500.000 langdurig zieken in België

Brt zei:
The term "snowflake generation" was one of Collins English Dictionary's 2016 words of the year. Collins defines the term as "the young adults of the 2010s, viewed as being less resilient and more prone to taking offence than previous generations"

Snowflake (slang) - Wikipedia

en.m.wikipedia.org en.m.wikipedia.org
Klik om te vergroten...
Een artikel dat beschrijft wat de oorsprong is van een pejoratieve term, daar haal jij dan enkel zinnen uit hoe dat 10 jaar geleden werd gebruikt.

Enkele zinnen verder hoe de term werd gepolitiseerd. Dit alles in de VS.

Dus een beetje "he said, she said", in de VS. Relevantie: 0.0
 
Sylverscythe zei:
Wat ik wel geloof is dat effectief de werkdruk is gestegen, of tenminste de gepercipieerde werkdruk. Flexibiliteit en bereikbaarheid zijn gewoon belangrijker dan vroeger. Misschien dat onze grootouders 6 dagen per week werkten, of dagen trekten van 10u, maar de intensiteit van die dagen lag volgens mij lager. En eenmaal thuis was die dag ook gedaan, en moest er amper "nagedacht" worden. Het leven was gewoon simpeler. Wie van onze ouders, laat staan grootouders, was bv. de prijs van gas en elektriciteit aan het opvolgen? Het was toch allemaal Electrabel. Of, kinderen: een gezin tweeverdieners is een recente ontwikkeling, heel het geloop om dat te regelen komt er ook bij.

En zo zijn er volgens mij heel wat moderne ontwikkelingen die als verbetering zijn bedoeld maar die gewoon mentale bandbreedte gebruiken waar dat vroeger niet zo was. En we zijn biologisch nog altijd hetzelfde als onze verre grootouders.
Klik om te vergroten...

Denk dat hierin idd veel waarheid schuilt, vandaag de dag verprutsen we ook gigantisch veel tijd aan zaken die imo een zeer beperkte bijdrage leveren zoals verplaatsingen, diverse vormen van communicatie met niet relevante info, rat race combo van werk/kinderen/hobby's, constante stroom van administratie zoals betalingen/mededelingen, ... en dat alles is anno 2025 quasi steeds instant.

zo een paar uur absolute mentale rust in de zin van: er komt niets op me af is eerder zeldzaam - niet iedereen kan dat plaatsen en bevorderlijk is.
het voor niemand.

Stom voorbeeld: brood en melk - toen ik klein was kwam de lokale bakker een brood aan de deur zetten en kwam de melkboer langs, dat is eigenlijk een zaligheid. Let op - als er niemand thuis was stonden die producten gewoon op straat voor de deur. Dat is een luxe die vandaag de dag haast ondenkbaar is geworden.
 
Je hebt een ietwat hogere belastingvrije som als invalide, maar niet veel meer. Als je part time gaat werken daarna betaal je snel plots weer meer een pak belastingen als je niet oplet.

Ik sluit me aan bij @glashelder.
Verder geen probleem dat er wat meer controle is op huisartsen en werkgevers, en zieken zelf. Misbruik mag er altijd uit.
Maar m'n moet ook niet te ver gaan en overdrijven bij mensen die reeds bewezen dat er een ernstig chronisch probleem is met de gezondheid. Een kanker patiënt in remissie geef je idd best de tijd om terug aan de slag te gaan bvb. Opvallend wel dat 300k mensen al 10 tot 15 jaar tot hun pensioen permanent invalide zijn, moeten allemaal 45 plussers zijn. Nikske de snowflakes generatie dus. Misschien eerder hen die pech hebben dat het na hun 40ste bergaf ging met de gezondheid.

Sowieso komt bij hoge welvaart altijd meer het mentale problemen aspect naar voor (is bv in Japan ook al lang zo). In 3de wereld landen is het dan meer kortere levensduur, armoede, hongersnood ...
België, top zelfmoorden in Europa, waarom? Waarom zo veel zieken... ons land is bestuurlijk ook zelf ziek op veel vlakken. VDB zou dat eens kunnen bekijken, waarom? De wereld werd er alvast niet vrolijker op de laatste 5 jaar: veel problemen, tekorten overal ... meer werkdruk.

Een werkweek van 42u kan chill zijn terwijl iemand in een 38u week zich zot werkt.
Zelfstandigen werken ook soms 60u: slagers, traiteurs, dokters, zelfstandige stielmensen ...
CEO's etc ook, maar hoeveel business diners zitten daar dan in die uren, of thuis nog even wat nazien in de sofa (met een single malt whisky van 100€ per fles)
 
Laatst bewerkt:
Brt zei:
The term "snowflake generation" was one of Collins English Dictionary's 2016 words of the year. Collins defines the term as "the young adults of the 2010s, viewed as being less resilient and more prone to taking offence than previous generations"

The terms "generation snowflake" and "snowflake generation" are frequently used in reference to use of trigger warnings and safe spaces, or to describe young adults as anti-free speech, specifically in reference to a practice referred to as deplatforming.[15][16][17] It has also been used to refer to a reported increase in mental health issues among young adults

Snowflake (slang) - Wikipedia

en.m.wikipedia.org en.m.wikipedia.org
Klik om te vergroten...
Er is één constante in de menselijke geschiedenis, en dat is de oudere generatie die klaagt over de jongere generatie als softer, minder respectvol, enzovoort.
 
Yo-Han zei:
Je hebt een ietwat hogere belastingvrije som als invalide, maar niet veel meer. Als je part time gaat werken daarna betaal je snel plots weer meer een pak belastingen als je niet oplet.

Ik sluit me aan bij @glashelder.
Verder geen probleem dat er wat meer controle is op huisartsen en werkgevers, en zieken zelf. Misbruik mag er altijd uit.
Maar m'n moet ook niet te ver gaan en overdrijven bij mensen die reeds bewezen dat er een ernstig chronisch probleem is met de gezondheid. Een kanker patiënt in remissie geef je idd best de tijd om terug aan de slag te gaan bvb. Opvallend wel dat 300k mensen al 10 tot 15 jaar tot hun pensioen permanent invalide zijn, moeten allemaal 45 plussers zijn. Nikske de snowflakes generatie dus. Misschien eerder hen die pech hebben dat het na hun 40ste bergaf ging met de gezondheid.

Sowieso komt bij hoge welvaart altijd meer het mentale problemen aspect naar voor (is bv in Japan ook al lang zo). In 3d wereld landen is het dan meer kortere levensduur, armoede, hongersnood ...
België, top zelfmoorden in Europa, waarom? Waarom zo veel zieken... ons land is bestuurlijk ook zelf ziek op veel vlakken. VDB zou dta eens kunen bekijken, waarom? De wereld werd er alvast niet vrolijker op de laatste 5 jaar: veel problemen, tekorten overal ... meer werkdruk.

Een werkweek van 42u kan chill zijn terwijl iemand in een 38uur week zich zot werkt.
Zelfstandigen werken ook soms 60u: slagers, traiteurs, dokters, zelfstandige stielmensen ...
CEO's etc ook, maar hoeveel business diners zitten daar dan in die uren, of thuis nog effe wat nazien in de sofa (met een single malt whiksy van 100€ per fles)

ps. burnout was vroeger gewoon een 'zenuw inzinking'

ps2. im not a fuckin snowflake, i'm Chuck Norris! :fingerguns:

:sarcastic:

Zo kende ik er veel .... grote muilen, todat ze zelf eens ferm ziek zijn of in de shit zitten, en dan blijten. Sorry dat ik het met zo grove worden zeg, en als mensen met 0,0000 kijk op iemand anders gezondheid wat gaan oordelen met hun buikgevoel, dan wordt ik wel eens kribbig.
Klik om te vergroten...



Remake zei:
Een percentage is daar moeilijk op te plakken, maar als je in het dossier "Betaling OCMW of Betaling VDAB" ziet staan, zuchten we al eens. Als ik zou zeggen dat 3 op 4 er zijn voeten aan veegt, ga ik er niet ver naast zitten.

Ik heb even onze prijslijst geraadpleegd en de kosten van het examen bij elkaar geteld. Er van uitgaande dat je voor al je examens (theorie, vakbekwaamheid en alle praktische proeven) bij de eerste poging slaagt, kom je op €4466 incl BTW voor het volledige traject naar een rijbewijs CE incl vakbekwaamheid. Dit is er van uitgaande dat je al een rijbewijs B hebt, anders moet je dat ook eerst nog bekostigen. Bij sommige gevallen (vooral migranten zonder in Europa geldig B-rijbewijs), wordt dat rijbewijs B ook nog eens betaald door de genoemde diensten.

Daar komt ook nog een onafhankelijke medische keuring bij die ook niet goedkoop is, maar die prijs varieert. Dacht dat het voor mij de laatste keer 180 euro was, maar die moet ik nu natuurlijk niet meer zelf betalen.


Wij zitten voor wie zelf betaalt aan een slaagpercentage van bijna 100% op manoeuvres en een 70 a 80 op de proeven op openbare weg. Die komen na een niet-geslaagd examen ook terug, waardoor het uiteindelijke percentage op zijn geheel eigenlijk op net geen 100% uitkomt, want op hier en daar een die het om financiële redenen niet meer wil doen, slaagt iedereen uiteindelijk.

Bij diegene die de opleiding in de schoot geworpen krijgen, durf ik gerust zeggen dat meer dan de helft er nooit door raakt. Dan is het weer eens lachen, want de volgende vrije plek voor het nog eens te proberen is 2 a 3 maand later, dus weer eens een paar maand op 't gemak. Diegene die hun best doen gaan wat in dezelfde percentages vallen als diegene die het zelf betalen. Ze krijgen 3 examenpogingen betaald dacht ik, als dat dus niet lukt (en dat gebeurt nu eenmaal), kunnen ze het bedrag voor een vierde examen (in totaliteit kost je dat 500 tot 700 euro) niet zelf ophoesten en vallen af.


Inderdaad. Dat is niet altijd even duidelijk en de hulpbehoevende straffen omdat een ander profiteert is imo ook geen oplossing.
Klik om te vergroten...
Ik citeer remake: 'Een percentage is daar moeilijk op te plakken, maar als je in het dossier "Betaling OCMW of Betaling VDAB" ziet staan, zuchten we al eens. Als ik zou zeggen dat 3 op 4 er zijn voeten aan veegt, ga ik er niet ver naast zitten.

Ik heb even onze prijslijst geraadpleegd en de kosten van het examen bij elkaar geteld. Er van uitgaande dat je voor al je examens (theorie, vakbekwaamheid en alle praktische proeven) bij de eerste poging slaagt, kom je op €4466 incl BTW voor het volledige traject naar een rijbewijs CE incl vakbekwaamheid. Dit is er van uitgaande dat je al een rijbewijs B hebt, anders moet je dat ook eerst nog bekostigen. Bij sommige gevallen (vooral migranten zonder in Europa geldig B-rijbewijs), wordt dat rijbewijs B ook nog eens betaald door de genoemde diensten.'



Iemand met een uitkering krijgt 5k gratis opleiding en 3/4 van die mensen vegen er hun voeten aan.
En dan kun je niet spreken van bepampering?
En uiteraard zijn er veel echte zieken maar hoeveel daarvan hebben een stamp nodig net zoals die 3/4 uitkeringstrekkers die er hun voeten aanvegen?
 
glashelder zei:
Allez, ik kom het nog maar eens vertellen.

Veel mensen vallen tussen wal en schip. Er zijn heel veel mensen voor wie voltijds werken niet lukt en nooit zal lukken. In mijn omgeving ken ik er zo verschillende, voornamelijk mensen met autisme, ADHD, trauma's, psychische kwetsbaarheden. Die hebben gewoon minder draagkracht, punt. Je kan daar aan blijven trekken en sleuren maar het enige wat daar dan mee gebeurt is dat er op den duur opnieuw langdurig wordt uitgevallen. Je kan mensen niet blijven over hun limieten laten gaan en hopen dat het zichzelf dan maar oplost. En je kan dan dreigen en straffen en verplichten maar nogmaals, dat lost niets op.

Er is geen systeem in ons land waarbij je structureel deeltijds kan werken met aanvulling uitkering door medische redenen. Invaliditeit is per definitie tijdelijk. Erkenning van een handicap is zeer moeilijk: zodra je kan lopen, autorijden, jezelf verzorgen,... is het al zeer moeilijk om erkend te worden want 'je kan toch vanalles'. Het is alles of niets. Laat staan om een inkomensvervangende tegemoetkoming te krijgen.

Dus waar komen deze mensen terecht? Ah ja, ze beginnen voltijds, vallen op den duur uit en komen terecht in de invaliditeit. Uitendelijk gaan ze progressief werken en dat is allemaal goed en wel, maar er wordt toch gepusht om weer voltijds te werken. En wat gebeurt er dan? Ah ja, ze vallen weer voltijds uit. Rinse and repeat.

Ik ken iemand die op dit moment gewoon zijn ouderschapsverlof inzet om niet voltijds te moeten werken omdat hem dat niet lukt, en de adviserend-arts wil niet meer verlengen, want vanaf een bepaald percentage is het gewoon voltijds of niks. Dat is toch ook niet de bedoeling?

En al deze mensen willen niet liever dan voltijds werken. Wie zou er dat niet willen? Hoger loon, geen absurd hoge belastingsafrekening elk jaar, geen stresserende bezoeken aan adviserend-artsen waar je je steeds moet verantwoorden. En gewoon normaal meedraaien, geen controlemechanismen, geen zorgen. Dat je dat niet kan en nooit zal kunnen is al een gigantisch iets om zelf te verwerken en te aanvaarden. Laat staan dat je dat de hele tijd moet zitten verdedigen en uitleggen en verantwoorden. Halftijds werken is vaak al zwaar genoeg, met weinig sociale activiteiten daarbuiten, recuperatiedagen die echt dienen als recuperatiedagen en zo weinig mogelijk gepland buiten de werkuren want het huishouden moet ook gebeuren en dat vraagt ook gewoon energie. Dat lukt allemaal nét aan.

Zorg voor een systeem waarin mensen structureel deeltijds kunnen werken aangevuld met een toelage na bewijs/diagnose/verslagen/weet ik veel, en een heel deel van het cijfer van invaliditeit valt weg. Daarmee los je het niet op hé en verschuif je het, maar imo is dat wel gewoon een groot deel van dat cijfer. En dan weet je tenminste waar je het over hebt, welke mensen wat nog wel en niet kunnen en waar je aan moet trekken en sleuren, waar nog marge is met begrip voor proberen ophogen stapje per stapje en wat helemaal niet meer lukt.

Nu smijt men al die groepen door elkaar en een beetje meer druk langs alle kanten en het komt magisch vanzelf wel goed zeg.
Klik om te vergroten...

Mooie post, maar tegelijk fiets je ook, vermoedelijk ongewild, rond diverse problematieken heen:
  • wat met de groep die helemaal geen interesse heeft in voltijds werken en er een sport van maakt om cru gesteld de sociale zekerheid uit te zuigen - met assistentie van diverse diensten die je wegwijs maken in de honderden systemen die niet bepaald uitblinken in duidelijkheid
  • wat met de groep die gewoon de afweging maakt tussen werken en niet/deeltijds werken in combinatie met uitkering
  • wat met de groep die zeer doelbewust gaat sturen richting 10-15 jaar voor pensioen wat uitbollen - geholpen door gelijkgestelde periodes en tal van andere voordelen.
  • wat met de groep die misbruik maken van diverse opleidingssystemen die ons land rijk zijn.
  • ...
Zoals wel vaker: het zijn de rotte appels die het systeem verpesten voor diegenen die het echt nodig hebben.
 
contextbinder zei:
Mooie post, maar tegelijk fiets je ook, vermoedelijk ongewild, rond diverse problematieken heen:
  • wat met de groep die helemaal geen interesse heeft in voltijds werken en er een sport van maakt om cru gesteld de sociale zekerheid uit te zuigen - met assistentie van diverse diensten die je wegwijs maken in de honderden systemen die niet bepaald uitblinken in duidelijkheid
  • wat met de groep die gewoon de afweging maakt tussen werken en niet/deeltijds werken in combinatie met uitkering
  • wat met de groep die zeer doelbewust gaat sturen richting 10-15 jaar voor pensioen wat uitbollen - geholpen door gelijkgestelde periodes en tal van andere voordelen.
  • wat met de groep die misbruik maken van diverse opleidingssystemen die ons land rijk zijn.
  • ...
Zoals wel vaker: het zijn de rotte appels die het systeem verpesten voor diegenen die het echt nodig hebben.
Klik om te vergroten...
En dan is de vraag of de mand met appels niet aan het rotten is door de vele rotte appels....
 
Brt zei:
En dan is de vraag of de mand met appels niet aan het rotten is door de vele rotte appels....
Klik om te vergroten...

Ik vermoed van wel - met de nuance dat een mens (enfin - in mijn omgeving dan) sneller en meer in contact komt met rotte appels dan met mensen die het effectief nodig hebben. Het maatschappelijk draagvlak voor iemand van 50 jaar die doelbewust aanstuurt op halftijds werken en halftijds uitkering is dan ook onvoorstelbaar groot - dermate dat veel van deze mensen dat ook gewoon zo zeggen en er zelfs mee pronken.
 
Er zijn dikke profiteurs maar het omgekeerde bestaat ook !
Mijn gebuur, de man die full time werkt in een manager functie, krijgt op zijn 58 ste een paar jaar terug te horen dat hij de ziekte van Parkinson heeft. Dokter vroeg hem of hij nog wou werken want als hij wou kon hij tot aan zijn pensioen thuis zijn !! Om een lang verhaal kort te maken, hij heeft nog 4 jaar gewerkt , de firma waar hij werkte was zeer coulant naar hem toe maar heeft direct een opvolger aangenomen en die heeft hij opgeleid . . . . Ik meen dat hij alles bijeen zijn laatste jaar voor hij met pensioen kon op ziekenkas heeft gestaan.
Voor zo'n mensen doe ik mijn hoed af en ben ik blij dat er een ziekenkas bestaat om dat laatste jaar op te vullen met een gelijkgestelde periode.
 
R@ndom zei:
Er zijn dikke profiteurs maar het omgekeerde bestaat ook !
Mijn gebuur, de man die full time werkt in een manager functie, krijgt op zijn 58 ste een paar jaar terug te horen dat hij de ziekte van Parkinson heeft. Dokter vroeg hem of hij nog wou werken want als hij wou kon hij tot aan zijn pensioen thuis zijn !! Om een lang verhaal kort te maken, hij heeft nog 4 jaar gewerkt , de firma waar hij werkte was zeer coulant naar hem toe maar heeft direct een opvolger aangenomen en die heeft hij opgeleid . . . . Ik meen dat hij alles bijeen zijn laatste jaar voor hij met pensioen kon op ziekenkas heeft gestaan.
Voor zo'n mensen die ik mijn hoed af en ben ik blij dat er een ziekenkas bestaat om dat laatste jaar op te vullen met een gelijkgestelde periode.
Klik om te vergroten...
Dus iemand die nog perfect, ondanks zijn ziekte, een paar jaar kan werken zou volgens u direct op de ziekenkas mogen?
Toch bizar dat dokters hierin meegaan.

Trouwens, werken heeft een positieve invloed op iemands ziekte: rust roest.

Onlangs in de krant: vrouw met voetblessure in het leger: afgekeurd en ziektepensioen op haar 30ste terwijl die nog perfect in een andere job kon werken (wat ze trouwens ook gedaan heeft).

En zo zullen er een hele hoop zijn...12.000 die op ziekteverlof zitten wonen in het buitenland: https://www.standaard.be/politiek/1...nd-n-va-eist-strengere-controle/35550704.html
Daaruit bleek onder meer dat de ziekenfondsen onterecht 482.216 euro hadden uitgekeerd, bijvoorbeeld omdat langdurig zieken langer in het buitenland verbleven dan was toegestaan of omdat ze dat niet hadden gemeld of aangevraagd. Daarnaast opende de controledienst vorig jaar ook dertig dossiers naar langdurig zieken die in het buitenland wel opnieuw aan het werk waren gegaan terwijl ze in België nog een ziekte-uitkering ontvingen.


En dat kan allemaal....bizar.
 
Brt zei:
Dus iemand die nog perfect, ondanks zijn ziekte, een paar jaar kan werken zou volgens u direct op de ziekenkas mogen?
Toch bizar dat dokters hierin meegaan.

Trouwens, werken heeft een positieve invloed hebben op iemands ziekte: rust roest.

Onlangs in de krant: vrouw met voetblessure in het leger: afgekeurd en ziektepensioen op haar 30 ste terwijl die nog perfect in een andere job kon werken (wat ze trouwens ook gedaan heeft).

En zo zullen er een hele hoop zijn...12.000 die op ziekteverlof zitten wonen in het buitenland: https://www.standaard.be/politiek/1...nd-n-va-eist-strengere-controle/35550704.html

En dat kan allemaal....bizar.
Klik om te vergroten...
Ik ben het grotendeels eens, maar :
Die mens heeft Parkinson, zal dus wellicht geen 80 jaar worden daarmee. Dus volgens jou moet hij daarmee blijven werken bij manier van spreken tot hij totaal niks meer kan of tot hij doodvalt? Je werkt om te leven, maar je leeft niet om te werken.

Misschien voelt hij zich goed genoeg om verder te werken, wellicht met medicatie, en zit het misschien nog in een vroeg stadium. Als het ver gevorderde Parkinson is dan is het een vreselijke ziekte en dan kan je niets meer.
Moest hij nu meteen gestopt zijn met werken zou ik het wel begrijpen dat hij nog wilt enkele jaren genieten voor hij zodanig is afgetakeld dat het niet meer kan.

Iemand met een voetblessure kan wellicht wel perfect een bureaujob doen, de overheid zou zulke mensen moeten helpen om aan een andere job te geraken. Maar goed als er systemen bestaan voor mensen om zich te herscholen, het is natuurlijk dan wel met de bedoeling om daarna dan een job te zoeken.

En maar goed dat er meer controle komt op die duizenden die in het buitenland zitten te profiteren van onze sociale zekerheid.
 
Silence zei:
Nee, maar men wil graag het hele jaar door alles kunnen eten. Aardbeien in de zomer, asperges in de winter etc etc.
Dan had je vroeger ook niet he, ik krijg nu nog elk jaar courgetten, pompoenen, prei,.. uit mijn grootmoeder haar tuin
Andere grootouders hadden een grotere tuin met ook fruitbomen, men at iets wanneer het het seizoen was

Verwarming was een kolen of houtkachel en de enige stroom was een tv en een evt radio en dan hing er vaak een luster in elke kamer waar men enkele lampen losdraaide 😄

De werkdruk is zeker gestegen, maar zijn we ook niet allemaal wat soft geworden?
Je baas moet geen bullebak of tiran zijn, maar van zodra je iemand op zijn tenen trapt is het een persoonlijk drama en is het "Ik blijf thuis"

Zelf nu al een paar situaties gehad dat men zwaarder tilt aan de opmerking dat iemand zijn werk niet goed doet dan aan het feit dat men het werk niet goed doet.
Het werk is vaak een kleutertuin of een vriendenboek waar iedereen vriendjes moet zijn. Maar waar je zeker niet meer iemand op zijn plichten/taken mag wijzen

Veel flexibiliteit eisen, maar drama als men flexibiliteit vraagt.

En het huishouden is een lachertje hè
Om de dag 10 minuten rond met een stofzuiger
1x per week eens stof afdoen en dweilen, het is vlot gedaan als je het geen stort laat worden
Boodschappen is 30 minuten als je geen 7 winkels doet om 10€ te besparen. Lijstje maken en na het werk even binnenspringen. Of je laat het nu zelfs klaar zetten met collect en go

Stroom/gas prijzen "opvolgen" is vermoeiend. Cijfertjes noteren, even ingeven en na 5 seconden heb je het voordeligste tarief "contract aanvragen" et voila.
Sommige mensen praten en maken het zichzelf graag drukker dan het is

En uiteraard is het ook zoals glashelder het zegt dat er mensen uit de boot vallen, maar dat is ook niet de overgrote meerderheid van mensen die nu thuis zit met een burnout
Klik om te vergroten...
Eten/groenten: klopt. Ik krijg hier ook nog elk jaar een groot deel groenten uit de tuin van de grootvader, alsook een kleinere portie boontjes en tomaten uit mijn eigen tuin. Dan nog zie ik hier geen argument in, want vroeger had ook niet iedereen een moestuin. En om eerlijk te zijn, een moestuin doe je niet om geld te besparen hé, als je gaat uitrekenen wat u dat kost qua aankoopprijs producten en tijd die je er in steekt ben je veel goedkoper af met groenten uit de winkel.

Of we allemaal soft zijn geworden is eigenlijk gewoon zeggen dat je zelf sterker staat dan de gemiddelde persoon. En dat is nu niet direct een blijk van zelfinzicht en mensenkennis.

Momenteel draait er hier thuis een televisie op de achtergrond, en steekt de laptop waar ik momenteel op typ in het stopcontact. Ons stroomverbruik gaat inderdaad wel gestegen zijn tegenover 20/30 jaar terug, maar ook dat is een non-argument in de discussie omtrent mentale weerbaarheid.

Ikzelf werk in een 'professionele' omgeving waarvan ik uit ga dat het merendeel van mijn collega's best hoog opgeleid is. Toch is het daar soms ook een kleutertuin ja. In hoeverre dat dit vroeger anders was kan ik niet beantwoorden, maar mij lijkt het dat dit iets is van alle tijden.

Huishouden een lachertje noemen noem ik... een lachertje. Zelfs geen zin om daarop te antwoorden.

Stroom/gasprijzen opvolgen is niet vermoeiend, wel blijft dit iets dat het merendeel van de bevolking niet doet. En Beyondgaming is alles behalve een dwarsdoorsnede van de bevolking. Alsook hier zie ik geen argument wat 100 euro per jaar meer/minder betalen voor de gas doet aan de mentale weerbaarheid.

Dit zijn het soort argumenten die ook bovenkomen in armoede topics. Waarom kiest een arm gezin om geld uit te geven voor een Playstation van €500 i.p.v. die €500 te sparen voor extra isolatie binnen X-aantal jaar. Als je dat soort zaken nu niet snapt ga je ze nooit snappen, en dat toont enkel aan dat je zelf in een bevoorrechte positie zit (dewelke voor iedereen anders geïnterpreteerd wordt uiteraard).
 
Brt zei:
Dus iemand die nog perfect, ondanks zijn ziekte, een paar jaar kan werken zou volgens u direct op de ziekenkas mogen?
Toch bizar dat dokters hierin meegaan.

Trouwens, werken heeft een positieve invloed op iemands ziekte: rust roest.
Klik om te vergroten...
Of hoe je in 1 zin kunt bewijzen dat je niet beseft wat de ziekte van Parkinson inhoudt. Die persoon gaat geen 70 jaar oud worden hé.

En rust roest, dat klopt. Maar een te hoog toerental zorgt ervoor dat uwe piston te warm wordt en je een vastloper krijgt.
 
Brt zei:
Een invaliditeitsuitkering is 1300 euro? Als je parttime gaat werken dan heb je toch ook al snel netto 1200 euro?
Dus indien iemand niet fulltime kan: parttime is wel een optie zonder uitkering.
Klik om te vergroten...
Er is niet zoiets als 'een invaliditeitsuitkering', dat is 40-60% (afhankelijk van je gezinssituatie) van je laatste brutoloon, dus dat is voor iedereen anders. Minimum is wel iets rond de 1300, ja.

Het ding is dat je er niet aan kan doen dat je op invaliditeit staat, net zoals je er ook niet voor kiest om een handicap te hebben of wat dan ook. Dus "jammerdebammer, jij kan door de speling van het lot maar 50% werken en dus verdienen, veel plezier" is dan beetje cru. De gemiddelde huurprijs in Vlaanderen is momenteel €922 voor een woning, €870 voor een appartement. Ja daar zit je dan met je halftijds loon. Dat is geen keuze hé.

contextbinder zei:
Mooie post, maar tegelijk fiets je ook, vermoedelijk ongewild, rond diverse problematieken heen:
  • wat met de groep die helemaal geen interesse heeft in voltijds werken en er een sport van maakt om cru gesteld de sociale zekerheid uit te zuigen - met assistentie van diverse diensten die je wegwijs maken in de honderden systemen die niet bepaald uitblinken in duidelijkheid
  • wat met de groep die gewoon de afweging maakt tussen werken en niet/deeltijds werken in combinatie met uitkering
  • wat met de groep die zeer doelbewust gaat sturen richting 10-15 jaar voor pensioen wat uitbollen - geholpen door gelijkgestelde periodes en tal van andere voordelen.
  • wat met de groep die misbruik maken van diverse opleidingssystemen die ons land rijk zijn.
  • ...
Zoals wel vaker: het zijn de rotte appels die het systeem verpesten voor diegenen die het echt nodig hebben.
Klik om te vergroten...
Klopt, daarmee dat ik ook zeg dat het in se een verschuiving is, maar wel eentje waarbij je groepen van elkaar gaat scheiden en uitzuiveren (allez, dat klinkt zo raar) zodat je gerichtere maatregelen kan nemen in plaats van gewoon harder pushen. Met dat harder pushen doe je twee zaken: de rotte appels eruit halen (I guess? who knows? we proberen maar?) én het moeilijker maken voor wie oprecht ongewild op invaliditeit zit (dat is alleszins al een zekerheid). Imo is het ene niet het andere waard, maar goed, dat is ook weer een keuze I guess. Zoals ik zei, probeer dan eerst wat meer systemen op te zetten om die gigantisch grote groep (50 plussers, progressief werkenden, mensen in een opleiding, net uitgevallen, mensen die al 20 jaar op invaliditeit zitten) op te delen zodat je gericht maatregelen kan nemen in plaats van gewoon nog meer te pushen en te hopen dat het zich vanzelf dan wel oplost 🤷‍♂️
 
Ik sluit me ook aan bij verschil in werkdruk nu en 30 jaar geleden, hoor dit bij veel collega's die ouder zijn en familie uit verschillende sectoren. Er wordt gekeken naar de 'luie generatie die minder wil werken", maar ze vertellen ook overal dat er meer werk verzet moet worden met minder personeel, de werkdruk véél hoger ligt.
 
glashelder zei:
Er is niet zoiets als 'een invaliditeitsuitkering', dat is 40-60% (afhankelijk van je gezinssituatie) van je laatste brutoloon, dus dat is voor iedereen anders. Minimum is wel iets rond de 1300, ja.
Klik om te vergroten...
Kleine correctie, het is niet je laatste brutoloon, maar dat van een paar kwartalen terug, waardoor dat serieus kan tegenvallen als je net opslag kreeg of promotie of dergelijke.
Er is ook geen minimum, 40 of 60 procent it is. Als dat dan toevallig onder het leefloon uitkomt, zal het OCMW bijleggen.

Voor de rest volledig akkoord met je post (en je andere in dit topic).
 
Remake zei:
Kleine correctie, het is niet je laatste brutoloon, maar dat van een paar kwartalen terug, waardoor dat serieus kan tegenvallen als je net opslag kreeg of promotie of dergelijke.
Er is ook geen minimum, 40 of 60 procent it is. Als dat dan toevallig onder het leefloon uitkomt, zal het OCMW bijleggen.

Voor de rest volledig akkoord met je post (en je andere in dit topic).
Klik om te vergroten...
Er is toch wel een minimumdagbedrag? Zo is de minimumuitkering voor een samenwonende (regelmatig werknemer) vanaf de 7de maand arbeidsongeschiktheid €1404,52. Zelfs als dat meer is dan 40% van je brutoloon.
 
Remake zei:
Dat is voor ziekte. Voor invaliditeit is er enkel een maximum.
Klik om te vergroten...
Mijn ex kreeg als samenwonende invalide toch wel gewoon dat minimumbedrag? Ik bedoel, zijn dagbedrag stemde effectief overeen met dat cijfertje in die tabel bij de arbeidsongeschiktheidsuitkering vanaf de 7de maand :thinking:
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan