Algemene Loopthread
- Onderwerp starter vishnusixclix
- Startdatum
- Atletiek
515
Well-known member
Pijn is fijn!
Wat een zware format. Voor mij op den duur veel zwaarder dan een gewone ultra trail. Ook met die constante tijdsdruk...
Laatste ronde begon ik wat te zwalpen. Slaap en te weinig gegeten vermoed ik. Met nog 4 minuten te rusten geraakte ik niet meer gerecupereerd en op 17 ronden er dan maar mee gestopt.
Toch wel iets iets apart, maar fijn om eens meegemaakt te hebben.
En proficiat aan Vlitser. Mooi gelopen!
Amai, is inderdaad wel een zwaar format.
Het mentale toch wat onderschat. De fluitsignalen van nog 3 minuten tijd zijn zo dodelijk voor de humeur.
Ronde 11 was echt een slechte ronde. Maag deed zeer en zat echt in een dipje. De 15 halen was toen een vraagteken. Tot dan liep en wandelde ik redelijk constant. Maar benen deden zo zeer. Het raarste was dat m'n benen meer zeer deden bij het wandelen dan bij het lopen. Toen gewoon 3 ronden continu gelopen. Iets minder pijn, maar hartslag wel 150+. Dat kon ik niet blijven volhouden.
Rondje 15 ging redelijk vlot, die moest gefinisht worden. 16, een record! En toen begon het wat te miseren ook. Die laatste ronden waren echt wel puur op karakter, ronde tijden gingen omhoog en in ronde 19 was het besluit genomen. Deze nog finishen en dan stoppen, ondanks een schoen/kous wissel. Mentaal was het gewoon op om ronde na ronde in de pain cave te gaan.
Wat een martel event, is pas echt duidelijk wanneer je zelf 1 mee doet. Nu tevreden nakijken. Het is wel 1 van de eerste events waar ik nu nog niet zeg dat ik het ooit opnieuw wil doen, het kan, maar dat zien we dan wel :-P
Het mentale toch wat onderschat. De fluitsignalen van nog 3 minuten tijd zijn zo dodelijk voor de humeur.
Ronde 11 was echt een slechte ronde. Maag deed zeer en zat echt in een dipje. De 15 halen was toen een vraagteken. Tot dan liep en wandelde ik redelijk constant. Maar benen deden zo zeer. Het raarste was dat m'n benen meer zeer deden bij het wandelen dan bij het lopen. Toen gewoon 3 ronden continu gelopen. Iets minder pijn, maar hartslag wel 150+. Dat kon ik niet blijven volhouden.
Rondje 15 ging redelijk vlot, die moest gefinisht worden. 16, een record! En toen begon het wat te miseren ook. Die laatste ronden waren echt wel puur op karakter, ronde tijden gingen omhoog en in ronde 19 was het besluit genomen. Deze nog finishen en dan stoppen, ondanks een schoen/kous wissel. Mentaal was het gewoon op om ronde na ronde in de pain cave te gaan.
Wat een martel event, is pas echt duidelijk wanneer je zelf 1 mee doet. Nu tevreden nakijken. Het is wel 1 van de eerste events waar ik nu nog niet zeg dat ik het ooit opnieuw wil doen, het kan, maar dat zien we dan wel :-P
parabellum
Well-known member
Als ik dat zo lees dan wordt de masochist in mezelf net extra geprikkeld om het toch ook eens zelf te proberen.
Proficiat in elk geval!
Proficiat in elk geval!
Zubrowka
Well-known member
Het is me gelukt, verbetering van mijn persoonlijk record op de halve marathon naar 1u22m50s, zeer content en voor mij al een geslaagd voorjaar. Deze ochtend onder een bui vertrokken vanuit Antwerpen naar Helmond, hoewel afkomstig uit Noord-Limburg, was ik er nog nooit geweest. De halve marathon vond eigenlijk niet plaats in het centrum van Helmond, maar in een 'deelgemeente' Brantevoort, speciaal maar wel mooi vinexwijkje, 2 rondes van 10,55Km. Bij de opwarming vond ik het (nog) wat winderig, maar tijdens de race viel het wel goed mee, ideaal weer, fris, zwaar bewolkt, zo heb ik het graag. Eerste kilometer mij wat laten meeslepen en daarna het karretje aangesloten bij twee lopers die naar mijn inzicht wel sterk liepen en idd, na 5km kwamen we door in 18m50s (geen idee, wanneer ik die tijd ooit heb gelopen op de 5km) het signaal voor mij om na 7tal kilometer die mannen te laten lopen, na 10km kwam ik door 38m20 (terwijl ik vorige maand nog 39m34 liep op de 10km in Mechelen) soit vervolgens vooral een gevecht tegen mezelf en nog 1 loper ingehaald en zelf op het einde nog ingehaald door een andere loper, in de tweede ronde idee gekregen om zo vlak mogelijk de kilometers te lopen net op of rond de 4m/km, wat wel lukt, maar op het einde toch nog krap (horloge gaf zelfs 21,2Km, terwijl volgens de organisatie het parkoers officieel is nagemeten)
Zeer blij met mijn tijd en geeft wel moed om later dit jaar onder de 3uur te duiken op de marathon en om mijn halve marathon te verbeteren, liefst naar 1u19m, moet mogelijk zijn want er kunnen nog wat kilo's kwijt, langer trainingschema's en meer kilometers per week (nu was mijn piek vorige week met 71Km, en pas een schema aan het volgen sinds half februari).
Nu volgende week nog proberen MichielD te verslaan op de 10 miles om de ranglijst van de 9livers aan te voeren
Zeer blij met mijn tijd en geeft wel moed om later dit jaar onder de 3uur te duiken op de marathon en om mijn halve marathon te verbeteren, liefst naar 1u19m, moet mogelijk zijn want er kunnen nog wat kilo's kwijt, langer trainingschema's en meer kilometers per week (nu was mijn piek vorige week met 71Km, en pas een schema aan het volgen sinds half februari).
Nu volgende week nog proberen MichielD te verslaan op de 10 miles om de ranglijst van de 9livers aan te voeren
Jaja, mijn plan om me in de 4u pacegroep te nestelen tot km 32-33 en vooral niet af te wijken van een beoogde 5:40? Haha, was me dat een leuk grapje 
Ik had het me echt voorgenomen, maar ik kwam snel tot de conclusie dat ik dat echt kut vond in die pacegroep. Te nerveus, iedereen verdringt zich om erachter te zitten, bij het inhalen van de vele tragere deelnemers kom je door de grote drukte en het gewring voortdurend wat op achterstand. En de druppel was na de eerste bevoorradingspost waar ik ook weer efkes achter zat en even tempo moest lopen om erbij te komen.
Vanaf daar besloten om mijn eigen weg te gaan. Rustig 5:30 tot 5:35 gedraaid, heel vlak. Eerste benchmark was het halverwegepunt, daar kreeg ik in Gent een eerste krakje, maar het bleef goed draaien. Gezin stond aan te moedigen op km 28, maar ook daar nog geen verval. Km 33, nog steeds top. Hartslag bleef heel lang rond de 150, dus top.
Bij elke bevoorrading 1 beker water en 2 sportdrank, rustig wandelend uitdrinken en dan weer vertrekken. Beter een paar seconden vertragen en alles binnen, dan die seconden winnen en energie te kort komen. Ondertussen trouw elke 5K een gel.
En dan rond km 35... Mijn hartslag grafiek zegt genoeg:
BAM. Rond km 34 schakelde ik over op vetverbranding en mijn hart schoot richting 180 (183 gezien).
De marathon begon toen echt. Ik was wel goed gezind, want 8km afzien is nog te overzien, en beter nog: ik slaagde erin om mijn looptempo nog tussen 5:40 en 5:50 te houden. Een echte crash is nooit gekomen. Alleen de 2 laatste bevoorradingen (35K en 40K) tactisch beslist om een goed stuk van de post gewoon te wandelen om de hartslag even te laten zakken. Daarmee verloor ik +- 1m20, maar ik rekende dat ik het kon hebben. Ondertussen waren de 4u pacers met een kleine overblijvende schare volgelingen mij op +- 2km van het einde terug gepasseerd, extra stimulans om nog even door te geven.
Km 42 kon ik nog een 5:38 lopen. Maar dat was echt alles eruit wringen. De laatste 500m kreeg ik er zelfs geen klein sprintje meer uit.
Leeg, leeg, leeg. Mijn Fenix zei 4:00:00 over de 42.53K die ik gelopen heb. "Het zal toch niet weer he?!"
Ik vond m'n gezin niet direct in de giga drukte, dus een tijdje in het ongewisse gebleven. Ondertussen dealen met krampen, rillingen, geen hap door m'n keel krijgen. Telefoon van een heel sympa Nederlandse even geleend om vrouw een bericht te sturen, en toen we elkaar terug vonden was alle emotie er.
Officiële tijd: 3:59:54.
Garmin marathon tijd op 42.2K: 3:58:00.
Super tevreden hiermee. Er was geen echt doel, maar doordat mijn conditionele stats zo goed zaten de laatste week begon ik die 4u toch weer in mijn hoofd te steken. En gehaald!
Geen spijt van mijn eigen tempo te gaan door uit de pacegroep te vertrekken, ook al kwamen ze terug voorbij op het einde. Ik ben quasi in het zog gefinisht, ik heb mij veel nervositeit bespaard en ik weet niet of ik er anders wel bij had kunnen blijven.
Na 30K zat ik nog achter op mijn tijd van Gent na 30K, terwijl ik wel 4 minuten sneller finish. Dan ben ik toch tevreden over mijn indeling.
Over het evenement: top ambiance, goed parcours, de tegenwind was nog wel te dragen. Wel enorm druk, bijna de hele wedstrijd lang opletten om niet van de sokken gelopen te worden.
Ik had het me echt voorgenomen, maar ik kwam snel tot de conclusie dat ik dat echt kut vond in die pacegroep. Te nerveus, iedereen verdringt zich om erachter te zitten, bij het inhalen van de vele tragere deelnemers kom je door de grote drukte en het gewring voortdurend wat op achterstand. En de druppel was na de eerste bevoorradingspost waar ik ook weer efkes achter zat en even tempo moest lopen om erbij te komen.
Vanaf daar besloten om mijn eigen weg te gaan. Rustig 5:30 tot 5:35 gedraaid, heel vlak. Eerste benchmark was het halverwegepunt, daar kreeg ik in Gent een eerste krakje, maar het bleef goed draaien. Gezin stond aan te moedigen op km 28, maar ook daar nog geen verval. Km 33, nog steeds top. Hartslag bleef heel lang rond de 150, dus top.
Bij elke bevoorrading 1 beker water en 2 sportdrank, rustig wandelend uitdrinken en dan weer vertrekken. Beter een paar seconden vertragen en alles binnen, dan die seconden winnen en energie te kort komen. Ondertussen trouw elke 5K een gel.
En dan rond km 35... Mijn hartslag grafiek zegt genoeg:
BAM. Rond km 34 schakelde ik over op vetverbranding en mijn hart schoot richting 180 (183 gezien).
De marathon begon toen echt. Ik was wel goed gezind, want 8km afzien is nog te overzien, en beter nog: ik slaagde erin om mijn looptempo nog tussen 5:40 en 5:50 te houden. Een echte crash is nooit gekomen. Alleen de 2 laatste bevoorradingen (35K en 40K) tactisch beslist om een goed stuk van de post gewoon te wandelen om de hartslag even te laten zakken. Daarmee verloor ik +- 1m20, maar ik rekende dat ik het kon hebben. Ondertussen waren de 4u pacers met een kleine overblijvende schare volgelingen mij op +- 2km van het einde terug gepasseerd, extra stimulans om nog even door te geven.
Km 42 kon ik nog een 5:38 lopen. Maar dat was echt alles eruit wringen. De laatste 500m kreeg ik er zelfs geen klein sprintje meer uit.
Leeg, leeg, leeg. Mijn Fenix zei 4:00:00 over de 42.53K die ik gelopen heb. "Het zal toch niet weer he?!"
Ik vond m'n gezin niet direct in de giga drukte, dus een tijdje in het ongewisse gebleven. Ondertussen dealen met krampen, rillingen, geen hap door m'n keel krijgen. Telefoon van een heel sympa Nederlandse even geleend om vrouw een bericht te sturen, en toen we elkaar terug vonden was alle emotie er.
Officiële tijd: 3:59:54.
Garmin marathon tijd op 42.2K: 3:58:00.
Super tevreden hiermee. Er was geen echt doel, maar doordat mijn conditionele stats zo goed zaten de laatste week begon ik die 4u toch weer in mijn hoofd te steken. En gehaald!
Geen spijt van mijn eigen tempo te gaan door uit de pacegroep te vertrekken, ook al kwamen ze terug voorbij op het einde. Ik ben quasi in het zog gefinisht, ik heb mij veel nervositeit bespaard en ik weet niet of ik er anders wel bij had kunnen blijven.
Na 30K zat ik nog achter op mijn tijd van Gent na 30K, terwijl ik wel 4 minuten sneller finish. Dan ben ik toch tevreden over mijn indeling.
Over het evenement: top ambiance, goed parcours, de tegenwind was nog wel te dragen. Wel enorm druk, bijna de hele wedstrijd lang opletten om niet van de sokken gelopen te worden.
Laatst bewerkt:
Aan alle lopers dit weekend: Proficiat. Met plezier jullie verslagen gelezen.
Ikzelf heb vorig weekend hier de Kennedymars gewandeld met mene pa. Is een wandeltocht van 80km. Dat heeft mij er wel doen verplichten een 1,5 week wat minder te lopen.
Vandaag weer terug de draad opgepakt, en vanaf morgen weer proberen in het ritme te komen.
Ikzelf heb vorig weekend hier de Kennedymars gewandeld met mene pa. Is een wandeltocht van 80km. Dat heeft mij er wel doen verplichten een 1,5 week wat minder te lopen.
Vandaag weer terug de draad opgepakt, en vanaf morgen weer proberen in het ritme te komen.
515
Well-known member
.
Lekker gelopen boys!!
Op vet?
Ja, naarmate je diep in de marathon gaat, wordt je koolhydraatniveau in het lijf op een bepaald ogenblik wel heel kritisch en moet je lichaam meer en meer energie uit vet halen. Maar daar moet je lichaam harder voor werken en er is meer zuurstof voor nodig, dus je gaat dat keihard merken.
In Gent en Brugge was dat het moment dat ik redelijk crashte en mijn tempo met tot wel een minuut per kilometer lager ging.
Gisteren bleef de terugval zeer beperkt. De meer en langere trainingen hebben hun vruchten afgeworpen.
StruikGewas
Well-known member
Heel sterk gelopen eniac! Proficiat.
Maar ben je zeker dat het niet gewoon een foutieve meting ofzo is van je horloge? Je gaat plots 30 bpm hoger..
Ik zou denken dat je al veel sneller vetten aan het verbranden bent en dat zo'n proces altijd geleider gaat.
Maar ik kan mis zijn natuurlijk, ben geen expert!