n_ext zei:
Bedankt aan alle mensen die me serieus hebben geantwoord.
Voor de andere vakken dan wiskunde vertrekken ze dus van nul, maar hoe zit dat dan met de wiskunde? Wat bedoeld men precies met 'achterstand'? Zijn er dan bepaalde zaken die als 'gekend' beschouwd zijn waarop men dan verdergaat of is het eerder een kwestie van tempo en inzicht?
De begincompetenties voor de wiskunde vakken (analyse, lineaire algebra en analytische meetkunde) van 1ste bachelor fysica zijn de eindtermen wiskunde uit het ASO. Deze kan je
hier vinden. Als je bij het doornemen van die lijst al begint te zweten dan zou ik je allesbehalve de richting natuurkunde aanraden. Ben je ervan overtuigd die vaardigheden voldoende onder de knie te hebben, dan nog is het geen indicatie dat je de richting zal "aankunnen". De hoeveelheid theorie die je zal moeten slikken is immens, het tempo ligt hoog en het niveau zo mogelijks nog hoger. Motivatie
kan één en ander goed maken, maar zeker niet alles en die motivatie kan trouwens verdwijnen als sneeuw onder de zon wanneer je ieder jaar een pak herexamens aan je broek hebt en/of moet bissen...
Ik wil je heus niet demotiveren, maar onderschat het niet. Met fysica "bezig zijn", nadenken over "tijd", docu's bekijken, een sterke interesse hebben etc. is iets gans anders dan leerstof begrijpen, laat staan beheersen.
Als ik van jou was, kies een andere richting en hou het op een leuke en gezonde interesse. Brian Greene's boeken lezen over snaartheorie is een pak aangenamer dan een week je kop te zitten breken over één integraal of differentiaalvergelijking
edit: stuur me gerust een PM als je meer info wil over de richting en/of specifieke vakken, ik heb natuurkunde gestudeerd aan de UGent)