Archief - Grootste verschillen tussen middelbaar onderwijs en hoger onderwijs?

Hallo ik zou graag eens horen wat zo de voornaamste verschillen zijn tussen hoger onderwijs en middelbaar : Les uren, moeilijkheidsgraad ,sociaal , docenten ... .En wat voor jullie de grootste "shock" was wanneer jullie van middelbaar overstapte vaan hoger onderwijs .

kijk er alvast naar uit om sommige verhalen te lezen !

Mijn grootste schok was eigenlijk dat het relatief simpel bleek te zijn, allemaal. Voor veel mensen (en vroeger ook voor mij) is unief zoiets onbereikbaars, bijna onbevattelijk. Als we in het middelbaar durfden klagen over de hoeveelheid leerstof, zeiden de leerkrachten altijd: "wacht maar tot je verder studeert, daar zijn het ZÓ'N pakken leerstof!" waarop ze dan hun handen een halve meter boven tafel hielden

En in het eerste jaar hamerden die van het monitoraat er ook steeds om op niets te laten liggen en vroeg genoeg te beginnen en hele detailschema's te maken waarop zo'n beetje elke minuut van je blokperiode moest ingedeeld worden. Waardoor ik in het eerste semester van mijn eerste jaar als een gek ben beginnen leren. Samenvattingen van 166 bladzijden met de hand overschrijven omdat ik zo het beste leerde (Geloof niet dat ik uiteindelijk tot het eind ben geraakt.) En toen bleek dat ik 15'en en 16'en haalde. Dát was nu ook weer niet nodig. Dus nu doe ik het gewoon op mijn gemak en haal wat mindere punten maar ik moet echt niet hysterisch uren op een dag zitten blokken daarvoor. Wat ik wel dacht, toen ik in het middelbaar zat, of wat ze mij toch probeerden wijs te maken.

Het helpt ook niet echt dat niemand in mijn familie ooit unief gedaan heeft dus echt een vergelijking of een voorbeeld had ik niet, alleen die afschrikkingsverhalen van de leerkrachten en het hele "wauw, unief"-idee. Maar het valt dus allemaal wel mee. Zo moeilijk of veel is het niet. Natuurlijk moet je er wel wat voor doen, anders zou het helemaal sneu zijn. Maar ik heb niet het gevoel dat ik tot het uiterste moet gaan (voor sommige vakken wel hoor, dingen die mij dan weer minder liggen, zoals statistiek).

Qua lesuren is het eigenlijk sterk afhankelijk van school/richting. Zo zijn er richtingen waar je iedere dag van 8-18u les hebt en zijn er richtingen waar je dikwijls een (halve dag) vrijhebt. Een lesuur duurt ook geen 50min. meer, maar langer (bij mij was dit anderhalf uur).

De moeilijkheidsgraad hangt ook sterk af van welke richting je kiest. Sommigen zijn pure blokvakken, andere zijn dan weer veel projecten waar veel tijd in kruipt,... Persoonlijk vind ik de leerstof in het hoger onderwijs niet echt moeilijker, maar het is gewoon een veel grotere hoeveelheid.

Op sociaal vlak vind ik hoger onderwijs veel beter dan het middelbaar. Je leert hier enorm veel mensen kennen en er zijn allerhande activiteiten, ook niet-schoolgerelateerd.
Wat mij vooral opviel was het feit dat mensen veel volwassener waren in vergelijking met het middelbaar (klinkt wel logisch, maar toch vond ik het opvallend).

De eerste "shock" was voor mij persoonlijk de vrijheid die je krijgt. In het middelbaar telkens van 8-18u verplicht op school zitten en er letterlijk niet buiten kunnen, terwijl je in het hoger gewoon tussen de lessen even een sigaretje kan gaan roken of eens een pint gaan drinken. Nu ik aan die vrijheid gewend ben geraakt, vraag ik mij wel af of ik het nog zou overleven, zo een hele dag opgesloten zitten op school

- Een pak meer vrijheid, op de grote hoge scholen zijt ge gewoon een nummer en lijkt het meer op bandwerk, waardoor ge veel zelfstandiger moet zijn en voor alles zelf moet zorgen.
- De examens zijn een pak moeilijker.
- En het percentage docenten die een vijs kwijt zijn ligt ook merkbaar hoger dan in het middelbaar.

Toch een pak meer te verwerken leerstof in het hoger onderwijs, maar toch was het een pak gemakkelijker.
Reden: Bijna allemaal vakken die u (zouden moeten) interesseren in het hoger onderwijs, terwijl 85% van de vakken in het middelbaar mij absoluut niet konden boeien.

glashelder zei:

Mijn grootste schok was eigenlijk dat het relatief simpel bleek te zijn, allemaal. Voor veel mensen (en vroeger ook voor mij) is unief zoiets onbereikbaars, bijna onbevattelijk. Als we in het middelbaar durfden klagen over de hoeveelheid leerstof, zeiden de leerkrachten altijd: "wacht maar tot je verder studeert, daar zijn het ZÓ'N pakken leerstof!" waarop ze dan hun handen een halve meter boven tafel hielden

En in het eerste jaar hamerden die van het monitoraat er ook steeds om op niets te laten liggen en vroeg genoeg te beginnen en hele detailschema's te maken waarop zo'n beetje elke minuut van je blokperiode moest ingedeeld worden. Waardoor ik in het eerste semester van mijn eerste jaar als een gek ben beginnen leren. Samenvattingen van 166 bladzijden met de hand overschrijven omdat ik zo het beste leerde (Geloof niet dat ik uiteindelijk tot het eind ben geraakt.) En toen bleek dat ik 15'en en 16'en haalde. Dát was nu ook weer niet nodig. Dus nu doe ik het gewoon op mijn gemak en haal wat mindere punten maar ik moet echt niet hysterisch uren op een dag zitten blokken daarvoor. Wat ik wel dacht, toen ik in het middelbaar zat, of wat ze mij toch probeerden wijs te maken.

Het helpt ook niet echt dat niemand in mijn familie ooit unief gedaan heeft dus echt een vergelijking of een voorbeeld had ik niet, alleen die afschrikkingsverhalen van de leerkrachten en het hele "wauw, unief"-idee. Maar het valt dus allemaal wel mee. Zo moeilijk of veel is het niet. Natuurlijk moet je er wel wat voor doen, anders zou het helemaal sneu zijn. Maar ik heb niet het gevoel dat ik tot het uiterste moet gaan (voor sommige vakken wel hoor, dingen die mij dan weer minder liggen, zoals statistiek).

Klik om te vergroten...

Dit

Ik vond het opvallendste verschil de anonimiteit van iedereen. In het 6e middelbaar zaten we met een gezellig klasje van zo'n 9 leerlingen, hadden we allemaal een goeie band met onze leerkrachten enzovoort. Zat je in het middelbaar in je eentje ergens te lezen of in het computerlokaal te tokkelen tijdens de speeltijd, dan vonden andere leerlingen dat asociaal. Op 't unief kwam ik terecht in aula's en leek ineens 90% van de studenten niet geïnteresseerd in elkaar. Alleen als we met een kleiner groepje les hadden (er volgden veel minder mensen Duits dan Engels) of als we in een grote aula in kleine groepjes werden opgedeeld voor een groepswerk was de sfeer anders.

Verder vond ik het awesome dat je op unief niet elke dag van half 9 tot 4u les volgt. Ja, je kan pech hebben (ik had eens een lesrooster waarbij maandag om half 9 begon en om 20u gedaan was, met 4 springuren er zo tussen geweven dat het de moeite niet was om tussen de lessen door naar huis te gaan), maar andere dagen heb je bv maar 4u of 2u of zelfs geen les.

Ik ga volledig akkoord met glashelder. Ik kan zelfs zeggen dat ik nu - op de blokperiode dan misschien na- veel minder werk heb dan in pakweg het 6e middelbaar.

+ Minder algemene vakken, de meerderheid van de vakken hebben met je studie keuze te maken. In het middelbaar heb je meer algemene vakken die in de verste verte niets met je studie keuze te maken hebben.
+ Meer vrijheid als je van het middelbaar komt (ik zelf kwam van het werkveld/volwassenen onderwijs, is wel wat minder vrijheid als in het volwassenen onderwijs vind ik (hogeschool), contact met de docenten is afstandelijker)
+ Modulair, dus vak per vak. Als je een vak moet overdoen, das kut, dan moet je een vak overdoen... maar je moet geen heel jaar overdoen als je voor een (paar) vak(ken) gebuisd bent, je kan tolereren als je minstens 8/20 hebt of herexamen doen of het vak opnieuw doen
+ Meer verantwoordelijkheid, je moet zelfstandiger kunnen werken
+ Als je van het middelbaar komt: mensen zijn volwassener en ook gemotiveerder (geen leerplicht meer, meer specifieke studiekeuze) (als je van het volwassenen onderwijs komt en de werkvloer: heb je zeker in het eerste jaar het omgekeerde gevoel)

- Moeilijkere examens / strenger verbeterd (maar interessantere leerstof als je een richting kiest die bij je past)

Ik heb het tegenovergestelde ervaren. Ik werd te weinig bang gemaakt.

- In het middelbaar slaagde ik telkens relatief vlot, ook met m'n uitstelgedrag, net voor het examen te beginnen blokken, ik was nonchalant, enzovoort. Ik heb daar nooit echt leren blokken, bijvoorbeeld hoe je grotere hoeveelheden aanpakt. Ik zat in ASO Wetenschappen-Wiskunde en er werd overal gezegd dat dit een goede voorbereiding was op een hogere studie. Ik zat dus wel safe dacht ik.
- Ik ben dan in het hoger Industrieel Ingenieur gaan studeren, toen nog op de hogeschool. Het merendeel van de klas in het 6de middelbaar ging echter naar de universiteit ("wauw!"). Opnieuw dacht ik: ik zit wel safe!
- Als je dan meningen vroeg van oudere mensen die al in hoger zaten (of al lang afgestudeerd waren) kreeg je telkens te horen dat het de mooiste periode is van je leven, dat je veel minder les hebt, meer vrijheid, je kunt uitgaan, veel stoere verhalen, ... En de examens? Dat is eventjes doorbijten en je geraakt er wel.

Met deze verhaaltjes en bijhorende mentaliteit begon ik aan het hoger. Ik moet zeggen dat ik mij lelijk mispakt heb in de eerste jaren...

ASO vind ik (buiten de overvloedige vervelende taakjes) absoluut niets voorstellen in vergelijking met het hoger. Zowel qua hoeveelheid als moeilijkheidsgraad (ook van de examens). In veel hogeschool/unief-richtingen heb je bijna evenveel les als in het middelbaar, creëer geen valse verwachtingen vooraleer je je richting weet. Kader al die stoere verhaaltjes in de juiste context: niemand zegt graag van zichzelf dat hij veel heeft moeten studeren in het hoger om te slagen. Doch er zijn er meer dan je denkt en die zullen je dat daarom niet vertellen.

Ik vind het erbarmelijk hoe slecht je wordt voorbereid van het middelbaar naar het hoger. Ze hebben 6 jaar de tijd in het middelbaar om u voor te bereiden op de belangrijkste stap: die naar het hoger. Als ik zie aan wat ze die tijd verspild hebben en hoeveel broodnodige zaken ze niet eens behandelen vind ik dat echt schandalig. En dan gaat het niet enkel om leerstof maar ook om informatie m.b.t. het hoger onderwijs en misschien vooral nog de soft skills.

specialisatie + leidinggevende functie is volgens mij het grootste verschil
properder werk en hoger loon(vooral enkel voor de ingenieurs enzo)

Ik vind het bizar dat er niemand hier een onderscheid maakt tussen hogeschool en universiteit.

Mijn shock met de hogeschool, was vooral het alomtegenwoordig zijn van groepswerken en dat hogeschool eigenlijk een beetje een verderzetting van het middelbaar was. De vrijheid in de hogeschool hangt af per school en richting, wij hadden bijvoorbeeld een docent die woorden uit de PowerPoints haalde, zodat je wel naar de les moest komen. De leerstof was paradoxaal gemakkelijker dan wat ik moest leren in het middelbaar.

Met de universiteit was de grootste shock het Nederlands dat van véél hoger niveau is, daarna dat alles in het Engels is, de vrijheid is enorm vergeleken met de hogeschool en het middelbaar. Vooral de laissez faire en anonimiteit sprak mij ook aan. Je kan gerust naar de aula gaan en bijvoorbeeld een spaghetti eten en wat spelen op de gameboy of een goed boek meenemen, iets dat in het middelbaar of de hogeschool niet mogelijk is, interesseert de les u niet, ga gerust naar buiten en ook te laat komen is geen probleem. Alles is losser en wat ge doet, boeit totaal niet.

Beter: je moet nooit volledig dubbelen maar wel vakken overnemen, er is geen turnles en godsdienstles, veel meer vrije dagen om examens te leren, studenten zijn volwassener dan die kinderen in het middelbaar,

Slechter: docenten gebruiken maar 45 minuten terwijl de les 1 uur duurt (laten u op de gang wachten), docenten vragen dingen waarvoor ze niet bevoegd zijn (machtsmisbruik), in een hogeschool word je nog als kind behandeld (in universiteit dan weer niet), er wordt strenger verbeterd, onderwijs is duurder, er zijn springuren

VEEL meer werk imo. Ik vloog door het middelbaar alsof het niks was, maar unief is de eerste keer dat ik echt moet leren. Ik had liever middelbaar wat moeilijker gehad ipv unief ineens een pak moeilijker. Op zich ligt dit niet aan de leerstof die moeilijk is, maar aan mijzelf, omdat ik nooit moeite deed om te leren, en dat ineens wel vereist was

Unief is idd veel meer leerstof verwerken. Moeilijk?Niet echt, maar je moet gewoon zorgen dat je alles goed bijhoudt tijdens het jaar anders wordt het wel zwaar en MOEILIJK. Persoonlijk vond ik het 5de leerjaar toch ne pak moeilijker dan int 1ste jaar unief... Misschien had ik me zodanig voorbereidt dat ik nooit die 'shock' kreeg van: 'WTF is dit allemaal???'. Maar dit is wel verschillend voor alle richtingen. Sommige vereisen een goed geheugen om uw leerstof te reproduceren,voor sommige moet je inzicht hebben om te slagen en andere weer een mix van de twee.

Grootste shock? Bij HoGent, de lessen die om 8u15 beginnen. Is gewoonweg moordend. Zelfs onze docenten klagen ervan

In't middelbaar was da bij mij 8u30. Viel heel goed mee, omdat we dan maar les hadden tot 16u. Maar van 8u15 tot 17u45... ughhhhhh

Nu, voordeel van hoger onderwijs: minder lesuren. Zorgt er ook voor dat je een wat flexibele leventje hebt. Gemakkelijker om zaken te plannen omdat je vaak wel grote brokken vrije tijd hebt. Springuren zijn bv handig om snel es naar de winkel te gaan (als je kot ni zo ver is) of te werken aan een taak, zodat je er niet meer bezig moet zijn op het einde van de dag.

Lolplayer zei:

Je kan gerust naar de aula gaan en bijvoorbeeld een spaghetti eten en wat spelen op de gameboy of een goed boek meenemen, iets dat in het middelbaar of de hogeschool niet mogelijk is, interesseert de les u niet, ga gerust naar buiten en ook te laat komen is geen probleem. Alles is losser en wat ge doet, boeit totaal niet.

Klik om te vergroten...

Vind ik wel niet zo respectvol tegenover de prof dan. Als je sowieso van plan ben om daar uitgebreid te eten of te gamen, dan gaat ge gewoon niet. Boeit de les niet? Gaat dan door tijdens de pauze en niet tijdens de hoorcollege zelf.

Te laat komen hangt gewoon van docent tot docent af. Sommigen trekken zich daar niet veel van aan of mensen later toekomen (bv door treinvertragingen), anderen sluiten de deur en ge moogt maar binnen met de pauze. Elk zijn eigen regels.

Valt wel op dat mensen die sociale wetenschappen studeren het allemaal leuk, fijn, simpel en ontspannend vinden. Als je dan hoort wat mensen die wetenschappen, rechten, economische wetenschappen, ingenieurs wetenschappen of geneeskunde zeggen dan hoor je totaal andere dingen.
Ik ervaar hoger onderwijs echt als 10 trappen hoger dan het middelbaar. Je moet echt weten waar je mee bezig bent en een goeie planning hebben anders kom je er niet.

MrKend54l zei:

Valt wel op dat mensen die sociale wetenschappen studeren het allemaal leuk, fijn, simpel en ontspannend vinden. Als je dan hoort wat mensen die wetenschappen, rechten, economische wetenschappen, ingenieurs wetenschappen of geneeskunde zeggen dan hoor je totaal andere dingen.
Ik ervaar hoger onderwijs echt als 10 trappen hoger dan het middelbaar. Je moet echt weten waar je mee bezig bent en een goeie planning hebben anders kom je er niet.

Klik om te vergroten...

Student geneeskunde hier nochtans! Het is veel ja, maar doordat ik niet meer een hele dag op school zit, heb je als je in die tijd leert 's avonds tijd genoeg om te ontspannen en DAT is het verschil voor mij met vroeger! Bovendien werd ik erg bang gemaakt en ontmoedigd voor de 'verschrikkelijke unief'

Wat ik vooral frappant vond, was dat er zulke verschillen zijn tussen de slaagkansen van verschillende personen. Om het anders te formuleren: sommigen waarvan ik het niet had verwacht maken het waar, terwijl anderen waarvan ik het wel had verwacht nergens geraken.

Iedereen gaat anders om met die verandering aan de universiteit. Voor sommigen is het een heel jaar niets doen en knallen in de blokperiode, en zijn ze ook nog eens voor alles geslaagd. Voor anderen is het zelfs met moeite aanhaken, ook al zijn ze onder het jaar voortdurend bezig. En dit ongeacht hun voorgeschiedenis in het middelbaar (natuurlijk is een een zekere correlatie, maar you get the picture). Ik had verwacht dat ik veel beter de "watervallers" er ging kunnen uithalen.