Battle Royale: the 1990's - Round 1

Warren G - Regulate 14
Team Dresch - Fagetarian and Dyke 9

Team Dresh, nog nooit gehoord en vind het niet echt een verlies. Ge hoort haar amper zingen met al dat ander geweld. Het geweld is goed, maar de stem doet het hier teniet.

Warren G: zo'n layback liedje: de whistle-intro/tune, heel aangename zangstem, ...
 
Warren G - Regulate 14
Team Dresch - Fagetarian and Dyke 10

Kende Team Dresch niet, maar ga er toch eens meer van opzoeken.
 
Gisteren was ik pas na middernacht thuis. Te laat dus om nog te kunnen stemmen. Had de nummers wel al overdag kunnen beluisteren en zou voor Faithless - Insomnia gegaan zijn. Zie dat het op een ex aequo gestrand is. Vandaag voel ik het iets meer voor Warren G dan voor Team Dresch.

Warren G - Regulate 15
Team Dresch - Fagetarian and Dyke 10
 
Blink 182 - Adam's Song 0
Nirvana - Lounge Act 1

Poppy puberpunk vs de koningen van de grunge. Hoppus en dienen anderen vind ik twee zeurkousen. Lounge Act begon destijds als een tragere jazzy instrumentale demo, werd opgesneld en kreeg het Teen Spirit treatment met lijzige vs overstuurde zang en gitaar-gescheur. Veel nostalgie want ik vond het destijds de meest catchy song op Nevermind, klonk als Pixies met een scheut weltschmertz.


Nu net ontdekt: de 'friend' in de tekst is Cobain zijn ex die samenwerkte met Donna Dresch (van Team Dresch van gisteren) die dan weer de Bleach demo's produceerde toen Nirvana nog Skid Row heette.
 
Blink 182 - Adam's Song 0
Nirvana - Lounge Act 2

Blink 182 heb ik altijd de saaiste pop punk band gevonden en die hun nummers doen mij nooit veel. Dan had ik hier liever iets van Dookie gezien en eventueel wat Sum-41.

Nirvana speelt dan toch een paar niveaus hoger. Novoselic zijn bass-riedeltje vind ik geniaal en de opbouw van het nummer van rustig naar steeds heviger nog beter. Niet het meest voor de hand liggende nummer op Nevermind maar wel een top nummer
 
Blink-182 - Adam's Song 2
Nirvana - Lounge Act 5


Ik ben poppunker in hart en nieren, en Blink is één van mijn favoriete bands. Geen contest dus. Wel jammer dat het direct tegenover Nirvana staat.

Oh ja en gelieve de bandnaam correct te schrijven aub, mét liggend streepje.
 
Blink 182 - Adam's Song 2
Nirvana - Lounge Act 6

Hulde om één van de minder obvious Nirvana nummers te kiezen.

Hoewel Nirvana hier nooit zo hard heeft gepakt, kan ik de losse nummers wel altijd smaken als ze dan eens passeren. Tis iets raars. Nevermind blijft natuurlijk een heel belangrijk album in de muziekgeschiedenis.

Blink is wel een beetje nostalgie hier ook, maar klinkt ook wat flauw. Geef mij maar Green Day, inderdaad.
 
Blink-182 - Adam's Song 3
Nirvana - Lounge Act 6

Geen evidente keuze. Dat nummer van Nirvana is gelukkig niet het geniale maar overbekende Smells like teen spirit maar het is wel een geweldige stoemp in de maag.

Maar dan.

Blink-182.

Het is voor mij allemaal daar begonnen. Op een fraaie dag in de herfst van 2001 hadden we een facultatieve verlofdag en togen we en masse naar de film American Pie 2. Mijn muzikale smaak was voor ik de cinema betrad vis noch vlees. Ik had een Thunderdomefase en keek wel eens naar MTV, maar daar kwam niets uit in wat je als een voorkeur kon beschouwen. Muziek was "maar" muziek. Een melodieuze opvulling van de stilte, niets meer. Na het bekijken van de film was dat een heel ander verhaal. Enter de catchy pop-punk van Blink-182 en Sum-41. Dat is dan later geëvolueerd richting zwaardere gitaren (Rock in Rio van Iron Maiden is nog zo'n nostalgieplaat voor mij, al is mijn interesse gewekt door een compilatieplaat met de liveversie van Fear of the dark).

Adam's Song is een wat trager nummer en heeft wel die melancholische sfeer die heel mooi paart met de nostalgie die ik koester met dat nummer. Vandaar mijn stem. Nostalgie + melancholie = score. Het gekke is dat ik soms nostalgisch ben naar een periode die ik nooit heb ervaren (anemoia).

Ik speel al een tijdje met het idee om een topic 'De plaat van Proust' te lanceren. Over hoe we bepaalde nummer koppelen aan een periode of gebeurtenis in ons leven. Want muziek is nooit zomaar muziek.
 
Blink-182 - Adam's Song 4
Nirvana - Lounge Act 6

Jammer, beide nummers mochten wel nog een ronde verder.
 
Blink-182 - Adam's Song 4
Nirvana - Lounge Act 7

Adam's Song is insta-jeugdnostalgie maar voelt 26 jaar later nogal oppervlakkig aan. Terwijl Nirvana terecht zo opgehemeld wordt, een sound die je niet gemakkelijk ergens anders vindt. In de lerarenopleiding die ik volg vinden mijn medestudenten Nirvana een slechte band, de jeugd is er erg aan toe. Daarom alleen al verdienen Kurtje en co. hier een stem.
 
Blink-182 - Adam's Song 4
Nirvana - Lounge Act 8

Ik heb niks met Blink-182. Stay together for the kids is een uitzondering.

Ik moet ook wel toegeven dat ik lang niks met Nirvana had en er nog nooit een volledig album van heb beluisterd. Precies toch eens verandering in brengen.
 
Blink-182 - Adam's Song 4
Nirvana - Lounge Act 9

Toch wel één van de beste nummers op Nevermind. Zo niet één van de beste nummers van Nirvana.
Blink-182 indertijd toch ook wel van kunnen genieten maar na een tijd is dat ook weer weggeëbd.
 
Blink-182 - Adam's Song 4
Nirvana - Lounge Act 10

no brainer voor mij, geen fan van de meeste 90s punk(pop)
 
Blink-182 - Adam's Song 4
Nirvana - Lounge Act 11

Nevermind, zoveel puzzelstukjes die wonderbaarlijk in elkaar vielen: iconisch album als exponent van een extraordinair moment.
Een opwindende tijd was het.
 
Terug
Bovenaan