Zelfmoord plegen omdat je een hobby niet meer kan uitoefenen. Dat is toch zeer verregaand.
Ik snap dat je graag sport, dat doen we allemaal wel natuurlijk. En dat je als ultraloper uw focus bijna enkel daarop ligt. Maar je hebt toch nog altijd vooruitzichten denk ik dan.
Dan spelen er toch andere mentale zaken mee. Zeker als je een vrouw en kinderen zomaar achterlaat.
Dat is ook een mindset en je moet u daar ook voor een stuk aan overgeven. Maar vaak duurt het niet lang voor die microbe je bijt.
Velen zijn u al voorgegaan, fiets was niks voor hen en toch door een blessure de fiets op gesprongen en sommige zijn nu zelfs geen loper meer maar fietser.
De overstap lopen naar fietsen is wat moeilijker omdat je uw aerobe capaciteit wel hebt maar je kan die niet goed kwijt want alles daarrond staat niet op punt. Fietsen en die houding is niet iets natuurlijk.
Fietsen naar lopen is peanuts. Omdat lopen iets meer natuurlijk is. Aerobe motor kan je direct aan het werk zetten.
De belasting is dan weer de koersdoener en velen hebben onmiddellijk overal blessures.
Grootste domper is wel dat je niet meer quick and dirty een uurtje kan trainen en iets gedaan hebt. Bij het fietsen kijk je toch al naar een grotere investering qua tijd
Hoef je niet getalenteerd te zijn. Maar moet je alsnog wel degelijk trainen.
Dat komt echt niet zomaar en voor veel lopers is het een ongrijpbare grens, ook al trainen ze serieus wat volume.
Diegene die toch met weinig trainen onder de 40 duiken zijn net diegenen die wel wat talent en aanleg hebben.
)