Archief - Niet willen werken maar wel uitkering: moet kunnen?

Berttt zei:

Onzin, die werkkrachten doen hun job niet graag maar het is voor hun psychologisch onaanvaardbaar om ,een job die ze al jaren doen uit gebrek aan betere jobs/kansen, dat ook luid te verkondigen want dan lijkt het alsof ze sukkelaars zijn maar dat willen ze natuurlijk niet zijn dus zeggen ze: ja ik heb een leuke job.
Daar komt nog bij dat het sociaal niet aanvaardbaar is om te stellen dat je job miserie is.....
Denk toch is 5 minuten na....).
Ik vind dit onrechtvaardig en waarom geen uitkeringen voorzien voor deze mensen zodat zij die miserie niet moeten doen.

Klik om te vergroten...

Ondanks het feit dat heel wat mensen vele bezwaren hebben bij Bertts meningen en forumgedrag, slaagt hij er wel in om de gemoederen te beroeren wat resulteert in veel forumactiviteit...
Net zoals het merendeel hier, ben ik het niet eens met zijn stelling dat al degenen die het ongeluk hebben om werk te moeten doen waar ze weinig of geen voldoening uit halen of sleht betaald voor worden, door de samenleving onderhouden moeten worden. Hoe filantropischer zijn standpunt op het eerste zicht ook moge zijn (je laat die mensen toch niet in de miserie zitten), is dit niet aanvaardbaar vanuit economisch en ethisch standpunt.
Strict economisch gezien leidt de voorgestelde "sociale correctie" tot een verstoring van de arbeidsmarkt. Sommige vormen van arbeid worden erg duur (vb. schoonmaak) waardoor mensen met meer "human capital" dan nodig die functies gaan uitoefenen. De stimuli om verder te studeren nemen af, etc. Een suboptimale inzet van arbeid dus.
Zoals steeds kan elke sociale correctie gerechtvaardigd worden vanuit een ethisch motief. Voor de meeste correcties (iedereen heeft recht op rust, er is een minimumloon, e.d.). kan ik de motivering volgen. De voorgestelde sociale correctie mist echter die ethische motivering voor mij. Het is onrechtvaardig dat mensen moeten afdragen aan mensen die moedwillig niet willen bijdragen aan het systeem. Mensen hebben volgens mij wel het recht om "uit het systeem " te stappen, maar dit mag geen repercussies hebben voor zij die in het systeem blijven. Het is bij wijze van spreken een inverse standenmaatschappij die je wil creëren. Vroeger had je de adel met geboortevoorrechten. Nu pleit Bertt voor het invoeren van een klasse van mensen die net zoals de adel onderhouden worden door de samenleving en een leven van leisure kunnen leiden. We hebben lang genoeg gevochten tegen het ancien regime e.d...

Het gaat hier eigenlijk niet eens over ethiek .
Het is gewoon economisch niet realiseerbaar vanwege 2 reeds genoemde redenen :
-onbetaalbaar
-niemand zal zware,vuile,lastige,ongezonde jobs willen doen als hij even goed in zijn zetel kan zitten.
Wat Vivant ook mag beweren , je kan geen PERMANENT hoog genoeg leefloon cadeau geven aan iedereen die zou kunnen maar niet wil werken.
Om het economisch draagbaar te houden moeten uitkeringen , vervangingsinkomens , leeflonen en dergelijke relatief laag en in de tijd beperkt zijn.
Als er 1 land in de wereld geprobeerd heeft om voor zoveel mogelijk mensen een vangnet te creëren dan is het toch wel België . De enorme schuldenberg toont aan dat dit sprookje ten einde is . De huidige en komende generaties zullen het gewoon met minder moeten doen. Kernwoorden zijn nu activering van werklozen en creëren van een loonwig , niet Sinterklaas spelen voor de liever-lui-dan-moe-populatie .
Ten persoonlijke titel : het feit dat iemand zo'n ondoordacht egocentrisch concept probeert te verdedigen wijst op een volledig falen van ons sociaal systeem. Het oorspronkelijk nobele doel : bescherming van het individu tegen incidentele problemen is gaandeweg vervangen door het uitdijend monster van het sociaal profitariaat.