Archief - Spijt en schuldgevoel

sneeuwzwart · 30 mei 2011

krisdw zei:
Ja, de reden is dat ze ziek is. Hele nacht overgegeven enz zegt ze aan de telefoon. Heb haar gezegd dat ze idd een ziektebriefje moet binnenbrengen. Ik ben is curieus. De vorige keer, nog niet eens zó heel lang geleden, was het ongeveer net hetzelfde (ook na een weekend) en had ze géén briefke bij ook al hadden we het specifiek gevraagd. Ja sorry sorry ben niet buiten geweest was het dan achteraf. Toen hebben we haar als onwettig afwezig ingegeven. Ben echt zeer curieus naar morgen.

Dus die heeft gewoon een zwaar weekend gehad en geen zin om te gaan werken als ik het goed heb verstaan. Als ze geen ziektebriefje binnenbrengt, zou ik toch wel eens een hartig woordje met haar praten dat dit absoluut niet wordt geapprecieerd. Eén keer kan dit nog door de vingers worden gezien, maar als je dit blijft toelaten beginnen ze op den duur gewoon met je voeten te spelen.

krisdw · 30 mei 2011

sneeuwzwart zei:
Dus die heeft gewoon een zwaar weekend gehad en geen zin om te gaan werken als ik het goed heb verstaan. Als ze geen ziektebriefje binnenbrengt, zou ik toch wel eens een hartig woordje met haar praten dat dit absoluut niet wordt geapprecieerd. Eén keer kan dit nog door de vingers worden gezien, maar als je dit blijft toelaten beginnen ze op den duur gewoon met je voeten te spelen.

Dat hebben we haar vorige keer uitgelegd, dat dat écht niet kan.
Zal niet meer gebeuren zei ze toen.

Dus moest het nu zijn dat ze morgen géén briefke bijheeft ontslaan we haar meteen.

Eigenlijk erg want verder geen problemen mee: ze is vriendelijk, doet haar werk goed, staat nooit rond te draaien, we mogen wat dat betreft niet over haar reclameren.

Maar op die korte tijd dat ze bij ons werkt is ze nu toch al meer dan 10 dagen zonder haar congé meegerekend afwezig geweest. Echt erg. Dan denk je eens dat je een goei hebt... maar tzal altijd zoeken blijven.

Drien · 30 mei 2011

Ik vind toch desondanks dat je in je beginpost aangaf dat je geen 2 seconden tijd hebt om eens uit te blazen redelijk snel reageert in dit topic.
Mijn ouders zijn al 25 jaar zelfstandig (bakker) en hebben dit al die jaren al alleen moeten doen (hier hebben ze zelf voor gekozen). Ze werken beiden gemiddeld 16u per dag (en op hun enige vrije dag gemiddeld 3u) dus ik weet hoe zwaar het leven van een zelfstandige kan zijn.
Maar ik begrijp wel dat je na enkele jaren heel hard werken, begint te twijfelen of dit wel het leven is dat je wilt. Maar je zal toch moeten beslissen wat je in de toekomst wil doen want het is onhoudbaar om zo'n zwaar leven jaren tegen je zin te doen. Een tip voor personeel: neem een stagiair van het 7de jaar verkoop! Zo weet je wat hij/zij kan en wilt doen!

JPV · 30 mei 2011

Heb je je werknemer vorige keer bij de ongewettigde afwezigheid een aangetekende zending gestuurd?

Dennoman · 30 mei 2011

krisdw zei:
Uiteindelijk steunt zij mij in welke keuze ik zou maken, maar ze is er wel eerlijk over dat ze het liefst zou hebben dat ik ermee stop. Dit omdat ik soms na een drukke periode echt geen aangename mens meer ben. En uiteraard maakt zij zich ook zorgen over hoe ik ooit een goede vaderfiguur voor onze kinderen kan zijn als ik bijna nooit thuis ben.

't Klinkt heel cru, maar je hoeft niet vaak thuis te zijn om een goeie vader te zijn. Mijn vader is meer dan 20 jaar lang een kleine zelfstandige geweest, voordat hij een fusie aanging met een ander bedrijf. Ik heb met andere woorden mijn vader gedurende de eerste 13 jaar van mijn leven niet veel gezien omdat hij makkelijk dagen van 16-17 uur klopte (6 uur 's morgens vertrekken en om 10 uur 's avonds thuis, nog net genoeg om te eten en te maffen), en eigenlijk daarna ook niet echt. Desondanks koester ik daar geen wrok over, vooral omdat mijn moeder er wel altijd is geweest omdat zij resoluut ervoor gekozen heeft om huisvrouw te worden nadat ik geboren ben. Op zich zou het dankzij het feit dat uw vriendin (later mss vrouw) in principe vrij makkelijke uren draait omdat ze in het onderwijs staat, nog moeten lukken om dat te combineren zou ik zo denken. Ge moet natuurlijk wel ten allen koste vermijden dat uw kind een opvangpupje wordt, dat begrijp ik wel.

krisdw zei:
Dat hebben we haar vorige keer uitgelegd, dat dat écht niet kan.
Zal niet meer gebeuren zei ze toen.

Dus moest het nu zijn dat ze morgen géén briefke bijheeft ontslaan we haar meteen.

Eigenlijk erg want verder geen problemen mee: ze is vriendelijk, doet haar werk goed, staat nooit rond te draaien, we mogen wat dat betreft niet over haar reclameren.

Maar op die korte tijd dat ze bij ons werkt is ze nu toch al meer dan 10 dagen zonder haar congé meegerekend afwezig geweest. Echt erg. Dan denk je eens dat je een goei hebt... maar tzal altijd zoeken blijven.

Niet twijfelen zou ik zeggen en tijd voor een C4'tje als ze geen briefje mee heeft inderdaad. Dat is één van de dingen die onze pa ook heeft moeten leren. Met meer dan 90 man personeel onder u gaat ge altijd met profiteurs te maken krijgen. En 't ergste is dat ik dan goed genoeg weet dat onze pa geen onmens is: die loopt echt een dikke week enorm lastig als die iemand heeft moeten afdanken, vooral als het iemand is die al enkele jaren bij hen had gewerkt. De dingen die ze daar al meegemaakt hebben tarten echt soms alle verbeelding.

Op een dag ziet één van de secretaresses 's morgens vroeg een camionette van ons ergens staan, aan een heel chique villa. Ze updatet zelf elke dag de werklijsten en ze kent die dus basically uit het hoofd, maar ze herinnerde zich niet dat er die dag in die straat gewerkt zou zijn. Af en toe gebeurde het dat werkmannen de camionette bij hen thuis lieten staan. Technisch gezien moesten ze die terug naar de depot doen, maar voor de meer ervaren mannen werd weleens een oogske dicht geknepen. Ze checkt het bestand op die straat en er moest daar inderdaad niet gewerkt worden, noch woonde er een werkman in die straat. Wat blijkt nu? Een kerel die halftijds werkte, ging in 't zwart uren bijkloppen, nota bene met gerief dat de laatste tijd op verdachte manier uit het magazijn aan het verdwijnen was. Niet alleen diefstal, maar ook nog eens met onze camionette uren gaan bijdoen in 't zwart. Er heeft nog nooit iemand zo hard gevlogen denk ik. Onze pa heeft daar echt nog twee weken razend van rondgelopen, dat iemand zijn vertrouwen zó kon schenden.

Maar gaandeweg leert ge dat iedereen van u zal profiteren als ze daar de kans toe zien. Een krachtig signaal stellen is dan de enige boodschap.

JPV · 30 mei 2011

of dat uw vrouw een sloor wordt die u nooit ziet.

Tidjen veranderen, mensen worden niet zomaar meer huisvrouw voor hun man en zorgen dat het eten klaar staat en de man 's avonds voor het slapengaan op z'n wenken bediend wordt.

Dennoman · 30 mei 2011

JPV zei:
of dat uw vrouw een sloor wordt die u nooit ziet.

Tidjen veranderen, mensen worden niet zomaar meer huisvrouw voor hun man en zorgen dat het eten klaar staat en de man 's avonds voor het slapengaan op z'n wenken bediend wordt.

Dat zeg ik ook niet, maar wat ik bedoel is dat er inderdaad iemand water bij de wijn zal moeten doen aangezien toch ergens de belangen van het kind primeren. Geen enkel kind verdient het om elke dag tot sluiting in de nabewaking te moeten zitten.

Een kind brengt nu eenmaal die mate van verantwoordelijkheid mee. Ambitie om alles te doen en zijn wat ge wilt en een kind gaan nu eenmaal vaak niet samen, of ge moest jarenlang wachten om er eentje op de wereld te zetten. Ik ken niet veel mensen die kunnen jongleren met een carrière en een (gelukkig) kind.

krisdw · 30 mei 2011

Drien zei:
Ik vind toch desondanks dat je in je beginpost aangaf dat je geen 2 seconden tijd hebt om eens uit te blazen redelijk snel reageert in dit topic.
Mijn ouders zijn al 25 jaar zelfstandig (bakker) en hebben dit al die jaren al alleen moeten doen (hier hebben ze zelf voor gekozen). Ze werken beiden gemiddeld 16u per dag (en op hun enige vrije dag gemiddeld 3u) dus ik weet hoe zwaar het leven van een zelfstandige kan zijn.
Maar ik begrijp wel dat je na enkele jaren heel hard werken, begint te twijfelen of dit wel het leven is dat je wilt. Maar je zal toch moeten beslissen wat je in de toekomst wil doen want het is onhoudbaar om zo'n zwaar leven jaren tegen je zin te doen. Een tip voor personeel: neem een stagiair van het 7de jaar verkoop! Zo weet je wat hij/zij kan en wilt doen!

Haha dat wist ik dat zo'n opmerking zou komen. Terwijl er een madammeke klein centjes bijeen zit te zoeken typ ik tussendoor wat. Zo kan je op een kwartierke wel een paar zinnetjes bijeen typen.

JPV zei:
Heb je je werknemer vorige keer bij de ongewettigde afwezigheid een aangetekende zending gestuurd?

Ja.

Dennoman zei:
't Klinkt heel cru, maar je hoeft niet vaak thuis te zijn om een goeie vader te zijn. Mijn vader is meer dan 20 jaar lang een kleine zelfstandige geweest, voordat hij een fusie aanging met een ander bedrijf. Ik heb met andere woorden mijn vader gedurende de eerste 13 jaar van mijn leven niet veel gezien omdat hij makkelijk dagen van 16-17 uur klopte (6 uur 's morgens vertrekken en om 10 uur 's avonds thuis, nog net genoeg om te eten en te maffen), en eigenlijk daarna ook niet echt. Desondanks koester ik daar geen wrok over, vooral omdat mijn moeder er wel altijd is geweest omdat zij resoluut ervoor gekozen heeft om huisvrouw te worden nadat ik geboren ben. Op zich zou het dankzij het feit dat uw vriendin (later mss vrouw) in principe vrij makkelijke uren draait omdat ze in het onderwijs staat, nog moeten lukken om dat te combineren zou ik zo denken. Ge moet natuurlijk wel ten allen koste vermijden dat uw kind een opvangpupje wordt, dat begrijp ik wel.

Niet twijfelen zou ik zeggen en tijd voor een C4'tje als ze geen briefje mee heeft inderdaad. Dat is één van de dingen die onze pa ook heeft moeten leren. Met meer dan 90 man personeel onder u gaat ge altijd met profiteurs te maken krijgen. En 't ergste is dat ik dan goed genoeg weet dat onze pa geen onmens is: die loopt echt een dikke week enorm lastig als die iemand heeft moeten afdanken, vooral als het iemand is die al enkele jaren bij hen had gewerkt. De dingen die ze daar al meegemaakt hebben tarten echt soms alle verbeelding.

Op een dag ziet één van de secretaresses 's morgens vroeg een camionette van ons ergens staan, aan een heel chique villa. Ze updatet zelf elke dag de werklijsten en ze kent die dus basically uit het hoofd, maar ze herinnerde zich niet dat er die dag in die straat gewerkt zou zijn. Af en toe gebeurde het dat werkmannen de camionette bij hen thuis lieten staan. Technisch gezien moesten ze die terug naar de depot doen, maar voor de meer ervaren mannen werd weleens een oogske dicht geknepen. Ze checkt het bestand op die straat en er moest daar inderdaad niet gewerkt worden, noch woonde er een werkman in die straat. Wat blijkt nu? Een kerel die halftijds werkte, ging in 't zwart uren bijkloppen, nota bene met gerief dat de laatste tijd op verdachte manier uit het magazijn aan het verdwijnen was. Niet alleen diefstal, maar ook nog eens met onze camionette uren gaan bijdoen in 't zwart. Er heeft nog nooit iemand zo hard gevlogen denk ik. Onze pa heeft daar echt nog twee weken razend van rondgelopen, dat iemand zijn vertrouwen zó kon schenden.

Maar gaandeweg leert ge dat iedereen van u zal profiteren als ze daar de kans toe zien. Een krachtig signaal stellen is dan de enige boodschap.

Mja ik kan mij dat ook hard aantrekken als personeel met mijn voeten speelt. Met die vorige die ik betrapt heb op diefstal, daar heb ik weken slecht van geslapen. Gewoon omdat je van jezelf weet dat je alles eraan doet om die mensen het hier aangenaam te maken, ik ben geen moeilijke mens en ben altijd in voor een babbel. Als ze op voorhand eens vragen van uren hier en daar is om te wisselen of is een paar urekes minder te doen (als ze een goei reden hebben) dan is dat geen probleem. Dusja, voor mij voelt het aan alsof ik hemel en aarde beweeg en ze schijten in mijn gezicht als dank.

Ik heb een halfuur geleden mijn winkel gesloten. Had even op voorhand wat papieren aan de deur/etalage gehangen met daarop melding toe van 13u tot 14u. Nog een halfuurke op adem komen nu en dan (met dikke tegenzin) er terug tegenaan...

BeeLz · 30 mei 2011

Wat ik kan afleiden van je posts is dat de reden dat je het niet meer graag doet is dat je gewoonweg teveel werkt en te weinig vrije tijd hebt.
Dan moet je gewoon eens financieel afwegen wat het best zou zijn. Minder werken in je zaak en iemand extra aannemen, al zijn het studenten of als bediende gaan werken. Als ik het zo hoor ( ik ken je cijfers niet ) draait de zaak goed en zou je toch meer moeten overhouden als je zelf in de zaak blijft staan. Want goed verdienen zonder diploma ga je niet doen, een interessante job vinden wss ook niet. Een degelijk diploma halen in avondschool in combinatie met je huidige job lijkt me ook moeilijk haalbaar en gaat toch enkele jaren duren. En nog 5j extra tijd, die je niet hebt investeren in iets wat evengoed kan tegenslaan lijkt me niet echt slim.

Wat ook blijkt is dat je bang bent om klanten te verliezen aan de concurrentie. Nu, er zullen mss wel wat klanten zijn die wat gefrustreerd zijn en er niet mee omkunnen dat je een week sluit in de vakantie, maar geloof mij, die klanten ben je liever kwijt. Je gebruikt zelf het argument van een stad, dus een groot deel van je klanten zijn voorbijgangers en een ander groot deel van de klanten zijn mensen die gewoon naar de dichts bijzijnde krantenwinkel gaan gemakshalve of omwille dat die een groter aanbod heeft. Het is niet dat jou kranten van betere kwaliteit zijn dan de andere krantenwinkel, itt het vlees van verschillende slagers.
Nee, je gaat niet veel klanten verliezen door een week te sluiten, de week erna gaat mss een beetje minder druk zijn omdat de mensen niet zeker zijn of je al terug open bent maar daarna zal het wel terug in orde komen.

Dusja, uiteindelijk zal je een beslissing moeten nemen maar persoonlijk denk ik dat je niet beseft hoe goed je het wel kan hebben

. Een goed draaiende zaak hebben is niet evident. Wees gewoon niet bang om wat minder te werken en eventueel studenten te zoeken die willen invallen. Er zijn genoeg capabele studenten die 1 of 2x in de week willen werken.
En verheerlijk bediende zijn ook niet, 40u per week een verschrikkelijk saaie job doen voor 1300 netto in de maand is ook niet alles hoor, en zo lopen er genoeg mensen rond.

sneeuwzwart · 30 mei 2011

Heb je eigenlijk al je financiele zaken van de voorbije jaren al eens allemaal op een rijtje gezet en over nagedacht wat de toekomstige mogelijkheden zijn? Je hebt een goedlopende zaak dus ik vermoed dat je zeker in staat zult zijn om nog iemand bij aan te nemen, al is het maar halftijds. Vanzelfsprekend gaan je winsten omlaag, maar je gaat minder uren moet werken. En het is misschien ook belangrijk dat je niet naar de totale winsten kijkt, maar indien mogelijk naar je werkelijk uurloon. Het kan goed zijn dat je eigen uurloon hetzelfde blijft als je iemand extra aanneemt. Iemand met 3000 netto die 80u/week werkt verdiend meer per maand dan iemand met 2000 netto die 40u/week werkt, maar het werkelijk uurloon is in het 2de geval wel een stuk hoger. Maar dat zijn afwegingen die ieder voor zijn eigen moet uitmaken.

BeeLz · 30 mei 2011

sneeuwzwart zei:
Heb je eigenlijk al je financiele zaken van de voorbije jaren al eens allemaal op een rijtje gezet en over nagedacht wat de toekomstige mogelijkheden zijn? Je hebt een goedlopende zaak dus ik vermoed dat je zeker in staat zult zijn om nog iemand bij aan te nemen, al is het maar halftijds. Vanzelfsprekend gaan je winsten omlaag, maar je gaat minder uren moet werken. En het is misschien ook belangrijk dat je niet naar de totale winsten kijkt, maar indien mogelijk naar je werkelijk uurloon. Het kan goed zijn dat je eigen uurloon hetzelfde blijft als je iemand extra aanneemt. Iemand met 3000 netto die 80u/week werkt verdiend meer per maand dan iemand met 2000 netto die 40u/week werkt, maar het werkelijk uurloon is in het 2de geval wel een stuk hoger. Maar dat zijn afwegingen die ieder voor zijn eigen moet uitmaken.

Je moet natuurlijk wel Bruto rekenen, als je 80u per week werkt ga je praktisch altijd minder netto/u verdienen omdat je extra belast wordt omdat je totaalloon hoger is.

azx · 30 mei 2011

Persoonlijk volg ik de mening van BeeLz wel, je hebt geen hoger diploma of deftige werkervaring. Je zult het in de privé dus met heel wat minder moeten stellen en dat heeft hoe dan ook een weerslag op je leven. Je mag dan niet-materialistische zijn ingesteld, een gezin, een auto, je vriendin, op reis gaan, sparen, ... het kost allemaal veel geld en het wat breder hebben neemt een heleboel kopzorgen weg die je nu niet hoeft te hebben

Think about that!

Je bent inderdaad ook veel te veel gefixeerd op het houden van "klanten". Je zegt zelf dat de vorige eigenaar en de andere krantenwinkel rondkomen/kwamen met minder klanten, je zult dus heus niet failliet gaan door een periode wat minder klanten te hebben door een week ertussenuit te knijpen of een sluitingsdag in te voeren ... Maak gewoon je klanten duidelijk wanneer je op reis bent en welke dag je gesloten bent. (Wat jij hebt met je klanten is volgens mij een typische probleem waarmee veel andere zelfstandige ook kampen, je eigenleven is ook belangrijk hé!)

Het is misschien een stom idee, maar tracht misschien eens te weten te komen waarom klanten voor jouw winkel kiezen? Als het gewoon is omdat je de dichtste bent zul je door een week te sluiten heus geen klanten kwijtspelen ...

Weeg trouwens ook eens het verlies van inkomsten af door het nemen van meer vrije tijd tov een normale job met jouw kwalificaties en het inhuren van meer personeel al dan niet studenten

En misschien moet je inderdaad de overstap naar BVBA overwegen, kan je een pak geld besparen. Zeker eens voor informeren zou ik zeggen

krisdw · 30 mei 2011

De moeder van onze werkneemster heeft een uur geleden gebeld. Ze is depressief en opgenomen in 't ziekenhuis. We weten niet wanneer ze terug zou kunnen komen werken.

Kan het nog leuker worden?

KOTSMUUG ben ik het.

Dennoman · 30 mei 2011

Wens haar beste toe, maar zo gaat dat toch niet verder? Ge kunt als werkgever niet blijven opdraaien voor al die zever.

Ik zou om te beginnen al eens vragen waar ze ligt, kwestie van het informeel te kunnen bevestigen.

JPV · 30 mei 2011

Dennoman zei:
Dat zeg ik ook niet, maar wat ik bedoel is dat er inderdaad iemand water bij de wijn zal moeten doen aangezien toch ergens de belangen van het kind primeren. Geen enkel kind verdient het om elke dag tot sluiting in de nabewaking te moeten zitten.

Een kind brengt nu eenmaal die mate van verantwoordelijkheid mee. Ambitie om alles te doen en zijn wat ge wilt en een kind gaan nu eenmaal vaak niet samen, of ge moest jarenlang wachten om er eentje op de wereld te zetten. Ik ken niet veel mensen die kunnen jongleren met een carrière en een (gelukkig) kind.

klopt hoor, maar zoals jij het liet uitschijnen, moet de vrouw zich maar opofferen... goed om het recht te zetten

Dennoman zei:
Wens haar beste toe, maar zo gaat dat toch niet verder? Ge kunt als werkgever niet blijven opdraaien voor al die zever.

ik zou haar toch niet zomaar ontslaan wegens die ziekte... of je krijgt problemen met mijn werkgever

.

Met zoiets moet je als werkgever rekening houden. Mss wel eens afvragen of er geen verband is tussen haar depressie en de mss-nog-niet-depressie-maar-toch-downheid-ivm-je-eigen-werksituatie.

ga zo vlug mogelijk op zoek naar een interim-medewerker. En vraag daar eens naar die activa-voordelen

.

krisdw · 31 mei 2011

JPV zei:
Met zoiets moet je als werkgever rekening houden. Mss wel eens afvragen of er geen verband is tussen haar depressie en de mss-nog-niet-depressie-maar-toch-downheid-ivm-je-eigen-werksituatie.

Nee hoor, volgens haar moeder sukkelt ze al vele jaren af-en-aan met depressies... wij hadden er nooit iets van gemerkt hoor. Integendeel, ze was reuzecontent toen we haar aannamen!

Mickelangelo · 31 mei 2011

Ik heb met veel aandacht het hele topic doorgenomen en snap je positie waar je momenteel in verkeerd wel. De werkdruk is te hoog, de werkuren te lang en het privéleven (zoals bij vele zelfstandigen) veel te kort. Toch zijn er, zoals voordien al aangehaald, verschillende opties om het toch enigsinds te verlichten:

- Enkele weken per jaar je winkel sluiten zal je klantenverloop niet dermate schaden. Je hebt op dit ogenblik 3x meer omzet (wrsl ook klanten) dan de vorige eigenaar en hebt al (hoe raar het ook mag klinken) te veel klanten. Gun je bij momenten toch maar de welverdiende rust zodat je je baterij terug kan opladen.

- Een kleuterjuf heeft toch juli + augustus + ... verlof en is in het weekend "vrij"? Ik zou het toch raar vinden moest zij niet willen bijspringen, goed wetende dat jij het momenteel erg zwaar hebt.

- Neem de goede voorstellen van klanten aan en vergeet de "nurkers, zageventen". Natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan maar neem de mentaliteit van de positief ingestelde klanten over en sluit je af voor de anderen. Je hebt op het einde van de dag toch een goed gevoel over het feit dat je zoveel % klanten hun dagelijkse/wekelijkse lectuur hebt kunnen bezorgen?

- Ga,wanneer je tijd hebt, de volgende topics in dit forum eens na; "niets te doen op het werk", "de hopeloze zoektocht naar werk","hoeveel is jouw bruto/nettoloon",... Je zal merken dat met jouw werksituatie je niet echt slecht uitkomt. Je bent financieel kerngezond, moest je stoppen met je zelfstandige activiteit zal je niet zomaar werk vinden,... Aan jou om de afweging te maken!

Tenslotte vind ik het van veel "courage" getuigen moest je doordoen en je situatie zien te verbeteren. Je bent alvast sterk bezig vermits je de omzet x3 wist te doen. Hopelijk vind je nu ook de juiste balans tussen werken en rusten/ontstressen.

Mickelangelo · 31 mei 2011

Veel succes!

Dennoman · 31 mei 2011

JPV zei:
ik zou haar toch niet zomaar ontslaan wegens die ziekte... of je krijgt problemen met mijn werkgever .

Met zoiets moet je als werkgever rekening houden. Mss wel eens afvragen of er geen verband is tussen haar depressie en de mss-nog-niet-depressie-maar-toch-downheid-ivm-je-eigen-werksituatie.

ga zo vlug mogelijk op zoek naar een interim-medewerker. En vraag daar eens naar die activa-voordelen .

Sorry hoor, maar die moeder kan zoveel zeggen. 't Zou niet de eerste keer zijn dat iemand een familielid inschakelt om zulke leugens via de telefoon te vertellen als ze gewoon geen zin hebben om te werken. Ik zou gewoon efkes casual bellen naar die mensen en vragen in welk ziekenhuis en op welke kamer ze ligt, zodat ge op een dag eens met een bloemeke kunt langsgaan. Als ze dan peentjes beginnen te zweten, weet ge genoeg. Dat gaat ge zien hoor, nét wanneer ge belt is ze toch toevallig juist terug ontslagen uit het ziekenhuis zeker, wat een chance :applause:

Europa · 31 mei 2011

Haha wat een grap. Een zaak laten vallen voor een vrouw en kinderen :rofl:

.

Werk is het enige waarop ge kunt terugvallen. Als je je werk laat vallen en uw vrouw dan ook wat dan?

Verdien maar mooi je centjes de rest volgt.

Archief - Spijt en schuldgevoel

sneeuwzwart

Legacy Member

krisdw

Legacy Member

Drien

Legacy Member

JPV

Legacy Member

Dennoman

Legacy Member

JPV

Legacy Member

Dennoman

Legacy Member

krisdw

Legacy Member

BeeLz

Legacy Member

sneeuwzwart

Legacy Member

BeeLz

Legacy Member

azx

Legacy Member

krisdw

Legacy Member

Dennoman

Legacy Member

JPV

Legacy Member

krisdw

Legacy Member

Mickelangelo

Legacy Member

Mickelangelo

Legacy Member

Dennoman

Legacy Member

Europa

Legacy Member