Archief - Ziekte maar willen werken

Hallo mede forumleden.

Ik zit met een dilemma op zoek naar werk.

Ik zit nu al een tijd thuis met een ziekte uitkering.
Graag zou ik iets van mijn leven willen maken.
Op kosten leven van de gemeenschap heeft mij een nog lager zelfbeeld.

Mijn problemen =
-Agorafobie
-Syndroom van Asperger
En daarnaast =
Ik heb in Mei een 4 voudige linker schouderbreuk opgelopen door lelijk te vallen.
( Humerus kop fractuur )
Nu 6 maand later kan ik mijn linker schouder nog altijd niet teveel belasten.

kheb mij ingeschreven bij jobcentrum, en ik zou willen beginnen met een stage.

Ik zoek een job die ik graag wil doen, en het moet zelfs niet teveel betaald worden, zolang ik het maar aankan en niet teveel onder de mensen kom.

Momenteel zie ik mijn situatie zoals het volgende.
Ik leef in een appartement dag in dag uit, het is net zoals een gevangencel die ik zelf ingericht heb.
Slapen, boodschappen, internet, slapen, boodschappen, internet, etc.
Dus leven zonder een doel, het is om meer depri van te worden.

Vorig jaar had ik een doel, een jaar opleiding als PC technicus die mij 1k+ euro heeft gekost.
Dit begon goed, totdat ik letterlijk ziek begon te worden van teveel onder de mensen te zitten in combo met mijn medicatie.
Dus dit eindigde in een epic fail.

Nu een slechte ervaring was het zeker niet, 2 jaar ervoor was er een tijd dat ik schrik had om buiten te komen of om boodschappen te doen.
Gelukkig is dit achter de rug door begeleiding van mijn psychiater en mijn medicatie.

De schrik om tussen mensen te functioneren is er nog altijd, maar nu durf ik tenminste buiten te komen ondanks de bijwerkingen van mij medicatie, nu en dan

Eens overgeven ( meestal s'ochtens ), en mij enorm zwak voelen ( 2x slapen de dag in totaal 12h+ ).
Soms denk ik ook dat ik iets aan mijn hart heb, 1km wandelen en ik zit onder het zweet, misch door de medicatie ik weet het niet.

MIJN VRAAG:

Welke jobs zijn er voor mij ?
-Weinig menselijk contact.
-Afwisselende job.
-Niet te belastend.

Loon maakt niet uit, zelfs laag verdienende jobs komen in aanmerking.

Sry voor enige taalfouten.

Ik weet dat de post laat is, 2am maar das de comfort zone voor mij, sommige mede Aspergers zullen dat wel begrijpen

Dank u bij voorbaat.

Afwisselende job

Klik om te vergroten...

Quasi elke job blijft ongeveer hetzelfde als je niet veranderd van job. Het feit dat je weinig menselijk contact wilt is ook niet goed om een afwisselende job te krijgen.

Ik leef in een appartement dag in dag uit, het is net zoals een gevangencel

Klik om te vergroten...

Sorry om het te zeggen, maar het is je eigen schuld, je lijdt aan agorafobie, ok, maar heb je eigenlijk effectief al proberen uw angsten te overwinnen? Ik kan niet uit eigen ervaring spreken, maar je zou bv een psycholoog kunnen consulteren...


Nujah, ik raad sowieso bureaujob aan vanwege uw schouder. Het enige nadeel is dat je dan effectief met mensen zou moeten omgaan. Best uw angst proberen te overwinnen, je hebt maar 1 leven en het zou nogal dom zijn om heel uw leven in angst door te brengen, probeer stap voor stap uw angsten te overwinnen, kom bv naar de 9lives meet van vrije-tijd&lifestyle subforum, dat kan al tellen voor een 1ste stap+ je leert er mensen kennen.
Mjah, zoals ik al zei, ik weet niet hoe agorafobie echt is, ik zeg gewoon wat mij een logische oplossing lijkt

Kuiser, boswachter, schrijver, nachtwaker, trucker...

MECHcraft zei:

Nu een slechte ervaring was het zeker niet, 2 jaar ervoor was er een tijd dat ik schrik had om buiten te komen of om boodschappen te doen.

Klik om te vergroten...

Heb ik ook (gehad), verschrikkelijk is zoiets... Op die momenten stap ik nog liever een arena in met leeuwen, dan onder de mensen te moeten komen...

MECHcraft zei:

Eens overgeven ( meestal s'ochtens ), en mij enorm zwak voelen ( 2x slapen de dag in totaal 12h+ ).
Soms denk ik ook dat ik iets aan mijn hart heb, 1km wandelen en ik zit onder het zweet, misch door de medicatie ik weet het niet.

Klik om te vergroten...

Hier heb ik ook veel last van... Misschien dat het toch aan de medicatie ligt? Of aan het feit dat je jezelf helemaal niet relaxed voelt? Ik kan echt zweten alsof ik net een marathon heb gelopen, niet normaal soms... Maar ik douche ook tweemaal per dag, dus het heeft nooit de tijd om te gaan stinken hehe...

Data entry.
Doe een basiscursus boekhouden en ga accounts payable en accounts receivable doen.
Of bij verzekeringen, schadeclaims ingeven in de PC.

WarBlade zei:

Heb ik ook (gehad), verschrikkelijk is zoiets... Op die momenten stap ik nog liever een arena in met leeuwen, dan onder de mensen te moeten komen...

Klik om te vergroten...

Veel mensen begrijpen mijn situatie niet, maar jij hebt het zelf meegemaakt dus weet je ook hoe het is.
Vrienden van mij begrepen het niet, ze zeiden van je moet meer onder de mensen komen.
Heb ik gedaan, meerdere jobs waar ik uiteindelijk mijn ontslag kreeg van "hij kan niet in team werken en is asociaal"

Ik ben door een hel gegaan en heb niets kunnen opbouwen ( ben nu 30 ), iedere keer als ik iets probeer eindig ik met een mislukking.
En ik heb zeer veel zelfmoord gedachten gehad, gelukkig bestaat er een sociaal stelsel om mensen op te vangen met zulke problemen want anders was ik er niet meer.
Mijn broer heeft mij indertijd ook veel geholpen.

Ik wil niet opgeven, ergens moet er een gepaste job voor mij zijn die ik graag doe, en die mij terug iets van zelfwaardering heeft.

Vroeger 10+ jaar geleden voordat ik problemen had, had ik een huis/tuintje/kindjes droom, mja het is anders uitgedraaid

En yeps Warblade van het minste dat ik doe sta ik volledig onder het zweet, 20min wandelen en het is van dat, en mijn hart die dan overuren draait, kheb er schrik van, soms denk ik dat er iets aan mijn hart scheelt.

Mja meestal probeer ik positief te denken van "achter regen komt er zonneschijn" awel de zon mag nu eens komen. ^^

Ik lees dat je een psychiater hebt en medicatie neemt, maar heb je al eens een opname overwogen? Moet daarom geen gesloten instelling of iets anders extreems zijn, maar voor mensen zoals jij (die de weg een beetje kwijt zijn in hun leven, gebrek aan zelfvertrouwen, psychische problematiek, geen 'doel hebben' of voor wie dit doel onbereikbaar is door voorgaande problemen) zijn er ook (dag)voorzieningen. Mocht je geïnteresseerd zijn kan ik je wel meer informatie daarover sturen, heb zelf zoiets gedaan. In Brugge, dus niet zo heel ver.

Indertijd dacht ik dat ze mij gingen opnemen toen ik voor het eerst naar mijn Psychiater stapte, dit is er niet van gekomen.

En een opname zie ik niet zitten, dat is mij in het hol van de leeuw steken, en ik ben er zeker van dat ik er nog slechter zal uitkomen.

De medicatie heeft mij al geholpen dus buiten wandelen of boodschappen doen is totaal geen probleem meer.

Ik kan momenteel tussen mensen functioneren maar dit is tijdelijk, het is de stress die hem begint op te bouwen dag na dag, tot op een gegeven moment ik er volledig door zit en een paniekaanval krijg, en geloof me dit is niet leuk tegenover collega,s die ik al kende.

Ik wil een afwisselende job met zo weinig mogelijk menselijk contact, fysiek niet te heftig, loon maakt niet uit.

MECHcraft zei:

Indertijd dacht ik dat ze mij gingen opnemen toen ik voor het eerst naar mijn Psychiater stapte, dit is er niet van gekomen.

En een opname zie ik niet zitten, dat is mij in het hol van de leeuw steken, en ik ben er zeker van dat ik er nog slechter zal uitkomen.

De medicatie heeft mij al geholpen dus buiten wandelen of boodschappen doen is totaal geen probleem meer.

Ik kan momenteel tussen mensen functioneren maar dit is tijdelijk, het is de stress die hem begint op te bouwen dag na dag, tot op een gegeven moment ik er volledig door zit en een paniekaanval krijg, en geloof me dit is niet leuk tegenover collega,s die ik al kende.

Ik wil een afwisselende job met zo weinig mogelijk menselijk contact, fysiek niet te heftig, loon maakt niet uit.

Klik om te vergroten...

Ja, daar kunnen ze jou mee helpen hoor. Wat ik voorstel is geen traditionele opname met blijven slapen en helemaal weg zijn van je vertrouwde omgeving. Het gaat over dagopname waar je van 9u tot 16u aanwezig moet zijn, en daar therapie krijgt, vaardigheden aangeleerd, zelfvertrouwen opbouwt,... Ook met het op zoek gaan naar een gepaste job, en de weg daar naartoe kunnen ze je helpen (zelfs stage), dat is een groot deel van hun aanbod. Dat is de reden dat ik daar zelf zat

Toen ik daar zat, zat daar ook iemand met het syndroom van Asperger en ik had zelf last van sociale fobie en paniekaanvallen, dus jouw problematiek is niet zo vreemd daar.

Maar 't is inderdaad jouw keuze

Een andere piste dan: heb je al contact gehad met GTB en/of Jobcentrum? Jij behoort wel tot die doelgroep.

En zo nogal snel beginnen zweten, zorgt er gewoon voor dat je nog meer in de belangstelling komt te staan (kan b.v. elke morgen op het werk aanhoren dat ik nogal aan het zweten ben, zeg dan steeds dat dit komt omdat ik net vanonder de douche kom, wat ook zo is) of dat je nog zenuwachtiger/lastiger bent dan anders...

S'avonds b.v. ben ik meestal ook uitgeput van de sociale blootstelling... Lijkt wel of mijn "schild" stilaan afbreekt naargelang de dag vordert en het s'avonds compleet verdwenen is... Mentaal ben ik compleet op dan, ervaar jij dat ook? Of zoiets in die aard?

Een opname zou ik soms wel willen of eens mensen ontmoeten die hetzelfde probleem hebben... Vroeger altijd willen vermijden, maar nu vraag ik me af of me dat niet zou helpen...

glashelder zei:

Een andere piste dan: heb je al contact gehad met GTB en/of Jobcentrum? Jij behoort wel tot die doelgroep.

Klik om te vergroten...

Ben nu een jaar bij GTB, heb mij zelf ingeschreven bij jobcentrum 22Nov heb ik mijn eerste afspraak.

GTB heeft mij begeleid bij mijn PC technicus studies, ze hebben mij zeer goed geholpen maar het mocht niet baten..
1k+ eur voor de studies maar na verloop van tijd was ik op en ging het niet meer.
Moeten overgeven tussen mede studenten is ook niet echt aangenaam, die denken direct van wat scheelt er met diene gast, ik deed mijn verhaal en ze konden er enigsinds inkomen.

Het was efkes een beter gevoel voor mij toen dat mijn mede studenten over mijn problemen wisten, maar in de long run heeft het niet geholpen.

WarBlade zei:

S'avonds b.v. ben ik meestal ook uitgeput van de sociale blootstelling... Lijkt wel of mijn "schild" stilaan afbreekt naargelang de dag vordert en het s'avonds compleet verdwenen is... Mentaal ben ik compleet op dan, ervaar jij dat ook? Of zoiets in die aard?

Klik om te vergroten...

Je neemt de woorden uit mijn mond, als ik een dag heb gehad onder de mensen en ik kom thuis, dan valt er eerst een last van je schouders, je bent terug in je "safe zone".
Maar tegerlijkertijd voel je dat je geen energie meer hebt, je bent op, de hele dag een pokerface opzetten tegenover andere mensen om sociaal over te komen weegt zwaar.

En op den duur lukt het je nietmeer om die pokerface op te zetten en dan kraak je, in mijn geval paniekaanvallen.

Klinkt misschien eigenaardig, maar ik herken mezelf in jouw uitleg, heb net als jou een diagnose ASS die richting asperger neigt. Daarbij nog reuma, dus niet vanzelfsprekend.

Zelf ben ik ook bij GTB en Jobcentrum in begeleiding, ik heb er al een cursus "startblok" opzitten, een soort van heroriëntatie. Je krijgt dan een beter zicht op je eigen mogelijkheden en op de verschillende takken van het economische stelsel.

Ik leid zelf ook onder paniekaanvallen, en geloof me, ik weet wat dit inhoud.
Werkstress heeft mij het meeste last bezorgd, alsook verandering van schema en andere collega's.

Voor het grootste deel is met op zoek gaan naar werk met zulk een beperking veel proberen. Niemand kan je perfect weten te zeggen wat je al dan niet nog aankan.
Stel voor jezelf een lijst op met je positieve punten en minder positieve punten.
Aan de hand hiervan kan je al een beetje trachten te selecteren.

Hier in mijn regio is er een vzw voor mensen met auti en ASS, ik weet niet hoe het in jouw regio gesteld is.
CGG Largo kan ook al veel helpen, zowel de psychologen als de interne psychiater kunnen je begeleiden door over je pijnpunten te praten. Zelf ga ik wekelijks op therapie en door over je problemen te praten ga je er over redeneren en zoek je deels zelf de beste oplossing. Hun tarief is best "sociaal" te noemen, 10€ per sessie, en bij de psychiater hangt het af van je statuut bij je mutualiteit.

Lange tijd zette ik ook een "masker" op, iets om je te verweren tegen de verschillende invloeden die mensen trachten uit te voeren op je persoon.
Altijd voor iedereen trachten te zijn, wat ze willen dat je bent.
Nu, naar het voorbeeld van mijn vrouw(ook diagnose ASS), heb ik hier een punt achter gezet. Vanaf nu ben ik gewoon mezelf, kan iemand daar niet mee om, dikke pech.
Jarenlang collega's, vrienden, zelfs familie trachten tevreden te stellen heeft mij niks dan stress en zenuwen veroorzaakt.

Je hebt problemen om onder de mensen te komen. Heb je problemen om te bellen met mensen?

Anders zou ik zeggen gaan werken bij 1 of andere helpdesk...

Ligt het aan mij of begint het syndroom van Asperger niet steeds meer op te komen? Of durven mensen daar nu meer en open over spreken?? Ik meen zelfs dat er hier op het forum redelijk veel mensen zitten die die prognose gesteld hebben gekregen.

Misschien een job als operator aan een machine? Ik weet dat er bij ons redelijk veel mensen zijn die aan hun machine werken, en tijdens de pauzes en zo ook alleen eten/ roken/ zitten. Ik bedoel maar dat ook al werken er redelijk wat mensen, je niet verplicht bent om contacten te zoeken in zo een jobkes.

sphinkx zei:

Je hebt problemen om onder de mensen te komen. Heb je problemen om te bellen met mensen?

Anders zou ik zeggen gaan werken bij 1 of andere helpdesk...

Klik om te vergroten...

Het klinkt stom maar als mijn gsm afgaat en het is een onbekend nummer dan neem ik niet op, ik wil daar niet met een mond vol tanden staan tegenover een persoon die ik niet ken.
Dan hoop ik op een voicemail zodat ik gepast kan reageren.

Mijn psychiater zegt mij dat dit eigen is aan mensen met Asperger, en ik kan hem daar in volgen.
Iedere keer als ik een afspraak heb of zelf telefoneer heb ik een soort van script in mijn hoofd, een planning, wetende wat ik zal zeggen en kan verwachten, en dan is het veel gemakkelijker om een gesprek te voeren.

Als ik een afgesproken gesprek zou hebben met iemand en ik weet niet over wat het zal gaan, dan begin ik al zwaar te stressen voordat het gesprek plaatsvindt, dan zit ik er constant aan te denken en te piekeren en er is nog geen woord gevallen.

Op het einde van de dag maak ik ook een soort van Deja-Vu mee, ik overloop de dag dan, heb ik mij normaal gedragen tegenover die persoon ? wat dacht die van mij ? Constant piekeren.

En geloof mij, je hersenen in overdrive zonder dat je het kan stoppen, das echt een energie vreter.

soulreaper zei:

Misschien een job als operator aan een machine? Ik weet dat er bij ons redelijk veel mensen zijn die aan hun machine werken, en tijdens de pauzes en zo ook alleen eten/ roken/ zitten. Ik bedoel maar dat ook al werken er redelijk wat mensen, je niet verplicht bent om contacten te zoeken in zo een jobkes.

Klik om te vergroten...

Ik ben operater geweest bij Electrawinds, volcontinue systeem, en echt een droomjob.
Zowieso moet je met mensen samenwerken, en na een paar maand begon ik raar te doen tegenover collegas die ik kende, echt asociaal gedrag, veel fouten beginnen maken en niet meer kunnen concentreren op je taken, + paniekaanvallen.

Jammer dat ik toen die job verloor, en ik wist niet wat er aan de hand was met mij, gelukkig heb ik dernaa hulp gezocht want ik stond op het punt om mijzelf iets aan te doen.

MECHcraft zei:

Het klinkt stom maar als mijn gsm afgaat en het is een onbekend nummer dan neem ik niet op, ik wil daar niet met een mond vol tanden staan tegenover een persoon die ik niet ken.

Klik om te vergroten...

idem

nogal ambetante ervaring mee gehad ooit

Op een bepaalde leeftijd (helaas niet bij iedereen) komt het dontgiveafuck-syndroom. Als ik mij nu de oude ik van 5 jaar geleden zie, moet ik zeggen dat ik vroeger echt een snul was.

Helpdesken werken wel met scripts volgens mij... Als iemand x vraagt gaat er in dat script staan wat jij daar op moet antwoorden. Allicht werken ze niet allemaal zo, maar er gaan er zeker zijn die zo werken.

Dus volgens mij is helpdesk wel een mogelijke optie.