Terwijl jij werkte? Of ook aan een uitkering? Want samenwonende krijgt maar 40% zonder minimum. Zelfde voorwaarden als leefloon, zonder de sociale voordelen.
500.000 langdurig zieken in België
- Onderwerp starter Brt
- Startdatum
- Regeerakkoord
Terwijl ik progressief werkte (dus deels invaliditeit ook).
Daar zal het verschil zitten. Het inkomen van inwonende partner wordt meegenomen om het bedrag van invalide te bepalen. Dat bedrag is het minimumloon voor een voltijds werkende, daar zal jij niet aan gekomen zijn.
Anyway altijd gezellig simpel en straight forward die uitkeringen 
Brt
Banned
Als een man werkt en 2000 netto heeft, de vrouw is invalide (burn-out/depressie wat een groot deel is vd langdurige zieken), hoeveel krijgt die vrouw dan? Als dat minimum 1300 euro is dan heeft die vrouw toch geen enkele motivator om te gaan werken? Als zij een auto moet kopen en gaat werken voor 2k netto dan gaat ze er amper op vooruit.Mijn ex kreeg als samenwonende invalide toch wel gewoon dat minimumbedrag? Ik bedoel, zijn dagbedrag stemde effectief overeen met dat cijfertje in die tabel bij de arbeidsongeschiktheidsuitkering vanaf de 7de maand
Al die langdurig zieken met depressie en burn-out daar moet een groot deel gewoon terug gaan werken maar die hebben geen enkele motivator.
En ja, er zullen er zijn die nooit kunnen gaan werken omwille van hun ziekte maar zeker niet zoveel als dat er nu zijn.
Dus oftewel moeten die lonen omhoog oftewel moeten die uitkeringen omlaag want nogmaals: man met 2K netto en vrouw invalide met 1300 euro die ga je nooit nog aan de slag krijgen: er is gewoon geen motivator om te gaan werken.
Brt
Banned
Zoals je het zelf zegt: een ideale sociale zekerheid. Probleem: mensen zijn niet ideaal en zullen altijd proberen er de kantjes vanaf lopen....
Als een varken kan vliegen, dan is mijn oma een hond.
Die vrouw krijgt in de periode van invaliditeit 40% van haar laatste brutoloon als inkomen. Verdiende ze dus 2.113,74 euro bruto (wat overeenkomt met 2000 euro netto), dan zal ze als samenwonende maximaal 845,49 euro krijgen, ongeacht dat de minimumbedragen hoger liggen).
ben geen expert op dat vlak, maar er zijn een aantal mogelijkheden:
- pure bezuinigingsoperatie
- om fraude te vermijden: het aanpassen van het brutoloon van 2 kwartalen terug, is slechts zelden een echtecorrectie, en valt dus véél meer op. Anders kan je net voor je ziek zou vallen aan je werkgever vragen om kort even een hoger loon te betalen (wat zeker in familiale bedrijven niet zeldzaam zou zijn bij langdurige ziektes)
- puur administratieve eenvoud, het maakt het gemakkelijker om zeker een volledig beeld vna het loon van dat kwartaal te hebben en dus minder correcties te moeten uitvoeren.
Nee, meer, maar gezien er geen bedrijfsvoorheffing is en dat achteraf verrekend wordt, zou het netto ongeveer op 1300 uitkomen per maand. In de praktijk is natuurlijk het verlies een stuk groter dan puur de bruto->netto, gezien dingen zoals vakantiegeld, eindejaarspremie en eventuele maaltijdcheques, nettovergoedingen en andere voordelen (bedrijfswagen, ...) wegvallen.
Brt
Banned
En voila, dat is om problemen vragen. Mijn vriendin heeft een hoog loon en ik ook. Moest ik 50+ zijn (meeste zullen dan wel vastgoed afbetaald hebben) en een burn-out/depressie krijgen en iedere maand 1300 euro netto (of zelfs meer) dan zou ik dat zolang mogelijk proberen te rekken. Waarom gaan werken? Zo redeneren de meeste mensen denk ik....En zelfs met een mediaanloon ga je al snel richting 1300 euro....
En dat zie je aan de cijfers: burn-out/depressie sterke toename langdurig zieken en vooral bij 50+...
Behalve dat je even voorbij gaat aan:
- het grote inkomensverlies dat een stuk groter is dan je lening voor de overgrote meerderheid van de mensen
- het feit dat een burn-out/depressie krijgen niet leuk en mensen er vanaf willen
- én dat je dat niet zomaar kan rekken
- dat er voldoende redenen zijn om een andere oorzaak te geven aan de stijging bij 50+'ers en ook bij jongeren.
Behalve al dat, heb je dus 100% gelijk
Wat betekent dat je gigantische gaten mist en dus nauwelijks gelijk hebt.
Stop met vanalles te verkrachten gewoon maar om af te geven op burnouts.
Brt
Banned
verschillende van deze argumenten zijn al ontkracht, terwijl je ballonnetjes blijft oplaten
So what? Met 1300 euro + inkomen partner kom je toe
Er vanaf willen vraagt een inspanning, dat gaat niet met heel de dag thuis te zitten en al zeker niet langer dan 1 jaar....
Tuurlijk wel, ga naar de dokter met x symptonen.....
Nee er zijn niet voldoende redenen, de verantwoordelijkheid ligt voor een groot deel bij individu wanneer dat langer dan 1 jaar duurt....
Correct
Ik geef niet af op burnouts. 25 jaar geleden bestond dat niet, vandaag is dat samen met depressie, de verklaring van de toename van langdurig zieken/invaliditeit. Die reden moet bij het individu gezocht worden, niet bij sociale media en andere onzin. Iedereen is verantwoordelijk, tot op zekere hoogte (bv misbruikt als kind, genetische afwijking), voor zijn eigen psychische gezondheid.
Laatst bewerkt:
pardal
Well-known member
25 jaar geleden was de werkdruk misschien niet zo hoog.
25 jaar (het gaat langer geleden zijn, maar anders kan ik mijn punt niet maken) stond homoseksualiteit beschreven in de DSM als een psychische ziekte
Sociaal media was er 25 jaar geleden niet. Internet/gsm/ begon zo wat op te komen.
Bovendien kan je niet van een individueel probleem meer spreken als de grote van de groep van mensen met een burn-out/depressie een stad kunnen vullen. Dan zitten we met een maatschappelijk probleem.
Gonzo the Great
Active member
Dat is hetzelfde zeggen dan dat de 500 000 absoluut normaal is, en dat lijkt me ook wat sterk.
Een enorme minderheid werkt voor zijn plezier, anders zou men mensen ook niet betalen om het te doen. Dat blijft een kosten/baten afweging waar ook de verantwoordelijkheidszin van een mens in meespeelt. Compleet ontkennen dat de werkloosheidsval een beetje naar een depressie- of burnout-val verschoof zoals je hier nu doet is iets te zwart/wit denken, neen? Het is echt niet de moment om die evolutie totaal te ontkennen: die deur moet asap dicht voor de extra overheveling gebeurt doordat de werkloosheid nu in de tijd beperkt wordt.
Plak op basis van de evolutie in cijfers een getal op wat de 500 000 "normaal" zou moeten zijn, en je zal wel uitkomen dat hij tussen de 20 en 50% gelijk zal hebben. Ik deed de rekensom zelf niet, want dat boeit allemaal niet in feite.
Financieel is het wat het is: nodig voor de echte zieke en mooi meegenomen voor de profiteur. Daar kan je moeilijk iets aan veranderen zonder de echte zieke te raken.
Het enige wapen tegen dit cijfer is controle. Hoe is dat nu? Hoe vaak? Kan dat beter? Durven controleartsen de diagnose van de arts genoeg tegenspreken? Zijn alle artsen betrouwbaar of "schrijft" de ene makkelijker ziekteverlof dan de ander? Wordt "schrijfgedrag" van artsen in cijfers vergeleken? Op basis van wat krijgt men de diagnose burnout of depressie? Zijn daar grote verschillen tussen artsen? En bij die laatste punten zitten we bij het beroepsgeheim en lopen we voor een groot stuk vast.
En zo zijn we terug bij af.
Dat men de uitkeringen die tegen de regels zijn uitgekeerd al begint eruit te filteren is een begin (erg in feite dat we het rechtzetten van vroeger gemaakte fouten als positief moeten zien, echt een teken uit wat voor een politiek dal we moeten kruipen...)
Er blijft mi maar 1 oplossing: belast werken niet kapot zodat het steeds veel aantrekkelijker blijft tov eender welke uitkering. Maar dat is makkelijk gezegd uiteraard
Laatst bewerkt: