500.000 langdurig zieken in België

[Straddle]

@Straddle
Elke keer opnieuw moeten bewijzen dat je chronisch ziek bent is extra stress voor een zieke mens ... pesten is misschien wat te cru gezegd van me.
Het zal afhangen van de frequentie van de controles. Te veel kan als overmatige controle en overmatig viseren van een groep over komen. Een groep die het al heel moeilijk heeft en liefst zou werken maar het niet kan omdat

Yo-Han, je krijgt ook hopen geld terug als zieke in België, in veel delen van de wereld krijg je daar niets van je overheid voor terug (of je zou een privé verzekering moeten hebben). Is het dan zo abnormaal dat ze eens komen controleren of die persoon ook nog effectief arbeidsonbekwaam is? Ik verwijs terug naar de statistieken in het artikel hierboven, het is nergens zo erg als in België met het ziekteverzuim, dan is het toch maar vanzelfsprekend dat ze die controles enkel nog maar gaan opvoeren en verstrengen?

- werkgevers meer moeten open staan voor beperkter werk en oudere werknemers
- werkgevers, diensten en artsen moeten willen samen werken (en velen hebben het al zeer druk)
- de overheid efficiënter zaken moet regelen

Veel werkgevers gaan er al ver in mee (hoewel het hun verplichting imo niet is) en de BE overheid kan zeker efficiënter, maar ze zijn heel gul geweest voor langdurig zieken i.v.g. met andere landen. Een hele verantwoordelijkheid ligt ook bij de zieke persoon zelf om zich zo goed mogelijk te herintegreren.

Het NL model heeft dus die hoge kost blijkbaar niet, en dat met 18 miljoen inwoners.
In NL doen ze het dus mogelijks veel beter. Oa mensen meer tijd geven rustig te herbeginnen, mensen minder snel richting burnout duwen of andere stress gerelateerde ziekten. Deze problemen meer bespreekbaar maken, nog meer uit het taboe halen.
Ik blijf erbij uit oudere reply's in deze thread: ons land maakt mogelijks net meer zieken door zijn sociaal economische structuur en gewoontes. Dat mag ook bekritiseerd worden ipv enkel met pijlen te schieten naar de vele zieken. Het is een en-en-... verhaal.
Aan profiteurs heeft sowieso niemand iets. Buiten extra kosten en tijdverlies voor de echt zieken. En nu dus zelfs bijna imagoverlies voor mensen die echt te ziek zijn en daar niets (meer) kunnen aan doen dan wat ze al deden.
De meeste +1 jaar zieken hebben wel al een langere weg afgelegd hoor, medisch en psychologisch. Als je dat allemaal nog eens moet over doen om je uitkering te houden en tot dezelfde conclusie te komen, is dat zwaar.
M'n zal een systeem moeten vinden om de fraudeurs er vroeger uit te halen. En van velen merk je wel al dat ze bazelen en faken of overdrijven binnen het eerste jaar. De stap van net 1 jaar ziek naar invaliditeit (+1 jaar) zou m'n strenger kunnen maken.

Dat zou zeker kunnen helpen, maar ik betwijfel of in BE toereikend gaat zijn, gezien de problematiek daar al zo ver gevorderd is. Dan vind ik het voorstel van VOKA meer opportuun en eenvoudiger te implementeren.

 

[dee]

Mensen verwijzen hier naar het Nederlands model.
In het Nederlands model ga je na 6 weken naar de arbeidsarts en op 8 weken zit je al samen met de werkgever voor een re-integratie plan.
Het kernwoord is hier "re-integratie", niet "nog meer tijd geven om te genezen".

Als je controle al erg vindt. Wacht maar tot we naar het "Nederlands model" gaan en je binnen de paar maand verplicht moet meewerken aan je re-integratie of je ligt buiten.
Dat is vele malen strenger dan België en zijn, mogelijke, controles.

 

[Yo-Han]

Ik (single) krijg 1900€ per jaar verhoging van de belastingvrije som, en betaal minder bedrijfsvoorheffing (maar werk dan ook niet). Moest dat 50% belasting zijn zoals bij iedereen die niet ziek is kon ik evengoed op het OCMW gaan leven van een hongeruitkering ipv van 'ziek te zijn'. Dan schuift de kost ook gewoon door voor de overheid. Maar (chronisch) ziek zijn ben je zonder keuze. Ik kom NET rond: kwasie niets sparen, niets reizen, niets cinemaatje of restootje, zelfs het frituur is al duur voor mij vandaag.
Niet echt gul vind ik, maar ergens een balansoefening.
Ik leef ook bij geboorte en vrije keuze niet in de VS, maar Europa!

Ik heb niets tegen controle, wel tegen 'te veel controle' voor oa reeds medisch bewezen feiten. Ik hoop dat extra controle wat fraudeurs pakt, maar die pak je best zo vroeg mogelijk in dat eerste jaar (zoals in NL), dan is het nog een grotere besparing, én win win voor de echt langdurig zieken.
Ik kreeg dit jaar nog controle hoor (was al eventjes geleden nu met corona etc), mooi meegewerkt, geen probleem.

Mij goed dat je van die 12 miljard (als het ook zoveel is), 2 miljard of meer bespaard.
Maar wat van die 66 miljard niet zo transparante subsidies? Daar mag ook wel dan 10 15 miljard af zeker?
Zoals ik zei ... Dit word een balansoefening in het grote begrotingstekort plaatje. Teveel snijden in de gezondheidszorg (in zijn geheel dan) beperkt bv de kwaliteit ervan, en kan ook tot net meer zieken lijden.

Er zijn zeker en vast bedrijven die inzetten op psycho sociaal welzijn en preventie. Maar er zijn er ook nog een hoop oubollige.
En een laatste keer herhaal ik ... Kan onze overheid - specialist in opzetten allerhande task forces - er eens ene opzetten over het hoe en waarom van dit porbleem?
En al eens gaan zien hoeveel zieken er zijn in Vlaanderen vs Brussel en Wallonië. Hoe voelen mensen zich in België sinds 2015: de aanslagen in Zaventem, migratie crisis, wooncrisis, corona, oorlogen ... en al die 47 andere diensten die krom draaien.

 

[dee]

Ik (single) krijg 1900€ per jaar verhoging van de belastingvrije som, en betaal minder bedrijfsvoorheffing (maar werk dan ook niet). Moest dat 50% belasting zijn zoals bij iedereen die niet ziek is kon ik evengoed op het OCMW gaan leven van een hongeruitkering ipv van 'ziek te zijn'. Dan schuift de kost ook gewoon door voor de overheid. Maar (chronisch) ziek zijn ben je zonder keuze. Ik kom NET rond: kwasie niets sparen, niets reizen, niets cinemaatje of restootje, zelfs het frituur is al duur voor mij vandaag.
Niet echt gul vind ik, maar ergens een balansoefening.
Ik leef ook bij geboorte en vrije keuze niet in de VS, maar Europa!

Ik heb niets tegen controle, wel tegen 'te veel controle' voor oa reeds medisch bewezen feiten. Ik hoop dat extra controle wat fraudeurs pakt, maar die pak je best zo vroeg mogelijk in dat eerste jaar (zoals in NL), dan is het nog een grotere besparing, én win win voor de echt langdurig zieken.
Ik kreeg dit jaar nog controle hoor (was al eventjes geleden nu met corona etc), mooi meegewerkt, geen probleem.

Mij goed dat je van die 12 miljard (als het ook zoveel is), 2 miljard of meer bespaard.
Maar wat van die 66 miljard niet zo transparante subsidies? Daar mag ook wel dan 10 15 miljard af zeker?
Zoals ik zei ... Dit word een balansoefening in het grote begrotingstekort plaatje. Teveel snijden in de gezondheidszorg (in zijn geheel dan) beperkt bv de kwaliteit ervan, en kan ook tot net meer zieken lijden.

Er zijn zeker en vast bedrijven die inzetten op psycho sociaal welzijn en preventie. Maar er zijn er ook nog een hoop oubollige.
En een laatste keer herhaal ik ... Kan onze overheid - specialist in opzetten allerhande task forces - er eens ene opzetten over het hoe en waarom van dit porbleem?
En al eens gaan zien hoeveel zieken er zijn in Vlaanderen vs Brussel en Wallonië. Hoe voelen mensen zich in België sinds 2015: de aanslagen in Zaventem, migratie crisis, wooncrisis, corona, oorlogen ... en al die 47 andere diensten die krom draaien.

Dat is het gevolg van ons systeem.
Je hebt een controlearts (werkgever), behandelende arts (je huisarts of specialist) en een arbeidsarts (ziekenfonds).
De controlearts doet enkel een medisch onderzoek ifv arbeidsongeschiktheid. Hij mag niet in uw medische dossier kijken zonder uw toestemming en dat van uw huisarts. Hij stelt geen diagnose.
Hij moet enkel zeggen of de duur van de ziekte in verhouding is met wat er wordt beweerd.
Die arts die bij u komt weet dus niets maar moet wel een "oordeel" vellen.
En dan begint het spelletje.

Controleartsen vallen uiteraard ook onder de Orde der Artsen.
De Orde der Artsen heeft die bevoegdheid gekregen maar is daar principieel tegen. Orde der Artsen kort samengevat, "ik ben God". Als God zegt dat iemand ziek is dan is die ziek. (of dat nu goed of slecht is durf ik niet zeggen als je het alternatief, onze regering, ziet)
Er zijn dan ook wel een aantal deontologische regels die controleartsen wat in de pas moeten laten lopen.
Als een controlearts bv niet akkoord is dan zou die dat wettelijk gezien moeten melden aan de werkgever zodat die verdere stappen kan ondernemen. Deontologisch moet hij eerst een consensus vinden met de betreffende artsen.

 

[Yo-Han]

Dat is het gevolg van ons systeem.
Je hebt een controlearts (werkgever), behandelende arts (je huisarts of specialist) en een arbeidsarts (ziekenfonds).
De controlearts doet enkel een medisch onderzoek ifv arbeidsongeschiktheid. Hij mag niet in uw medische dossier kijken zonder uw toestemming en dat van uw huisarts. Hij stelt geen diagnose.
Hij moet enkel zeggen of de duur van de ziekte in verhouding is met wat er wordt beweerd.
Die arts die bij u komt weet dus niets maar moet wel een "oordeel" vellen.
En dan begint het spelletje.

Controleartsen vallen uiteraard ook onder de Orde der Artsen.
De Orde der Artsen heeft die bevoegdheid gekregen maar is daar principieel tegen. Orde der Artsen kort samengevat, "ik ben God". Als God zegt dat iemand ziek is dan is die ziek. (of dat nu goed of slecht is durf ik niet zeggen als je het alternatief, onze regering, ziet)
Er zijn dan ook wel een aantal deontologische regels die controleartsen wat in de pas moeten laten lopen.
Als een controlearts bv niet akkoord is dan zou die dat wettelijk gezien moeten melden aan de werkgever zodat die verdere stappen kan ondernemen. Deontologisch moet hij eerst een consensus vinden met de betreffende artsen.

Okay, dat wist ik ook wel al allemaal. Uw punt is dat met het huidig systeem het zo moeilijk is fraudeurs te pakken denk ik gezien wat je vet quote? Dan dringt zich een hervorming op imo. Zoals ik al zei, die partijen zouden gewoon beter meer samen werken, meer delen waar het kan (bvb tussen artsen onderling)

Het zal sowieso gekibbel zijn tussen de orde van geneesheren, de overheid en werkgevers... en de patient stond erbij en keek ernaar.

 

[phate_13]

Ik heb eigenlijk toch liever dat ik weet dat een collega 5-6 maand uit is dan een collega die om de haverklap 3 dagen thuis is en waar ik niet op kan rekenen

Buiten dat dit inderdaad van sector/functie afhankelijk zal zijn hoe groot de impact is (naar de collega's/werkgever toe). Denk ik dat "om de haverklap drie dagen" ook wel overdreven zal zijn voor bovestaande situatie. Ik ga er vanuit dat de werkgever bij iemand die "om de haverklap" thuis is, toch wel eens de controlearts voor de deur zal krijgen en/of een gesprek.

 

[contextbinder]

M.b.t. controle -artsen, zijn daar soms cijfers van in hoeveel % van de gevallen het verlet al dan niet bevestigd? Iedereen kent wel een aantal mensen die een controle -arts op bezoek hebben gehad maar ik ken eigenlijk niemand waar er dispuut was, al is dat laatste mss wel iets dat je liever niet verkondigd.

 

[Alberta Balsalm]

Mensen verwijzen hier naar het Nederlands model.
In het Nederlands model ga je na 6 weken naar de arbeidsarts en op 8 weken zit je al samen met de werkgever voor een re-integratie plan.
Het kernwoord is hier "re-integratie", niet "nog meer tijd geven om te genezen".

Als je controle al erg vindt. Wacht maar tot we naar het "Nederlands model" gaan en je binnen de paar maand verplicht moet meewerken aan je re-integratie of je ligt buiten.
Dat is vele malen strenger dan België en zijn, mogelijke, controles.

In Nederland gaat reïntegratie niet zozeer over controle dan wel over communicatie, voor zover ik dat hoor van de Nederlanders die ik ken. Communicatie tussen werkgever, arbeidsarts, de zieke, diens huisarts. Die gaan daar samen in gesprek. Medisch ontslag is daar vermoedelijk ook niet zo makkelijk als hier. Ik ken toch iemand in NL die een loeier van een burnout kreeg en gaandeweg ook totaal in conflict kwam met de werkgever (die zich als een zak gedroeg). Die werknemer stelde uiteindelijk zelf een ontslagregeling voor na een jaar omdat die door de houding van de werkgever zelf absoluut niet meer terug wilde en het hele gedoe het herstel van de burnout ook niet bevorderde. Dus niet gerokken tot twee jaar en ook niet door de arbeidsarts opzij gezet.

Ik kan me echter wel voorstellen dat indien ze hier het 'Nederlands model' zouden overnemen ze het luik communicatie inruilen voor meer controle. Mijn persoonlijke mening. Heel jammer want communicatie is key en het is maar uitzonderlijk dat dit niet werkt.

Reïntegratie is voor mij: naar vermogen je kunnen inzetten en nuttig maken voor de maatschappij en daardoor ook waardig deel kunnen uit maken van de maatschappij. Niemand wil nutteloos zijn, we zijn een sociale diersoort (zelfs al gedragen we ons soms asociaal).

 

[Alberta Balsalm]

Buiten dat dit inderdaad van sector/functie afhankelijk zal zijn hoe groot de impact is (naar de collega's/werkgever toe). Denk ik dat "om de haverklap drie dagen" ook wel overdreven zal zijn voor bovestaande situatie. Ik ga er vanuit dat de werkgever bij iemand die "om de haverklap" thuis is, toch wel eens de controlearts voor de deur zal krijgen en/of een gesprek.

Inderdaad, ik dacht ook dat het wel een beetje van sector tot sector zal afhangen, maar 'om de haverklap drie dagen' lijkt mij ook overdreven. Vanaf dat je in een middelgroot bedrijf of organisatie werkt is er wel van HR richtlijnen. In mijn bijvoorbeeld komt er sowieso een gesprek na de 4e keer. Gelukkig niet uit controle: wel om vinger aan de pols te houden en early warning signs dat het misschien niet goed gaat, de workload te belastend is of de werknemer niet gelukkig met de baan. Communicatie dus.

Uiteraard zit er dan nog steeds wel eens een profiteur bij die wel ergens een huisarts vindt die blijft schrijven met wie zo'n gesprek niets opbrengt. Dat ligt aan de houding en zegt veel over de persoon die zich zo gedraagt.

Ik kan met mijn autootje ook 70 gaan rijden waar maar 30 is toegestaan, maar dat doe ik niet.

 

[dee]

M.b.t. controle -artsen, zijn daar soms cijfers van in hoeveel % van de gevallen het verlet al dan niet bevestigd? Iedereen kent wel een aantal mensen die een controle -arts op bezoek hebben gehad maar ik ken eigenlijk niemand waar er dispuut was, al is dat laatste mss wel iets dat je liever niet verkondigd.

De enige die ik ken zijn de cijfers van de federale overheid.

Zoekresultaten

FOD Volksgezondheid - Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu

www.health.belgium.be

Maar in half Wallonië is er amper controle door het tekort aan artsen.

Zie ook

260 artsen moeten meer dan 460.000 langdurig zieken controleren

De controle en begeleiding van langdurig zieken loopt fout. Dat schrijven De Standaard en Het Nieuwsblad.

www.hln.be

 

[zwarten]

De enige die ik ken zijn de cijfers van de federale overheid.

Zoekresultaten

FOD Volksgezondheid - Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu

www.health.belgium.be

Maar in half Wallonië is er amper controle door het tekort aan artsen.

Zie ook

260 artsen moeten meer dan 460.000 langdurig zieken controleren

De controle en begeleiding van langdurig zieken loopt fout. Dat schrijven De Standaard en Het Nieuwsblad.

www.hln.be

Dat komt neer op ongeveer 1,77 jaar (met 200 werkdagen) als een arts gemiddeld 5 patiënten per dag controleert.
Kan men er 10 per dag doen, dan is de hele groep in ongeveer een klein jaar rond.
Indien de controles in het dokterskabinet gebeuren en 15 per dag haalbaar blijkt, dan is men zelfs in ongeveer een half jaar klaar.


Dit alles uiteraard op voorwaarde dat die artsen voltijds voor de ziekenfondsen werken en zich enkel op deze taak richten.
Kleine bemerking. Ze hoeven niet de vaste huisarts van de gecontroleerde personen te worden. Hun rol is enkel om objectief en in eer en geweten te beoordelen of er al dan niet sprake is van fraude.
De verdere opvolging en sturen naar aangepast werk kan dan weer door de vaste huisarts gebeuren. Die kan aanbevelingen doen naar wat mogelijk is of wat aangepast moet worden.

 

[contextbinder]

M.b.t. controle -artsen, zijn daar soms cijfers van in hoeveel % van de gevallen het verlet al dan niet bevestigd? Iedereen kent wel een aantal mensen die een controle -arts op bezoek hebben gehad maar ik ken eigenlijk niemand waar er dispuut was, al is dat laatste mss wel iets dat je liever niet verkondigd.

In dezelfde lijn: je zou geneigd zijn te zeggen dat het buikgevoel toch wel wat bevestigd wordt in deze, weliswaar kleine, test - case.

EXCLUSIEF. Steekproef geeft onthutsend resultaat: kwart van wie langdurig ziek was tot pensioen, verloor uitkering na controle

Bijna 260.000 mensen in ons land zijn arbeidsongeschikt verklaard tot aan hun pensioen. Maar dat is niet altijd terecht, zo blijkt uit een steekproef die het Riziv recent uitvoerde bij 768 van hen. Uit een intern document dat HLN kon inkijken blijkt dat ruim een kwart zijn invaliditeit verloor...

www.hln.be

Binnen die groep van ‘eeuwige zieken’ werd in de steekproef een onderscheid gemaakt naargelang hoe hun erkenning was verlopen. Zo zijn er mensen die een automatische erkenning van invaliditeit kregen op basis van een bepaalde ziekte of onomkeerbare aandoening: mensen met dementie, het syndroom van Korsakov (een ernstige hersenaandoening, red.) of neurodegeneratieve aandoeningen als parkinson, alzheimer of huntington. In die groep bleek zo goed als iedereen terecht erkend te zijn als invalide tot aan zijn pensioenleeftijd. Slechts 2 van de 136 onderzochte mensen zagen hun erkenning ingekort tot 1 of 2 jaar.

Maar het gros van de langdurig zieken heeft een ‘pathologiecode’ die geen erkenning tot de pensioenleeftijd rechtvaardigt. Toen het Riziv die dossiers opnieuw evalueerde bleek dat slechts 16,7% van de onderzochte 768 gevallen effectief recht had om al tot de pensioenleeftijd arbeidsongeschikt verklaard te worden. Bij al de rest was dat minstens te voortvarend. Zo was 55,6% wel terecht arbeidsongeschikt, maar werd er verkeerdelijk van uitgegaan dat ze dat voor de rest van hun leven zouden blijven. Hun invaliditeit werd ingekort naargelang hun situatie. Maar bij ruim een kwart (27,2% of 209 mensen) is de invaliditeit meteen stopgezet.

Psychisch ziek en jonger dan 40​

Een vergelijkbaar beeld zien we bij de 920 gecontroleerde dossiers van mensen jonger dan 40 jaar, die al minstens twee jaar thuis zaten met psychische problemen en die zich nog niet geëngageerd hadden om het werk te hervatten. In 913 dossiers was al een beslissing genomen. Bij 216 onder hen (23,7%) werd de invaliditeit opgeheven. In de helft van de gevallen werd de invaliditeit bevestigd en in 23,8% van de gevallen werd de voorgeschreven periode ingekort tot één, twee of vijf jaar.

 

[dee]

Concreet.
Steekproef 768 langdurige zieken met erkenning tot pensioen.
Behoudt erkenning tot pensioen 16,7%
Erkenning wordt ingekort 55,6%
Verliest statuut (invalide) 27,2%

Steekproef 913 mensen jonger dan 40 en minstens 2 jaar arbeidsongeschikt.
Erkenning bevestigd 52,1%
Erkenning aangepast 23,8%
Einde invaliditeit 23,7%

Tja, nu gaat men er met de botte bijl door maar los je het probleem nu op?
Het systeem werkt niet, de mensen in dit systeem werken hier bewust of onbewust al decennia aan mee, de overheid die het moet reguleren en controleren is incompetent.

 

[contextbinder]

Concreet.
Steekproef 768 langdurige zieken met erkenning tot pensioen.
Behoudt erkenning tot pensioen 16,7%
Erkenning wordt ingekort 55,6%
Verliest statuut (invalide) 27,2%

Steekproef 913 mensen jonger dan 40 en minstens 2 jaar arbeidsongeschikt.
Erkenning bevestigd 52,1%
Erkenning aangepast 23,8%
Einde invaliditeit 23,7%

Tja, nu gaat men er met de botte bijl door maar los je het probleem nu op?
Het systeem werkt niet, de mensen in dit systeem werken hier bewust of onbewust al decennia aan mee, de overheid die het moet reguleren en controleren is incompetent.

Maar hoe pak je het aan? zoals je aangeeft moeten zowel systeem als de mensen in het systeem geëvalueerd worden. Als ik wat terug lees lijkt een aanpassing van het omringend kader van diagnose/controle alvast aan hervorming toe - maar dat lijkt snel te botsen op o.a. privacy wetgeving etc.

 

[Nahrtent]

Als een steekproef van, met enig voorbehoud, toch wel enige omvang al aangeeft dat meer dan een kwart van de mensen eigenlijk geen recht hebben op hun statuut, meer dan de helft hun recht beperkt dient te worden in de tijd, en amper 17% de erkenning kan behouden tot aan het pensioen, dan is de enige mogelijke conclusie dat er nog véél marge is daar. Lijkt me een topprioriteit voor de komende begrotingscontrole, als vakbond zijnde zou ik daar vooral geen grote bek over opzetten.

Ziek is ziek, maar blijkbaar lang niet altijd.

 

[contextbinder]

Als een steekproef van, met enig voorbehoud, toch wel enige omvang al aangeeft dat meer dan een kwart van de mensen eigenlijk geen recht hebben op hun statuut, meer dan de helft hun recht beperkt dient te worden in de tijd, en amper 17% de erkenning kan behouden tot aan het pensioen, dan is de enige mogelijke conclusie dat er nog véél marge is daar. Lijkt me een topprioriteit voor de komende begrotingscontrole, als vakbond zijnde zou ik daar vooral geen grote bek over opzetten.

GBL heeft het al gezien: het gaan boeiende weken worden - die begroting.

Bouchez schiet Vooruit-voorstel over miljonairsbijdrage af en stelt voor om 5 miljard euro te halen bij de langdurig zieken

“Ik vind het heel interessant dat men in het meest belaste land ter wereld nog nieuwe belastingen kan bedenken”, reageert MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez in VTM NIEUWS laconiek op het voorstel van zijn Vooruit-collega Conner Rousseau over een miljonairsbijdrage. Om het gat in de begroting te...

www.hln.be

 

[Hedgehedger]

Opvallend dat zelfs Bouchez de kern van de zaak en het échte pijnpunt niet durf aan te raken: de pensioenen en dan met name de ambtenarenpensioenen.

 

[Yo-Han]

Bouchez's rekenkunde LOL. 12miljard -25% = 5 Miljard ... neen 3 miljard ... ik zie maximum 2-3 miljard hier uit gehaald te worden, en dan nog verlies van mensen die naar het OCMW hollen. Bouchez hangt natuurlijk graag de populist uit hé. Als die kleine steekproef al corrrect is voor de 260 000 mensen die permanent ziek zijn tot hun pensioen (en de grotere groep van 500 000 mensen in totaal). Veel 50 plussers denk ik bij die 260 000.
Er zitten er daar ook veel bij die tijdens corona wegens gebrek aan controle en opvloging in die situatie beland zijn omdat het toen een makkelijke oplossing was zeker? Dat mag VDB aan z'n eigen beleid toewijzen.

Zieken zullen idd wel een mooi afleidingsmaneuver zijn om tekorten van ettelijk keren meer in de pensioenen en bvb die 66 Miljard subsidies voorheen genoemd in dit topic uit de wind te zetten. De politieke truken van de foor.
Niet dat dit een stroman moet zijn in deze discussie. Bespaar daar 2 of 3 miljard? Okay, maar er kan nog veel meer bespaard worden als iedereen de last deelt, ook bij de rijken en al die gezonde achterpoortgebruikers.

 

[marcel]

Opvallend dat zelfs Bouchez de kern van de zaak en het échte pijnpunt niet durf aan te raken: de pensioenen en dan met name de ambtenarenpensioenen.

het aanraken van de ambtenarenpensioenen staat al in het regeerakkoord.

 

[Hedgehedger]

het aanraken van de ambtenarenpensioenen staat al in het regeerakkoord.

Terecht punt maar ons begrotingstekort is wel zéér acuut terwijl die maatregelen op de middelange termijn werken. De excessen worden maar zeer zachtjes aan afgebouwd dus terwijl we op de financiële markten intussen een hogere rente betalen dan pakweg Spanje of Portugal.