben we andere instrumenten voor. Progressief indexeren zorgt voor nivellering van de lonen, tenzij dat dat specifiek de bedoeling is (ik kijk naar jou Raoul) moet je dat niet willen.
Hoe zorgt dit voor nivellering van de lonen?
 
Ik weet niet of ik het daar mee eens ben. De index is berekend op een korf van specifieke producten. Je spaart niet om er later een doos eieren mee te kopen, of een pak pasta. Je spaart voor zaken die laat ons zeggen buiten de korf vallen. Enfin, dat zou ik toch denken, ik spreek heel erg vanuit het gevoel in deze discussie maar ergens zie ik daar toch een onderscheid tussen.
Niets valt echt buiten de korf, de korf is in de grond geen gecureerde lijst van consumptieproducten en diensten maar probeert zo goed mogelijk te benaderen hoe geld echt gespendeerd wordt (al zijn er omwille van praktische haalbaarheid wel kleine afwijkingen en simplificaties). Het enige waar er echt ingegrepen wordt is het feit dat we gezondheidsindex volgen en we daar een paar goederen expliciet uitsluiten van de korf.

Het is natuurlijk zo dat mensen die veel verdienen dat vaak niet allemaal gaan uitgeven en potentieel ook hun erfgenamen niet maar het blijft wel zo dat dat gespaarde geld waarde ontleent aan het feit dat je er potentieel zaken mee kan kopen en als die duurder wordt zijn dat er dus minder.

Je kan inflatie ook zien als het minder waard worden van geld in plaats van het duurder worden van producten en diensten, als je het op die manier ziet voelt het onderscheid tussen wat je spaart en wat je consumeert misschien minder relevant aan: Geld is minder waard dus je moet er meer van krijgen om evenveel te hebben als vroeger.
 
Hoe zorgt dit voor nivellering van de lonen?
Alle lonen gaan procentueel dichter bij elkaar komen te liggen als je degressief indexeert. (ervan uitgaande dat al de rest gelijk blijft natuurlijk, in de praktijk zullen waarschijnlijk enkel ambtenarenlonen nivelleren, toch totdat er daar ook compenserende maatregelen komen.
 
Alle lonen gaan procentueel dichter bij elkaar komen te liggen als je degressief indexeert. (ervan uitgaande dat al de rest gelijk blijft natuurlijk, in de praktijk zullen waarschijnlijk enkel ambtenarenlonen nivelleren, toch totdat er daar ook compenserende maatregelen komen.
Ik had absolute cijfers in mijn hoofd, vandaar de vraag. Procentueel gezien inderdaad correct.

Maar in de praktijk vooral voor ambtenaren inderdaad.

Ik vind het ook niet zo dramatisch. Het zou een goede zaak zijn voor loonkosten op basis van puur anciënniteit te beperken en wat meer ruimte te creëren in de loonsonderhandeling op basis van performance.

Vergeet niet dat de index an sich enkel een ondergrens is.
 
Laatst bewerkt:
Ik vind het dan weer bijzonder kortzichtig om rijkdom te koppelen aan je "meer je best doen". Ook in laag/lager betaalde jobs hebben mensen ambitie en gedrevenheid, doen ze het goed, willen ze er iets van maken

Dat misken ik ook niet.
Maar het is nu eenmaal zo dat er bepaalde redenen zijn waarom een loon specifiek dat bedrag is.
Komt het door kennis, vereist diploma, ervaring, inzet, motivatie, gevaren van een job, economische waarde van een job, verantwoordelijkheid, etc. Het heeft altijd wel een bepaalde reden.
Die mensen dus straffen, want uiteindelijk doe je dat wel, is in mijn ogen gewoon niet correct. Tegen mensen zeggen die een bepaald diploma gehaald hebben en het elke dag waarmaken op de werkvloer dat ze naast de prijzen vallen, louter omdat hun brutoloon hoger is, dat klopt gewoon niet.
In hoofdzaak omdat ze al meer bijdragen en hun afhoudingen mee zorgen voor de werking van bepaalde steunmaatregelen. Je straft ze dus omdat ze ergens een hoger loon rechtvaardigen.
Eigenlijk is dat niet meer dan zeggen dat ze te veel verdienen, dat je als overheid daar dus wilt ingrijpen door dat loon te verlagen zonder het bedrag te verlagen. Want dat is wat koopkracht verlaging wil zeggen.

En ja het is zo dat bepaalde jobs financieel ondergewaardeerd zijn.
Maar de reactie moet dan zijn om deze te opwaarderen qua loon, niet andere jobs te onderwaarderen qua loon.
Of misschien moeten we ook ergens durven inzien dat er een verschil is tussen maatschappelijke waarde van een job, en de economische waarde waaruit een loon voortvloeit. Maar goed dat is een andere discussie.
 
En ja het is zo dat bepaalde jobs financieel ondergewaardeerd zijn.
Maar de reactie moet dan zijn om deze te opwaarderen qua loon, niet andere jobs te onderwaarderen qua loon.
Waarom zou het a priori ondenkbaar zijn dat bepaalde andere jobs, of eerder: specifieke mensen die een job uitoefenen, financieel overgewaardeerd zijn?
 
Waarom zou het a priori ondenkbaar zijn dat bepaalde andere jobs, of eerder: specifieke mensen die een job uitoefenen, financieel overgewaardeerd zijn?
Dat gebeurd eveneens zeer vaak, op elk niveau. Ook de wet van vraag en aanbod heeft beperkingen en is niet steeds van toepassing, wordt soms letterlijk door de wet beperkt of versterkt, ...
 
Dat misken ik ook niet.
Maar het is nu eenmaal zo dat er bepaalde redenen zijn waarom een loon specifiek dat bedrag is.
Komt het door kennis, vereist diploma, ervaring, inzet, motivatie, gevaren van een job, economische waarde van een job, verantwoordelijkheid, etc. Het heeft altijd wel een bepaalde reden.
Die mensen dus straffen, want uiteindelijk doe je dat wel, is in mijn ogen gewoon niet correct. Tegen mensen zeggen die een bepaald diploma gehaald hebben en het elke dag waarmaken op de werkvloer dat ze naast de prijzen vallen, louter omdat hun brutoloon hoger is, dat klopt gewoon niet.
In hoofdzaak omdat ze al meer bijdragen en hun afhoudingen mee zorgen voor de werking van bepaalde steunmaatregelen. Je straft ze dus omdat ze ergens een hoger loon rechtvaardigen.
Eigenlijk is dat niet meer dan zeggen dat ze te veel verdienen, dat je als overheid daar dus wilt ingrijpen door dat loon te verlagen zonder het bedrag te verlagen. Want dat is wat koopkracht verlaging wil zeggen.

En ja het is zo dat bepaalde jobs financieel ondergewaardeerd zijn.
Maar de reactie moet dan zijn om deze te opwaarderen qua loon, niet andere jobs te onderwaarderen qua loon.
Of misschien moeten we ook ergens durven inzien dat er een verschil is tussen maatschappelijke waarde van een job, en de economische waarde waaruit een loon voortvloeit. Maar goed dat is een andere discussie.
Sorry, ik vind dat allemaal een beetje absurd. Spreken van bestraffen wanneer het gaat om mensen die het veel (tot heel erg veel) beter hebben dan de gemiddelde werkmens, van "naast de prijzen vallen" wanneer zij net de grootste prijs hebben, nl een hoog inkomen, ... dat is voor mij de omgekeerde wereld.

En zeker wanneer je blijft zaken als inzet en motivatie blijft koppelen aan inkomen, dat is gewoon wraakroepend. Genoeg jobs waar werknemers tomeloze inzet hebben, zware uren kloppen, maatschappelijk cruciale taken uitvoeren, grote verantwoordelijkheid hebben, ... en die naar loon geen hoge valorisatie hebben. Er zijn inderdaad redenen waarom bepaalde jobs hogere lonen hebben, maar dat hogere loon is enerzijds al dé beloning en anderzijds kan je de vraag stellen of die redenen altijd wel valabel zijn. Om het met jouw termen te zeggen, is het dan ok dat mensen bestraft worden om maatschappelijk belangrijke jobs te doen die naar loon lager gevaloriseerd worden? Denk maar aan grote delen van de (brede) zorgsector.
 
Ik vraag me af wat de berekening is om ook de negatieve index te laten doorrekenen doorheen de tijd. Als de producten terug goedkoper worden, de lonen laten dalen. In bepaalde sectoren gebeurt dat (bankensector oa). Andere sectoren mogen het ook doorrekenen, maar gebeurt amper geloof ik. Iemand een zicht of dat uberhaupt een probleem zou oplossen budgettair gezien?
 
Ik vraag me af wat de berekening is om ook de negatieve index te laten doorrekenen doorheen de tijd. Als de producten terug goedkoper worden, de lonen laten dalen. In bepaalde sectoren gebeurt dat (bankensector oa). Andere sectoren mogen het ook doorrekenen, maar gebeurt amper geloof ik. Iemand een zicht of dat uberhaupt een probleem zou oplossen budgettair gezien?
Dat lijkt me zo’n marginaal fenomeen dat dit niets gaat uitmaken. Als ik Statbel mag geloven is dat de laatste 60 jaar slechts één keer in 2009 voorgekomen.
 
Ik vraag me af wat de berekening is om ook de negatieve index te laten doorrekenen doorheen de tijd. Als de producten terug goedkoper worden, de lonen laten dalen. In bepaalde sectoren gebeurt dat (bankensector oa). Andere sectoren mogen het ook doorrekenen, maar gebeurt amper geloof ik. Iemand een zicht of dat uberhaupt een probleem zou oplossen budgettair gezien?

Nee, enfin toch relatief weinig.

Je zou ergens kunnen stellen dat gezien de overheid meer uitgeeft dan dat ze krijgt, dat een deflatie het fiscaal jaarlijks tekort miniem verkleint. Maar ik denk dat we dan spreken over 0,05%. En hoe vaak komt dat voor?
En als je BBP daalt, dan stijgt je schuldgraad wat ook niet positief is.
Deflatie doet je reële schuld stijgen.
Ook niet vergeten dat deflatie meestal samengaat met een slechtere arbeidsmarkt. Als prijzen globaal dalen, dan dalen ook het aantal jobs.

Om Japan weer bij te halen, die hebben lange periodes gehad met deflatie en het effect daarvan op hun schulden is zichtbaar + Ze spreken niet voor niks over een "verloren generatie" daar. Een hele generatie die vastzat aan slecht betalende jobs.


Overheden hebben veel liever een inflatie dan een deflatie.
 
Ik vraag me af wat de berekening is om ook de negatieve index te laten doorrekenen doorheen de tijd. Als de producten terug goedkoper worden, de lonen laten dalen. In bepaalde sectoren gebeurt dat (bankensector oa). Andere sectoren mogen het ook doorrekenen, maar gebeurt amper geloof ik. Iemand een zicht of dat uberhaupt een probleem zou oplossen budgettair gezien?
Ik dacht dat als er negatieve index is, ze deze eerder gaan verrekenen met latere positieve indexeringen dan deze onmiddellijk te laten ingaan.
 
Sorry, ik vind dat allemaal een beetje absurd. Spreken van bestraffen wanneer het gaat om mensen die het veel (tot heel erg veel) beter hebben dan de gemiddelde werkmens, van "naast de prijzen vallen" wanneer zij net de grootste prijs hebben, nl een hoog inkomen, ... dat is voor mij de omgekeerde wereld.

En zeker wanneer je blijft zaken als inzet en motivatie blijft koppelen aan inkomen, dat is gewoon wraakroepend. Genoeg jobs waar werknemers tomeloze inzet hebben, zware uren kloppen, maatschappelijk cruciale taken uitvoeren, grote verantwoordelijkheid hebben, ... en die naar loon geen hoge valorisatie hebben. Er zijn inderdaad redenen waarom bepaalde jobs hogere lonen hebben, maar dat hogere loon is enerzijds al dé beloning en anderzijds kan je de vraag stellen of die redenen altijd wel valabel zijn. Om het met jouw termen te zeggen, is het dan ok dat mensen bestraft worden om maatschappelijk belangrijke jobs te doen die naar loon lager gevaloriseerd worden? Denk maar aan grote delen van de (brede) zorgsector.
De maatstaf is vaker: hoeveel kandidaten heb je die de taak kunnen en willen doen, zaken als inzet, maatschappelijk belangrijk, cruciale taken … wegen veel minder zwaar of niet door.

Ook dat is de realiteit in het hedendaags systeem.
 
De maatstaf is vaker: hoeveel kandidaten heb je die de taak kunnen en willen doen, zaken als inzet, maatschappelijk belangrijk, cruciale taken … wegen veel minder zwaar of niet door.

Ook dat is de realiteit in het hedendaags systeem.
Ook dat klopt lang niet altijd. Ook dan heb je veel jobs die volgens die maatstaf veel meer zouden moeten betalen.
 
Ondertussen gaat mijn werkgever niet alleen de merrit bonus, maar ook de 13de maand beschikbaar stellen voor fiscaal voordeligere varianten, denk hierbij aan warrants, leasefiets, ICT materiaal, verlofdagen,... Verder zullen de maaltijdcheques opgetrokken naar 10 euro (indien de wet erdoor komt). Zal mogelijks wel ten koste gaan van de beschikbare korf voor loonsverhoging in 2026, verdere uitholling van RSZ en evt bedrijfsvoorheffing.

Natuurlijk ga ik daar ook gebruik van maken, aangezien ik al lang en breed door dat rsz plafond ben, heb ik daar alle baat bij om mijn nettoloon wat op te krikken.
 
Ik had absolute cijfers in mijn hoofd, vandaar de vraag. Procentueel gezien inderdaad correct.

Maar in de praktijk vooral voor ambtenaren inderdaad.

Ik vind het ook niet zo dramatisch. Het zou een goede zaak zijn voor loonkosten op basis van puur anciënniteit te beperken en wat meer ruimte te creëren in de loonsonderhandeling op basis van performance.

Vergeet niet dat de index an sich enkel een ondergrens is.

Wel met dien verstande dat de loonnorm (verhogingen van het loon bovenop de index) al sinds 2021 praktisch 0% is (enkel in 2021 nog 0,4 en sindsdien tot 2026 0%).

Dan moet dat hele mechanisme ook weer aangepast worden als je enkel degressieve indexeringen toe zou laten.
 
Wel met dien verstande dat de loonnorm (verhogingen van het loon bovenop de index) al sinds 2021 praktisch 0% is (enkel in 2021 nog 0,4 en sindsdien tot 2026 0%).

Dan moet dat hele mechanisme ook weer aangepast worden als je enkel degressieve indexeringen toe zou laten.
Hoe bedoel je dat er een mechanisme moet aangepast worden?

En hoe bedoel je met enkel degressieve indexeringen toelaten?
 
Overheden hebben veel liever een inflatie dan een deflatie.

Natuurlijk, iedereen met schulden en wat geld heeft dat liever...
Iedereen die een 1%-isch pre-corona hypotheek (liefst nog met woonbonus) en wat deftig loon had lacht zich op dit moment toch een breuk. Er is gewoon 10% van je schuld 'verdampt' op een jaar tijd en de beurs is al lang en breed bijgetrokken.
 
Terug
Bovenaan