Het is niet omdat iemand vindt dat de politie zich beter zou focussen op andere prioriteiten dan elfjarige kinderen op een step, dat die vindt dat elfjarige kinderen op een step volledig met rust gelaten moeten worden.
Maar hoe moet ik dit dan lezen?
Dat men van mening is dat men te weinig focust op andere zaken? Want kom op de zone houdt zich echt wel bezig met nog veel andere zaken, en verricht daar ook zeer goed werk.
Als er een moment is dat ze moeten kiezen tussen een groot crimineel feit of een kind op een e-step dan zal de keuze snel gemaakt zijn. Geen reden om daaraan te twijfelen.
Er waren ook geen indicaties dat er op hetzelfde moment zwaardere feiten straffeloos zijn gebleven. De kind op de e-step was op dat moment het zwaarste feit waar ze de maatschappij voor konden beschermen.
Dus vertel me gerust, hoe moet ik uw uitleg lezen als het niet is pleiten voor straffeloosheid in een context waar er geen gehoor gegeven wordt aan een verbaal bevel tot staande houden?
Het blijft er op neer komen dat jij de taak van de politie verengt tot het louter stoppen van misdrijven, ook al moeten ze daarvoor zelf de maatschappij voor in gevaar brengen. Maar daarmee veeg je hun eerste en belangrijkste taak van tafel, namelijk het beschermen van de maatschappij. Politionele ingrepen zijn altijd een evenwichtsoefening, waarbij de eerste prioriteit altijd het beschermen van de maatschappij is. Dat is geen pleidooi voor straffeloosheid, maar integendeel een pleidooi voor veiligheid.
Het heeft een reden waarom we beslist hebben dat e-steps niet bestuurd mogen worden door jonge kinderen.
Het heeft een reden waarom bepaalde e-steps niet toegelaten zijn op de Belgische wegen. Beide hebben een maatschappelijk belang dat die regels bestaan en dat die nageleefd worden.
Deze dus ook zo handhaven is in de eerste plaats in het maatschappelijk belang. Dat de politie dus handhaaft is dus voor de veiligheid en het beschermen van de maatschappij.
Idem met dronken chauffeurs. Dagdagelijks rijden er velen rond, een absolute minderheid is maar de oorzaak van een ongeluk.
Maar dat is nog geen vrijgeleide. En dus dient elke dronken chauffeur maximaal uit het verkeer gehaald te worden.
Uiteraard moet er proportionaliteit zijn tussen kosten en baten. Maar het mag ook niet betekenen dat we besluiteloos en uiteindelijk straffeloos gaan blijven.
Soms is er ook sterk signaal nodig om veel erger te voorkomen.
Zowel op het veld als experts van de regels en gedragscodes zeggen dat hier de proportionaliteit niet aanwezig is. Wie zijn wij dan als leken om te zeggen dat dat misschien wel is, en allemaal niet zeker is, en straffeloosheid is? Zo werkt het gewoon al altijd en zal het ook altijd moeten werken…
Op het veld? Dan heb jij toch een heel ander veld aan het woord gehoord dan ik.
De signalen uit het veld zijn voor mij de mensen die dagdagelijks in dat veld staan of direct leidinggevend zijn aan mensen in dat dagdagelijkse veld.
De korpschef Brussel-zuid bijvoorbeeld in de afspraak die ook onderstreepte dat het narijden van een persoon die een duidelijke inbreuk begaat een praktijk is die toegepast kan en ook zal worden.
Hij spreekt ook duidelijk over bepaalde regels die daarin meespelen, zoals een open gezet houden en altijd de taak van uw ambt in het achterhoofd houden.
En daar gaat het nu, en al heel veel pagina’s, over. Sommige, waaronder jijzelf, verantwoorden het narijden als daad op zich. Dat narijden niet proportioneel zou zijn.
Terwijl dat niet de kwestie is. Dat stellen is in principe pleiten voor straffeloosheid, want het weigeren tot volgen bevel politie tot staande houden niet laten leiden tot een grote kans dat men u narijdt en alsnog staande houdt is dat wel.
Narijden is een perfecte reactie op wat er zich stelt bij het weigering tot volgen bevel van de politie en bij het waarnemen van een inbreuk. Het punt is hoe dat narijden georganiseerd wordt en welke risico’s je introduceert.
Dat is de concrete vraagstelling welke fouten zijn er exact gemaakt in deze interventie tijdens het narijden. Wat je dan kan zeggen is een te hoge snelheid gehanteerd, een te korte afstand gehanteerd, geen gebruik van sirene en zwaailicht en een stijl gehanteerd die niet leidde tot een de-escalatie. Dat zijn allemaal valabele punten en kunnen allemaal geklasseerd worden als fouten die gemaakt zijn.
Maar dat zijn bijkomende elementen bij het narijden, niet het narijden op zichzelf.
En als je zegt “Hebben ze niks beters te doen dan achter kinderen te gaan met brommers of steps. Ik denk wel dat er veel ergere zaken zijn.”
Dan ga je met dat allles in het achterhoofd zeer kort door de bocht.
