Mano Negra - Soledad 6
Dead Moon - Dead Moon Night 4
Dead moon kende ik niet, van een aangename ontdekking gesproken:
- interessante zang (ik hoor Jim Morrison er regelmatig in doorschemeren)
- goed gitaarwerk (bij momenten alsof Iommi & Blackmore samen een lick/sound gebaard hebben)
- oerdegelijke compositie
Desondanks gaat mijn stem naar een nummer waarin ik van intro (het overstuurde orgellijntje trok me vanaf de eerste kennismaking meteen het nummer in) tot en met de de verte in swingende outro (hallo majeur in die laatste maten) de noten precies geplaatst vind.
[Niet toevallig een kort, gebald nummer ook, waardoor je als componist minder mogelijkheden hebt om het muzikaal te verneuken door onnodige maten, noten, passages... in je compositie op te nemen].
En ook weer niet toevallig zijn de bandleden piepjong (& dus op hun creatieve zenit (?)) bij de release van Soledad: de branie (& viriliteit) en het onvervalste plezier spatten er vanaf (zie ook clip hieronder):
Dead Moon - Dead Moon Night 4
Dead moon kende ik niet, van een aangename ontdekking gesproken:
- interessante zang (ik hoor Jim Morrison er regelmatig in doorschemeren)
- goed gitaarwerk (bij momenten alsof Iommi & Blackmore samen een lick/sound gebaard hebben)
- oerdegelijke compositie
Desondanks gaat mijn stem naar een nummer waarin ik van intro (het overstuurde orgellijntje trok me vanaf de eerste kennismaking meteen het nummer in) tot en met de de verte in swingende outro (hallo majeur in die laatste maten) de noten precies geplaatst vind.
[Niet toevallig een kort, gebald nummer ook, waardoor je als componist minder mogelijkheden hebt om het muzikaal te verneuken door onnodige maten, noten, passages... in je compositie op te nemen].
En ook weer niet toevallig zijn de bandleden piepjong (& dus op hun creatieve zenit (?)) bij de release van Soledad: de branie (& viriliteit) en het onvervalste plezier spatten er vanaf (zie ook clip hieronder):
Laatst bewerkt: