Als alleenstaande met 1200 euro kan je geen 'schoon' leven leiden (of lijden). Je bent sowieso altijd aan het rekenen om rond te komen. En dan mag er niets onvoorzien gebeuren. Een accident of een ziekte,... Je kan niet alles voorspellen. Dat is een angst waarmee je dient te leven.
Goed. Dat is normaal als dopper. Maar iemand die werkt? Een heel leven leven om te werken? Dat is niet leuk. Het is leefbaar in de zin dat je niet sterft. Maar je wordt wel geleefd.
Als ik zie dat het met 4000+ euro per maand reeds moeilijk is, kan ik mij echt niet voorstellen met 1200 euro gelukkig te worden. Echt niet. En dan kan dat aan mij liggen, het is toch mijn visie.
Samenwonen (of alleen gaan wonen) houdt zoveel in; huur (afbetaling), warenhuis, huishoudtoestellen, meubels, verzekeringen, kledij, elektriciteit, water internet, ... En net wanneer je alles hebt gekocht, kan je opnieuw beginnen want beginnen de eerste aankopen te falen.
Met een nettoloon van 1200 euro valt niet normaal te leven. Ik zou eens concrete cijfers willen zien van iemand die het tegendeel beweert. Hoeveel aan eten, hoeveel aan huur, verplaatsingskosten, verzekeringen, sparen, onvoorziene uitgaves, ziekte, was, gsm, elektriciteit, ...
Alles wat je doet kost geld. Non stop geef je uit. En dat met 1200 als broninkomen per maand? No way.
)