Hij heeft Psoriasis en ik kan volkomen begrijpen dat je niet naar je werk wilt komen. Maar je kan wel gerust thuis werken.
Dat vind ik ook. Er moet gewoon voor zulke mensen dringend een oplossing komen. In de eerste plaats voor die persoon zélf. Een werk zorgt voor zelfwaarde, je draagt iets bij aan de maatschappij en dat geeft je een goed gevoel. We moeten écht zorgen dat zulke mensen werk hebben. Al was het 10u per week, maar laat ze aub iets doen. Er is administratief werk genoeg om maar een dom voorbeeld te geven.
Ik moest met mijn aandoening al 20 jaar een uitkering krijgen en ik ben verdomd blij dat ik die weg niet ben ingeslagen. Ik zou gewoon extreem depressief worden van ettelijke jaren hier nutteloos rond te lopen.
Ik vraag mij echt af wat die mensen overdag doen. Slapen tot 10u en van verveling overdag naar de tafel van Gert kijken? Wat een leven. Echt iets om jaloers op te zijn. Neen, geef die mensen iets waarmee ze zich kunnen bezighouden. Aub.
Die uitkeringen zijn ook amper €1300 of zelfs minder. Als je daar gelukkig van wordt, proficiat. Maar het zou niets voor mij zijn. Voor alle duidelijkheid, ik heb depressies burnouts en ernstige vorm van sociale fobie gekend, dus wees maar zeker dat ik een sterke kandidaat was voor uitkeringen. Maar dat zou alles gewoon erger gemaakt hebben. Iemand die trouwens maanden en zelfs jaren niet meer actief is, zal zeer moeilijk terug te activeren zijn.
In die periode heeft die persoon al lang geleerd om met weinig geld rond te komen & lui rond te hangen met andere werklozen. Ik moet in september geopereerd worden en zal sowieso 2 maanden out zijn wegens zware operatie. Ik ga er alles aan doen om zo snel mogelijk te kunnen werken. Juist omdat thuis zitten mij niet gelukkig maakt. Die negatieve spiraal waar zulke mensen in belanden is denk ik verdomd moeilijk om terug uit te geraken.
Het is wel degelijk de schuld van de maatschappij dat we voor zieke mensen geen oplossing hebben. Voor mij persoonlijk had de maatschappij geen oplossing. Ik ben zelfstandige moeten worden om te kunnen werken waar en wanneer ik dat wil. De job die ik al 15 jaar uitoefen bestaat niet. Die heb ik als zelfstandige zelf uitgevonden. Er is
geen enkel bedrijf die mij zo'n functie kan geven. Verdien ik evenveel als mijn collega-zelfstandige? Hell no. Werk ik evenveel als mijn collega-zelfstandige? Hell no. Ben ik gelukkig? Hell yeah.
Ik vrees dat onze nieuwe tiktok generatie (**) het niet makkelijker zal hebben. Voor die mensen is het doodnormaal om zich slecht te voelen, daarover te praten en zich te laten gaan in hun miserie. Verwijt mij gerust van oude rakker, maar van werken word je niet depressief. Je hebt zelfs geen tijd om na te denken omdat je bezig bent met vanalles. Het is juist door thuis te zitten nadenken dat alles erger en erger wordt.
Ik spreek hier voor alle duidelijkheid over mentale ziektes.
Psychologen zijn al lange tijd niet meer beschaamd om €70 per uur te vragen. Ik vrees dat mensen met een uitkering daarvoor geen geld hebben. Alhoewel ik onlangs gehoord had dat chatGPT en AI die mensen zou kunnen helpen. Hopelijk wordt dat verder uitgewerkt. Al was het alleen al omdat de wachtlijsten zeer lang zijn vandaag de dag.
¨¨ onlangs een kind van 8 jaar bezig gezien op TikTok, ik viel bijna van mijn stoel, een half uur aan een stuk naar filmpjes kijken en dat terwijl 9 op de 10 filmpjes weggeswiped worden na amper 0,5 seconden, dat brein moet dus binnen de seconde getriggered worden om interesse te tonen, zo niet wordt er beslist om naar het volgende te gaan
sorry maar dat kan toch niet gezond zijn voor een kind van 8 jaar, ga eens naar buiten kind, speel met andere kindjes ffs
we kunnen ons ook afvragen of social media niet verboden moet worden onder een bepaalde leeftijd, het is nu niet dat dat zoveel meerwaarde heeft... integendeel... misschien kunnen we ooit bewijzen dat het meer schade toebrengt dan iets anders aan onze jeugd