eniac zei:
Nogmaals: de hele redenering "je moet niet klagen want je krijgt genoeg" is totale bullshit. Pure, utter bullshit. De werkgever zit met enorme loonlasten, en dat is op lange termijn gewoon nefast. We zien al genoeg bedrijven die vertrekken. De werknemer zit ook met enorme belastingsdruk, ook daar valt niets tegenin te brengen.
Daarnaast is het leven ook niet bepaald goedkoop. Menig tweeverdiener moet al serieus boterhammen met choco eten om nog iet of wat een deftig huis te kunnen kopen, dat terwijl de staat maandelijks met veel geld wegloopt en daar gewoon niet genoeg tegenover stelt.
Het werd hier al eerder gepost, met onderbouwing, dat de overheid niet goed presteert ten opzichte van het geld dat ze binnenkrijgen. Ik vind het geen probleem om geld af te dragen om de zwakkeren te steunen, maar ik wil wel dat er vervolgens efficiënt mee wordt omgesprongen. En dat is gewoon niet zo.
Heb je zelf een huis (op eigen kracht aangekocht, zonder financiële injectie van de ouders)? Woon je daar al, of nog bij ouders? Een gezin? Je bent 23 en hebt voor je leeftijd een mooi loon, is het voor jou niet iets te gemakkelijk om te komen verklaren dat het allemaal wel meevalt? Stel je die vraag beter niet aan mensen die 35 zijn en 2500 bruto verdienen, en met 2 kinderen elke maand mogen krabben om de huishuur of lening neer te tellen terwijl ze hun kinderen proberen te geven wat ze nodig hebben?
De werkloosheidscijfers zijn nog steeds een stuk lager dan het Europees gemiddelde (ze zijn zelfs gedaald tegenover vorig jaar), dus zo slecht doen we het in België precies toch niet met vertrekkende bedrijven.
En een echte belastingdruk als werknemer voel ik toch niet echt. Het gaat immers om geld dat ik nooit in m'n handen heb gehad. Vorig jaar heb ik bijvoorbeeld net 6 dagen te weinig gewerkt om recht te hebben op mijn 13de maand. Ik ben erachter gaan horen, heb m'n best gedaan om ze toch te krijgen, maar na de definitieve 'njet' ga ik niet liggen klagen dat ik 'minder' verdiend heb: integendeel, ik heb gewoon hetzelfde blijven verdienen.
En ja, ik heb hard gewerkt en m'n eigen studies bekostigd, deels op mezelf, deels dankzij ons belgisch opvangsysteem. Ik weet wat het is om met 600€ per maand en minder huishuur, eten, kledij, electriciteit, verwarming en school te betalen. Ik heb op de harde manier geleerd hoe je met geld moet omgaan.
Ik heb zonder (financiele) hulp recent m'n eigen appartement gekocht. Mijn vriendin woont het grootste deel van de tijd bij mij terwijl ze nog studeert (dus eten voor twee). Ik spaar elke maand tussen de 500 en 800 euro, dus wat dat betreft kan ik evengoed met een heel stuk minder toekomen.
Akkoord, een alleenstaande met een brutoloon van 2500 en twee kinderen heeft reden tot klagen, want die zal het zeker niet gemakkelijk hebben. Gelukkig hebben wij in België tientallen organisaties en middelen om het leven voor die mensen ook weer te vergemakkelijken, zolang je er niet te verlegen om bent om hulp te vragen. Maar zoals al eerder aangehaald zal het die persoon ook niet helpen als iedereen minder zou afgeven. Dat zou er immers voor zorgen dat onderwijs en gezondheidszorg veel duurder worden, wat veel duurder zal uitvallen voor die persoon (zelfs met het verschil ingerekend in loon).
Dat de dingen beter georganiseerd moeten worden is inderdaad waar, met hetzelfde geld kan meer gedaan worden. Maar die discussie zal waarschijnlijk al ergens gevoerd worden in het politieke topic.
Hoe dan ook: we geven veel af, en we krijgen veel terug.
Bij lange na niet genoeg, maar we krijgen wel veel terug. Inefficient wil niet zeggen dat je weinig krijgt, wel dat je
relatief weinig krijgt. Het is nog altijd meer tov dat je niets of nauwelijks zou afdragen.
)