Ik wil hier zeker geen polemiek opstarten rond wel/geen kinderen hebben, maar de doorsnee ouder moet er wel nog volop staan voor de kinderen na de werkuren.
Ben je alleen en ben je gefrustreerd op je werk, kom je pissed thuis en heeft daar niemand last van of ga je niet naar huis maar eerst stoom gaan afblazen.
Loop je gefrustreerd door je werk en kom je thuis met die frustraties, tref je daar je kinderen mee die die frustratie en stress oppikken. Aan je partner kan je zeggen: "laat mij met rust, ik moet bekomen" wat met kinderen veel minder evident is omdat ze dat niet kunnen snappen.
Maar ik zal het herformuleren: met plezier naar je werk gaan is voor elk individu belangrijk, maar helaas niet iedereen gegeven. Als je mooi rond kan komen én als je voldoening en plezier uit je werk haalt, is dat een belangrijke(re) rijkdom.