500.000 langdurig zieken in België

Sylverscythe zei:
We hebben minder kinderen en maken ons dan ook meer druk over die kinderen, lijkt me. De wereld is ook anders natuurlijk, als ik het nu hoor van mensen met kinderen ben je best nog uren thuis met hen bezig want met enkel de uren op school lukt het niet. Zie ook alarmsignalen rond dalend onderwijsniveau. Zie ook allerhande zaken die je als ouder nu best zelf regelt, zoals zorgen dat de kinderen kunnen zwemmen. Ik ging gewoon naar school en had verder 0 hobbies of buitenschoolse activiteiten.
Klik om te vergroten...

je zegt daar zoiets:: soms lijken we zelf aan te sturen op de ratrace waar velen het juist zo moeilijk mee hebben, het lijkt alsof een moment van verveling niet meer is toegelaten - overal en altijd moet en zal er iets te doen zijn, en terwijl we ons van A naar B verplaatsen checken we nog snel even de sociale media, kwestie van dat moment mentale rust toch ook om zeep te helpen. Ook de verregaande digitalisering is een radicale wijziging waarvan ik vermoed dat de bijdrage eerder negatief is - maar ik ben geen professor.
 
dee zei:
500k klinkt nog abstract, relatief is dat ruwweg 10% van de beroepsbevolking.
1 op de 10 mensen...
Klik om te vergroten...
Daar zit geen enkele ambtenaar tussen die ziektecijfers.

Dus een werkende bevolking: net geen 5 miljoen, min 1 miljoen ambtenaren.

Daar 580k mensen die langer dan 1 jaar ziek zijn. Dat is immens.
 
Stress is per definitie perceptie: sommige kunnen alles aan anderen niets.
Burn-out is perceptie van stress.
Het gaat om weerbaarheid. Op de tanden bijten. Als het wat moeilijker gaat haken mensen af.

Een instructeur In het leger bij de para's: “Elk jaar zien we dat kandidaten sneller opgeven”, zegt hij. “Waar ze vroeger nog doorgingen tot maand vier of vijf in de opleiding, zijn er nu die al na twee weken de handdoek in de ring gooien. 85 procent geeft op. Vroeger lag dat percentage veel lager.”
 
Brt zei:
Stress is per definitie perceptie: sommige kunnen alles aan anderen niets.
Burn-out is perceptie van stress.
Het gaat om weerbaarheid. Op de tanden bijten. Als het wat moeilijker gaat haken mensen af.

Een instructeur In het leger bij de para's: “Elk jaar zien we dat kandidaten sneller opgeven”, zegt hij. “Waar ze vroeger nog doorgingen tot maand vier of vijf in de opleiding, zijn er nu die al na twee weken de handdoek in de ring gooien. 85 procent geeft op. Vroeger lag dat percentage veel lager.”
Klik om te vergroten...
Stress is gewoon meetbaar hoor.

En dat voorbeeld van de para's zegt niks. Vroeger was er een veel grotere groep zonder enige vorm van diploma die dus ook geen alternatief hadden voor een deftige job.
 
Straddle zei:
Ja precies, omdat kinderopvang niet zo massaal gesubsidieerd wordt als in Vlaanderen/België. Hier wordt dat gezien als een kost waar de ouders voor moeten opdraaien, niet de gemeenschap. Als ze in België die kosten ook beginnen door te rekenen aan de verbruikers (ipv aan iedereen), dan zouden er ook veel meer moeders terug huismoeders worden. Je moet al een dik loon hebben om bijv. 5-6k per maand aan kinderopvang te kunnen besteden en daarnaast ook nog eens heel het huishouden gedaan te krijgen. Dan is het gewoon gemakkelijker dat 1 van de ouders thuisblijft.
Klik om te vergroten...
beetje vreemd eigenlijk dat jij hier een systeem lijkt te verdedigen dat in praktijk 25% van uw meeste productieve mensen uit roulatie neemt voor 10-20 jaar.
 
Brt zei:
Stress is per definitie perceptie: sommige kunnen alles aan anderen niets.
Burn-out is perceptie van stress.
Het gaat om weerbaarheid. Op de tanden bijten. Als het wat moeilijker gaat haken mensen af.

Een instructeur In het leger bij de para's: “Elk jaar zien we dat kandidaten sneller opgeven”, zegt hij. “Waar ze vroeger nog doorgingen tot maand vier of vijf in de opleiding, zijn er nu die al na twee weken de handdoek in de ring gooien. 85 procent geeft op. Vroeger lag dat percentage veel lager.”
Klik om te vergroten...
Maar wel in eg. het brutoloon topic zitten klagen dat mensen de studies niet aankunnen voor jobs die goed betalen. Dat is ook gewoon perceptie en op de tanden bijten hoor.
 
zarathustra zei:
beetje vreemd eigenlijk dat jij hier een systeem lijkt te verdedigen dat in praktijk 25% van uw meeste productieve mensen uit roulatie neemt voor 10-20 jaar.
Klik om te vergroten...
Ik verdedig elk systeem waarbij de kosten aan de verbruiker worden gealloceerd, en niet en masse verdeeld worden over de verbruikers en mensen die er niets mee te maken hebben. Ik kan me geen enkel vb bedenken waar dat laatste een prefereerbaar alternatief is.
 
Straddle zei:
Ik verdedig elk systeem waarbij de kosten aan de verbruiker worden gealloceerd, en niet en masse verdeeld worden over de verbruikers en mensen die er niets mee te maken hebben. Ik kan me geen enkel vb bedenken waar dat laatste een prefereerbaar alternatief is.
Klik om te vergroten...

Het is een prefereerbaar alternatief voor een maatschappij. Omdat de maatschappij als geheel, indien je het deftig doet, er beter uitkomt.
 
anders. zei:
Stress is gewoon meetbaar hoor.

En dat voorbeeld van de para's zegt niks. Vroeger was er een veel grotere groep zonder enige vorm van diploma die dus ook geen alternatief hadden voor een deftige job.
Klik om te vergroten...
Net zoals men nu met 18-jarige schoolverlaters minder lijkt te kunnen aanvangen dan vroeger, omdat het veel makelijker is om verder te studeren.
 
Straddle zei:
Ik verdedig elk systeem waarbij de kosten aan de verbruiker worden gealloceerd, en niet en masse verdeeld worden over de verbruikers en mensen die er niets mee te maken hebben. Ik kan me geen enkel vb bedenken waar dat laatste een prefereerbaar alternatief is.
Klik om te vergroten...
Goh dan zou jij bijvoorbeeld per definitie VEEL meer belastingen moeten betalen in zwitserland want je duikt daar op en profiteert van jaren aan infrastructuur en weet ik veel wat waar je niet aan bijgedragen hebt. Het maakt elk onderzoek naar een ziekte die een beetje obscuur is of die een groep treft zonder veel middelen ( kinderen/ouderen) onmogelijk. en zo zijn er legio voorbeelden.

Lijken me toch allemaal voordelen dat die kosten een beetje gedeeld worden. Het is allemaal gemakkelijk gezegd als je geen problemen hebt en zelf al genoeg hebt kunnen profiteren. Dan gewoon stellen "maar niet voor degenen na mij"
 
Loser zei:
Maar zo'n vergelijking werkt toch helemaal niet? In Nederland heb je maar de helft van het aantal langdurig zieken, en daar koppel je de conclusie aan dat veel meer van de langdurig zieken profiteurs zijn in België, tov de 'correcte' Nederlandse zieken. In Zuid-Korea heb je echter nog minder langdurig zieken. Daardoor zijn er toch niet plots meer profiteurs bij de 'correcte' Nederlandse zieken? Dat is een vergelijking met ontelbare factoren en dus ook mogelijke oorzaken, maar je kiest er die ene uit die toevallig uitkomt voor wat je al bedoelde: dat er profiteurs bij zijn.

Ongetwijfeld zijn er profiteurs bij. Maar het verschil kun je misschien ook zoeken in de (on)betaalbaarheid van de gezondheidszorg, in de bedrijfscultuur die de laatste jaren meer veranderd is naar een angelsaksisch model terwijl dat hier niet helemaal de traditie was, misschien ook naar culturele verschillen (hoeveel durft een Belg 'nee' te zeggen tov een NL, en wreekt zich dat), sociale zekerheid en sociale wetgeving zal daar ook wel mee te maken hebben: als je ziet dat ze in NL veel minder beschermd zijn en bovenal heel veel minder werken met vaste contracten maar met jaarcontracten, dan kan dat niet anders dan zijn weerslag hebben, toch?
Klik om te vergroten...

Zo'n vergelijking werkt perfect omdat je een stap terugzet en vergelijkt met de nabije regio, namelijk Nederland, Duitsland, Oostenrijk (want ik heb niet enkel met Nederland vergelijken) of vergelijk voor mijn part de rest van Europa.
Nergens in Europa is het aandeel 20- tot 64-jarigen dat niet aan het werk is wegens ziekte of handicap zo hoog als in België. In totaal telde ons land eind 2021 al meer dan 450.000 inactieven door ziekte of handicap (of ruim 7,2 procent van de beroepsactieve bevolking), en hun aantal blijft stijgen. Dat blijkt uit een nieuw rapport van de Hoge Raad voor de Werkgelegenheid (HRW), dat donderdag werd voorgesteld. De HRW, die de regering adviseert, onderzocht daarmee een van de prangendste uitdagingen op de arbeidsmarkt: de stijgende uitval van langdurig zieken.
Klik om te vergroten...

Ik zeg ook niet dat het volledige verschil verklaart moet worden door profiteurs, wie weet heb je in andere landen meer generositeit zouden verdienen. Maar opnieuw: hier komen een aantal mensen af met vrij erge verhalen, of hoor je al pleidooien om moeders dan maar langer te laten thuisblijven (prima, maar dan moeten die gezinnen maar rondkomen met het inkomen van de wekende partner), maar tegelijkertijd kent bijna iedereen ook wel mensen die misbruik maken van het systeem. Voorbeelden legio hier en elders.

Ik las hier het voorbeeld van "langdurige ziekte/burnout" maar wél gaan verbouwen? Zo'n voorbeeld ken ik ook. Collega van m'n vader, hooggeschoold (i.t.t. mijn vader die zich heeft opgewerkt), "burn-out" maar verregaande verbouwingen gedaan, huis achteraf verkocht met meerwaarde want verhuisd, die heeft daar een mooie winst mee gedaan ten opzichte van blijven werken en een aannemer in schakelen, of effectief onbetaald verlof te nemen... waarbij zowel zijn collega's qua werk als de rest van de samenleving de factuur heeft bijgepast. Ik kijk sceptisch naar een stevig aandeel van langdurig zieken met depressie/burn-out. Ik ben overigens zelf ook al gaan werken op momenten dat ik doodongelukkig was en ik gerust nog durf toegeven dat ik op die momenten allesbehalve mijn beste werk heb afgeleverd, maar ik zie dat nog altijd als beter dan thuiszitten.

Deze topic is een spinoff van het begrotingstopic en in dat opzicht mag toch wel eens onderlijnd worden dat België wél begrotingsproblemen heeft en Nederland een pak minder. Ik bepleit zeker en vast niet de aanpassing van ons sociaal model richting een Angelsaksisch, of hoge inschrijvingsgelden voor hoger onderwijs, etc. maar de misbruiken moeten er gewoonweg uit om het leefbaar te houden.

Vergelijken met het buitenland of zelfs gewoon onszelf lijkt mij een meer dan gepast instrument als je ziet dat de teller van het aantal langdurig zieken net niet dreigt te ontploffen. Extrapoleer dit en straks is iedereen langdurig ziek (en ja, ik weet dat dat zo niet werkt, maar boutade/hyperbool).
 
contextbinder zei:
Langer werken is op zich geen probleem, de omstandigheden waaronder dat werk wordt uitgevoerd zijn dat wel. Mentale weerbaarheid kan ook sterk beïnvloed worden door opvoeding.

ik kan me toch ook niet van de indruk ontdoen dat er heel wat zaken veranderd zijn - anekdotisch maar relevant voorbeeld: de rapporten worden deze dagen uitgedeeld - collega's hebben allemaal kinderen en ik ben dus wat verplicht om de gesprekken die ze voeren met partners/kinderen/school te volgen - mss ben ik als kind verwaarloost en aan mijn lot over gelaten maar daar worden kisten vol met eieren onder gelegd, de mate van zelfredzaamheid gaat loodrecht naar omlaag, wanneer men eens een opmerking krijgt (zoals vaak: deels terecht, deels niet) is dat meteen een drama tot en met - mss moet men daar toch wat anders mee leren omgaan. Onze werkplaats telt een aantal 50 plussers - awel: die zijn het minst ziek, kunnen beter om met druk/commentaar (wellicht ook door ervaring uiteraard).

Al zijn er ook grote individuele verschillen: onze secretaresse is braaf en een harde werker, echter niet de meest efficiënte (dus deel harde werk is voor de vuilbak dan) en indien gewenst heeft die binnen de 2 weken een burn -out of depressie: gewoon 20 zaken tegelijk vragen en ze slaat door - bon, das geen probleem dan hé: dan vraag je gewoon 2 dingen tegelijk en daarna nog 2 en problem solved, iedereen tevreden - als je dat weet natuurlijk.
Klik om te vergroten...
Ik ben enkele jaren geleden eens enkele dagen naar een weeshuis geweest in Afrika en het contrast met onze kinderen qua zelfredzaamheid was ongelooflijk. Dat zijn weeshuizen met vrij weinig personeel, als je daar als kind niet aan tafel gaat dan is er veel kans je die maaltijd gewoon geen eten hebt en als je als 7 jarige niet wil gaan slapen dan doe je dat niet maar kinderen van die leeftijd zorgen zelf dat ze op tijd in de eetzaal zijn, zorgen zelf dat ze kleren hebben voor de volgende dag en steken zichzelf grotendeels in bed en staan op, doen hun kleren aan, poetsen hun tanden en gaan naar de klas zonder dat daar een volwassene aan te pas komt.

Niet dat dat het ideaal is, verre van, maar moest ik dat niet gezien zou ik niet geloven dat zo'n jonge kinderen tot zoiets in staat waren. Ik denk dat het een goede zaak is dat we zoveel zorgen in onze kinderen steken maar ik denk dat het ons redelijk blind maakt voor hun echte capaciteiten, weerbaarheid en zelfredzaamheid en we die misschien ook te weinig ontwikkelen.
 
beryl zei:
Ik ben enkele jaren geleden eens enkele dagen naar een weeshuis geweest in Afrika en het contrast met onze kinderen qua zelfredzaamheid was ongelooflijk. Dat zijn weeshuizen met vrij weinig personeel, als je daar als kind niet aan tafel gaat dan is er veel kans je die maaltijd gewoon geen eten hebt en als je als 7 jarige niet wil gaan slapen dan doe je dat niet maar kinderen van die leeftijd zorgen zelf dat ze op tijd in de eetzaal zijn, zorgen zelf dat ze kleren hebben voor de volgende dag en steken zichzelf grotendeels in bed en staan op, doen hun kleren aan, poetsen hun tanden en gaan naar de klas zonder dat daar een volwassene aan te pas komt.

Niet dat dat het ideaal is, verre van, maar moest ik dat niet gezien zou ik niet geloven dat zo'n jonge kinderen tot zoiets in staat waren. Ik denk dat het een goede zaak is dat we zoveel zorgen in onze kinderen steken maar ik denk dat het ons redelijk blind maakt voor hun echte capaciteiten, weerbaarheid en zelfredzaamheid en we die misschien ook te weinig ontwikkelen.
Klik om te vergroten...
Er is natuurlijk noodzaak vs "kind zijn" ook. Het is hier in België nu ook niet zo lang geleden dat je op je 14de kon gaan werken als een volwassene uiteindelijk, en ik denk als je verder terug in de tijd gaat jongere kinderen voor veel zaken als volwassenen werden bekeken. Maar ik weet nu wel niet of dat zoveel met weerbaarheid te maken heeft voor het latere leven. Elders op het forum was er ook zo'n discussie over zelfstandigheid van kinderen, en ik dacht daar ook meteen aan de dochter van iemand die we kennen. Volwassen en rijp voor haar leeftijd, want ouders gescheiden en moeder gewoon door de combinatie van meerdere jobs geen tijd om haar zoals andere kinderen te behandelen. Maar ik denk persoonlijk niet dat zo iemand daar echt zaken van leert die een standaardpersoon niet later evengoed leert.

Opnieuw, de mensen die op dit forum posten over die verlaagde weerbaarheid zijn grotendeels geboren in de jaren '80, met een schoolcarrière ergens jaren '90 tot 2010 min of meer als ze verder studeerden. Ik denk nu niet dat er toen veel verschil was met nu op vlak van zelfredzaamheid of behandeling van kinderen, misschien was het zelfs minder aanwezig ("leerdoelen" voor de kleuterklas).
 
www.vrt.be

1,27 miljoen Belgen werken niet en zoeken geen job, ook Vlaanderen "erg middelmatige leerling" | VRT NWS Nieuws

Bijna 1,3 miljoen Belgen zijn niet aan het werk en zijn ook niet op zoek naar een job. Zowel de federale als de Vlaamse regering hebben nochtans de ambitie om 80 procent van de beroepsbevolking aan het werk te krijgen, maar dat lukt vooralsnog niet, blijkt uit nieuw onderzoek van de UGent. De...
www.vrt.be www.vrt.be

Dit getal heeft je een ruimer idee van ALLE inactieven, maar de inactieven zijn dus meer dan de zieken alleen.

www.hln.be

België heeft hoogste zelfmoordcijfer in West-Europa en oorzaak lijkt in onze Vlaamse aard te liggen

België heeft het hoogste zelfmoordcijfer van West-Europa en volgens professor Gwendolyn Portzky van de Eenheid voor Zelfmoordonderzoek aan de universiteit van Gent zou de oorzaak te vinden zijn in onze Vlaamse aard. Dat heeft ze vanmorgen gezegd in Bij Debecker op Radio 1. “We lossen onze...
www.hln.be www.hln.be


Zelfmoordonderzoek aan de universiteit van Gent zou de oorzaak te vinden zijn in onze Vlaamse aard. Dat heeft ze vanmorgen gezegd in Bij Debecker op Radio 1. “We lossen onze problemen niet op en we werken ons kapot”, klonk het.

Allemaal misbruik van ziekte verlet dat hoger ziekencijfer dan NL bvb? Of toch nog andere factoren die spelen. Het zal zeker een 'en en' verhaal zijn. We staan nu nog steeds 1ste en 2de in die lijst. En er is veel meer dan burnout natuurlijk. Burnout faken langer dan een jaar, dus naar invaliditeit erdoor? Dan loop je wel sneller tegen de lamp of je moet al in het ziekenhuis en bij een aantal specialisten ook gaan faken.

Ik denk dus dat onze BE cultuur een grote rol speelt: werk cultuur, hangmat cultuur meer in Brussel en Wallonie, en profiteurs en egoisten die de kantjes eraf lopen omdat het kan. De gezondheidszorg die ferm bergaf gaat.
In NL heb je geen verschil tussen VL en BRU en Wallonie op bvb werkloosheidscontrole en ziektecontrole. Alle regels hetzelfde in gans het land, en dat helpt wel denk ik kwa efficientie.
 
Laatst bewerkt:
Weet er iemand trouwens hoeveel een ziekte-uitkering is voor iemand met een loon van 2000 euro netto?
Samenwonend en alleenstaand?
 
Yo-Han zei:
Zelfmoordonderzoek aan de universiteit van Gent zou de oorzaak te vinden zijn in onze Vlaamse aard. Dat heeft ze vanmorgen gezegd in Bij Debecker op Radio 1. “We lossen onze problemen niet op en we werken ons kapot”, klonk het.
Klik om te vergroten...
De burnout cijfers van hierboven zitten bijna allemaal in Wallonië en Brussel, ik heb nu niet het gevoel dat ze zich daar kapot werken, in Wallonië ligt de werkloosheid zelfs enorm hoog. Het is eerder een middel geworden om een uitkering op te strijken en te ontsnappen aan werken.

Yo-Han zei:
Allemaal misbruik van ziekte verlet dat hoger ziekencijfer dan NL bvb? Of toch nog andere factoren die spelen. Het zal zeker een 'en en' verhaal zijn. We staan nu nog steeds 1ste en 2de in die lijst. En er is veel meer dan burnout natuurlijk. Burnout faken langer dan een jaar, dus naar invaliditeit erdoor? Dan loop je wel sneller tegen de lamp of je moet al in het ziekenhuis en bij een aantal specialisten ook gaan faken.
Klik om te vergroten...
De cijfers van de tijd in het artikel van hierboven bevestigt dat het gaat om een stijging door de toename in psychologische ziektes, het gaat niet om bijv. meer mensen die aan kanker lijden of invalide worden. Burnout en depressie zullen wel bij de twee meest voorkomende factoren liggen.
 
Straddle zei:
De burnout cijfers van hierboven zitten bijna allemaal in Wallonië en Brussel, ik heb nu niet het gevoel dat ze zich daar kapot werken, in Wallonië ligt de werkloosheid zelfs enorm hoog. Het is eerder een middel geworden om een uitkering op te strijken en te ontsnappen aan werken.


De cijfers van de tijd in het artikel van hierboven bevestigt dat het gaat om een stijging door de toename in psychologische ziektes, het gaat niet om bijv. meer mensen die aan kanker lijden of invalide worden. Burnout en depressie zullen wel bij de twee meest voorkomende factoren liggen.
Klik om te vergroten...
Wallonië heeft ook aanzienlijk meer zelfmoorden dan Vlaanderen.

Heel misschien is de maatschappelijke situatie daar gewoon zwaarder?
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan