Archief - Job: Politie - deel 2
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
AndresMenu
Legacy Member
Energised zei:ik was geslaagdmaar 'n heel verhaal erachter, tgaat erom da ik via de vakbond tegen de beslissing van 't school ben ingegaan (ze wouden mij buiten) en dat ik gewonnen heb en opnieuw mocht starten..
En wat was de reden dat ze u buiten wilden (als ik dit vragen mag)?
Ali3n
Legacy Member
Ik nader de 30, ben geslaagd (van januari) en kan in oktober beginnen aan de opleiding. Ik bezit momenteel een zeer goed betaalde job in de ICT met normale uren, woon op 5 minuten van mijn werk.. Heb bedrijfsauto, tankkaart, gsm abonnement, maaltijdcheques. Verder heb ik super collega's waarmee ik na het werk geregeld afspreek, heb pas een super positieve evaluatie gehad en er zijn in de toekomst nog groeimogelijkheden.
En toch wil ik overstappen. Mensen in mijn nabije omgeving verklaren mij voor zot, waar ik zelf wel in kan komen. Mijn voorgenoemde voordelen ga ik inruilen voor een betrekking van x aantal jaar in Brussel wat voor mij meer dan een uur reizen is (enkel). Onregelmatige uren (posten) en toch wel fysiek zwaarder werk. Langs de andere kant heb ik het gevoel dat ik mijn droom nastreef.. Al van toen ik kind was droom ik van een job bij de recherche. Voor mijn gesprek bij de selectiecommissie heb ik contact gehad met 3 verschillende rechercheurs (Verdovende middelen, financiën & zeden) wat mijn drijfkracht nog eens versterkt heeft. Verder heb ik doorlopend contact met een paar inspecteurs (kameraden en familie) die verdeeld reageren. De ene vind het een supergoed idee, terwijl de andere zich afvraagt waarom ik zo een goede job (mijn huidige) zou willen omruilen voor een betrekking bij de politie.
Daar komt nog eens bij kijken dat ik al lichtjes last krijg van mijn knie bij zware belasting. Wat er ook nog eens bijkomt is de opleiding waar je maar 1300 netto verdient.. Wanneer je een hypothecaire lening hebt lopen en dan nog eens een auto moet gaan aanschaffen blijft hier niet bijster veel van over. En toch wil ik doorzetten..
Waarom ik dan eigenlijk? De uitdaging, het avontuur (cliché but true)..Ik wil mij inzetten voor real life cases, verdiepen in alle aspecten van criminologie (ipv e-marketing en ontwikkeling van .NET). Ik krijg gewoon geen voldoening van het zoveelste projectje af te werken voor een klant. Ik wil meer sociaal contact, ik wil meer beweging.. Ik weet dat voor een kans maak bij de recherche mij eerst moet bewijzen bij interventie. Maar ook naar dit kijk ik enorm uit. Lijkt me ook een must om meegemaakt te hebben zolang je nog jong bent (schat van ervaring die je hieraan opdoet). Bij de gesprekken met de psychologe vroeg zij zich af waarom ik niet solliciteerde als hoofdinspecteur bij I.C.U. en zei ze dat ik volgens haar daar het juiste profiel voor had. Maar ik wil bewust weg van die sector. Al zullen deze vaardigheden ook wel van pas komen bij de (lokale) recherche. Toch is er ook de schrik dat ik mij allemaal mooier voorstel dan het eigenlijk is. Wie weet heb ik na 1jaar al enorm spijt?
Zijn er mensen die in een soortgelijke situatie gezeten hebben? Wat is jullie gedacht hierover?
En toch wil ik overstappen. Mensen in mijn nabije omgeving verklaren mij voor zot, waar ik zelf wel in kan komen. Mijn voorgenoemde voordelen ga ik inruilen voor een betrekking van x aantal jaar in Brussel wat voor mij meer dan een uur reizen is (enkel). Onregelmatige uren (posten) en toch wel fysiek zwaarder werk. Langs de andere kant heb ik het gevoel dat ik mijn droom nastreef.. Al van toen ik kind was droom ik van een job bij de recherche. Voor mijn gesprek bij de selectiecommissie heb ik contact gehad met 3 verschillende rechercheurs (Verdovende middelen, financiën & zeden) wat mijn drijfkracht nog eens versterkt heeft. Verder heb ik doorlopend contact met een paar inspecteurs (kameraden en familie) die verdeeld reageren. De ene vind het een supergoed idee, terwijl de andere zich afvraagt waarom ik zo een goede job (mijn huidige) zou willen omruilen voor een betrekking bij de politie.
Daar komt nog eens bij kijken dat ik al lichtjes last krijg van mijn knie bij zware belasting. Wat er ook nog eens bijkomt is de opleiding waar je maar 1300 netto verdient.. Wanneer je een hypothecaire lening hebt lopen en dan nog eens een auto moet gaan aanschaffen blijft hier niet bijster veel van over. En toch wil ik doorzetten..
Waarom ik dan eigenlijk? De uitdaging, het avontuur (cliché but true)..Ik wil mij inzetten voor real life cases, verdiepen in alle aspecten van criminologie (ipv e-marketing en ontwikkeling van .NET). Ik krijg gewoon geen voldoening van het zoveelste projectje af te werken voor een klant. Ik wil meer sociaal contact, ik wil meer beweging.. Ik weet dat voor een kans maak bij de recherche mij eerst moet bewijzen bij interventie. Maar ook naar dit kijk ik enorm uit. Lijkt me ook een must om meegemaakt te hebben zolang je nog jong bent (schat van ervaring die je hieraan opdoet). Bij de gesprekken met de psychologe vroeg zij zich af waarom ik niet solliciteerde als hoofdinspecteur bij I.C.U. en zei ze dat ik volgens haar daar het juiste profiel voor had. Maar ik wil bewust weg van die sector. Al zullen deze vaardigheden ook wel van pas komen bij de (lokale) recherche. Toch is er ook de schrik dat ik mij allemaal mooier voorstel dan het eigenlijk is. Wie weet heb ik na 1jaar al enorm spijt?
Zijn er mensen die in een soortgelijke situatie gezeten hebben? Wat is jullie gedacht hierover?
Brick Top
Legacy Member
SportiveGirl zei:
Hoeveel afwijking heb je? Ik heb -3 (beide ogen) en was geen enkel probleem.
Ali3n zei:
Mjah, als het altijd al een droom is geweest zou ik het er sowieso op wagen. Anders heb je er later misschien spijt van? Naar de ICT-sector kan je altijd terug. Als er nu net één domein is waar ze altijd volk vragen, dan is het de ICT wel.
Heb net telefoon gekregen dat ik morgen mag langskomen op het lokale politiebureau voor een gesprekje. Waar mag ik me aan verwachten?
SportiveGirl
Legacy Member
Manu zei:Mijn broer (17j.) is momenteel op weg voor een gesprek met de selectiecommissie, ben benieuwd maar 't is verdorie spannend
Ik ken iemand die vorige week op gesprek mocht gaan. De dag erna hadden ze hem al gecontacteerd voor te vragen of hij de vrijdag al wou starten met de opleiding.
Hopelijk heeft uw broer ook zoveel succes!! :applause:
Lodogan
Legacy Member
SportiveGirl zei:
Als je een bril (of lenzen) draagt, moet je zonder bril 1/10 halen.
Van op jobpol:
"De kandidaat dient, zo nodig met een optische correctie, te beschikken over een gezichtsscherpte van ten minste 8/10 voor elk oog afzonderlijk. Deze minimaal vereiste gezichtscherpte mag bereikt worden met brilglazen, op voorwaarde dat deze niet sterker zijn dan plus of min 8 dioptrieën. Contactlenzen zijn tot elke sterkte toegestaan, mits zij goed worden verdragen.
De minimaal vereiste gezichtsscherpte zonder optische correctie bedraagt 1/10 voor elk oog afzonderlijk."
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.