Super goed gedaan! Uw langste afstand ooit afleggen is altijd geweldig, nu verder opbouwen.
Mijn loopster ligt ondertussen te slapen en dus heb ik wat tijd om een kort verslagje van de dag neer te schrijven.
Vandaag niet al te vroeg moeten opstaan omdat we een hotel hadden geboekt op 20min rijden van de atletiek meeting. Om 8u opgestaan, samen rustig ontbeten en dan naar het stadion vertrokken (gerief lag uiteraard al klaar). Tegen 9u30 waren we daar al, even bijgepraat met haar clubgenoten, die mij er nog even aan hebben doen herinneren dat ik het tegen haar moet opnemen in een 1500m…
Nadien is ze aan haar opwarming begonnen en ben ik bewust uit haar weg gebleven om haar niet uit haar concentratie te halen. Ondertussen zelf wat gepraat met wat volk daar en voor de verandering weer mogen uitleggen dat ik mij “specialiseer” in lichtjes andere disciplines en niets ken van atletiek

.
Na haar opwarming nog wat gepraat met haar en meteen gemerkt dat ze echt zenuwachtig was. Ze weet wat ze kan op die afstanden (400m/800m), maar ze hoopte dat ze geen last zou hebben van haar blessure.
Op 11u was het dan aan haar, ze mocht starten in 1 van de middenbanen en zag er super geconcentreerd uit. Na dik 50m lag ze al afgetekend voorop en ze heeft haar voorsprong enkel maar uitgebouwd. Na
200m leek het echt een vernedering te worden voor de rest, maar ik het tweede deel viel ze wat stil. Gelukkig had ze nog net voldoende over om de zege te pakken. Haar tijd was uiteindelijk 62:30.
Ik dacht dat ze na haar terugkeer uit blessure tevreden zou zijn met de overwinning en chrono, but boy was I wrong. Na haar finish kwam ze meteen naar mij en begon ze te beschrijven wat er allemaal slecht was. Het is duidelijk dat het een groot verschil is met mijn ultra wereldje waar het op mijn niveau allemaal goed is

.
Na 30min was ze dan wat gekalmeerd en begon ze te beseffen dat het allemaal wel ok was, rekening houdend met haar blessure en beperkte opbouw.
‘S middags dan een lichte lunch genuttigd om dan om 15u al terug te moeten zijn voor de 4 x 400m. De vermoeidheid van de voormiddag zat duidelijk nog in haar benen, want het ging toch allemaal iets minder vlot. Uiteindelijk wel nog de snelste split gelopen van de 4 loopsters en ook hier de winst gepakt, mission accomplished dus aangezien ze zelden estafettes loopt.
Nadien dan nog wat (enfin, redelijk veel) gedronken met haar en sommige van haar vriendinnen en dan ‘s avonds rustig met ons tweetjes gegeten en nog een wandeling door Parijs gemaakt. Morgen nog een rustig dagje hier en dan terug naar huis.
Moet wel zeggen dat ik het super tof vond om aanwezig te zijn op zo’n atletiek meeting en heel veel toffe wedstrijden heb gezien, smaakt naar meer. Uiteraard ook super trots op haar! Nu kan ze stilletjes aan uitkijken naar haar eerste 800m van het jaar, haar geliefkoosde nummer.
Eindigen doe ik met een belangrijke levenswijsheid: Ze zo zien lopen in super strak broekje en top doet toch wat met een mens.