Het zijn vooral alleenstaanden die niet kunnen rondkomen, een hogeropgeleid koppel zie ik veel minder hun toevlucht zoeken in flexijobs. De reden is niet de scheefgetrokken fiscaliteit, wel de ongeziene indexaties na de coronacrisis, de vele crisissen in de logistieke keten (al dan niet bewust in de hand gewerkt van enkele logistieke grootmachten) en vooral de ontplofte woningmarkt. Wees gerust, ik vind dat een zeer trieste en vooral beangstigende onzekere situatie. Maar de overheid kan daar niet aan tegemoetkomen, ze hebben tijdens de coronacrisis zelf al genoeg de steunsluizen ongecontroleerd opengezet. Het enige wat de overheid vandaag kan doen is het economisch klimaat versterken en het vertrouwen van de consument en de bedrijven proberen gunstig stemmen. Werkgevers zitten eveneens op hun tandvlees met de hoge loonkost, de indexaties hebben flink in de marges gesneden. Het is niet omdat onze cost of living geëxplodeerd is dat we van werkgevers kunnen verwachten dat ze voor dezelfde inzet plots meer gaan betalen, of dat een hogeropgeleide schoolverlater plots een smak geld op de schoot moet geworpen krijgen :/.
Er is geen enkele objectieve reden voor flexijobs. Ofwel pas je de belastingstarieven aan van de lagere groep ofwel moet je ervoor zorgen dat er andere ingrepen zijn die toelaten om een ok leven te hebben zelfs bij lagere lonen.
Een logischere ingreep dan flexijobs te voorzien is de minimumlonen verhogen. Of overheidsingrepen uitvoeren zodanig dat de kosten die een persoon heeft om te leven minder significant zijn dan dat je ervoor een flexijob moet introduceren. Zonder dat je natuurlijk niet, niet rondkomen gelijk stelt met een gat in de hand hebben. Maar wel gewoon bescheiden leven (primaire uitgaven en zeer beperkte luxe). Ruimte voor luxe is dan het gevolg van hard werken, kosten te delen, betere job, niche kennis,... niet omdat je uw 1/5de doet via een flexijob en uw 4/5de met uw gewone job.
De woningmarkt is niet ontploft door ongeziene indexaties. De woningmarkt is ontploft door het feit dat :
1) mensen grotere bedragen konden lenen (al lijkt mij daar ondertussen wel weer een beperkte kentering in te zijn gekomen)
2) mensen hun wensenpatroon anders is. Voor Corona was een studio met 1 slk ok, na Corona en het opgesloten zitten in een appartement was dat al veel minder net zoals een koppel toch wel liever iets meer had dan een woning met 2 slaapkamers. met name een extra ruimte voor een bureau of een terras/tuin was toch wel wenselijk bij het opgesloten ziten. En als iedereen en zijn kat die wensen heeft dan heeft dat een impact op de prijszetting. Want de vraag naar andere woonmogelijkheden daalt, de vraag naar die specifieke woonmogelijkheden stijgen... et voila marktwerking.
3) mensen bereid zijn om die vraagbedragen te leggen.
4) inkomsten uit registratiebelastingen verlaagd werden. Maar de prijs die mensen eraan konden geven wijzigden niet, waardoor de vraagprijs dus perfect omhoog kon. Pure normale marktwerking.
5) mensen grotere bedragen kunnen hebben via schenkingen, besparing tgv Corona die leiden tot grotere spaartegoeden, etc... zeer goede kennis heeft als voorschot op haar erfenis 200k gekregen waarvoor haar ouders een verhuurhuis hebben verkocht (want begon te veel miserie te worden) waardoor anderen mee moeten wedijveren in diezelfde markt.
6) En permutaties hiervan die als ondertussen als ok gezien worden...
7) Corona ook ervaring heeft gegeven in het besparen op bepaalde uitgaven die nu toch als aanvaardbaar werden gezien waardoor er meer geld naar de woning kan vloeien. Terwijl die vroeger naar andere uitgaven gingen. Consuminderen of voorrang geven aan uitgaven zoals een dak boven uw hoofd zetten.
Uiteindelijk heeft de verkoop van een woning maar 1 zot nodig.
Een potentiële oplossing die relatief eenvoudig te implementeren is : Voorzie verhuurbelastingen (40-60%) op de inkomsten uit verhuur. Voorzie vrijstelling van verhuurbelasting indien je verhuurt aan een sociaal tarief (tot een +/-500€) via een sociaal verhuurkantoor (dan voorzie je al geen te zware schok op de lagere verhuurmarkt). Je zet als maatschappij in op sociale verhuur. En op de hogere wordt er hopelijk druk gezet zodanig dat aanbod van interessante woningen voor koopmarkt verhoogd en dat de interesse om wonen als een investering te bekijken een serieuze knauw krijgt. Op die manier grijp je dan al in op de kostenpost van de huur. Voor de rest voorzie je de verplichting bij aankoop om van een woning een totaal renovatie te doen (alles dat niet minstens A is). Plannen voorgelegd en traject binnen de 2 jaar. Uitgevoerd over 15j. Indien plan niet aannemelijk is 21% BTW ipv 6 of die 9% waar men nu over aan het spreken is. Bij aankoop betaal je die 21%, indien plan aannemelijk krijg je het verschil terug (front-up kost om de prijzen van woningen naar onder te duwen). Je zal de prijs van woningen van F tot B eens een vrije val zien nemen. Wat ook hetgeen is dat je eigenlijk moet doen in plaats van die belachelijke F naar D en het is ok jongens. Waardoor de jonge generatie nu en in de toekomst uitgemelkt wordt door de generatie die de panden al heeft. Want nu mag je een bom geld betalen voor de F. Binnen 10 - 20 jaar mag je een bom geld betalen voor de D, C en B...
Dat zijn in mijn ogen ingrepen die een veel hogere kans hebben op een nuttige impact dan flexijobs zonder dat je het sociaal bestel ondergraaft. Met daarnaast het voordeel dat woningen op termijn betaalbaar zijn en blijven en naar de toekomst die A woningen waarschijnlijk geen unicum zijn waarvoor mensen zich blauw moeten betalen en de prijszetting van dat type woningen dan ook genormaliseerd wordt. Zoals het momenteel wel het geval is. Met daarnaast een belasting op persoonlijke gelden.
Want eens dat de woningen qua isolatiewaarde in orde zijn, is de kost voor renovatie eerder zaken die de facto een impact hebben op de waarde (dak vernieuwen want verouderd) of zijn het in veel gevallen esthetische kosten (badkamer, keuken, verflaagje,...). Wat meer in lijn ligt dan met de woningen zoals de prijszetting in het verleden was en waardoor het spreiden van kosten makkelijker haalbaar was en een keuze. Want geen structurele ingrepen. Maar wel ingrepen die je perfect kon uitvoeren zoals het u uitkomt.
Ik vind het wel normaal dat er systemen zoals flexijobs bestaan waarmee mensen zelf hun inkomen kunnen verruimen en waarmee bepaalde sectoren eveneens wat ademruimte krijgen. De horeca is een sector die al jaren overleeft op zwartwerk, je moet die marges snappen alvorens een standpunt te kunnen innemen over de arbeidsmarkt. De overheid heeft dat zelf ook ingezien, de invoering van de witte kassa kon niet anders dan met een toegeving op het vlak van personeel, net omdat het zo’n belangrijke werkgever vormt, niet iedereen staat daar 100% in het zwart, ze creëerden werkgelegenheid. Ook al druk je de fiscale lasten, dan nog kan je in de horeca niet meerdere mensen voltijds met vaste tewerkstelling gaan inzetten.
Ze breiden het systeem uit naar meerdere sectoren zoals de retail om net die sector meer zuurstof te geven. Ik vind dat een goed iets. Het zijn mensen die werken die toegang krijgen tot het systeem, het biedt een flexibele oplossing voor drukkere periodes, het helpt werkgevers overleven (lees behoudt van vaste jobs) maar het vreet geen gewone tewerkstelling weg want de ruimte voor een extra vaste voltijdse FTE is er in die tewerkstellingen meestal niet.
Mensen kunnen hun inkomen al verruimen. Ik zie echter niet in waarom iemand die overuren doet bij zijn werkgever de volle pot moet betalen maar als die die uren invult via een flexijob die hiervoor moet beloond worden...
Wat was er mis met de methode van vroeger om die bedrijven zuurstof te geven ? Een vast contract voor werknemers, desnoods met een flexibele invulling van de uren. Maar wel voltijds betaald. En de eigenaren of aandeelhouders die invallen om de pieken te dekken. Dat lijkt mij gewoon meer toepasselijk zijn op het principe van ondernemerschap. Dan te klagen over het feit dat mensen geen zin hebben om voor 2 uur op een dag te komen werken.
Hell of doe het loon voor die 2 uur te komen werken in de piek maal 4... en voila je zal dan toch ook wel volk vinden... niet? Waarom moet dit op een manier dat je de sociale zekerheid ondergraaft. En door die ondergraving dan ook weer nieuwe belastingen moet gaan zoeken om die gaten te vullen. Om daarna weer maar eens pleisters te gebruiken om die gaten te dekken... ad infinium.
Voor de rest vreten flexijobs zowel aan de voltijdse als aan de deeltijdse tewerkstelling. Firma's die ipv 5/5de 4/5de aanbieden om dan die andere 1/5de te laten uitvoeren door een flexijobber. Of gaan we nu echt denken dat optimalisatie niet iets is dat ook gedaan wordt door bedrijven ? Als dat hen goed uitkomt en hun werknemers dat eerder zoeken? Om zo boven hun "stand" te kunnen leven.
, met een heel discuur dat het niet juist is dat bedrijven een laag brutoloon aan juniors kunnen voorzien (opgekrikt met andere fiscale koterij als bedrijfswagens/nettovergoedingen) en dat die jongeren hun loon opkrikken met flexijobs
. Daarop was mijn reactie.
.