Archief - frustraties op het werk ... mss andere sector opzoeken ...

Ik krijg het echt op mijn zenuwen van die eindgebruikers die ge alles met handen en voeten moet uitleggen en het nadien nog niet snappen. Mijn bloed is momenteel weer aan het koken.

Ik spreek mijn collega's ook aan met de voornaam. Mijn bazen ook trouwens, geen denken aan dat ik tegen mijn baas meneer zou zeggen, iets waar hij zelf overigens ook niet tegen kan (meneer zeggen dus). De collega's zijn ook wel een hechte groep eigenlijk. Tijdens de GF zijn we met die die zin hadden samen iets gaan eten en gaan drinken.

@xDama: Ik hoop dat je toch voldoening uit je werk haalt, anders zou ik toch ander werk zoeken. Dat moet toch tegensteken na een tijd.

Muscleduck zei:

@xDama: Ik hoop dat je toch voldoening uit je werk haalt, anders zou ik toch ander werk zoeken. Dat moet toch tegensteken na een tijd.

Klik om te vergroten...

Tuurlijk dat ik voldoening haal uit mijn werk. Als ik een bepaald projectje of opdracht goed afwerk, wordt dat hier ook geapprecieerd. Het is niet dat ik het haat om te gaan werken, maar voor mij is werken zuiver een manier om financieel sterker te staan, niet om relaties op te bouwen, carrière te maken of om zelfvoldoening op te doen. Daarvoor heb ik veel teveel zaken buiten mijn werk, die mij wél oprecht voldoening geven. (maar waar ik geen centen mee verdien )

En ik kies er zelf voor om op bepaalde dagen amper te spreken Ik heb vaak dagen dat ik doodmoe ben (door een druk leven buiten het werk), waardoor ik gewoon geen zin heb om veel te vertellen. Er zijn dagen, zoals vandaag, dat ik gerust eens een half uurtje met een collega kan liggen babbelen en lachen, maar ik doe dat zeker niet elke dag.

Ik kan ook nooit 100% mezelf zijn tegenover collega's, omdat de meeste hier een huisje, tuintje, kindje situatie hebben en ik daar momenteel niks van moet weten.

Over het algemeen heb ik weinig te klagen. Op 30min. van mijn deur, interessante jobinhoud (voor mij toch) met voldoende variatie, goed loon etc etc... Dus veranderen of iets anders zoeken is op dit moment bijlange niet nodig

Muscleduck zei:

Ik spreek mijn collega's ook aan met de voornaam. Mijn bazen ook trouwens, geen denken aan dat ik tegen mijn baas meneer zou zeggen, iets waar hij zelf overigens ook niet tegen kan (meneer zeggen dus). De collega's zijn ook wel een hechte groep eigenlijk. Tijdens de GF zijn we met die die zin hadden samen iets gaan eten en gaan drinken.

@xDama: Ik hoop dat je toch voldoening uit je werk haalt, anders zou ik toch ander werk zoeken. Dat moet toch tegensteken na een tijd.

Klik om te vergroten...

Idem bij mij, iedereen voornaam, hell als ge tegen de grootsten baas (uiteindelijk nog Colruyt bij ons) gaat zeggen meneer Colruyt gaat diene antwoorden: 'kheb nen voornaam voor een reden gekregen'. Ma tis ook de sfeer die er rondhangt, tis compleet niet kunstmatig dat we voornaam gebruiken en met elkaar omgaan, daar ligt net hun punt, moest het zo formeel zijn als de pest (iedereen in kostum enzo) en dan de groten baas (da ge eigenlijk niet kent) met de voornaam aanspreken zou inderdaad zeer raar aanvoelen.

Teambuilding kennen ze bij ons niet (thank god), ma uiteindelijk door die sfeer komt iedereen wel vrij goed met elkaar overeen. Van ons bedrijf (subbedrijf colruyt dus) ken ik iedereen (100 tal mensen), dat doet ook wel iets. Heeft er iemand nen kleine of in die genre is het meestal (moet niet, noone cares) da ze bv nen zak snoep aan de punteerklok zetten en met die van hun eigen dienst zelf iets gaan drinken savonds.

Opzich valt wel op dat die die niet meegaat (alle nooit) wel gevolgen heeft voor de sfeer tov die persoon. Vraag is natuurlijk of da komt doordat hij niet meegaat, of doordat hij van in het begin niet goed in de groep ligt (+ niemand is tevreden over zijn geleverd werk dus tja)

Heel duidelijk dat je dit in de late avond hebt geschreven.
(als je dit in een kladje had opgeslagen en pas de volgende ochtend zou posten
het zou er volgens mij veel minder dramatisch uitzien)

Je zegt:
'We zijn de laatste 5 jaar zowat met 100% gegroeid ..'


De laatste jaren is door de groei het bedrijf loom en stuurloos geworden maar de mensen die hier iets aan zouden moeten doen komen af met lapmiddeltjes, weigeren het te zien of nog erger, zien het probleem echt niet.

Zo stuurloos zullen ze dan toch wel niet zijn....
En het is echt fout om te denken dat een bedrijf niet zonder jou zou kunnen.

'Ook was er mij, bij het begin van deze job 1.5jaar geleden. gezegd dat ik de eerste jaren zeker niet op mijn fouten zou worden afgerekend gezien de complexiteit van de job.
hoe hard ik me ook inzet, positieve stimulans zal er nooit komen, enkel de kleine foutjes waar keer op keer op wordt teruggekomen.'

Kritiek op het werk is toch om te groeien...
Feit blijft dat ze je het vertrouwen hebben gegeven om bepaalde verantwoordelijkheden op u te nemen en jij daarmee volmondig mee akkoord ging.
Moesten ze jou niet wijzen op de fouten die je maakte zou het dan ook echt een loom en stuurloos bedrijf zijn e.


'De motivatie is dan ook soms moeilijk te behouden..

Ik denk daarom de laatste tijd dan ook meer en meer om andere oorden op te zoeken .. Alhoewel dit met een nieuwbouw inclu zware lening, 2 autos en 2 jonge kinderen zeker geen risicoloze stap zou zijn ...zucht..'

Dat laatste zou toch anno 2011 motivatie genoeg moeten zijn....


Ik zou zeggen slaapt er een nachtje over en laadt uw batterijen heel bewust op,
zo slecht zal het allemaal wel niet zijn.

*bump* Niemand met frustraties op het werk? Zal ik mijn frustraties dan maar uiten

Voor een baas werken die DENKT alles zelf beter te kunnen is echt een ramp. Laatst gaf hij mij een opdracht, ik deed mijn uiterste best om dat zo goed mogelijk te doen, maar het resultaat was niet was het moest zijn. Kreeg ik van mijn "overste" een hoop commentaar van "je had dat zo en zo moeten doen". Ik uitleggen dat dat anders niet kon, maar dat wou hij niet geloven aan zijn gezichtsuitdrukkingen te zien. De dag erna deed hij het zelf....en ja hoor, net hetzelfde resultaat als mij, zo niet slechter. Als je dan zegt van "zie je wel", dan is hij altijd zo in zijn gat gebeten.

Ook vraag ik mij soms af of ik ben aangenomen als ind. ing. al dan niet als zijn kuisvrouw/meid/slaafje/... Als hij iets doet in het labo, dan laat hij alles maar liggen. Tot een tijd geleden heb ik alles wat hij heeft laten liggen ook mooi opgeruimd. De laatste keer heb ik al zijn vuil eens laten staan om te zien wat er zou gebeuren (ik ben tenslotte geen kuisvrouw). En ja hoor, kreeg ik de opmerking van "doeme dat is hier vuil, je zou hier toch eens moeten kuisen, het begint er dramatisch uit te zien". Ik bij mezelf: "als gij uwen boel nekeer zou opruimen hé, dan zou het hier zo gene nest zijn, ik ben geen kuisvrouw"...

Vrijdag mocht ik nog eens assisteren met iets. Toen de proef gedaan was zei hij: "de rest is voor u". Twee keer raden wat die "rest" was...juist, de afwas

Dit is nog maar het topje van de ijsberg. Mijn frustraties en ergernissen gaan nog veel verder dan dat...

ofwel ga je op zoek naar nieuw werk ofwel zit je eens samen met die man, desnoods met ZIJN baas er ook bij en er op een volwassen manier eens over praten

anders zal het ontploffen en zal jij altijd in fout zijn want meestal zijn zij slimmer dan u in een discussie
(lees: minder gefrustreerd) en zal het verkeerd uitdraaien voor u

Nja, 't is overal wel iets.
Te veel wacko f***s op deze planeet.

Waarschijnlijk weet die persoon goed genoeg wat hij fout doet, maar maakt hij er stiekem misbruik van.

eens goed gelachen met dat geklaag over teambuilding enzo Zo herkenbaar.
Goed om weten dat ik niet de enigste ben die dit haat. kheb ook nog eens moeten gaan koken met de collega's (bijna al vrouwen) kwas daar toen 3d in dienst. plezant dat da was

eigenlijk doe ik gewoon liever mijn werk en begin en vertrek op tijd dan van die gevallen die om het kwartier buiten ene staan te roken. kwartier aant koffiemachien staan en dan zouden ze nog raar opkijken als ge weer eens op tijd vertrekt. en dan de dag erna zijn ze dan aant "stoefen" dat ze gisteren weer nog een uur hebben thuisgewerkt. :ironic: Moesten ze eens deftig doorwerken zouden ze dit niet moeten doen.

oja op mijn afdeling zat ik mijn 20 vrouwen. go figure

was gewoon toekomen op het werk, oortjes in en beginnen werken. want al dat geroddel/geklaag over de andere collega's, hun vent, kinderen, hun overtollige kilo's boeide me niet echt.

Same.

Te veel maf en vort volk dat op deze planeet rondkwakkelt, dat als enige nut anderen irriteren heeft.

Van het moment dat je 's morgens uit uw auto kruipt, moet je de vortheid als vliegen van u afslaan.

Ik spreek iedereen aan bij voornaam, ik werk ook om geld te verdienen maar ik hou het ook graag plezierig.

Ik noem ook vaak mensen hun naam fout om ambiance te maken...
Bert word maarten
Kristien word kristel
Jan is van hasselt dus roep ik "eyyy hasselt, komt es"
etzz.....

toffe boel daar precies

Timotiza zei:

Ik noem ook vaak mensen hun naam fout om ambiance te maken...
Bert word maarten
Kristien word kristel
Jan is van hasselt dus roep ik "eyyy hasselt, komt es"
etzz.....

Klik om te vergroten...

how jong

sneax zei:

Ik spreek iedereen aan bij voornaam, ik werk ook om geld te verdienen maar ik hou het ook graag plezierig.

Klik om te vergroten...

Het kan aan mij liggen, maar ik vind het feitelijk vanzelfsprekend dat ik hier iedereen met de voornaam aanspreek. De enige die ik hier nog niet met zijn voornaam heb aangesproken is onze algemene directeur, maar al mijn andere oversten spreek ik met de voornaam aan. Ik denk zelfs dat ze het vreemd zouden vinden als iemand 'meneer' of 'mevrouw' zou zeggen.

belvedere86 zei:

eigenlijk doe ik gewoon liever mijn werk en begin en vertrek op tijd dan van die gevallen die om het kwartier buiten ene staan te roken. kwartier aant koffiemachien staan en dan zouden ze nog raar opkijken als ge weer eens op tijd vertrekt. en dan de dag erna zijn ze dan aant "stoefen" dat ze gisteren weer nog een uur hebben thuisgewerkt. :ironic: Moesten ze eens deftig doorwerken zouden ze dit niet moeten doen.

Klik om te vergroten...

Haha, op mijn vorig werk was er ook zo'n mentaliteit . Klagen dat ze veel overuren moeten doen, maar eenmaal ik er begon op te letten dan viel het wel op dat ze soms anderhalf uur per dag aan de koffiemachine staan te kletsen...

Timotiza zei:

Ik noem ook vaak mensen hun naam fout om ambiance te maken...
Bert word maarten
Kristien word kristel
Jan is van hasselt dus roep ik "eyyy hasselt, komt es"
etzz.....

Klik om te vergroten...

Eens nieuw leven in deze thread blazen.
Ik ben een achttal maanden aan de slag gegaan als systeembeheerder.
Vers van de schoolbanken en met volle moed begon ik aan deze job.
Ik kwam in een team terecht met een zestal mensen en een "teamleader"

Al snel merkte ik op dat de sfeer tussen de collega's zeker niet alles was.
Zitten er bij die de ander nog liever op een verkeerd been zetten dan rustig uit te leggen hoe een opdracht zou moeten uitgevoerd worden.
Zit echt 1 collega bij die hele dagen loopt te klagen en te zagen (werkt er al meer dan 15 jaar), vraag mij niet hoe hij dit volhoudt.
De teamleader is een man op leeftijd die totaal geen feeling heeft met de "huidige" IT, puur conservatief ingesteld en totaal niet stressbestendig. Begint te roepen als er problemen zijn. (wat trouwens veel voorkomt in IT)

Nu ben ik echt niet tevreden op deze job.
Collegialiteit is hier zo goed als onbestaand.
Qua uitdagingen blijf ik zeker op mijn honger zitten.
Krijg nog steeds de beginner werkjes terwijl de grote projecten steevast naar dezelfde mensen doorgeschoven wordt.

Begrijp ook wel dat ik als starter dit niet moet verwachten maar gewoon meelopen en ervaring opdoen, zou al een goed begin zijn.
Tijdens mijn stage zijn mij opleidingen en certificaten beloofd, na 8 maanden nog geen woord over gerept.

Denk dat ik toch eens een onderhoud met de CEO ga aanvragen, iemand die zich kunnen vergelijken met mijn situatie?

Ik zal (aangezien deze thread echt wel uit de dood is opgestaan ) nog ff reageren over hoe het nu verder is gegaan met me .. (being TS and all )

Ik ben na het posten van deze thread gaan zoeken naar andere jobs, enkele sollicitaties gedaan (kon er niet echt veel doen gezien ik telkens afwezig was op mijn werk en ik dit moest kunnen verantwoorden.. baas had me op staande voet ontslagen moest hij geweten hebben dat ik aan het solliciteren was op een ander.) en heb uiteindelijk op 1 januari de overstap gemaakt naar BASF .. Beste keuze van mijn leven !!!
Niet alleen doe ik het werk liever, ik verdien beter, heb meer zekerheid, betere extralegale voordelen en véél meer doorgroeimogelijkheden over de rest van mijn loopbaan.

Dus als iemand het even niet meer ziet zitten, er is licht aan het eind van de tunnel ! je moet alleen effe de stap durven wagen!!

Jullie houden het allemaal zolang vol

1,5 jaar heb ik het volgehouden als bediende. Zelfde situatie als Joens.... buiten dat ik WEL toffe collegas had, maar men chef was ook zo vastgeroest etc...

Nuja, gesprek met de directeur aangevraagd en een maand later hebben ze mij ontslaan, 3 maanden uitbetaald en in orde met de dop.

Dit was Juli vorig jaar. Sindsdien doe ik mee aan de proeven voor inspecteur van de politie, ben ik 20kg vermagerd, kortom, ik ben eens blijven stilstaan bij wat ik echt zoek in een job. INP kwam daar als beste uit en ik ben er volop voor gegaan. Nu nog slagen in men laatste proef en dan zit alles op rails