Algemene Loopthread

Oef, terug 3 berichten van Karry op deze pagina :cool:
Er zijn toch nog zekerheden in 't leven....

En damn, wat erg van die Tsjech in de TDS! Het was natuurlijk een logisch gevolg dat de race geneutraliseerd werd.
Maar hoe moeilijk is het niet voor de organisatie om de keuze te maken om die 293 lopers die voor hem uit liepen nog te laten door gaan, terwijl al de rest z'n boeltje mag pakken. Dit moet toch een ferme impact hebben.
 
Even anderen dan de moed maar geven om trails te gaan lopen

Hierbij 2 verslagen van de afgelopen weken

Trail des fantomes 60K

Vrijdagavond naar de start gereden, tentje opgezet, kleine voorbereidingen gedaan en dan op tijd in bed. Om 7h was de start van onze "wedstrijd".

Opgestaan en door slechte voorbereiding is mijn ontbijt 2 energierepen en wat plat water. In de wagen laad ik nog snel de gsm en horloge volledig op. Naast mij staat een sympathieke west vlaming geparkeerd die de eerste keer een ultra loopt en gewoon gaat uitlopen. Na mijn debacle eind mei waar ik niet gefinisht ben is dat ook het enige doel.
We wensen elkaar veel succes en doen elk verder met de voorbereidingen.

Ik start met 1l water en 1 extra reepje want na 13km is de eerst bevoorrading daar al en die is aan de start.
Door de groepsstart ligt het tempo de eerste km redelijk hoog. Maar probeer me niet te laten opjagen en na 2 a 3 km kom ik de west vlaming tegen van aan de auto.

Dan lopen we maar even samen aan een gezapig tempo. We worden rustig door meerdere ingehaald en lopen bij de laatste deelnemers ondertussen. Maar hij heeft al meerdere kortere trails achter de rug en als je nog "poeier" hebt op het einde pik je zo iedereen wel op.

Na een 5 tal km komen we voor de eerste keer aan de ourthe.
Lekker zo natte voetjes om 7h30 in de ochtend met nog 55 km te gaan :p
2booUSMcOA5laYZn6Dg9KlftF-K4JHLplNTXtD22s98-2048x938.jpg


Hierna begint voor de eerste keer naast de ourthe. Wortels en stenen op een schuine kant maken het moeilijk tot niet te lopen voor mij. Maar we wandelen stevig door dan maar.

Enkele km later is de bevoorrading daar al. We vullen de flessen, eten al een eerste keer iets en vullen ons zakje terug met meer reepjes en gels.
Weg voor een nieuw lusje van 20km en daarna komen we weer aan de start voorbij.

Nu lopen we naar de ourthe terug, gewoon het pad naast de rivier volgen met af en toe eens tot boven en naar beneden. Kwestie van het aantal hoogtemeters hoog genoeg te houden.

10 km verder is de 2e bevoorrading daar al. Ondertussen ken ik de west vlaming al redelijk goed want we lopen nog altijd samen.
Het tempo zit er nog in. Alle stukken die op een veilige manier beloopbaar zijn daar lopen we nog. De voeten die zijn ondertussen nog een volledig nat geworden door modderstroken.

Daarna maar weer gewoon de ourthe aflopen. Na x km steken we deze over en mogen we aan de andere kant van de rivier terug gaan.

Na 33km komen we voor de laatste keer aan de start/finish terecht. De voeten zijn redelijk droog en voelen nog goed aan desondanks dat ze al 3 keer volledig nat geweest zijn. Dus ik beslis om niet teveel tijd te verliezen en doe geen nieuwe kousen aan en dus ook geen nieuwe voetenzalf.

Voor een keer trekken we niet direct naar de ourthe zelf, maar blijven we boven en lopen we van point de vue naar point de vue.
bGMoA51et2Xh1im-bxKAJtByZkAGwvtV0igawoHj2HY-2048x938.jpg


Na ongeveer 35 km zijn we beiden zo goed als gestopt met te lopen en wandelen we nog stevig door.

Enkele bergjes later horen we geschreeuw voor ons. Als we dichterbij komen zien we een deelnemer van de 100k die met krampen zit. We vragen of we hem kunnen helpen/begeleiden naar de bevoorrading enkele km verder, maar hij ging dit wel alleen klaren.
Wij gaan dus verder en komen aan de bevoorrading uit. De 100k heeft ondertussen al hun extra lussen gedaan dus als we nu mensen van de 100k tegen komen is het de top van het klassement.

De temperatuur begint behoorlijk te stijgen en we zijn al 45k ver ondertussen. Nog maar eens de ourthe door zodat de voeten zeker niet kunnen drogen en hopsakee verder.

Nog paar keer padje langs de ourthe dan af en toe recht omhoog en terug naar en door de ourthe.
We komen wat anderen tegen op de 60k en doen een praatje met hen. We zitten duidelijk vanachter in het pak maar finishen gaan we zeker doen.

Ondertussen na 50k beginnen de voeten toch lichte blaren/kloven te krijgen. Die zijn dan ook al bijna 8h onderbroken nat.

Verder gebeurt er niks speciaals en komen we als een van de laatste binnen op de 60k. Maar er staat tenminste geen DNF naast onze naam. Doel geslaagd!

Mijne nieuwe west vlaamse kennis die ging normaal nog terug naar huis. Maar na toch wel een heftig dagje heeft hij beslist om net zoals ik te blijven slapen op de camping.
We eten samen iets en drinken enkele gerstennatjes en wat rum cola's terwijl de laatste moedigen van de 100k over de streep komen.
Tot onze grote verbazing komt de man binnen die krampen had in het midden van het bos... Zijn spieren zagen er nog altijd uit als toen. Ik vraag me nog steeds af of die ooit op zondag uit zijn bed is geraakt :crazy:.

Over de trail.
Pluspunten
  • Bevoorrading om de 10K, zo moet je veel minder meenemen in je rugzakje.
  • bepijling was echt top
  • Sportdrank op de bevoorrading (gaat veel beter dan enkel water bij mij)
Minpunten
  • Na x km naast de ourthe, deze gewoon oversteken en terug via de andere kant... Dat is toch af en toe beetje saai te noemen
  • Letterlijk alles was bij te betalen. T-shirt, medaille, cup, ...
Maar de streek blijft echt mooi. Denk dat the great escape ook echt een magnifieke trail moet zijn. Voor als mensen inspiratie zoeken :thumb:




Dit weekend ben ik nog eens half solo op uitstap geweest net over de grens in Frankrijk.


Revin


Revin is een plaats in het noorden van Frankrijk aan de Maas, in de omgeving van de Franse Ardennen. Revin ligt er op de lussen, die de Maas er maakt.

Ik zocht op de suunto heatmaps op trail plaatsen die populair waren en voor mij redelijk dichtbij aan te rijden. Couvin kwam eerst in mij op, maar daar waren er juist te weinig hoogtemeters te rapen.
Dan viel mijn oog enkele kilometers verder hebben ze de maasvallei. Enkele satelietfoto's later van enkel bos en rivier ben ik overtuigd.
Ik zoek een trail op trace de trail en pas deze aan naar mijn noden.
Na een kleine 20k komt er een vriend mee lopen voor de laatste 16km en daarna zet ik hem af aan zijn auto.
We spreken af aan de intermarche zodat ik daar nog eens kan bevoorraden.

De wekker gaat vroeg af op zondag en gelukkig had ik het meeste al op zaterdag klaar gezet. Na 2 koffies vertrek ik naar Laifour, net ten zuiden van Revin.

Onderweg nog eens tanken en ondertussen een croissantje extra mee naar binnen. Eenmaal aangekomen toon ik mijn witte kont aan zo goed als alle inwoners van het dorpje laifour vermits ik me nog moest omkleden en het dorp niet veel groter is als het plein...

Daarna zijn we weg zodat we op tijd aan de intermarché zijn. Het parcours was gewoon uitgestippeld op gpx en beloofde lekker pittig te worden.

Na ongeveer 200m verlaat ik het dorp en ben ik alleen in het bos voor de komende 18 km...
De bossen zijn hier echt uitgestrekt en je komt echt niemand tegen.
Na de eerste 200hm kom ik uit op een padje die van point de vue naar point de vue gaat. Lopen is moeilijk omdat het geen meter plat is. Maar we gaan vooruit en het uitzicht is fantastisch.

Na 3km is de fun gedaan en stuurt de track mij terug de vallei in. Blijkt hierna dat dit een pad is dat ze ook kunnen afrijden met een tractor/jeep. Weinigs spannend hieraan. We komen uit aan de maas, lopen een klein gehucht door en gaat terug bos in.
250HM later zijn we weer boven.
Echt zalig die uitgesleten valleien. Steile stukken van 200hm en meer zijn hier echt makkelijk te halen!

Ik volg de track en loop over kleine paadjes. Ineens naast de rivier had ik prijs en zie een ree. Ineens gaat de track van het pad af gewoon recht omhoog :crazy:. Was meer klauteren dan stappen. Maar we komen terug boven uit.
Hier zien we dan een hele troep everzwijnen die verschieten dat er iemand van daar komt :ROFLMAO:.

Ik loop verder naar het stuwmeer en dan zou het normaal via een pad naar beneden zijn. Ik loop een beetje verkeerd en ben te lui om terug 20hm te maken om via het pad naar beneden te gaan. Dus ik ga gewoon recht naar beneden omdat ik in de verte een lijntje op mijn horloge zie. . .
Hier verlies ik veel tijd. Want het is echt steil en ik kom uit achter een loods ...
Dan sta je daar dan, omhoog kan niet en de loods is ongeveer 200m lang. Dan maar rond de loods mezelf loodsen. Gelukkig had ik mijn compressiekousen aan (eigenlijk zijn dat netel en doornkousen) en had ik stokken mee.
Na enkele minuten wroeten kom ik aan de voorkant van de loods uit. Het is een bedrijf en vermits het zondag is, zijn alle poorten toe :wallbash:

Ik was al te laat op mijn afspraak, had al veel energie en tijd verspild met onnodig rondlopen. Dan maar over de poort kruipen. Als ze ooit mij op camera spotten zullen ze ook goed gelachen hebben. Elegant was het niet.

Hierna loop ik door het dorpje Revin, bevoorraad mij en gaan we met 2 op stap.

De track loods ons uit het dorpje direct naar de point de vue!
270HM later kunnen we een mooie selfie nemen en zijn we opgewarmd.

Normaal moesten we eenmaal boven direct terug naar beneden. Maar we vinden het padje niet direct en lopen door tot we het volgende padje naar beneden vinden. We missen zo wel enkele hoogtemeters, maar we gaan vooruit.

Hierna kunnen we nog eens 5km doorlopen. Want we volgen een kleine beek, op een vlot lopen pad. Continue enkele graden naar beneden en niets al te technisch.

Na deze mooie vallei komen we aan de maas uit en weet ik dat de finale van onze run gaat beginnen. Normaal gaat de track recht omhoog, terug naar de maas en nog eens helemaal omhoog om dan terug naar de maas te duiken voor we binnen geraken.

We gaan omhoog. Het pad word steeds meer overgroeid, tot we het kwijt zijn. Het terrein is rotsachtig en we klauteren verder tot de top en terug tot op het pad. Dat er af en toe haken in de rotsen steken doet mij vermoeden dat dit pad vroeger vaste touwen had. Wat zeker wel handig kan zijn.
op 1km stijgen we maar liefst 154m.

What comes up, must go down.
Hierna gewoon steil naar beneden. Mijn loopvriend die heeft geen trailschoenen en gaat gewoon van boom tot boom :ROFLMAO:. Volgens strava tikken we meerdere keren -40% aan...

Hierna zijn mijn benen goed verzuurd en heeft de regen ons beiden volledig nat gemaakt, dus besluiten we de laatste keer op & af te laten voor wat het is en naar de auto te gaan.

Hierna gaan we nog naar Fumay voor iets te drinken en dan naar huis.

Hier in de streek kom ik zeker terug. Heb hier echt super mooi gelopen, technische stukken, makkelijke stukken, brutale hoogtemeters, ...
Maar er stonden ook echt veel dingen voor te jagen. Dus de fun is bijna gedaan hier in de streek tot in de lente.

Als er mensen zijn die de trail van mij willen nalopen, stuur me even een PM dan pas ik die aan en haal ik er al even enkele saaie stukken uit en vervang die door andere stukken die op de heatmap van suunto staan.

@Karry98 Het is door u magnifieke verhalen dat ik ben beginnen trailen. Heb het een keer zelfs met u gedaan. Veel sterkte alvast en hopelijk laat je je kopje niet teveel hangen. Het was alvast altijd leuk om verslagen te lezen!


Vraagje voor alle ultra lopers, na de 60k had ik voor de eerste keer beetje lichamelijk last.
Hoe lossen jullie volgende zaken op?

Schuurbillen
Blaren/kloven (door natte voeten)
 
Even anderen dan de moed maar geven om trails te gaan lopen

Hierbij 2 verslagen van de afgelopen weken

Trail des fantomes 60K

Vrijdagavond naar de start gereden, tentje opgezet, kleine voorbereidingen gedaan en dan op tijd in bed. Om 7h was de start van onze "wedstrijd".

Opgestaan en door slechte voorbereiding is mijn ontbijt 2 energierepen en wat plat water. In de wagen laad ik nog snel de gsm en horloge volledig op. Naast mij staat een sympathieke west vlaming geparkeerd die de eerste keer een ultra loopt en gewoon gaat uitlopen. Na mijn debacle eind mei waar ik niet gefinisht ben is dat ook het enige doel.
We wensen elkaar veel succes en doen elk verder met de voorbereidingen.

Ik start met 1l water en 1 extra reepje want na 13km is de eerst bevoorrading daar al en die is aan de start.
Door de groepsstart ligt het tempo de eerste km redelijk hoog. Maar probeer me niet te laten opjagen en na 2 a 3 km kom ik de west vlaming tegen van aan de auto.

Dan lopen we maar even samen aan een gezapig tempo. We worden rustig door meerdere ingehaald en lopen bij de laatste deelnemers ondertussen. Maar hij heeft al meerdere kortere trails achter de rug en als je nog "poeier" hebt op het einde pik je zo iedereen wel op.

Na een 5 tal km komen we voor de eerste keer aan de ourthe.
Lekker zo natte voetjes om 7h30 in de ochtend met nog 55 km te gaan :p
2booUSMcOA5laYZn6Dg9KlftF-K4JHLplNTXtD22s98-2048x938.jpg


Hierna begint voor de eerste keer naast de ourthe. Wortels en stenen op een schuine kant maken het moeilijk tot niet te lopen voor mij. Maar we wandelen stevig door dan maar.

Enkele km later is de bevoorrading daar al. We vullen de flessen, eten al een eerste keer iets en vullen ons zakje terug met meer reepjes en gels.
Weg voor een nieuw lusje van 20km en daarna komen we weer aan de start voorbij.

Nu lopen we naar de ourthe terug, gewoon het pad naast de rivier volgen met af en toe eens tot boven en naar beneden. Kwestie van het aantal hoogtemeters hoog genoeg te houden.

10 km verder is de 2e bevoorrading daar al. Ondertussen ken ik de west vlaming al redelijk goed want we lopen nog altijd samen.
Het tempo zit er nog in. Alle stukken die op een veilige manier beloopbaar zijn daar lopen we nog. De voeten die zijn ondertussen nog een volledig nat geworden door modderstroken.

Daarna maar weer gewoon de ourthe aflopen. Na x km steken we deze over en mogen we aan de andere kant van de rivier terug gaan.

Na 33km komen we voor de laatste keer aan de start/finish terecht. De voeten zijn redelijk droog en voelen nog goed aan desondanks dat ze al 3 keer volledig nat geweest zijn. Dus ik beslis om niet teveel tijd te verliezen en doe geen nieuwe kousen aan en dus ook geen nieuwe voetenzalf.

Voor een keer trekken we niet direct naar de ourthe zelf, maar blijven we boven en lopen we van point de vue naar point de vue.
bGMoA51et2Xh1im-bxKAJtByZkAGwvtV0igawoHj2HY-2048x938.jpg


Na ongeveer 35 km zijn we beiden zo goed als gestopt met te lopen en wandelen we nog stevig door.

Enkele bergjes later horen we geschreeuw voor ons. Als we dichterbij komen zien we een deelnemer van de 100k die met krampen zit. We vragen of we hem kunnen helpen/begeleiden naar de bevoorrading enkele km verder, maar hij ging dit wel alleen klaren.
Wij gaan dus verder en komen aan de bevoorrading uit. De 100k heeft ondertussen al hun extra lussen gedaan dus als we nu mensen van de 100k tegen komen is het de top van het klassement.

De temperatuur begint behoorlijk te stijgen en we zijn al 45k ver ondertussen. Nog maar eens de ourthe door zodat de voeten zeker niet kunnen drogen en hopsakee verder.

Nog paar keer padje langs de ourthe dan af en toe recht omhoog en terug naar en door de ourthe.
We komen wat anderen tegen op de 60k en doen een praatje met hen. We zitten duidelijk vanachter in het pak maar finishen gaan we zeker doen.

Ondertussen na 50k beginnen de voeten toch lichte blaren/kloven te krijgen. Die zijn dan ook al bijna 8h onderbroken nat.

Verder gebeurt er niks speciaals en komen we als een van de laatste binnen op de 60k. Maar er staat tenminste geen DNF naast onze naam. Doel geslaagd!

Mijne nieuwe west vlaamse kennis die ging normaal nog terug naar huis. Maar na toch wel een heftig dagje heeft hij beslist om net zoals ik te blijven slapen op de camping.
We eten samen iets en drinken enkele gerstennatjes en wat rum cola's terwijl de laatste moedigen van de 100k over de streep komen.
Tot onze grote verbazing komt de man binnen die krampen had in het midden van het bos... Zijn spieren zagen er nog altijd uit als toen. Ik vraag me nog steeds af of die ooit op zondag uit zijn bed is geraakt :crazy:.

Over de trail.
Pluspunten
  • Bevoorrading om de 10K, zo moet je veel minder meenemen in je rugzakje.
  • bepijling was echt top
  • Sportdrank op de bevoorrading (gaat veel beter dan enkel water bij mij)
Minpunten
  • Na x km naast de ourthe, deze gewoon oversteken en terug via de andere kant... Dat is toch af en toe beetje saai te noemen
  • Letterlijk alles was bij te betalen. T-shirt, medaille, cup, ...
Maar de streek blijft echt mooi. Denk dat the great escape ook echt een magnifieke trail moet zijn. Voor als mensen inspiratie zoeken :thumb:




Dit weekend ben ik nog eens half solo op uitstap geweest net over de grens in Frankrijk.


Revin


Revin is een plaats in het noorden van Frankrijk aan de Maas, in de omgeving van de Franse Ardennen. Revin ligt er op de lussen, die de Maas er maakt.

Ik zocht op de suunto heatmaps op trail plaatsen die populair waren en voor mij redelijk dichtbij aan te rijden. Couvin kwam eerst in mij op, maar daar waren er juist te weinig hoogtemeters te rapen.
Dan viel mijn oog enkele kilometers verder hebben ze de maasvallei. Enkele satelietfoto's later van enkel bos en rivier ben ik overtuigd.
Ik zoek een trail op trace de trail en pas deze aan naar mijn noden.
Na een kleine 20k komt er een vriend mee lopen voor de laatste 16km en daarna zet ik hem af aan zijn auto.
We spreken af aan de intermarche zodat ik daar nog eens kan bevoorraden.

De wekker gaat vroeg af op zondag en gelukkig had ik het meeste al op zaterdag klaar gezet. Na 2 koffies vertrek ik naar Laifour, net ten zuiden van Revin.

Onderweg nog eens tanken en ondertussen een croissantje extra mee naar binnen. Eenmaal aangekomen toon ik mijn witte kont aan zo goed als alle inwoners van het dorpje laifour vermits ik me nog moest omkleden en het dorp niet veel groter is als het plein...

Daarna zijn we weg zodat we op tijd aan de intermarché zijn. Het parcours was gewoon uitgestippeld op gpx en beloofde lekker pittig te worden.

Na ongeveer 200m verlaat ik het dorp en ben ik alleen in het bos voor de komende 18 km...
De bossen zijn hier echt uitgestrekt en je komt echt niemand tegen.
Na de eerste 200hm kom ik uit op een padje die van point de vue naar point de vue gaat. Lopen is moeilijk omdat het geen meter plat is. Maar we gaan vooruit en het uitzicht is fantastisch.

Na 3km is de fun gedaan en stuurt de track mij terug de vallei in. Blijkt hierna dat dit een pad is dat ze ook kunnen afrijden met een tractor/jeep. Weinigs spannend hieraan. We komen uit aan de maas, lopen een klein gehucht door en gaat terug bos in.
250HM later zijn we weer boven.
Echt zalig die uitgesleten valleien. Steile stukken van 200hm en meer zijn hier echt makkelijk te halen!

Ik volg de track en loop over kleine paadjes. Ineens naast de rivier had ik prijs en zie een ree. Ineens gaat de track van het pad af gewoon recht omhoog :crazy:. Was meer klauteren dan stappen. Maar we komen terug boven uit.
Hier zien we dan een hele troep everzwijnen die verschieten dat er iemand van daar komt :ROFLMAO:.

Ik loop verder naar het stuwmeer en dan zou het normaal via een pad naar beneden zijn. Ik loop een beetje verkeerd en ben te lui om terug 20hm te maken om via het pad naar beneden te gaan. Dus ik ga gewoon recht naar beneden omdat ik in de verte een lijntje op mijn horloge zie. . .
Hier verlies ik veel tijd. Want het is echt steil en ik kom uit achter een loods ...
Dan sta je daar dan, omhoog kan niet en de loods is ongeveer 200m lang. Dan maar rond de loods mezelf loodsen. Gelukkig had ik mijn compressiekousen aan (eigenlijk zijn dat netel en doornkousen) en had ik stokken mee.
Na enkele minuten wroeten kom ik aan de voorkant van de loods uit. Het is een bedrijf en vermits het zondag is, zijn alle poorten toe :wallbash:

Ik was al te laat op mijn afspraak, had al veel energie en tijd verspild met onnodig rondlopen. Dan maar over de poort kruipen. Als ze ooit mij op camera spotten zullen ze ook goed gelachen hebben. Elegant was het niet.

Hierna loop ik door het dorpje Revin, bevoorraad mij en gaan we met 2 op stap.

De track loods ons uit het dorpje direct naar de point de vue!
270HM later kunnen we een mooie selfie nemen en zijn we opgewarmd.

Normaal moesten we eenmaal boven direct terug naar beneden. Maar we vinden het padje niet direct en lopen door tot we het volgende padje naar beneden vinden. We missen zo wel enkele hoogtemeters, maar we gaan vooruit.

Hierna kunnen we nog eens 5km doorlopen. Want we volgen een kleine beek, op een vlot lopen pad. Continue enkele graden naar beneden en niets al te technisch.

Na deze mooie vallei komen we aan de maas uit en weet ik dat de finale van onze run gaat beginnen. Normaal gaat de track recht omhoog, terug naar de maas en nog eens helemaal omhoog om dan terug naar de maas te duiken voor we binnen geraken.

We gaan omhoog. Het pad word steeds meer overgroeid, tot we het kwijt zijn. Het terrein is rotsachtig en we klauteren verder tot de top en terug tot op het pad. Dat er af en toe haken in de rotsen steken doet mij vermoeden dat dit pad vroeger vaste touwen had. Wat zeker wel handig kan zijn.
op 1km stijgen we maar liefst 154m.

What comes up, must go down.
Hierna gewoon steil naar beneden. Mijn loopvriend die heeft geen trailschoenen en gaat gewoon van boom tot boom :ROFLMAO:. Volgens strava tikken we meerdere keren -40% aan...

Hierna zijn mijn benen goed verzuurd en heeft de regen ons beiden volledig nat gemaakt, dus besluiten we de laatste keer op & af te laten voor wat het is en naar de auto te gaan.

Hierna gaan we nog naar Fumay voor iets te drinken en dan naar huis.

Hier in de streek kom ik zeker terug. Heb hier echt super mooi gelopen, technische stukken, makkelijke stukken, brutale hoogtemeters, ...
Maar er stonden ook echt veel dingen voor te jagen. Dus de fun is bijna gedaan hier in de streek tot in de lente.

Als er mensen zijn die de trail van mij willen nalopen, stuur me even een PM dan pas ik die aan en haal ik er al even enkele saaie stukken uit en vervang die door andere stukken die op de heatmap van suunto staan.

@Karry98 Het is door u magnifieke verhalen dat ik ben beginnen trailen. Heb het een keer zelfs met u gedaan. Veel sterkte alvast en hopelijk laat je je kopje niet teveel hangen. Het was alvast altijd leuk om verslagen te lezen!


Vraagje voor alle ultra lopers, na de 60k had ik voor de eerste keer beetje lichamelijk last.
Hoe lossen jullie volgende zaken op?

Schuurbillen
Blaren/kloven (door natte voeten)

Super leuke verslagen, heel leuk om te lezen en je hebt er duidelijk van genoten!

Ivm de trail des Fantômes: In België is dat (samen met de Semois vallei rond Bouillon) gewoon het beste, mooiste en leukste dat er te vinden is op trail gebied. De GE is qua organisatie wel 1000x leuker, minder commercieel, betere bevoorradingen, fenomenale vrijwilligers, enz. Dat is dus zeker een aanrader.

Ivm uw tochtje in FR: Wanneer je heatmaps bekijkt moet je altijd wel wat opletten, zeker in Frankrijk. Er zijn heel wat paden/stroken waar er eigenlijk enkel op wedstrijd veel wordt gelopen waardoor je de indruk kan hebben dat het vlot beloopbaar is, maar dat er eigenlijk slechts 1 x per jaar 700 man op loopt, met verdwenen of onbegaanbare paden als gevolg.

Ivm uw 2 laatste vragen:

- Schuurbillen: Zeer eenvoudig, voldoende anti-frictie crème smeren. Die van de Decathlon (€6) vind ik top. Wordt geen papje, na verloop van tijd neemt uw huid dat gewoon op. Ik raad u wel aan om voor zeer lange tochten een potje/tube mee te nemen zodat je na 4u of zo opnieuw kan aanbrengen. Ik loop mijn ultra’s altijd met een klein potje in de rugzak en extra tubes in de dropbag.

- Blaren/kloven door natte voeten is een lastige: Zelf heb ik daar nooit last van, zelfs niet na 160km. Een goed paar sokken (Stance!) helpt al heel veel, maar het probleem is vaak meer de modder dan het eigenlijke water omdat dat voor wrijving in uw sok kan zorgen. Uw voeten proper maken en nieuwe sokken aandoen kan helpen, maar dan moet je echt al wel lang onderweg zijn zodat het de moeite is. Ik smeer zelf nooit mijn voeten in en wissel nooit van sokken. Als ik begin volgend jaar de Legends trail zou lopen waar ik voor ben ingeschreven zal dat wel een noodzaak worden.

Super goed gedaan in ieder geval, hopelijk smaakt het naar meer.
 
Heb mij ingeschreven bij een loop/atletiekclub. Ben ondertussen 37 en als ik als ik nog iets uit mijn lopen wil halen moet ik het nu doen. Na verschillende gesprekken en testen met de trainer besloten om ons eerst op de 10K te focussen.

Eerste doel sub 35:00 op de 10K, daarna vallen we 32:00 aan.

Kijk er enorm naar uit.
 
Heb mij ingeschreven bij een loop/atletiekclub. Ben ondertussen 37 en als ik als ik nog iets uit mijn lopen wil halen moet ik het nu doen. Na verschillende gesprekken en testen met de trainer besloten om ons eerst op de 10K te focussen.

Eerste doel sub 35:00 op de 10K, daarna vallen we 32:00 aan.

Kijk er enorm naar uit.

Super!

Heel knappe doelen ook, sub 35min zou ik ook nog kunnen halen als ik mij er op zou toeleggen, maar onder de 32min duiken “jamais de la vie”, veel succes daarmee in ieder geval.

Wat is uw huidige PR op de 10km?
 
Succes @DesorteD ! Toevallig, ik heb mij vorige week ook ingeschreven in de lokale loopclub en eergisteren meegelopen voor de 1e keer.
Ik werd direct warm onthaald. Enerzijds doe ik het om de loopprestaties te verbeteren maar anderzijds toch ook om gewoonweg nieuwe mensen te leren kennen.

Ik zit trouwens halverwege mijn 9weken schema om een marathon (26 september) te lopen (3u45min) en ik denk wel dat ik op de goede weg ben.
De vele hartslagloopjes en intervallen hebben hun vruchten al afgeworpen als ik dat vergelijk met pakweg een jaar geleden.
Nogmaals bedankt aan het lid hier (naam ontsnapt wel) die de Decathlon coaching app aanraadde.
 
Heb mij ingeschreven bij een loop/atletiekclub. Ben ondertussen 37 en als ik als ik nog iets uit mijn lopen wil halen moet ik het nu doen. Na verschillende gesprekken en testen met de trainer besloten om ons eerst op de 10K te focussen.

Eerste doel sub 35:00 op de 10K, daarna vallen we 32:00 aan.

Kijk er enorm naar uit.

Zalig, veel succes ermee!
 
Eerste doel sub 35:00 op de 10K, daarna vallen we 32:00 aan.
Wel erg dat ik moet zeggen dat als ik 100 meter zou sprinten en alles uit de kast zou halen, dat jij bij uw recordpoging voor 32:00 mij waarschijnlijk na 110 meter al in de steek laat :D Dat is 18,75km/u. Dat kan ik max 100 meter volhouden maar dat is het dan ook.

Maar véél succes, dat gaat je wel lukken hoor! :clap:
 
Wat is uw huidige PR op de 10km?

Momenteel +-38:10. Maar daar zijn toch heel wat side notes bij die tijd:
* in die periode was ik overtraind en begon de vermoeidheid enorm op te steken
* ben 20 seconden verloren omdat ik dacht dat ik verkeerd gelopen was.
* was 50/50 asfelt/modderige bospaden (was plezant met met men vaporflys ... )

Hoe gaat een loop/atletiek club eigenlijk in z'n werk? Lopen is toch iets super individueel qua prestatie?

Waar ik train wordt er meestal samen opgewarmd, vervolgens werkt iedereen individueel zijn training af die hij/zij van de trainer krijgt.
 
Momenteel +-38:10. Maar daar zijn toch heel wat side notes bij die tijd:
* in die periode was ik overtraind en begon de vermoeidheid enorm op te steken
* ben 20 seconden verloren omdat ik dacht dat ik verkeerd gelopen was.
* was 50/50 asfelt/modderige bospaden (was plezant met met men vaporflys ... )

Nu je aangesloten bent bij een club moet het voor uw 10k wel gedaan zijn met de Vaporfly vind ik. Op piste, met spikes, zoals de echten 😁.

Nee serieus, veel succes en vooral ook veel plezier met de clubgenoten.

Dat is trouwens ook iets dat mij aanspreekt. Heb in het verleden al eens een jaar getraind met een club, maar het probleem daar was dat er niemand zich concentreerde op de langere afstanden. Met de 1500m / 5000m lopers kon ik niets doen, die hun trainingen waren nutteloos voor mij. Dan terechtgekomen bij de recreanten, maar daar kreeg ik altijd naar mijn voeten omdat ik te snel ging…

Hier in de buurt is er nu wel een een club waarbij er een disciplinetrainer is voor de marathon, misschien toch eens polsen daar.
 
Nu je aangesloten bent bij een club moet het voor uw 10k wel gedaan zijn met de Vaporfly vind ik. Op piste, met spikes, zoals de echten 😁.

Nee serieus, veel succes en vooral ook veel plezier met de clubgenoten.

Dat is trouwens ook iets dat mij aanspreekt. Heb in het verleden al eens een jaar getraind met een club, maar het probleem daar was dat er niemand zich concentreerde op de langere afstanden. Met de 1500m / 5000m lopers kon ik niets doen, die hun trainingen waren nutteloos voor mij. Dan terechtgekomen bij de recreanten, maar daar kreeg ik altijd naar mijn voeten omdat ik te snel ging…

Hier in de buurt is er nu wel een een club waarbij er een disciplinetrainer is voor de marathon, misschien toch eens polsen daar.

Met uw ervaring willen ze daar misschien wel iemand om zich toe te leggen om de langere afstanden ( > 42km)
 
mijn laatste wedstrijd dateert van oktober 2019.. en nog steeds geen bal zin om er terug wat te lopen, en dit ondanks her feit dat mijn tijden aantoonden dat ik in uitstekende doen was. Maar het zegt me echt niets, altijd tegen hetzelfde Janneke en Mieke lopen, geld geven om vaak saaie parcoursen te lopen, om erna op een troosteloos podiummeke te moeten gaan staan met wat goedkope alcohol dat men gekregen heeft bij de lokale Aldi,of van dat bio appelsap van de lokale boer waarvan ik drie dagen op de wc moet gaan zitten.
Ik blijk ook endorfineloos door het leven te gaan. Zelfs na mijn geslaagde solomarathon kreeg ik geen vreugdekriebels.
Blijkt keer op keer dat ik gewoon loop omdat dat de meest efficiënte manier is om het snelst kcals te verbranden zodat ik kan eten/drinken wat ik wil. Ik heb gewoon lopen geïntegreerd in het dagelijks leven als iets wat erbij hoort, zonder er al teveel bij na te denken. En toevallig ben ik er dan goed in (wat me trouwens ook vaak jaloerse reacties oplevert, zeker omdat ik dan kan eten wat ik wil. 'jij moet er niets voor doen, dan ist makkelijk'. Pardon, ik train soms tot ik kotsneigingen heb, ik ga in alle weersomstandigheden lopen, of ik nu pijn heb, me slecht voel, etc ..)

Ik probeer ook altijd nieuwe zaken uit omdat de saaiheid en de sleur mij echt tegensteken. Nieuw in het gamma is het 20km zadelloos fietsen met de koersfiets, met erin een beklimming van Grasbos. Benen staan erna lekker op springen.
Soit, wat verder Diamond League zien op BBC ;-)
 
Heb mij ingeschreven bij een loop/atletiekclub. Ben ondertussen 37 en als ik als ik nog iets uit mijn lopen wil halen moet ik het nu doen. Na verschillende gesprekken en testen met de trainer besloten om ons eerst op de 10K te focussen.

Eerste doel sub 35:00 op de 10K, daarna vallen we 32:00 aan.

Kijk er enorm naar uit.
Hey, ken er een pak die rond de 35 blijven hangen, is zo'n beetje het niveau waarbij je steevast top 3 loopt op een 10km regionaal gezien en er ook vaak kan winnen. De sprong van 35 naar 32 is heel ambitieus moet ik zeggen. Dan denk ik dat je eerder heel pers schema's moet gaan volgen (of is dat ook de bedoeling?). Type Steven Heemskerk die ook als M35 naar de 31' ging dacht ik.
 
@Ultra100 Heb je er al eens aan gedacht om een aan een compleet ander type wedstrijd/competitie deel te nemen om de sleur wat te doorbreken? Ik kan mij perfect inbeelden dat je die stratenlopen beu bent, altijd tegen dezelfde mensen lopen en zo… Echter, met uw capaciteiten zou je toch ook ver kunnen geraken op bvb 50km trails of zo? Op die afstanden wordt het niveau toch steeds competitiever in België, kan misschien nog wat zijn voor u.

Dit weekend trek ik weer naar de Ardennen. In de eerste plaats om na een verschrikkelijke week wat tot rust te komen en hopelijk wat te slapen/ontspannen. Lopen staat normaal nog niet op de planning, maar ik zal toch maar wat gerief meepakken. Als ik de koeien daar in de wei zie staan, kan ik mij misschien weer niet inhouden… 😜
 
klinkt wel heel erg fout :rofl:

The heart wants what the heart wants!

Ik heb in mijn leven al verschillende grote liefdes gehad die zijn gekomen en weer gegaan. Standard de Liège (voordat die club haar ziel verloor), mijn ex (voordat ze mij bedroog), het lopen (dat komt wel terug), maar mijn liefde voor koeien is er altijd geweest en zal blijven bestaan. Mark my words, ooit heb ik mijn eigen koeien.

Ok, ik overdrijf misschien een beetje (of toch ook weer niet), maar ik word oprecht “happy” van die beesten.
 
The heart wants what the heart wants!

Ik heb in mijn leven al verschillende grote liefdes gehad die zijn gekomen en weer gegaan. Standard de Liège (voordat die club haar ziel verloor), mijn ex (voordat ze mij bedroog), het lopen (dat komt wel terug), maar mijn liefde voor koeien is er altijd geweest en zal blijven bestaan. Mark my words, ooit heb ik mijn eigen koeien.

Ok, ik overdrijf misschien een beetje (of toch ook weer niet), maar ik word oprecht “happy” van die beesten.
ik geniet ook telkens van je foto’s van die beesten op strava!
 
Terug
Bovenaan