ASO/BSO/TSO/KSO/...

Ik studeerde...

  • ASO

    Stemmen: 85 57,0%
  • BSO

    Stemmen: 14 9,4%
  • KSO

    Stemmen: 2 1,3%
  • TSO

    Stemmen: 59 39,6%
  • Andere (buitenland,...)

    Stemmen: 0 0,0%

  • Totaal aantal stemmers
    149
BSO'ers... Eigenlijk stom om het zo te moeten zeggen, maar vooral verloren potentieel. Door trauma's, door gebrek aan kansen, door gebrek aan zelfvertrouwen waardoor ze bruter zijn dan nodig. Absoluut niet allemaal "te dom om te studeren" maar wel te sterk beperkt door andere zaken om op studievlak én persoonlijk vlak goed te kunnen ontwikkelen.

Dit komt echt over alsof er er iets mis moet zijn om in het BSO te belanden.

Ik heb zelf examens moeten begeleiden bij het BSO en de meeste leerlingen waren aangenaam. Gebrek aan zelfvertrouwen heb ik ook niet gezien. Wat ik wel gemerkt heb, is dat school en vooral het studeren hun niet interesseert en hun niks kan schelen, eveneens boeit blijven zitten en verder studeren hun vaak niet.

Ze hadden trouwens allemaal een goeie dosis zelfspot en relativeringsvermogen, iets wat je niet moet gaan zoeken bij latinisten.

De jongens kwamen op het eerste zicht inderdaad wat ruwer en intimiderend over en de meisjes vulgairder, maar dat komt eigenlijk vooral omdat je ze beoordeelt vanuit je eigen "burgerlijke" normen en waarden. Eigenlijk zijn ze gewoon eerlijker en trekken ze zich minder aan van wat een ander over hun denkt, waardoor ze al sneller "sociaal onaanvaardbaar gedrag" zullen tonen volgens "bepaalde mensen", maar waar eigenlijk ethisch gezien niks mis mee is.

Verloren potentieel trouwens voor wat ?
Om veel geld te verdienen en te slagen in de ratrace ?

Wat mij betreft hadden ze allemaal het potentieel om uit te groeien tot rechtschapen burgers en daar zou het eigenlijk allemaal moeten rond draaien.
 
Er is niets mis met BSO tout court, laat staan met de mensen die er "belanden" 😉

Ik heb ook direct gesteld dat ik het doe met de ervaring als internaatsopvoedster.
Wie kwam bij ons terecht:
- kinderen die thuis te weinig omkadering kregen omwille van veeleisende jobs van de ouders (denk aan dokters, advocaten, maar evengoed ploegenarbeiders, marktkramers of vrachtwagenchauffeurs, we hadden het allemaal)
- kinderen uit een slechte thuissituatie waarbij een internaat moet voorkomen dat ze geplaatst worden (wordt ook gewoon betaald door de bijzondere jeugdzorg!)
- dan nog een kleine minderheid die het doet omdat de school anders te ver zou zijn, om ouders en tieners van elkaar te ontlasten - ze tijdens de week een break te geven van elkaar-, om ze wat meer zelfstandigheid aan te leren,...

Dus helaas wel kinderen die zich sneller emotioneel afgewezen voelen en soms echt al zware mishandeling en trauma's achter de rug hadden.

En met verloren potentieel bedoel ik absoluut niet dat ze "standing" missen of wat dan ook! Maar deze kinderen specifiek waren vaak naar BSO gestuurd "want geen studiehouding" terwijl die studiehouding 100% door thuis gedicteerd werd en niets te maken had met interne mogelijkheden of motivatie, of omdat ze emotioneel zo hard in de knoop lagen dat ze een extra uitdaging konden missen als de pest (faalangst o.a., geen zelfbeeld,...)
Met verloren potentieel bedoel ik in de eerste plaats om te kunnen groeien als mens volgens alle capaciteiten die er aanwezig zijn op elk vlak. En die werden door factoren van thuis uit soms al heel zwaar beknot.
 
Ook niet via facebook? Je ziets iets van VB verschijnen, je geeft een like en bam je bent op staande voet ontslagen?

Als je geen ouders/leerkrachten op je facebook hebt, kan dat niet. Indien wél, dan kan je idd ontslagen worden (alvast in de privé, in het onderwijs kan dit ook, maar niet van dag op dag).
 
Eerst en vooral: Ik heb zelf 4 jaar lang Latijn gestudeerd, daarna overgeschakeld naar Wetenschappen-Wiskunde 8u.

Er lopen hier imho een aantal discussies door elkaar:

1) Is Latijn "het moeilijkste van het moeilijkste"?

Al lang niet meer denk ik. Latijn evolueert niet meer, terwijl wetenschappen, maar zelfs wiskunde, wel evolueert. Een basis Latijn heeft me zeker een taalgevoel gegeven die ik anders niet had meegekregen, maar ik ben héél blij dat ik de laatste 2 jaar Latijn niet meer gedaan heb. Ik zat voor Wiskunde nog bij de Latijn-Wiskunde8u-leerlingen en wat zij vertelden over Latijn was voldoende om met plezier die boeken niet meer open te slaan.

2) Kijken de "toppers" van ASO op tegen TSO/BSO/... qua slimheid?

Bullshit natuurlijk wat die ene daar op Reddit schreef, het is al decennia geleden dat iemand van TSO gewoon al verondersteld werd van nooit unief te kunnen doen. Is er dan geen niveauverschil in "harde kennis" (los van levenswijsheid, ...)? Natuurlijk wel en dat geeft iets meer kans op verstandige mensen, verstandige praat en betere studies, maar is verre van een garantie. Ik merk wel dat dit bij mijn vriendin/vrouw (die TSO gedaan heeft) nog altijd leeft, ze voelt zich nog altijd dommer dan mij en dat komt er dan soms giftig uit :D.

3) Zijn "toppers" van ASO'ers dan mensen uit een ivoren toren en weten ze niet van de wereld?

Hier geldt imho (in mindere mate) het omgekeerde: je zal het méér hebben, maar ook hier verre van een garantie. Doordat ze vaker uit betere milieus (rijker, beter opgeleid, ...) komen, zal je vaker het voorhebben dat ze méér van de wereld kennen, maar de "gewone" wereld niet, allez, ze kennen minder van tegenslagen etc. Maar da's ook hier verre van een garantie.

Ikzelf zat in zo'n ivoren toren en betrap me af en toe er nog altijd op dat ik soms zo denk. niet meer zo extreem als vroeger, toen ik pas jaren later doorhad dat iemand in m'n klas een zelfmoordpoging gedaan had (werd niet over gepraat op school) en nooit in contact gekomen ben met armoede of andere zware tegenslagen. In onze school werd de speelplaats van ASO-leerlingen overigens, met risico op straf/strafstudie, hard gescheiden van die van TSO/BSO. Wat natuurlijk het "ik ben beter" gevoel sterk versterkte.

Dit is wat mij betreft de theorie, de praktijk nu: ik heb nu 2 kinderen die volgend jaar en (normaal) binnen 4 jaar naar het middelbaar zullen gaan. De oudste kan Latijn aan, maar wat mij betreft staat STEM zeker even hoog op het lijstje en dat is ook wat ze zelf wil (moet natuurlijk nog veel info krijgen). Mocht ze kapster willen studeren (wat ze tot enkele jaren geleden wou), dan ging dat wel een no-go zijn voor mij omdat die keuze gebaseerd was op beperkte kennis van beroepen. Mocht ze na 2 jaar ASO alsnog naar kapster over willen gaan, dan kan dat wel voor mij, maar zou ik wel eisen dat ze tegelijk een uurtje/week ofzo met mij samen zit om wat extra economie op te doen, zodat ze héél zeker een zaak zou kunnen opendoen. Ik wil echter niet dat ze in een school zit waar enkel ASO zou aangeboden worden of waar ook zo'n fysieke scheidin zou zijn tussen ASO/TSO/BSO, daarom dat ik blij ben dat de huidige schoolloopbaan al niet meer strikt zo verdeeld is.

De jongste is een ander paar mouwen. Hij gelijkt qua interesses/schoolse situatie héél sterk op mij en heeft een grotere kans op een hobbeliger parcours wegens "gevaarlijke" mengeling van intelligentie en hooggevoeligheid. Hem gaan we heel goed moeten begeleiden en als hij écht een kop zou hebben op een bepaalde richting, lijkt me de kans groter dat we hem wél gaan laten doen wat hij wil. Een collega van mijn vrouw heeft zelf een kind waarvan ze vindt dat hij héél goed op haar zoon gelijkt en daar heeft ze toch wel heel wat werk mee gehad. Die zoon zit nu in een tiny house woongroep, heeft uiteindelijk niet verder gestudeerd, maar heeft zijn draai wel gevonden. "Belandt" mijn zoon in zo'n situatie, dan kan ik daar zeker mee leven, al vrees ik dat ik dan toch altijd ergens iets zal hebben van "wat een gemiste kans", ook al weet ik dat dat dan het beste zal zijn. Dus ja, dat zal dan mijn "neerkijken op" zijn wss... Sorry :-)
 
Natuurlijk neem ik mijn eigen ervaringen mee in mijn mening. Mijn mening is dat ik het persoonlijk 10x nuttiger had gevonden om bijvoorbeeld iets te leren over de economie en financiële kennis op te doen, dan te weten wat Cicero in die rechtszaak zei om zijn cliënt zijn onschuld te bewijzen en waarom Cicero eigenlijk Cicero heette. Geen zorgen tho, al die feitjes heb ik nog steeds in mijn brein, misschien komen ze eens van pas bij een quiz, maar ik had ze graag ingeruild voor iets wat voor mij persoonlijk nuttiger zou zijn.
Dat gaat bijna de reddit toer op waar als je een paar duizend upvotes wil je gewoon moet zeggen ' er moet een vak over persoonlijke financiën komen'
 
Ik heb het watervalsysteem doorlopen. Geëindigd in Bso waar ik eigenlijk geen spijt van heb. Zoals Mulan het beschrijft heb ik Bso ook ervaren,
als een Aso leerkracht bij ons vervanging moest geven die flipten gewoon. ( je moet omkunnen met het ruwe/eerlijke randje)

Toen ik na mijn specialisatiejaar naar de infodag van een Hogeschool ging, was dat vooral om te informeren welke jobs ik kan doen door die specifieke opleiding.
Ik ging daar met meer vraagtekens buiten dan ik binnenging…

heb dan die 3 jaar hoger gewoon geskipt, en beginnen werken aan 1900€ netto.
(heb momenteel meerdere bachelors die onder mij werken, en die kunnen inderdaad mooier typen…, tot er zich een echt probleem stelt, of er kritische vragen gesteld moeten worden).

Als basis heb ik een mama die huisvrouw is, en een vader die steeds vertelt dat hij de domste van de klas was in ASO, daarna TSO uitgedaan (eigen bedrijf gestart met 0€, eigen vermogen +-15mlj€)
 
heb dan die 3 jaar hoger gewoon geskipt, en beginnen werken aan 1900€ netto.
(heb momenteel meerdere bachelors die onder mij werken, en die kunnen inderdaad mooier typen…, tot er zich een echt probleem stelt, of er kritische vragen gesteld moeten worden).
Wat zijn 'echte problemen' ?
 
Eerste 2 jaar van het middelbaar heb ik Latijn / Latijn-Grieks gedaan, daarna 3de tot en met 6de middelbaar KSO (Klassieke muziek). Om dan uiteindelijk na het middelbaar voor studie taal-en letterkunde te kiezen.

In KSO zat je echt met een mix... Je had er enerzijds mensen die enorm gedisciplineerd waren voor de muziekvakken en er echt hun beroep van wouden maken (velen uit mijn klas hebben dat ook gedaan), maar dan de algemene vakken compleet verloederden. Langs de andere kant zaten er ook wel veel leerlingen die meer via het watervalsysteem in KSO waren beland en die het allemaal niet zo veel kon schelen.

Het leukste aan KSO vond ik wel de band tussen leerlingen van verschillende leeftijden. In ASO bleef je vaak binnen je eigen klas of jaar hangen, maar in KSO hadden wij veel graadoverstijgende vakken. Een aantal uren per week had je 2de graad les met die van de 3de graad voor een aantal specifieke vakken (bv. koor, orkest, ...).
 
Alee alee, dan hebt ge geen goede leerkracht gehad of ge zat er niet op uw plaats, Latijn is een prachtig vak! In de derde graad met voorsprong mijn lievelingsvak op school, dat had gewoon alles. Romeinse proza of epische poëzie lezen, de grammaticale puzzel oplossen, literaire stijlfiguren elegant vertalen, de inhoud bespreken in hun historische context, etc... :love:

Ik heb dat nu wel gekregen van twee absolute maniakken (waarvan één er op stond aangesproken te worden als "leermeester" :laugh: ), en daar ben ik echt gigantisch dankbaar voor. Eerlijk is ook wel zo eerlijk: in die eerste vier jaar woordjes en grammatica blokken en saaie simpele teksten (uitgezonderd Caesar, Suetonius en Ovidius in het vierde jaar!) was dat gevoel wel een pak minder. Maar uw omschrijving doet mij echt pijn.
Ik heb zoveel spijt dat mijn 12-jarige zelf een dromerig, weinig gefocused type was dat niet zo'n schitterende punten haalde. Eerste jaar Moderne gedaan, maar onder andere wiskunde was mijn da-da niet en ik ben dan afgezakt naar Handel, dat ik heb uitgezeten tot het 6de jaar. Nadien wel naar unief gegaan en uiteindelijk twee masters behaald, maar mijn drive om kennis op te doen is pas in mijn latere puberteit op gang gekomen en tijdens mijn studiejaren op volle toeren beginnen draaien.

Als ik in een teletijdsmachine kon stappen zou ik zo Grieks-Latijn gedaan hebben, maar de 12-jarige ik en de 34-jarige ik zijn twee heel aparte werelden. De grammatica was wellicht moeizaam gegaan (maar kom: wie doet nu graag grammatica?) maar de cultureel-historische baggage zou me in vervoering hebben gebracht.
 
Wat zijn 'echte problemen' ?
Koffie die op is, post die nat is etc.

On topic, ik denk dat veel meer mensen hier moeten leren leven en laten leven. Veel van die discussies draaien toch enkel rond titels hoor. Who de fuck cares welke studierichting ge gevolgd hebt, imo mag men mensen echt wel een gaan beoordelen op capaciteiten en verwezelijkingen ipv wat hebt ge gestudeerd en daar blijven op verder teren. Dat sommigen intellectueel wat minder niveau hebben maken ze dan wel weer goed met arbeidsethos, levensvreugde of marginaal gedrag (ja, ook dat moet kunnen in een samenleving). Iedereen is namelijk een noodzakelijke onderdeel van onze samenleving en eigenlijk heeft niemand het recht om daar over neerbuigend te doen (hoewel het soms zo verleidelijk is). En laat ons eerlijk wezen, als ge iemand leert kennen vraagt ge toch ook niet direct wat die gestudeerd heeft maar beoordeel je die persoon op hoe hij bij u over komt. Dus waarom dan opeens die opdeling maken als je opeens hun studietraject kent.
 
. "Belandt" mijn zoon in zo'n situatie, dan kan ik daar zeker mee leven, al vrees ik dat ik dan toch altijd ergens iets zal hebben van "wat een gemiste kans", ook al weet ik dat dat dan het beste zal zijn. Dus ja, dat zal dan mijn "neerkijken op" zijn wss... Sorry :)
Met alle respect hoor JPV maar dat kind is 8. Nu al zeggen dat het een slim kind is, veel in zijn mars heeft en intelligent is. Op die leeftijd kan je spreken dat hij voor loopt op zijn klasgenoten, maar dat wilt echt niks zeggen over zijn toekomstige schoolse loopbaan.
Een gemiste kans is wel het eng voorstellen. Als die jongen niet meer in zijn mars heeft dan mag jij hem nog de meest intelligente kerel vinden, de standing van te kunnen zeggen dat hij “moeilijke” studies heeft afronden heb je niet.

Volgens mij staat het geluk van uw kind nog altijd wel op de eerste plaats. Ik denk dat uw dochter beter kapster kan worden dan een master halen in richting waar het aanbod de vraag sterk overstijgt. Ze zal dan geen dag zonder werk zitten en daarbij heel veel mensen blij maken, een echte aanwinst voor de samenleving. Als ze op een bureau moet gaan zitten en daar werk moet doen dat gecreëerd is voor niks, met nul toegevoegde waarde dat is voor u beter?

Ik vind dat een heel rare denkwijze voor iemand die sociaal werker is, bij de vakbond werkt, heel progressief en zeer links is en daarbij dan nog eens heet inclusief bepleit. Dat komt echt over als “voor iedereen is dat perfect, maar niet voor mijn kind. Mijn kind kan meer!”.

Hoe er hier ook gedaan wordt over BSO alsof het de meest uitgesproken mensen zijn. Zeggen alles wat op hun tong ligt, zijn rauw. Anders laat ik u eens een klasje zien waar de meest timide kinderen zitten die je al ooit eens gezien hebt. De dingen die je soms leest zijn toch echt onvoorstelbaar. Ik dacht dat we ondertussen al geëvolueerd waren, maar we staan nog even ver. Nog altijd is het besef niet gekomen dat er mensen moeten zijn die uw huizen bouwen, uw sanitair in orde maken en uw auto onderhouden. En dat deze mensen dat effectief graag doen. Laat staan dat deze mensen dan ook nog eens goeie standpunten hebben over politiek en actualiteit. Stel u voor zeg goeie standpunten over politiek van iemand die BSO/ TSO heeft gedaan, het bestaat effectief mensen.
 
Hoeveel punten je haalt in het middelbaar/lager, je mag zelfs de slechtste leerling zijn van heel het ASO (kuch :D), het maakt echt niet zo veel uit als je zou denken (dus ook: of je veel punten hebt of weinig). Het zegt niets over je kunnen later, zelfs al zeggen je leerkrachten het anders. Het is daarna dat het telt. De knapste koppen in het middelbaar kunnen daarna tegen de lamp lopen, de grootste tamzakken kunnen met een master naar huis komen.
Heel die onnozele discussie over ASO/TSO werkt me ook op de heupen. Als ASO'er zag ik het totaal niet zitten om in mijn broer zijn richting (industriële) te zitten. Veel te moeilijk...

Voor de rest: zoals Nestorius het zegt. Het interesseert me geen bal wat iemand van studies gedaan heeft. De persoon telt, of die nu bij mij komt kuisen of een doctoraat heeft.
 
In onze school werd de speelplaats van ASO-leerlingen overigens, met risico op straf/strafstudie, hard gescheiden van die van TSO/BSO. Wat natuurlijk het "ik ben beter" gevoel sterk versterkte.
Dit blijft bij mij toch wat hangen hoor. Is dit reeds lang geleden? Ik zie bij het lezen van deze zin een kostschool in de jaren 50 voor me waar rijken neerkijken op de armen. Diepe zucht...

Ik mis in dit topic de opmerking dat er grote verschillen zijn binnen de verschillende onderwijsvormen.

Met mijn "slechts" 70% in het lager onderwijs, en gebrek aan wil om goed te studeren tijdens de proeven, werd op school direct gewezen naar "de vakschool". Op mijn 11 jarige leeftijd werd me verteld dat ik met mijn handen ging moet werken, stielman worden, veel overuren doen om er te geraken, ...

Echter wou ik op dat ogenblik architect worden. Het CLB gaf me dan maar advies om Industriële Wetenschappen (TSO) te gaan volgen, maar dat dit waarschijnlijk te hoog gegrepen zou zijn. Uiteindelijk was ik er door in mijn eerste jaar met >70%, terug zonder veel studeren. Jammer genoeg kreeg ik toen het advies om te veranderen omdat ik in mijn 3de jaar misschien moeite ging krijgen met wiskunde, en het dan vervelender zou zijn om te veranderen van studierichting... Achteraf gezien was dit dikke bullshit en konden ze me ook gewoon extra waarschuwen dat ik best af en toe eens een uurtje studeerde.

Ik veranderde dus maar naar Techniek Wetenschappen (TSO), in een nieuwe school waar er plots allemaal rokjes ipv skatebroeken in mijn klas zaten. Een fiasco... Saaie studierichting en teveel leuke mensen rondom mij.

Uiteindelijk ging ik maar terug naar "de vakschool" om houtbewerker (TSO) te worden. Dit was direct een grote stap achteruit qua moeilijkheidsgraad en de resterende jaren gingen probleemloos.

Binnen TSO heb ik dus grote verschillen gezien! Een TSO in een gemengde school (>50% meisjes) waar er geacht AN te praten is totaal verschillend bij een TSO (99% jongens) waar je wel eens dialect kon praten tegen leerkrachten.

Ik voel me uiteindelijk niet minderwaardig t.o.v. een ASO. Er zit ook een bachelordiploma in mijn zakken, en ik verdien goed mijn boterham.
Weliswaar niet als architect. Maar het is maar wat je er zelf van maakt hé...
 
Dit topic doet me denken aan die keer dat ik een ex-klasgenoot uit het ASO (ik was gezakt naar TSO en die lachte me daar voor uit) tegenkwam aan de kassa in de Carrefour. Zij aan het werk achter de kassa, ik met fluostiften voor m'n laatste examens aan de unief te blokken. 🤓
 
Wat zijn 'echte problemen' ?
Een gescheurd onderdeel dat pas vervangbaar is na 1 week en essentieel is. Zelf een overall aandoen en het oplossen.

2 bachelors die een volledig blad neergepend hadden met een financieel vraagstuk,dat precies onoplosbaar lijkt dat ik dan als een boer bekijk. En zeg we hebben 500€ teveel geteld vorige afrekening. Dus als we op deze afrekening 500€ in min zetten klopt het verhaal terug….
Een zwaar arbeidsongeval administratief afhandelen, FOD waso wacht op zo’n moment niet graag lang op documenten.
Als het wat moeilijk word beland het steeds op mijn bureau…. Wel 5 bachelors ook in dienst…
 
Een gescheurd onderdeel dat pas vervangbaar is na 1 week en essentieel is. Zelf een overall aandoen en het oplossen.

2 bachelors die een volledig blad neergepend hadden met een financieel vraagstuk,dat precies onoplosbaar lijkt dat ik dan als een boer bekijk. En zeg we hebben 500€ teveel geteld vorige afrekening. Dus als we op deze afrekening 500€ in min zetten klopt het verhaal terug….
Een zwaar arbeidsongeval administratief afhandelen, FOD waso wacht op zo’n moment niet graag lang op documenten.
Als het wat moeilijk word beland het steeds op mijn bureau…. Wel 5 bachelors ook in dienst…
Jij bent dan ook de baas hé, beetje logisch dat belangrijke zaken bij de eindverantwoordelijke terecht komen.

Een bachelor (of ander diploma) is trouwens geen garantie op zelfredzaamheid of een vervanging voor ervaring. Maar ik hoop dat je hier niet bezig bent over een of andere administratieve bachelor, die je dan minacht omdat die geen overall aantrekt.
 
Dit blijft bij mij toch wat hangen hoor. Is dit reeds lang geleden? Ik zie bij het lezen van deze zin een kostschool in de jaren 50 voor me waar rijken neerkijken op de armen. Diepe zucht...

Ik mis in dit topic de opmerking dat er grote verschillen zijn binnen de verschillende onderwijsvormen.

Met mijn "slechts" 70% in het lager onderwijs, en gebrek aan wil om goed te studeren tijdens de proeven, werd op school direct gewezen naar "de vakschool". Op mijn 11 jarige leeftijd werd me verteld dat ik met mijn handen ging moet werken, stielman worden, veel overuren doen om er te geraken, ...

Echter wou ik op dat ogenblik architect worden. Het CLB gaf me dan maar advies om Industriële Wetenschappen (TSO) te gaan volgen, maar dat dit waarschijnlijk te hoog gegrepen zou zijn. Uiteindelijk was ik er door in mijn eerste jaar met >70%, terug zonder veel studeren. Jammer genoeg kreeg ik toen het advies om te veranderen omdat ik in mijn 3de jaar misschien moeite ging krijgen met wiskunde, en het dan vervelender zou zijn om te veranderen van studierichting... Achteraf gezien was dit dikke bullshit en konden ze me ook gewoon extra waarschuwen dat ik best af en toe eens een uurtje studeerde.

Ik veranderde dus maar naar Techniek Wetenschappen (TSO), in een nieuwe school waar er plots allemaal rokjes ipv skatebroeken in mijn klas zaten. Een fiasco... Saaie studierichting en teveel leuke mensen rondom mij.

Uiteindelijk ging ik maar terug naar "de vakschool" om houtbewerker (TSO) te worden. Dit was direct een grote stap achteruit qua moeilijkheidsgraad en de resterende jaren gingen probleemloos.

Binnen TSO heb ik dus grote verschillen gezien! Een TSO in een gemengde school (>50% meisjes) waar er geacht AN te praten is totaal verschillend bij een TSO (99% jongens) waar je wel eens dialect kon praten tegen leerkrachten.

Ik voel me uiteindelijk niet minderwaardig t.o.v. een ASO. Er zit ook een bachelordiploma in mijn zakken, en ik verdien goed mijn boterham.
Weliswaar niet als architect. Maar het is maar wat je er zelf van maakt hé...


Ziehier het levende bewijs:
-70 procent gemiddelde in het lager
-in de 50 op eindexamen wiskunde (en iets meer op taal) in het zesde leerjaar
-ASO (talen-wetenschappen) aangevat: taken maken/overschrijven tijdens speeltijd, toetsen leren dezelfde dag 's morgens ('speciaal' om 7 uur opstaan). Examens ook altijd de middag voordien leren (nooit daarvoor). Ik bengelde altijd achteraan-midden wat betreft punten.
-Uiteindelijk als allerlaatste afgeroepen tijdens proclamatie in het zesde middelbaar
-Leerkrachten/PMS die het niet zagen zitten dat ik farmacie ging doen

En kijk: eerste jaar VUB was ik inderdaad op alles gebuisd. Ik herinner me vooral het examen wiskunde tijdens tweede zit: wat een poepmakkelijk examen, letterlijk de oefeningen van tijdens het jaar...alleen ja: ik had het niet gestudeerd.
Verontwaardiging alom en dan maar de knop omgezet, mijn motivatie werd vooral: de mensen ongelijk bewijzen (wat niet per sé de goede insteek is om iets af te maken hoor...). Maar bon: naar de UA getrokken, nog één keer tweede zit...nadien nooit meer.
 
Een gescheurd onderdeel dat pas vervangbaar is na 1 week en essentieel is. Zelf een overall aandoen en het oplossen.

2 bachelors die een volledig blad neergepend hadden met een financieel vraagstuk,dat precies onoplosbaar lijkt dat ik dan als een boer bekijk. En zeg we hebben 500€ teveel geteld vorige afrekening. Dus als we op deze afrekening 500€ in min zetten klopt het verhaal terug….
Een zwaar arbeidsongeval administratief afhandelen, FOD waso wacht op zo’n moment niet graag lang op documenten.
Als het wat moeilijk word beland het steeds op mijn bureau…. Wel 5 bachelors ook in dienst…
Nja wat sylverscythe zegt, jij bent zowel de baas als degene die ( zoals je zelf zegt) van rijke ondernemers komt dus uiteraard gaan die dingen bij jou belanden.

En wat de rest van die discussie betreft, enige dat ik tegenkom is een constant mensen die studeren weten eigenlijk niks en het zijn alleen die dat met hun handen werken dat effectief kunnen denken. waar dat misplaatst minderwaardigheidsgevoel van de 'blue collar' vandaan komt terwijl ze constant opgehemeld worden snap ik niet.
 
Ik voel me uiteindelijk niet minderwaardig t.o.v. een ASO. Er zit ook een bachelordiploma in mijn zakken, en ik verdien goed mijn boterham.
Weliswaar niet als architect. Maar het is maar wat je er zelf van maakt hé...
Ik blijf het toch sneu vinden dat mensen hun eigenwaarde en die van anderen zo fel laten afhangen van hoeveel ze later verdienen...

Ik zou willen dat meer mensen beseffen dat ze niet per se de foute opleiding hebben gekozen als ze later een gemiddeld of benedengemiddeld loon hebben. Iemand die BSO heeft gedaan moet zich niet evenwaardig voelen aan een ASO-er enkel en alleen als hij later zijn gram haalt door een eigen bedrijf op te richten waar hij jaarlijks miljoenen winst mee haalt, bij wijze van spreken. En een ASO-er moet zich ook niet mislukt voelen als hij in een doorsnee kantoorjob belandt en minder verdient dan de neef die TSO had gedaan maar nu wel pakken meer geld schept. Zolang je het gevoel hebt dat je inkomen je de mogelijkheden biedt om buiten je werkuren om een zinvol bestaan te leiden (en de invulling daarvan is vrij te kiezen en voor iedereen anders), zou het voor je eigen geluk en zelfwaarde niet mogen uitmaken of er nu een nulletje meer of minder op de bankrekening komt in vergelijking met iemand anders.

Ik voel me ook niet minderwaardig aan anderen omdat ik KSO heb gedaan, en later taal-en letterkunde (waar als "vuilbakrichting" ook weinig prestige aan hangt). Niet omdat ik nu tevreden ben met mijn loon, maar omdat ik blij ben met hoe ik me als persoon heb kunnen ontwikkelen dankzij de ervaringen die ik via mijn opleidingen heb opgedaan. Niet alle kennis moet economische waarde genereren en ik hoop dat ons onderwijs ook niet zo hard die kant uitgaat dat alles praktisch nut en evenredige monetaire waarde moet opleveren voor de samenleving. Waarschijnlijk zou ik als ik ASO of BSO had gedaan voor een stuk een andere persoon zijn geworden, met andere vrienden, hobbies en ambities, maar ik geloof niet dat ik puur door het volgen van een andere opleiding me op dit moment in mijn leven een betere of slechtere persoon zou voelen.
 
Terug
Bovenaan