500.000 langdurig zieken in België

[cege]

Akkoord dat Bouchez hier hoofdzakelijk reageert op Magnette en co. De PS die al lang veel te laks is geweest in Wallonië. En Rousseau en VDB zijn nu wel even vrij stil op dit vlak. Rousseau zal wel beter proberen scoren in de peilingen met een rijkentaks, of gaat gewoon ook stilzwijgend akkoord dat misbruik eruit moet. VDB wil dat er ook uit. Als politicus fraude aanvechten zou altijd moeten scoren, ook in eigen rangen.

Mijn huisarts ging niet verder dan 3 maand max schrijven voor burnout klachten en speciale klachten. Die stuurde je naar een specialist dan.
Naargelang de huisarts is 3 6 maand thuis zitten met burnout of zware stres of angsten of zwaardere depressie wel niet zo extreem moeilijk denk ik. Tenzij je heel obvious faked. Maar wie ben ik, ik ben geen faker of compleet scrupuleus.
Maar éénmaal een jaar, wordt het toch niet zo simpel meer om naar invaliditeit te gaan en daar jaren te blijven hangen zonder al te veel controle los van duidelijke lichamelijke of mentaal zware handicaps (of de corona periode).
Het RIZIV zal nu gewoon op orders van de overheid strenger zijn en meer frequent controles doen. Zoals ik reeds zei, in het eerste jaar ziekte (nog geen invaliditeit) zou er al meer geschift moeten worden tussen mild zieken en zwaar zieken, en wie nog deeltijds iets kan doen bvb of terug meer aan de slag. De doorstroom daar al proberen remmen. Iemand die 1 jaar thuis is met CVS of fybro myalgie loopt bv al snel door een traject soms 6 maand of meer om dat probleem te stellen. Bron? Forumlid die het zelf deed (en die pm info ook wou anoniem houden), meerdere tot soms 8 tal artsen en soms meerdere klinieken, uitsluitingsdiagnose van andere aandoeningen.

Ik weet ook niet hoeveel er tijdens de 2 jaar corona op invaliditeit gezet zijn tot hun pensioen. Misschien ook teveel.

Mijn madam doet de payroll incl ziekteregistratie en prikklok en heel de reutemeteut in een grote KMO. Ze weten daar allemaal maar al te goed hoe het systeem te cheaten hoor. 6mnd thuis, 2mnd terug werken, 3 mnd thuis, 2 mnd terug werken. Rinse and repeat. Afgewisseld met nog wat ouderschapsverlof en tijdskrediet dat toevallig 2 weken voor ze ziek zijn afloopt en ze weer full time werken om meer te vangen links en rechts. En de payroll stond er bij en keek ernaar. Want wie mag de eerste maand elke keer dokken ? En ze kunnen af en toe wel wat forceren en dat in herval van het vorige steken, maar in veel gevallen ook niet.

En het zijn altijd dezelfde dokters. Op den duur weten ze al aan de stempel van de dokter of het 3 of 6 mnd in 1 keer is.

En wat ga je doen met iemand van 60 die het al 5y uithangt ? Ga je die buiten smijten en 30y ancienniteit dokken ? Nee, die laat je gewoon in het zwarte gat van de sociale zekerheid verdwijnen en als werkgever tel je af tot die op pensioen mag en dan een groot feest, he. Ze doen zelfs pro-actief moeite om die sjarels op een of ander landingbaan of zo te zetten. En op je 63 of zo krijg je een voorstel dat je niet meer moet werken en je 60 of 70% van je loon krijgt met behoud van verzekeringen en zo. En op je wettelijke leeftijd zwaai zwaai.

Onze buurvrouw van 2 huizen verder werkt daar ook. Die zit minstens 2-3 mnd per jaar thuis met een of andere vage blessure. "Over een pallet gestroempeld", "Voet onder de vorkheftruck gestoken", ... En tijdens die periodes loopt die dan continu in haar tuin te werken of met haar honden te spelen. Mijn madam stuurt altijd de controle arts. En altijd het antwoord van de werknemer 'ik kan maar proberen'. Dat spelletje is hier al 5y bezig. En ondertussen maar mopperen dat ze altijd promoties mist -_- Iedereen kent wel zo'n foefelsmurf in de omgeving zeker. Dat kan toch allemaal niet de bedoeling zijn ? Open en bloot proberen het systeem te cheaten... En in veel gevallen lukt het (partieel). Als je geen schaamte kent, is het gewoon een kwestie van blijven proberen.

 

[Googke]

Ik stel me hier ook wel serieuze vragen bij hoe controles lopen. Vriend van me als tuinarbeider had een arbeidsongeval aan zijn hand, of ja duim eerder, en heeft moeten revalideren met kine en operatie.

Nu een jaar later heeft hij controleartsen over de vloer gehad en even moest hij "gedwongen" terug werken. Hij zei niks te kunnen qua werk en had pijn. Ze zeggen hem om iets anders te zoeken, maar achter een bureau is niks voor hem en toen ik hem buschauffeur of treinbestuurder aanraadde, was het ook niks.

Blijkbaar is hij nu ook invalide verklaard, gezien het een jaar geleden is.

Wat ik dan wel lastig kan plaatsen, is dat hij nu wel kan fitnessen...

 

[Remake]

Wat bedoel je hier concreet mee?

Werden de controles toen niet, net zoals bij werkloosheid, telefonisch ipv fysiek gedaan? Ik kan me wel voorstellen dat er dan wel meerdere die net in de omschakeling naar invaliditeit er van konden profiteren.

 

[cege]

Exact dezelfde reden waarom universeel basisinkomen niet werkt. Theoretisch en vanuit de ivoren toren wil de mens aan zelfontplooing doen en zichzelf zinvol maken etc. In de realiteit is het overgrote deel van de mensen liever lui dan moe, en zeker als ze voor lui te zijn bijna evenveel centen krijgen als voor moe te zijn. De gratis vrije tijd krijg je erbij.

Ik vind dit echt tenenkrommende discussies, hoor. En die misplaatste verwondering altijd dat er gefoefel wordt.

Dit weekend ook opnieuw de schoonzus gezien die in een huisartsen praktijk werkt. Elke keer je die ziet, krijg je de waslijst marginaliteit te aanhoren. Man was praktijk binnengevallen met baseball bat omdat de dokter niet wou ingaan op de vraag van patient 'schrijf mij 1 maand thuis'. 'euh, nee'. *30 minutes later* - man met baseball bat. En dan moet je weten dat ze al een verpleegster/admin zitten hebben om de wachtzaal te filteren zodat 90% van de klanten al niet naar de dokter gaan maar langs de verpleegster kunnen voor resultaten van onderzoek ABC, nee je krijgt geen voorschrift voor je methadon, nee we kunnen je maagdenvlies niet repareren en andere nonsens.

Toch voorbij de filter kunnen lullen, een uur wachten en dan de dokter afdreigen. Het zal de eerste keer zijn dat de patient dit ergens deed, totaal geen professional...

 

[Yo-Han]

Wat bedoel je hier concreet mee?

Ik meende te lezen dat er tijdens corona door gebrek aan persoonlijk contact en minder controles sneller 55+ mensen erkend werden als invalide tot hun pensioen. Maar moet toch met specifieke ziektebeelden geweest zijn ... of misschien was het niet echt zo.

Veel Belgen krijgen onterecht invaliditeitsuitkering tot hun pensioen, minister Vandenbroucke zet door met controles | VRT NWS Nieuws

Een kwart van de gecontroleerde mensen die een invaliditeitsuitkering kregen tot hun pensioen, had daar geen recht op. Dat blijkt uit steekproeven van het RIZIV. Het Laatste Nieuws bericht daarover op basis van een intern document, dat ook VRT NWS kon inkijken. Minister van Volksgezondheid Frank...

www.vrt.be

Over een periode van 15 jaar blijkbaar, dus al veel langer.

Edit, vond deftige bron
Ging dus éénmalig en uitzonderlijk over 30 000 mensen.

COVID-19: Slechts 260 artsen om meer dan 460.000 langdurig zieken te controleren

BRUSSEL 01/02 - De controle en begeleiding van langdurig zieken loopt fout. Dat schrijven De Standaard en Het Nieuwsblad maandag. Normaal moeten artsen van ziekenfondsen bepalen of iemand weer aan het werk kan of niet, maar zij zijn fors onderbemand.

www.mediquality.net

 

[Li1quid]

Tja, iedereen kent de verhalen wel.
Zelf heb ik een tante die speciaal en rolstoel gaat huren wanneer ze naar de controle arts moet. Dan is ze de grootste sukkelaar op de planeet.

Ondertussen is het drama in de familie omdat ze meer pensioen gaat trekken dan de zussen die wel heel hun leven hebben geweest.

 

[Remake]

Tja, iedereen kent de verhalen wel.
Zelf heb ik een tante die speciaal en rolstoel gaat huren wanneer ze naar de controle arts moet. Dan is ze de grootste sukkelaar op de planeet.

Ondertussen is het drama in de familie omdat ze meer pensioen gaat trekken dan de zussen die wel heel hun leven hebben geweest.

En die controledokter ziet niet dat ze geen tegemoetkoming geniet voor die rolstoel en die dus volgens de specialisten niet nodig heeft?

 

[Li1quid]

En die controledokter ziet niet dat ze geen tegemoetkoming geniet voor die rolstoel en die dus volgens de specialisten niet nodig heeft?

Ik ga er van uit dat ze daar wel van geniet zoals alle andere voordelen en kortingen dat ze krijgt (huur, energie,...). Dacht dat het fibromyalgie was. Ondertussen wel altijd op stap natuurlijk.

 

[Remake]

Ik ga er van uit dat ze daar wel van geniet zoals alle andere voordelen en kortingen dat ze krijgt (huur, energie,...). Dacht dat het fibromyalgie was. Ondertussen wel altijd op stap natuurlijk.

Ik ken de situatie natuurlijk niet, maar sociale huur en sociaal tarief hangt dus niet samen aan invaliditeit, zoals wel vaker wordt gedacht.
Ik ga ook geen uitspraken doen over het al dan niet correct zijn van haar uitkering, want iedereen kent wel zo'n verhaal, maar zelden kent men de achtergrond of de feiten. Absoluut geen kritiek op u trouwens hoor, maar een algemeen idee dat ik krijg als ik mensen hoor praten over iemand anders z'n aandoening.

 

[cege]

En die controledokter ziet niet dat ze geen tegemoetkoming geniet voor die rolstoel en die dus volgens de specialisten niet nodig heeft?

Wat gaat de controle arts dat nu zien ? En over oordelen ? Als iemand zelf een rolstoel prive koopt, je doet maar zeker ?

Om nog te zwijgen over data flow in de gezondheidszorg. Het is al een wonder als je dossier deftig van de onder naar boven (van de huisarts naar de specialist raakt). Laat staan dat dat deftig van links naar rechts of van rechts naar links gaat.

1 van onze kinderen is nogal een moeilijke eter. Naar de pediater, verwijst door, verwijst door. Elke keer hetzelfde verhaaltje doen, bloed prikken, analyse, rinse and repeat. 0,0 data sharing. En dat is dan UZ leuven waar er wat technologie is...

 

[Remake]

Wat gaat de controle arts dat nu zien ? En over oordelen ? Als iemand zelf een rolstoel prive koopt, je doet maar zeker ?

Om nog te zwijgen over data flow in de gezondheidszorg. Het is al een wonder als je dossier deftig van de onder naar boven (van de huisarts naar de specialist raakt). Laat staan dat dat deftig van links naar rechts of van rechts naar links gaat.

1 van onze kinderen is nogal een moeilijke eter. Naar de pediater, verwijst door, verwijst door. Elke keer hetzelfde verhaaltje doen, bloed prikken, analyse, rinse and repeat. 0,0 data sharing. En dat is dan UZ leuven waar er wat technologie is...

Best bitse toon, maar bon.

Als je op controle gaat, moet je zelf je dossier met eventuele nieuwe documenten meedoen, die kunnen niet kijken in de data die je huisarts of specialist heeft zonder je toestemming. Dus als iemand daar in een rolstoel aankomt, maar die kan niet aantonen dat die rolstoel noodzakelijk is, dan ziet die controlearts dat toch?

Dat laatste heeft ook totaal niets te zien met het onderwerp.

 

[cege]

Best bitse toon, maar bon.

Als je op controle gaat, moet je zelf je dossier met eventuele nieuwe documenten meedoen, die kunnen niet kijken in de data die je huisarts of specialist heeft zonder je toestemming. Dus als iemand daar in een rolstoel aankomt, maar die kan niet aantonen dat die rolstoel noodzakelijk is, dan ziet die controlearts dat toch?

Dat laatste heeft ook totaal niets te zien met het onderwerp.

Mijn punt was dat de informatie in het gezondheidssysteem al zo vierkant draait in een normale situatie waar iedereen transparantie wil. Pretty sure dat er in een situatie van 'conflict', want dat is een bezoekje aan de controle arts toch altijd een beetje, en waar je soms de transparantie niet volledig wil, de informatie niet plots vlotter zal stromen. Ergo, die controle arts zal toch vaak in het donker zitten opereren.

En wie bepaalt of een rolstoel noodzakelijk is ? Als ik morgen lui ben en me wil laten rondrijden, koop ik me toch gewoon een rolstoel ? En als ik bij de controle arts kom en zeg 'ik voel me slapjes, ik zit in een rolstoel', zal die dan plots dat als een positief of negatief element zien ? Worst case neutral, best case kan het maar helpen zeker ? Er is toch nergens een paper trail van alle rolstoelgebruikers in Vlaanderen of een attestje dat je in een rolstoel mag zitten ?

Paar maand geleden nog mijn schoonbroer rondgeduwd omdat hij zijn voet gebroken had EN zijn schouder was verstuikt, kon niet met krukken. Volgens de website van GOED kost een standaard rolstoel 52 cent per dag om te huren... Dat is gewoon binnen en buiten en je hebt die rolstoel, noodzakelijk of niet.

 

[Remake]

Mijn punt was dat de informatie in het gezondheidssysteem al zo vierkant draait in een normale situatie waar iedereen transparantie wil. Pretty sure dat er in een situatie van 'conflict', want dat is een bezoekje aan de controle arts toch altijd een beetje, en waar je soms de transparantie niet volledig wil, de informatie niet plots vlotter zal stromen. Ergo, die controle arts zal toch vaak in het donker zitten opereren.

En wie bepaalt of een rolstoel noodzakelijk is ? Als ik morgen lui ben en me wil laten rondrijden, koop ik me toch gewoon een rolstoel ? En als ik bij de controle arts kom en zeg 'ik voel me slapjes, ik zit in een rolstoel', zal die dan plots dat als een positief of negatief element zien ? Worst case neutral, best case kan het maar helpen zeker ? Er is toch nergens een paper trail van alle rolstoelgebruikers in Vlaanderen of een attestje dat je in een rolstoel mag zitten ?

Paar maand geleden nog mijn schoonbroer rondgeduwd omdat hij zijn voet gebroken had EN zijn schouder was verstuikt, kon niet met krukken. Volgens de website van GOED kost een standaard rolstoel 52 cent per dag om te huren... Dat is gewoon binnen en buiten en je hebt die rolstoel, noodzakelijk of niet.

Ik zou er niets op tegen hebben dat een controlearts het hele dossier kan inkijken hoor, daar niet van. Ik had het dus vooral over die rolstoel en volgens mij zitten we niet zo ver van elkaar met het idee er over.
Iemand die een aandoening heeft waarbij een rolstoel noodzakelijk is, heeft daar een tegemoetkoming voor en kan die bij controle voorleggen. Iemand die eentje huurt voor een dag om show te gaan geven heeft dat niet, dat kan die controlearts makkelijk nakijken, vandaar dat ik reageerde met "en die controlearts ziet dat niet?". Bij zo'n controle gaat het over de noodzaak, niet over de show er rond. Natuurlijk zijn er cowboys onder die controleartsen, maar ik geloof niet dat we die als een algemeen beeld mogen nemen.
Het gaat hier ook uiteraard over langdurig zieken, niet over iemand met een gebroken been die tijdelijk een rolstoel nodig heeft, want die gaat nooit lang genoeg werkonbekwaam zijn om bij de langdurig zieken te horen.

 

[Reverz]

En die controledokter ziet niet dat ze geen tegemoetkoming geniet voor die rolstoel en die dus volgens de specialisten niet nodig heeft?

GDPR hé... mijn vrouw is afgelopen 2,5 jaar al verschillende keren voor de arbeidsgeneesheer en allerhande commissies moeten verschijnen. Die mensen weten meestal van toeten noch blazen en als ze wel íets weten is het hopelessly outdated, gênante situaties eigenlijk...

 

[Renegadexxripxx]

GDPR hé... mijn vrouw is afgelopen 2,5 jaar al verschillende keren voor de arbeidsgeneesheer en allerhande commissies moeten verschijnen. Die mensen weten meestal van toeten noch blazen en als ze wel íets weten is het hopelessly outdated, gênante situaties eigenlijk...

Ik begrijp zelfs niet dat dit onder gdpr valt voor hen.

Hoe kan je nu correct adviseren indien je geen informatie hebt over het reële ziektebeeld van uw controlepatient?

Dat de kuisvrouw van de controlearts dat niet moet weten. Ok.

 

[contextbinder]

Op de school (grote school, zowel buitengewoon als normaal onderwijs, 120-130 personeelsleden): momenteel 37% ziek, ik herhaal: 37% - we zijn letterlijk 1 maand ver. Hoe kan dat? Het is niet dat er pest of TBC is uitgebroken, het is ook geen crimineel centrum, er is geen lijn in te trekken inzake klas, leeftijd of type onderwijs, enkel wat meer vrouwen - niet geheel onverwacht wegens de gekende oorzaken.

 

[quo_vadis]

anekdotisch maar op de school van mijn kinderen zijn er gemiddeld meer dan 3 kinderen per klas ziek op dit moment...

 

[Falafel]

Ik heb een aantal jaren voor een ziekenfonds en meer specifiek voor de artsen die arbeidsongeschiktheid beoordelen gewerkt.
In dit topic lees ik veel misvattingen, termen die door elkaar gehaald worden en zaken die er totaal niets mee te maken hebben. Dat maakt, hoe goedbedoeld ook, een serieus gesprek hierover moeilijk. Je ziet ook op sociale media dat veel mensen roeptoeteren terwijl ze eigenlijk niet goed weten waarover ze praten. No offence, het is ook niet zo gemakkelijk.

Mijn korte inschatting:
-Er zijn veel te weinig adviserende artsen bij de mutualiteit. Mensen moeten op korte termijn (binnen het jaar) veel meer uitgeschreven worden, maar de capaciteit ontbreekt. Dus het gaat niet over die inspecteurs, je moet op de mutualiteit de koe bij de horens vatten. Maar die vacatures blijven vaak permanent open. Artsen die die job willen doen zijn er niet op overschot. En dan moeten ze nog durven uitschrijven.
-Na zes maanden wordt beoordeeld of iemand een job kan uitvoeren op de arbeidsmarkt, dat hoeft niet de eigen job te zijn. Ook op dat punt zouden er een hoop kunnen worden uitgeschreven. Gebeurt te weinig door opnieuw te weinig capaciteit en zekerheid over de gezondheidssituatie op dat punt. Te weinig behandelende artsen, te veel wachttijden voor onderzoek en behandeling. Daar is ook winst te behalen.
-Focus op re-integratie: voor mij het grootste probleem. Ik maak de vergelijking met Nederland waar je veel sneller deeltijds aan het werk kan/moet. Dat moet hier véél meer ingeburgerd geraken. Bedrijven moeten verplicht worden om oplossingsgericht mee te werken, en het individu ook. Momenteel heeft de werkgever het beslissingsrecht om iemand al dan niet deeltijds op te laten starten. Dat moet veel meer richting plicht gaan. Arbeidsgeneeskunde moet veel sterker de touwtjes in handen krijgen maar is meestal puur adviserend. (Zelfs bij de ziekenfondsen zelf worden werknemers daar vaak op tegengehouden...)
-Mentaliteitsshift: een rustperiode bij mentale problemen kan zeker nuttig en nodig zijn, maar die mag niet te lang duren. Educatie, preventie en opnieuw betrokkenheid van de werkgever is essentieel.
-Arbeidsongevallen hebben niets met deze discussie te maken. Die gaan niet via mutualiteit, die gaan via de verzekering. Ook bij blijvende invaliditeit wanneer de restletsels het gevolg zijn van het ongeval.
-Arbeidsgeneesheer/arbeidsarts = dokter van Idewe/Mensura/... Controlearts = dokter die aan huis controle doet in opdracht van werkgever, tijdens gewaarborgd loon. Adviserend arts = dokter van de mutualiteit die de controle doet voor arbeidsongeschiktheid. Belangrijk om die uit elkaar te houden om te weten waar iemand het over heeft.

En nog even een toevoeging: de aangiftes van de arbeidsongeschiktheid... Een tijd lang, tot aan begin corona, gingen die dagelijks mee door mijn handen voor de hele provincie Limburg, voor één mutualiteit. Ik durf zeggen dat er in normale tijden een 100-300 per dag toekwamen (in corona is dat geëxplodeerd naar +1000 per dag). Daarvan kon je toch qua diagnose 30-50% toeschrijven aan mentale aandoeningen. Pesterijen op het werk zijn geen zeldzaamheid. Ook daar zit er een groot probleem en een grote verantwoordelijkheid bij leidinggevenden. Ik heb zelf tweemaal meegemaakt hoe incapable leidinggevenden je kunnen wegpesten. En dan zit je weer bij het mandaat van de arbeidsgeneesheer dat volgens mij in dit land veel te beperkt is.

 

[made of veng]

Er is wel een duidelijk verschil tussen een rolstoel van iemand die daar hele dagen moet inzitten en daarop voorzien is, en iemand die er eentje meekrijgt voor een gebroken been of voor een dagje huurt bij de thuiszorgwinkel. Dat merkt die arbeidsgeneesheer ook wel.

 

[Falafel]

De arbeidsgeneesheer?

Zelfs iemand permanent in de rolstoel hoeft niet volledig arbeidsongeschikt te zijn. We moeten denken in mogelijkheden en niet enkel in beperkingen. Die beperkingen zijn er he, en die moet je met respect meenemen. Maar een mens is niet enkel zijn beperking.
Ik ken een vrouw die fulltime werkt, ondanks rolstoelafhankelijkheid en spierziekte. Ik ken twee vrouwen die palliatief zijn en nog werken (kanker)... Zij kiezen dat zelf. Het gaat om mentaliteit (al mag je van mij persoonlijk perfect stoppen met werken als je palliatief blijkt te zijn, daar gaat het niet om).